Στο έλεος των "παρτάκηδων"!

Δεν τρέφω καμία συμπάθεια για ρουσφετολογικά προσληφθέντες εργαζόμενους, που απαιτούν με το "έτσι θέλω" μονιμοποίηση, αλλά κι ενισχυμένη μοριοδότηση. Αυτό συμβαίνει με τους εργαζόμενους στην καθαριότητα του δήμου Αθηναίων, που έχουν παραδώσει την πόλη στο έλεος των σκουπιδιών...
Ολως "τυχαίως" μάλιστα αυτό συμβαίνει σχεδόν πάντοτε λίγο πριν από τα Χριστούγεννα γιατί έτσι πιστεύουν οι εκβιαστές ότι θα πετύχουν το σκοπό τους. Την ίδια ώρα, δεν τους "καίγεται καρφί" για τα προβλήματα που δημιουργούνται για τη δημόσια υγεία. Αυτή είναι η υποκουλτούρα τους, η ανοχή στη βρομιά που έχει παραδώσει μια πόλη που θα μπορούσε να είναι στολίδι στο έλεος της αρρώστιας, σωματικής κι αισθητικής. Που έχει παραδώσει μια χώρα στο έλεος "παρτάκηδων"...
Υ.Γ. Οι κ. Χρυσοχοΐδης και Καρατζαφέρης έχουν επιδοθεί τις τελευταίες δύο εβδομάδες σε ένα "ρεσιτάλ" δηλώσεων για τις οποίες ο δικτάτορας Παπαδόπουλος θα τους παρασημοφορούσε. Μήπως θα έπρεπε να αποκαλεί ο ένας τον άλλο συνοδοιπόρο στο πρόστυχο μονοπάτι της ακροδεξιάς;...

Οι "σερίφηδες" δεν είναι λύση...

Είμαι σύμφωνος με την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου: δε βρισκόμαστε στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, όπου στις σχολές δρούσαν χουντικά σταγονίδια. Διαφωνώ, επίσης, και με τις καταλήψεις για ψύλλου πήδημα: δυστυχώς τα πανεπιστήμια έχουν πάψει να είναι χωνευτήρια ιδεών κι έχουν μετατραπεί σε φέουδα νεαρών κομματαρχών, που ξεκινούν από νωρίς την πολιτικολαμογίστικη καριέρα τους...

Από την άλλη, όμως, η τοποθέτηση του ζητήματος του ασύλου στην κορυφή της κυβερνητικής ατζέντας για την πάταξη της βίας δείχνει πόσο κοντόφθαλμα αντιμετωπίζεται αυτή: η βία δε γεννιέται γιατί υπάρχει άσυλο, ούτε θα εξαλειφθεί με την κατάργησή του. Αυτά τα πιστεύουν οι βλάκες κι ο...κ. Χρυσοχοΐδης. Οι πόλεις θα εξακολουθούν να πυρπολούνται ακόμα κι αν οι πυρπολητές δεν καταφεύγουν για προστασία στις σχολές. Η βία θα πεθάνει όταν πεθάνουν οι γενεσιουργοί της παράγοντες. Αλλά είναι πιο εύκολο για κάθε κυβέρνηση να κάνει το σερίφη από το να χτίσει μια άλλη κοινωνία...

Μέσα στην πολλή "ασφάλεια", χάσαμε την ελευθερία μας...

Και σήμερα η Αθήνα ( κι άλλες μεγάλες πόλεις φαντάζομαι) έμοιαζε με πόλη σε κατάσταση πολιορκίας: όπου κι αν έστρεφες το βλέμμα σου στο κέντρο της πρωτεύουσας έβλεπες "στρουμφάκια" σε αναμονή του "Δρακουμέλ". Την ίδια ώρα, πολλοί πολίτες απέφυγαν το κέντρο. Αρκετοί, μάλιστα, δεν πήγαν καν στη δουλειά τους. Παράλληλα, τα διαπλεκόμενα μέσα ενημέρωσης λειτουργούν ως υπουργεία Προστασίας του...Μ. Χρυσοχοΐδη. Το θεωρούν αμάρτημα να πουν κακή κουβέντα για το βραβευθέντα από το FBI για τις υπηρεσίες που προσφέρει στις ΗΠΑ, συγγνώμη, στους πολίτες ήθελα να γράψω...
Επαναλαμβάνω πως δεν ηδονίζομαι βλέποντας σπασμένα καταστήματα και κάδους απορριμμάτων αναποδογυρισμένους. Επαναλαμβάνω πως επαναστάτης δε γίνεσαι μόνο και και μόνο γιατί κρατάς μια μολότοφ και πέτρες και φοράς μια κουκούλα. Η επανάσταση απαιτεί σχέδιο και σαφείς στόχους, οι οποίοι δεν θα είναι οι μεροκαματιάρηδες, αλλά οι άρχοντες. Μπορώ να κατανοήσω τους δειλούς που δεν επαναστατούν. Κι εγώ ένας από αυτούς είμαι. Δεν έχω οίκτο, όμως, για τους θρασύδειλους που παριστάνουν τους ήρωες...
Από την άλλη, όμως, λυπάμαι ένα λαό που είναι πρόθυμος να παραχωρήσει στα "στρουμφάκια" και στους Χρυσοχοΐδηδες το δικαίωμά του να κυκλοφορεί ελεύθερα στην πόλη που ζει. Λυπάμαι ένα λαό που γουστάρει να βλέπει μπάτσους να περιπολούν στις γειτονιές του γιατί μόνο έτσι αισθάνεται ασφαλης. Λυπάμαι ένα λαό που αφήνεται να τρομοκρατείται από τα πάντα, από τις μολότοφ μέχρι τη γρίπη των χοίρων. Τί να το κάνω να δοξολογούμε την "κερδισμένη" μας ασφάλεια πάνω στο "φέρετρο" της χαμένης μας ελευθερίας;...

Αφήστε τις ψευτομαγκιές!

Την Κυριακή συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, που πυροδότησε την κοινωνική έκρηξη την οποία ζήσαμε όλοι πέρυσι. Δεν ήταν επανάσταση, όπως θέλουν κάποιοι να την παρουσιάζουν. Οι επαναστάσεις βάζουν κάποιο στόχο και είτε τον πετυχαίνουν, είτε αποτυγχάνουν αλλά όχι γιατί έρχονται οι διακοπές των Χριστουγέννων, αλλά γιατί πνίγονται στο αίμα...
Την ίδια ώρα, όμως, η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της χώρας τρέμει και μόνο στην ιδέα πως μπορεί να επαναληφθούν τα περσινά φαινόμενα βίας. Κι αυτό γιατί ένα χρόνο τώρα δεν έκανε τίποτα για να λύσει τα προβλήματα που οδήγησαν τόσους ανθρώπους στους δρόμους για να κατακτήσουν το δίκιο τους. Είναι τόσο απλό για να το καταλάβουν οι Χρυσοχοΐδης και Σία; Η βία δεν αντιμετωπίζεται με το να βγαίνουν τα "στρουμφάκια" στους δρόμους. Αντιμετωπίζεται με καλύτερα σχολεία, νοσοκομεία, δημόσια διοίκηση, με μέτρα ενίσχυσης της απασχόλησης και άλλα που βελτιώνουν την καθημερινότητα της πλειονότητας. Τα υπόλοιπα είναι ψευτομαγκιές...

Πόσο αγαπούν την πατρίδα τους!

Πόσο αγαπούν όλοι οι πολιτικοί μας την πατρίδα τους! Κάποιοι, μάλιστα, όπως ο Γ. Παπανδρέου κι ο Γ. Καρατζαφέρης, την αγαπούν τόσο πολύ που τη "βάζουν" πιο πάνω κι από τους πολίτες της. Γι' αυτό είτε "παγώνουν" τις αυξήσεις μισθών, όπως ο πρωθυπουργός, είτε προκρίνουν τη μείωσή τους, όπως ο ένας από τους δύο ηγέτες της ακροδεξιάς ( ο άλλος είναι ο κ. Σαμαράς)...

Είμαι ένας μικρομεσαίος μισθωτός. Δεν θα είχα αντίρρηση να μου μειωνόταν ο μισθός για το καλό της πατρίδας, υπό τις παρακάτω προϋποθέσεις: πρώτον, να μειώσουν, αναλόγως, τις αποδοχές τους Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πρωθυπουργός, υπουργοί, βουλευτές, γενικοί γραμματείς και λοιποί φαρισαίοι της δημόσιας διοίκησης. Δεύτερον, να αντιμετωπιστεί η φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή των μεγάλων επιχειρήσεων και των πάμπλουτων ιδιωτών. Τρίτον, να σταματήσει το ρουσφέτι στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Τέταρτον, η εργατική νομοθεσία να εφαρμόζεται κι από τους εργοδότες και να ελέγχονται οι τελευταίοι από αξιόπιστες ανεξάρτητες υπηρεσίες. Αν γίνουν όλα αυτά κι εξακολουθεί η πατρίδα να έχει προβλήματα, προσφέρομαι για θυσία. Σε διαφορετική περίπτωση, συμβουλεύω τον κ. Καρατζαφέρη να ακολουθήσει το παράδειγμα του ινδάλματός του, του Αδόλφου Χίτλερ: να πάρει ένα πιστόλι, να τραβήξει τη σκανδάλη και με αυτόν τον τρόπο να...προσφέρει στην πατρίδα.

"Διψάμε" για αίμα κι εκδίκηση!

Οποιος νομίζει πως ένας άνθρωπος θα σωφρονιστεί,ρίχνοντάς τον σε ένα μπουντρούμι δύο επί τρία, όπου θα συγκατοικεί με άλλους τέσσερις, θα τρώει άθλιο φαγητό και θα διαβιώνει υπό απαράδεκτες συνθήκες υγιεινής προφανώς έχει μπερδέψει το σωφρονισμό με την εκδίκηση...

Κάνω την παραπάνω σκέψη με αφορμή τη χθεσινή "Έρευνα" του Παύλου Τσίμα, όπου γινόταν λόγος για το πώς συμπεριφέρεται στους τοξικομανείς το ελληνικό "δικαιικό" σύστημα και πώς το πορτογαλικό. Εκεί δεν τους πετούν στις φυλακές, αλλά τους στηρίζουν με ειδικά προγράμματα ψυχολογικής υποστήριξης. Εκεί τους προμηθεύουν οι ίδιοι ναρκωτικά κι όμως η Πορτογαλία δεν έχει εξελιχθεί σε διεθνές κέντρο συνάντησης των ναρκομανών, αλλά έχει μειωθεί ο αριθμός τους.

Στην τριτοκοσμική Ελλάδα, όμως, εξακολουθούμε να ντρεπόμαστε για τα ανθρώπινα πάθη, γι' αυτό και τα "εξορίζουμε" πίσω από τα κάγκελα. Δε δεχόμαστε τα λάθη γι' αυτό και τα τιμωρούμε, χωρίς να προσπαθούμε να τα διορθώνουμε. Είμαστε μια χώρα όπου ευχαρίστως θα εκτελούσαμε ανθρώπους στην πλατεία Συντάγματος, έστω κι αν αυτοί ήταν έμποροι ναρκωτικών, αλλά αν μιλήσει κανείς για αποποινικοποίηση των εθιστικών ουσιών είναι είτε ο ίδιος ναρκομανής είτε, "απλώς", έκφυλος. Γι' αυτό και προτιμούμε να έχουμε φυλακές-κολαστήρια ψυχών παρά σωφρονισμένους εγκληματίες. Διατηρούμε, άλλωστε, στην ουσία τη μεσαιωνική αντίληψη πως ο άνθρωπος γεννιέται εγκληματίας και δε γίνεται. Η "δίψα" για αίμα κι εκδίκηση είναι κι αυτή πάθος. Μόνο που αυτό το πάθος έχουμε φροντίσει να το νομιμοποιήσουμε και στην κάτι σα συνείδησή μας...

Το οργανωμένο έγκλημα βγάζει την "ουρά" του έξω...

Οταν η προηγούμενη κυβέρνηση μοίρασε 28 δις στις τράπεζες για την έξοδο της χώρας από την κρίση αρκετοί τραπεζίτες τα είχαν δεχθεί ευχαρίστως. Σήμερα, όμως, στο Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο οι ίδιοι τραπεζίτες τα έβαλαν με τη νέα κυβέρνηση, προτάσσοντας το επιχείρημα πως η ανάκαμψη δε σχετίζεται με την εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος. Πότε έλεγαν αλήθεια και πότε ψέματα; Φαντάζομαι, ξέρετε...
Στο μεταξύ, στην Θεσσαλονίκη θύμα των μαφιόζων των εταιρειών καθαρισμού έπεσε το...αυτοκίνητο συνδικαλίστριας καθαρίστριας. Την ώρα που οι πασοκτζήδες πανηγυρίζουν για το Γιωργάκη τους και οι νεοδημοκράτες για τη νίκη του ακροδεξιού κ. Σαμαρά το οργανωμένο έγκλημα λειτουργεί μέρα μεσημέρι, διαφημίζεται στα μέσα ενημέρωσης και βγάζει την "ουρά" του έξω όταν φοβάται πως θα "βραχεί"...