ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΜέΡΑ 25 να κάνουν συγκέντρωση χωρίς γνωστοποίηση κι οργανωτή...

Η κοινοβουλευτική δημοκρατία ποδηγετείται από την άρχουσα τάξη, η οποία ως επί το πλείστον επιβάλλει τους κανόνες που την ωφελούν. Πότε κερδίζουν κάτι τα χαμηλότερα οικονομικώς στρώματα; Στην πιο σπάνια περίπτωση όταν κυβερνούν πραγματικοί αντιπρόσωποί τους και συχνότερα όταν η ελίτ τούς πετά ψίχουλα είτε για ξεκάρφωμα είτε γιατί ένα ζήτημα είναι αδιάφορο για τα συμφέροντά της είτε όταν εξαναγκάζεται χάρη στους κοινωνικούς αγώνες, που περιλαμβάνουν και τις διαδηλώσεις...

Αν οι άνθρωποι τηρούσαν απαρεγκλίτως τη νομιμότητα, τότε θα μέναμε ακόμα στις σπηλιές, κάποιοι θα ήμασταν σκλάβοι και θα αισθανόμασταν ικανοποιημένοι αν είχαμε μια φέτα ψωμί και τυρί για φαγητό. Γι' αυτό και στην περίπτωση του νόμου για τις συγκεντρώσεις η νομιμότητα πρέπει να καταλυθεί από τους ίδιους τους πολίτες υπό την ομπρέλα των κοινοβουλευτικών κομμάτων που καταψήφισαν την αναβίωση ενός χουντικού νόμου. ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΜέΡΑ 25 κι όσοι από το ΚΙΝΑΛ παραμένουν δημοκράτες καλούνται να οργανώσουν συλλαλητήριο χωρίς γνωστοποίηση κι οργανωτή κι ας πάει η αστυνομία Χρυσοχοΐδη να το διαλύσει και να συλλάβει όποιον θέλει...

Έτσι κι αλλιώς αυτός ο νόμος είτε δεν πρόκειται να εφαρμοστεί είτε αν εφαρμοστεί θα προκαλέσει τέτοια θύελλα που θα αποτελέσει βαρύ πλήγμα για την κυβέρνηση. Κι αυτό είναι ίσως το μόνο καλό με το νόμο Μητσοτάκη- Χρυσοχοΐδη, που είναι κάθε λέξη των ακροδεξιών ιδεοληψιών Γεωργιάδη- Βορίδη: συσπειρώνει τον προοδευτικό κόσμο τής χώρας, ανεξαρτήτως κομμάτων, απέναντι σε μια νεοφιλελεύθερη- νεοσυντηρητική κυβέρνηση για την οποία η κοινωνική δικαιοσύνη, η δημοκρατία, η διαφάνεια και η λογοδοσία είναι αντίπαλοι...

Μητσοτάκης, ο Τραμπ των φτωχών...

Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι το νομοσχέδιο για τις συγκεντρώσεις θα καταπέσει ως αντισυνταγματικό στο ΣτΕ. Ομοίως, ξέρει ότι οι επαναπροωθήσεις ικετών τής Γης στο Αιγαίο παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο. Προχωρά, όμως, στο σχεδιασμό της γιατί αυτό που την ενδιαφέρει πρωτίστως δεν είναι το Σύνταγμα και οι νόμοι, αλλά η ικανοποίηση των πιο χυδαίων αντανακλαστικών ενός ακροατηρίου που είναι εκπαιδευμένο να καταπίνει αμάσητη κάθε εύκολη και συντηρητική λύση σε δύσκολα προβλήματα...

Ο Κ. Μητσοτάκης μιμείται τον Ντ. Τραμπ και τον Β. Όρμπαν στα κοινωνικά ζητήματα για να καλυφθούν πίσω από το νεοπουριτανισμό, το στιγματισμό ορισμένων κατηγοριών τού πληθυσμού και τον κοινωνικό αυτοματισμό η φαυλοκρατία, ο κομματισμός, ο νεποτισμός κι ο νεοφιλελευθερισμός των πολιτικών του. Η χώρα μπορεί άμεσα να μπει στο στόχαστρο της ΕΕ, όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία, για καταπάτηση βασικών δικαιωμάτων, αλλά τον πρωθυπουργό απασχολεί πώς θα μείνει ανέγγιχτη η μεσσιανική του εικόνα από το Σεπτέμβριο που η οικονομία θα βρίσκεται στα τάρταρα. Ακόμα και το νομοθετικό του έργο δεν υπηρετεί την ουσία, αλλά την επικοινωνία, μετατρέποντας τη Βουλή σε πλυντήριο χουντικής και διαπλεκόμενης έμπνευσης ιδεοληψιών...

Η προληπτική απαγόρευση διαδηλώσεων, και μάλιστα με απόφαση της αστυνομίας, δεν συνάδει με το κράτος δικαίου. Το ίδιο και η αντικειμενική ευθύνη τού οργανωτή, πολλώ δε μάλλον στον καιρό τού διαδικτύου...

Αν, άλλωστε, ο Μ. Χρυσοχοΐδης θέλει να βρει κάποιον για να τον κρεμάσει και να τον κάνει να πληρώσει για τις ζημιές ας αποδώσει την ευθύνη στον εκάστοτε αστυνομικό διευθυντή, ο οποίος είναι κι ο κατ' εξοχήν υπεύθυνος για την τήρηση της τάξης, του νόμου και της ασφάλειας. Κι όσο για την επίκληση της Marfin ή των καμένων κινηματογράφων στη Σταδίου πόσο προβλέψιμο είναι για ένα δεξιό κόμμα να ορίζει ως κανόνα την εξαίρεση για να δικαιολογεί τα δημοκρατικώς αδικαιολόγητα...

 

Ο κόσμος ξέρει ότι είστε φαύλοι, δώστε του τουλάχιστον αξιοπρέπεια...

Η λίστα Πέτσα για τα ΜΜΕ ή τα "σκοιλ ειλικικου" λίγο νωρίτερα δεν θα συνέβαιναν ποτέ αν αυτοί που μας κυβερνούν πίστευαν ότι πρέπει να λογοδοτούν στους πολίτες για τις πράξεις τους. Πώς θα μπορούσαν, άλλωστε, να αποδειχθούν καλύτεροι αυτοί που πριν κυβερνήσουν ήταν μπλεγμένοι στη Siemens, στα θαλασσοδάνεια του "Κήρυκα Χανίων" ή στα αγορασμένα από οφσόρ σπίτια τού Βολταίρου; Δεν ξέρω κανέναν που να έγινε καλύτερος άνθρωπος επειδή άσκησε εξουσία, πολλώ δε μάλλον κάποιον που να έγινε άγιος όταν πριν ήταν ήδη αμαρτωλός...

Θέλει θράσος όταν είσαι καμπούρης να δείχνεις την καμπούρα των άλλων, ακόμα κι αν και η τελευταία υφίσταται, έστω κι αν δεν είναι του ίδιου μεγέθους. Μέσα στην έμφυτη αλαζονεία τού ανθρώπου που γεννήθηκε και μεγάλωσε στα παλάτια, αλλά και την επίκτητη που γεννάται από την ασυλία που απολαμβάνει από την κριτική και τη δημοσκοπική διαφορά από τον αντίπαλό του, ο Κ. Μητσοτάκης έχει επιλέξει ή έχει συρθεί από τον Αντ. Σαμαρά και τους "κολλητούς" του επιχειρηματίες σε μια σκανδαλολογία από την οποία θα βγει αναπόφευκτα χαμένος. Κι αυτό γιατί τα προσωπικά και κομματικά του αμαρτήματα στο μάτι των αμερόληπτων θα είναι πάντοτε περισσότερα και πιο κατακριτέα από των αντιπάλων του, που θέλησαν κι εκείνοι πάντως να μυηθούν σε ένα παιχνίδι το οποίο δεν γνωρίζει κανόνες και στο οποίο η άλλη πλευρά είναι "μανούλα"..

Κι ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να κρατηθεί στην εξουσία με τη σκανδαλολογία, αλλά απότυχε οικτρώς. Ο λαός, ύστερα από μια πολύ δύσκολη (sic) δεκαετία γνωρίζει τη φαυλότητα του πολιτικού, μιντιακού, δικαστικού, αστυνομικού, εκκλησιαστικού συστήματος, κατηγορώντας τους πάντες γι' αυτό. Ο λαός, ιδίως η νεολαία, θέλει ζωή με αξιοπρέπεια, αυτό του έταξε ο Κ. Μητσοτάκης και γι' αυτό τον ψήφισε. Αυτό, βεβαίως, σημαίνει πως αν ο πρωθυπουργός δεν βελτιώσει τη ζωή των πολιτών, πολλώ δε μάλλον αν τη χειροτερεύσει, κανένα βαμμένο μαλλί Καλογρίτσα και μιντιακό μακιγιάζ δεν πρόκειται να τον γλιτώσει από την πτώση...

Ο Τσίπρας να τα αλλάξει όλα και πρώτα το "δεν ρώτησα, δεν έμαθα"...

Με τρομάζει η ευκολία με την οποία πολιτικοί και δημοσιογράφοι τής Αριστεράς αποδέχονται ότι είναι θεμιτό να χρηματοδοτούνται από αμφιλεγόμενους επιχειρηματίες κάποια ΜΜΕ φίλα προσκείμενα στο ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να έχει το κόμμα δυνατότερη φωνή από αυτή που του προσφέρει η συντριπτική πλειονότητα των μίντια. Αν αποδέχεσαι τις πρακτικές τής δεξιάς ως πράξεις αυτοάμυνας, τότε όχι μόνο είσαι υπόλογος γιατί υιοθετείς τον (μη) αξιακό της κώδικα, αλλά κι ομολογείς στην ουσία την ανικανότητά σου να στήσεις ένα "αξιοπρεπές" δίκτυο διαπλοκής, σε αντίθεση με τον πολιτικό σου αντίπαλο. Αλίμονο, όμως, αν η Αριστερά αρχίσει να χρησιμοποιεί ως ελαφρυντικό για την ανικανότητά της το ότι έχει κυβερνήσει λιγότερα χρόνια από τη δεξιά γιατί τότε θα έχουν γίνει όλοι ίδιοι, σε μια κακή απομίμηση της οργουελικής "Φάρμας των Ζώων"...

Δεν τιμά την Αριστερά η επιχειρηματολογία τού τύπου "εμείς κάναμε ντιλ με καλογριτσάδες για να έχουμε φωνή στα ΜΜΕ, αλλά εσείς έχετε παιδεραστές, εκβιαστές και μιζαδόρους στις τάξεις σας". Είναι απαξιωτικό για την Αριστερά ακόμα και να δεχθεί να τα βάλει όλα αυτά στο ζύγι για να φανεί λιγότερο διεφθαρμένη από τη δεξιά. Και μόνο το ότι μπήκαν στον κόπο κάποιοι με αριστερό μανδύα να ντιλάρουν για να βρίσκουν χρηματοδότηση για το κόμμα και φιλικά του ΜΜΕ είναι μεμπτό, μεμπτότατο...

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι άμοιρος ευθυνών γιατί ακόμα κι αν δεν ήξερε τα περισσότερα, είχε χρέος να ρωτά και να μαθαίνει. Το να μην ρωτάς για να μην μάθεις και να μπορείς να διαψεύδεις με ευκολία είναι κουτοπόνηρο και το έχουν κάνει κι άλλοι ηγέτες στο παρελθόν για να υπεκφύγουν των πραγματικών ευθυνών τους. Το λιγότερο που πρέπει από εδώ και πέρα να πράξει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον βεβαίως δεν τον προλάβει με εκλογές ο Κ. Μητσοτάκης, είναι στα τέλη Αυγούστου ο κομματικός ανασχηματισμός που έχει προαναγγελθεί να είναι σαρωτικός, οι περισσότεροι από αυτούς που κυβέρνησαν κι αποδοκιμάστηκαν από το λαό πέρυσι να πάνε σπίτι τους και να έρθει στο προσκήνιο μια νέα γενιά στελεχών χωρίς βαρίδια, αλλά με ικανότητες κι όρεξη για ώσμωση με την κοινωνία κι όχι με το γραφειοκρατικό τους περίγυρο ή την παρασιτική επιχειρηματικότητα...

Ο διάβολος γελά με αυτούς που αγιάζουν τα μέσα και ταπεινώνουν το σκοπό...

Ο σκοπός ποτέ δεν αγίασε τα μέσα ούτε το "κι εσείς βασανίζατε τους μαύρους" αθώωσε τους μιμητές των βασανιστών. Αν για να φτάσεις στην τρόπον τινά θέωση έχεις δανειστεί όλα τα κόλπα τού διαβόλου, ο διάβολος θα βρει πάντα έναν τρόπο για να σε ξεγελάσει, απλούστατα γιατί αυτός είναι το real thing... 

Αν, λέω τώρα, θελήσεις να μειώσεις τη διαφορά που σε χωρίζει από τον πολιτικό σου αντίπαλο στη μιντιακή δύναμη επιχειρώντας να προσεταιριστείς αμφιλεγόμενους επιχειρηματίες και λειτουργώντας ως μεσάζοντας με άλλους αμφιλεγόμενους επιχειρηματίες, τότε έχεις ήδη βουτήξει στη λάσπη την οποία ευαγγελίζεσαι να καθαρίσεις. Για να το πω πιο χατζιδακικά, έχεις γίνει ήδη το τέρας που υποτίθεται πως κυνηγάς...

Η γραμμή άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ είναι πως στο τέλος τής ημέρας δεν κατάφερε να ελέγξει το μιντιακό και το δικαστικό σύστημα. Αξιοποιεί, δηλαδή, την αποτυχία μιας προσπάθειας που πράγματι έγινε προκειμένου να δικαιολογήσει συμπεριφορές που δεν έχουν καμία σχέση με αριστερό ήθος. Πρέπει, εξάλλου, να είσαι τουλάχιστον αφελής για να απειλείς με νεροπίστολα εκείνους που χειρίζονται οπλοπολυβόλα επί δεκαετίες και ξέρουν απέξω κι ανακατωτά τους αρμούς τής εξουσίας...

Ο  ιστορικός ηγέτης τής Αριστεράς Ηλίας Ηλίου είχε διαμηνύσει στους πολιτικούς του αντιπάλους πως θα τους τάρασσε στη νομιμότητα. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας είχε διατρανώσει το Φεβρουάριο του 2015 πως θα είναι κάθε λέξη τού Συντάγματος αυτής της χώρας. Τέτοιου είδους θα όφειλαν να είναι οι απαντήσεις τής Αριστεράς στη διαφθορά, στη διαπλοκή και στη ρεμούλα κι όχι η χρησιμοποίηση των μεθόδων τους για να τις καταπολεμήσει. Η φορολόγηση, ωστόσο, των εφοπλιστών έγινε κρουαζιέρες με τα γιοτ τους και η κάθαρση περιορίστηκε στους τραμπουκισμούς Πολάκη. Πόσο μακρινό μοιάζει ήδη το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015...

 

Όταν οι μπάτσοι καταστέλλουν προληπτικώς ζούμε το 1984, όχι το 2020...

Η προληπτική καταστολή δεν ταιριάζει στη δημοκρατία, αλλά στη δικτατορία, οργουελιανή και μη, όπως άλλωστε και το νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις που μετάγραψε ο Μ. Χρυσοχοΐδης από την καθαρεύουσα στη δημοτική και φέρνει προς ψήφιση στη Βουλή. Δεν είναι όλοι οι κοινωνικοί αγώνες δίκαιοι ούτε απονέμεται κοινωνική δικαιοσύνη με τις μολότοφ ή με το σπάσιμο βιτρινών, Τα πεζοδρόμια, όμως, και οι δρόμοι είναι ιεροί γιατί πάνω σε αυτούς χύθηκε ακόμα κι αίμα προκειμένου σήμερα να απολαμβάνουμε εργασιακά δικαιώματα τα οποία ο νεοφιλελευθερισμός τόσο πολύ μισεί...

Η αστυνομία κλείνει το κέντρο τής Αθήνας για συγκεντρώσεις 50 ατόμων όχι γιατί αυτό επιβάλλεται από το νόμο- κάθε άλλο-, αλλά γιατί απλούστατα είναι η ευκολότερη λύση. Αν κλείσεις τους δρόμους και τις στάσεις τού μετρό μπορείς να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο πως ό,τι κι αν συμβεί θα είναι ελεγχόμενο. Οι αστυνομικοί, όμως, δεν εκπαιδεύονται για να πίνουν το φρέντο τους σε άδειους δρόμους. Σε διαφορετική περίπτωση ας μας γυρίσουν όλους πάλι σπίτι για να μηδενιστούν και οι διαρρήξεις, οι κλοπές και οι ληστείες πέρα από τα εισοδήματα μας...

Η κυβερνητική πλειοψηφία δεν διαθέτει επιχειρήματα που να αντέχουν στην κριτική. Το επιχείρημα της πρόληψης, για παράδειγμα, είναι βάσιμο στην καραντίνα για τον κοροναΐό, δεν έχει όμως πεδίο εφαρμογής στην ειρηνική διαμαρτυρία για ασκούμενες πολιτικές. Ομοίως, δεν είναι δυνατό επειδή πριν δέκα χρόνια έχασαν τη ζωή τους τρεις άνθρωποι κατά τη διάρκεια μιας πορείας, η οποία φυσικά δεν είχε τέτοιο σκοπό, ή επειδή σε μερικές από τις χιλιάδες διαδηλώσεις σπάνε κάποιοι βιτρίνες ή αυτοκίνητα να ποινικοποιούμε τη συμμετοχή στις συγκεντρώσεις ή να νομοθετούμε αποτρεπτικώς για τη διοργάνωση και συμμετοχή σε αυτές. Δεν έχω αντίρρηση οι αστυνομικοί να πληρώνονται καλύτερα, αλλά δεν θα τους πληρώνουμε ως φορολογούμενοι για να μην συλλαμβάνουν μπαχαλάκηδες, που αυτή είναι η δουλειά τους, αλλά για να τρώνε σουβλάκια στη βάρδια τους αφού η πολιτεία θα έχει ναρκοθετήσει ένα συνταγματικό δικαίωμα των πολιτών...

Η Αγιά Σοφιά δεν ανήκει στους Τούρκους ούτε ο Παρθενώνας στους Έλληνες, αλλά στον κόσμο ολόκληρο...

Ο Τ. Ερντογάν, τον οποίο διαχωρίζω από τον τουρκικό λαό όπως τον Κ. Μητσοτάκη από τον ελληνικό, απειλεί να ξανακάνει τζαμί την Αγιά Σοφιά κι έτσι βρήκαμε την ευκαιρία να ξαναχαρακτηρίσουμε τους Τούρκους απολίτιστους. Στην "πολιτισμένη" Ελλάδα, πάλι, τα ΑμΕΑ που θέλουν να επισκεφτούν την Ακρόπολη δεν μπορούν να το κάνουν παρά μόνο αν οι υπάλληλοι τα μεταφέρουν σηκωτά. Κι αυτό γιατί δεν λειτουργεί ούτε αναβατόριο ούτε ανελκυστήρας...

Η Αγιά Σοφιά κι ο Παρθενώνας είναι μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, το οποίο σημαίνει πως ανήκουν στους πολίτες όλου του κόσμου. Ακόμα κι αν υποθέσουμε πως είμαστε απευθείας απόγονοι των αρχαίων Αθηναίων και των Βυζαντινών- αυτή είναι μια μεγάλη συζήτηση- έχουμε αποδεχθεί ότι η Αγιά Σοφιά ανήκει στην ανθρωπότητα και με αυτό το επιχείρημα απαιτούμε να μην ξαναγίνει τζαμί. Με το ίδιο σκεπτικό μπορούμε να αισθανόμαστε υπερηφάνεια για το ότι ζούμε κάτω από τη σκιά ενός αρχιτεκτονικού αριστουργήματος, αλλά η έννοια της ιδιοκτησίας του αντίκειται με τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούμε για την Αγιά Σοφιά...

Ομοίως, σε σχέση με τα γλυπτά τού Παρθενώνα που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο το επιχείρημα δεν μπορεί να είναι πως είναι ελληνικά, για τον ίδιο λόγο που και τα έργα τού Πικάσο δεν είναι ισπανικά ή του Ντοστογιέφσκι ρωσικά. Η τέχνη είναι οικουμενική, δεν γνωρίζει σύνορα, απευθύνεται σε όλους αλλιώς είναι αυτιστική κι ελιτίστικη. Η επανένωση των "ελγίνειων" με τα περισσότερα "αδέλφια" τους που βρίσκονται στο Μουσείο της Ακρόπολης είναι το καλύτερο επιχείρημα κι όχι οι εθνικιστικοί συναισθηματισμοί που πολλές φορές προέρχονται από ανθρώπους που είτε σνομπάρουν τους "κουλτουριάρηδες" είτε έχουν αυτοαναγορευτεί σε πνευματική ηγεσία τού τόπου δίχως να έχουν επιδείξει κάποιο σπουδαίο πνευματικό έργο...