Θα τη σώσουμε τη Θράκη πατριώτες ή στις επόμενες εκλογές;...

Οι μουσουλμάνοι βουλευτές τού ΣΥΡΙΖΑ πούλησαν τη Θράκη στην Τουρκία ή όχι ακόμα; Μήπως η πατριωτική ακροδεξιά που κυβερνά τον τόπο θα έπρεπε να το αποτρέψει, δίνοντας τη γενναία μάχη που έδωσε προεκλογικώς για τα ιερά και τα όσια; Ή, μήπως, αυτή η "γενναία προεκλογική μάχη" δεν ήταν παρά στάχτη στα μάτια τού πόπολου; Από την ίδια στάχτη, μάλιστα, που κάνει τους αθηναίους να πιστεύουν ότι στη Θεσσαλονίκη έχει μετρό, τους θεσσαλονικείς πως στο Ελληνικό έχουν γίνει έργα κι όλους τους Έλληνες πως το '19- '23 τα εισοδήματά τους αυξήθηκαν περισσότερο από το '15- '19;...

Ο νέος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να πάρει αποφάσεις για τη νέα φυσιογνωμία τού κόμματος. Πρέπει, όμως, να αναλάβει και πρωτοβουλία συνεννόησης με τους καναλάρχες ώστε την επόμενη τετραετία η επικοινωνιακή μάχη να δοθεί επί ίσοις όροις. Προφανώς αυτό εμπεριέχει και συμβιβασμούς. 

Δεν είναι, ωστόσο, οι μοναδικοί που θα κληθεί να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ αν θέλει να παραμείνει κόμμα εξουσίας. Γι' αυτό και είναι προτιμότερο αυτήν τη φορά οι συμβιβασμοί να γίνουν στο φως τής ημέρας ούτως ώστε να μην έχουμε τους εκβιασμούς τής προηγούμενης φοράς που έφτασαν ως το ειδικό δικαστήριο...

Όπως κι αν έχει, ούτε η κυβέρνηση θα κατεβάσει τα μολύβια περιμένοντας τις διεργασίες στο ΣΥΡΙΖΑ να ολοκληρωθούν ούτε οι υπόλοιποι αντίπαλοί του θα σταματήσουν να τον πυροβολούν. Συνεπώς, είναι πολυτέλεια για την Κουμουνδούρου η μόνη αντιπολίτευση που ασκεί αυτές τις ημέρες να είναι για το πού θα κάθονται οι Σπαρτιάτες στη Βουλή. Πρέπει όσοι θέλουν να ηγηθούν της νέας προσπάθειας να βγουν τώρα μπροστά και να μας κοινωνήσουν τις ιδεολογικές και στρατηγικές τους πλατφόρμες ώστε τα μέλη και οι φίλοι- είναι σημαντικό να ανοίξει η διαδικασία και σε όσους δεν είναι ή δεν θέλουν να γίνουν μέλη- να αποφασίσουν, έστω σε σύντομο χρονικό διάστημα, επί απτών πραγμάτων κι όχι επί θεωριών...

 

Δεν θα κυβερνά ο Κασιδιάρης, αλλά θα είναι σαν να κυβερνά...

Αν το εκλογικό σώμα έχει δίκιο, η χώρα δίνοντας αυτοδυναμία στη ΝΔ και μια ακροδεξιά- νεοφασιστική Βουλή γλίτωσε από μια εξέγερση της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη κι από μια "υβριδική εισβολή" μεταναστών και προσφύγων. Στις προηγούμενες εκλογές, εξάλλου, είχαμε αποφύγει την έξοδο από το ευρώ και την εισαγωγή τής "Δήμητρας", με την Ελλάδα να έχει επιστρέψει για ένα μήνα στο πρώτο εξάμηνο του 2015, σαν να μην είχε γίνει τίποτα πριν και τίποτα μετά από αυτό το χρονικό διάστημα. Πώς να μην αισθάνεται, συνεπώς, μια ανακούφιση η πλειοψηφία που γλίτωσε από όλα αυτά τα δεινά που θα έφερναν οι αναρχοάπλυτοι που κυβέρνησαν τη χώρα επί δεκαετίες, τη χρεοκόπησαν και δεν άφησαν ούτε ευρώ στα δημόσια ταμεία;...

Τη χώρα θα συνεχίσει να κυβερνά, με ακόμα μεγαλύτερο δεσποτισμό, ο Κ. Μητσοτάκης. Σε μια χώρα, μάλιστα, όπου δεν λειτουργούν τα θεσμικά αντίβαρα, τα περισσότερα εκ των οποίων λογοδοτούν ή χρηματοδοτούνται από το καθεστώς, το να αναφερθώ σε μια ανάπηρη δημοκρατία μπορεί να διαβαστεί κι ως ευφημισμός. Την Ελλάδα δεν θα κυβερνήσει ο Κασιδιάρης την επόμενη τετραετία. Είναι, όμως, προφανές ότι την ατζέντα θέτουν οι εγκληματικές ιδεοληψίες του...

Πώς απαντούν σε όλα αυτά οι προοδευτικές δυνάμεις; Με κατακερματισμό κι έναν εμφύλιο τελικής επικράτησης που θα δώσει στον Μητσοτάκη έναν πολύμηνο ή και πολυετή μήνα τού μέλιτος. Θα μπορούσαν όλα να ήταν αλλιώς; Ναι, θα μπορούσαν, αλλά το μεγαλύτερο δυστύχημα είναι πως δεν μπορεί να γίνει πλέον... 

Κάποιοι έκαναν τις επιλογές τους κι αυτές ήταν να μείνουν συμπλήρωμα της δεξιάς, από εκλογική ανάγκη ή κι ως αποτέλεσμα εκβιασμού. Όπως κι αν έχει, ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να ανατρέψει τα πάντα, για καλό ή για κακό. Οι επόμενες ημέρες κι εβδομάδες θα το δείξουν...

 
 

Ποια δικαιοσύνη κι αηδίες, ευρώ από το ελικόπτερο...

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ, αδιαφορώντας για το μέλλον τής χώρας, είχε μοιράσει σε επιδόματα και κάτω από το τραπέζι μέρος των 37 δισ. ευρώ που μάζεψε ενδεχομένως να ήταν ακόμα κυβέρνηση. Μόνη, άλλωστε, η 13η σύνταξη ανέβασε τα ποσοστά του από τις ευρωεκλογές στις βουλευτικές τού 2019. Κυνικό και μακιαβελικό; Απολύτως, η τετραετία Μητσοτάκη, ωστόσο, όπως άλλωστε και η πρώτη δεκαετία τού 20ού αιώνα απέδειξαν ότι ο "περήφανος" ελληνικός λαός δεν θέλει δικαιοσύνη παντού κι άλλες τέτοιες αηδίες, αλλά ευρώ από το ελικόπτερο...

Τώρα το γενναίο μας πόπολο αισθάνεται αηδιασμένο με τις δηλώσεις Πνευματικού. Δεν μπορεί να πιστέψει ότι ο Κ. Μητσοτάκης αντιμετωπίζει κυριολεκτικώς τα πάντα, συμπεριλαμβανομένης της ανθρώπινης ζωής, με τη λογική κόστους- οφέλους. Δεν το πίστεψε ο λαουτζίκος όταν πέθαναν πάνω από τους μισούς εκτός ΜΕΘ μέσα στην πανδημία ούτε όταν έχουμε το δεύτερο χειρότερο ρεκόρ παγκοσμίως. Δεν το πιστεύει ούτε όταν πηγαίνει σε ένα νοσοκομείο για την καρδιά του και τον εξετάζει οφθαλμίατρος...

Γενικώς αυτός ο λαός έχει μάθει να μην πιστεύει αυτά που βλέπει, αλλά αυτά που του λένε να πιστεύει ότι βλέπει. Τον έχουν ξεζουμίσει στους έμμεσους φόρους για να μην χάσουν τα "απρόσμενα" κέρδη τους οι δέκα νταβατζήδες Μητσοτάκη, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ τον υπερφορολόγησε. Η ΝΔ τους έκοψε τη 13η σύνταξη, τα αναδρομικά κι άλλες 12 φορές τις συντάξεις στα μνημονιακά χρόνια, αλλά αν δεν ήταν ο Γ. Κατρούγκαλος τώρα θα ζούσαν σε παλάτια... 

Η αλήθεια ως έννοια είναι έτσι κι αλλιώς οραματική. Όταν, όμως, παύεις και να την αναζητάς είσαι καταδικασμένος να σε κυβερνούν μαφιόζοι που, όπως η Ντόρα στη Θράκη, κάνουν προτάσεις που δεν μπορείς να αρνηθείς... 

 

Με την ανιψιά του Παΐσιου συγκλίνεις Κυριάκο, όχι με την Ευρώπη...

Κάνουν push backs στο Αιγαίο, επεκτείνουν το τείχος στον Έβρο, εξοπλίζονται σαν να μην υπάρχει αύριο, κάνουν κάθε χατίρι των παπάδων, αλλά κατά τα άλλα ισχυρίζονται πως δεν συγκλίνουν πουθενά με την Ελληνική Λύση και τη Νίκη κι απειλούν με τρίτες εκλογές αν δεν κάνουμε τον Κ. Μητσοτάκη αυτοκράτορα στις δεύτερες. Σας έχω νέα αγαπητοί ψηφοφόροι τής ΝΔ: μόνο με τον Κ. Βελόπουλο, την ανιψιά τού Παΐσιου και τον Β. Όρμπαν συγκλίνετε. Ούτε με το ΣΥΡΙΖΑ ούτε με το ΠΑΣΟΚ ούτε με την Ευρώπη...

Είτε μας αρέσει είτε όχι οι περισσότεροι μουσουλμάνοι τής Θράκης Τούρκοι αισθάνονται. Για το ότι αισθάνονται Τούρκοι κι όχι Έλληνες δεν ευθύνεται το τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή, αλλά κυρίως οι διαχρονικές κυβερνητικές πολιτικές τής Αθήνας που ακόμα και τους Πομάκους τούς έσπρωχναν προς Τουρκία κι ας μην έχουν τέτοιες ρίζες. Αντί, συνεπώς, να σκιαμαχούμε για το αν το "Δυτική Θράκη" είναι αλυτρωτικό, ενώ το "Βόρειος Ήπειρος" μια χαρά και δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού όταν το "Μακεδόνας" δεν είναι αντιστοίχως για έναν κάτοικο της πόλης των Σκοπίων θα ήταν προτιμότερο να χαράζαμε εθνική στρατηγική για τη Θράκη. Μόνο τότε κι ο "γαλάζιος" περιφερειάρχης, για παράδειγμα, δεν θα χρειαζόταν να ξημεροβραδιάζεται για ψηφαλάκια στο τουρκικό προξενείο...

Το να ξεπλένεις την ακροδεξιά πολυσυλλεκτικότητα της ΝΔ την ίδια ώρα κατά την οποία στηλιτεύεις την ενσωμάτωση και της ακραία αριστερής φρασεολογίας στο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει μάλλον με υποκρισία. Αν κάποιος θεωρεί υγιέστερο ένας χρυσαυγίτης εγκληματίας τού κοινού ποινικού δικαίου να είναι ενταγμένος στη ΝΔ φαντάζομαι θα θεωρεί ακόμα υγιέστερο να είναι ενταγμένος στο ΣΥΡΙΖΑ κάποιος που μιλά για τουρκική μειονότητα αλλά δεν παίρνει στο κυνήγι αλλοδαπούς για να τους εκτελέσει. Από τους ελλαδέμπορους έχει προδοθεί διαχρονικά η Ελλάδα, ωστόσο μυαλό φαίνεται πως δεν έχει βάλει ακόμα... 

 

 

Ο πόλεμος θα ήταν προδοσία...

Στην Ελλάδα αναζητάμε τους προδότες πριν καν συντελεστεί η προδοσία. Αν δεν είχε κάποιος κάτι καλύτερο να κάνει το τριήμερο και διάβαζε τι γραφόταν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θα πίστευε ότι οι Τούρκοι είχαν ήδη καταλάβει την Αθήνα, με τους μισούς να κατηγορούν τους άλλους μισούς πως άφησαν την Κερκόπορτα ανοιχτή. Πέρα, όμως, από τη διαχρονική αδελφοφαγία αυτή η στάση μαρτυρά και κάτι άλλο. Μαρτυρά ηττοπάθεια, σαν κανείς μας να μην πιστεύει ότι μπορούμε να κερδίσουμε σε έναν πόλεμο την Τουρκία και ψάχνουμε από τώρα για εξιλαστήρια θύματα και νέα δίκη των εξ...

Ακόμα, όμως, κι αν επικρατήσουμε σε ένα πολεμικό επεισόδιο κι αποτρέψουμε την κατάληψη, για παράδειγμα, του Καστελόριζου μην περιμένετε οι σύμμαχοι να μας παραχωρήσουν ως αντάλλαγμα τη Σμύρνη ή την Κωνσταντινούπολη, όπως πιστεύουν αρκετοί. Αυτό που θα γίνει θα είναι να μας κλείσουν με το ζόρι σε μια αίθουσα για να συμφωνήσουμε υφαλοκρηπίδα κι ΑΟΖ, μπορεί και για το Κυπριακό. 

Δεν είναι, συνεπώς, προτιμότερο από το να χυθεί ξανά αίμα αδίκως να συμφωνήσουμε με την Τουρκία σε ένα συνυποσχετικό για όλα τα ζητήματα που θέλει να θέσει η κάθε πλευρά και να πάμε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης; Ένας αναπόφευκτος διπλωματικός συμβιβασμός θα είναι πολύ λιγότερο επώδυνος από έναν πολεμικό...

Φυσικά μπορούμε κι εμείς να βάλουμε θέματα στο τραπέζι που τώρα δεν βάζουμε ή για τα οποία δεν επιμένουμε, όπως για τα περιουσιακά τής μειονότητας στην Πόλη, στην Ίμβρο και στην Τένεδο. Έτσι κι αλλιώς και είτε το θέλουμε είτε όχι είμαστε καταδικασμένοι να συνορεύουμε με την Τουρκία στην αιωνιότητα, εκτός αν άλλα αποφασίσει η κλιματική κρίση και μετακινηθούμε γεωγραφικό μήκος και πλάτος... 

Έχει χυθεί ήδη πολύ αίμα για να πιστεύουμε ότι αν χυθεί κι άλλο θα λυθούν τα προβλήματά μας ή θα πάρουμε την ανατολική Θράκη και τον Πόντο. Κι αν αυτό θεωρείται προδοσία, χίλιες φορές προδότης παρά μία φορά ηλίθιος... 

  
 

Ανάπτυξη για όλους, όπως στην Κίνα...

Δεν θυμάμαι τον Κ. Μητσοτάκη κατά τη διάρκεια της μακράς προεκλογικής περιόδου να εξαγγέλλει την κατάργηση στην ουσία των συλλογικών και κλαδικών συμβάσεων εργασίας και της ευνοϊκότερης για τον εργαζόμενο ρύθμισης. Κι όμως σε αυτό προχωρά με το αναπτυξιακό του νομοσχέδιο, το οποίο είναι τόσο καινοτόμο όσο και η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Ο πρωθυπουργός, όπως και κάθε άλλος καλός νεοφιλελεύθερος, πιστεύει ότι αυτοί που παράγουν τον πλούτο είναι εμπόδια για τη δημιουργία του, γι' αυτό και πρέπει να εξαφανιστούν τα δικαιώματά τους...

Δεν είναι, βεβαίως, ο Κ. Μητσοτάκης αυτός που ανακαλύπτει την πυρίτιδα. Τέτοιου είδους πολιτικές έχουν εφαρμοστεί παντού στον πλανήτη με συνέπεια να διευρύνεται το χάσμα ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς και η κλιματική αλλαγή να έχει μετατραπεί σε κλιματική κρίση. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που ο πρωθυπουργός δεν βρήκε μία λέξη να πει στη ΔΕΘ για την προστασία τού περιβάλλοντος; Τι να πει, εξάλλου, ο άνθρωπος που μετά από τη Χαλκιδική θέλει να καταστραφεί και η Θράκη από την εξόρυξη χρυσού και που νομοθετεί την τσιμεντοποίηση του αιγιαλού;...

Ο Κ. Μητσοτάκης πολύ θα ήθελε η προηγούμενη κυβέρνηση να μην είχε βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια, να μην είχε αυξήσει τον κατώτατο μισθό, να μην είχε καταργήσει τον υποκατώτατο και να μην είχε επαναφέρει τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Θα μπορούσε να συνεχίσει από πολύ πιο χαμηλά τις μνημονιακές πολιτικές εργασιακού μεσαίωνα και να τις δικαιολογήσει πολύ πιο εύκολα στους ψηφοφόρους που τον επέλεξαν γιατί ο αντίπαλός του μείωσε κι αυτός τις συντάξεις ή φορολόγησε υπέρ το δέον τους ελεύθερους επαγγελματίες, οι οποίοι στην πλειονότητά τους φοροδιέφευγαν κι όταν οι φόροι ήταν πολύ πιο χαμηλοί...

Τώρα μάλλον οι ψηφοφόροι Μητσοτάκη θα υποχρεωθούν να μάθουν με τον επώδυνο τρόπο πόσο τραγικό είναι να αντικαθιστάς αυτούς που πάλεψαν- έστω κι αν αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν σε αρκετά προκειμένου να αποφευχθεί η απόλυτη καταστροφή- για να απαλλαγούμε από τις μνημονιακές πολιτικές με εκείνους που είναι κάθε λέξη των μνημονίων που έζησε αυτή η χώρα. Το μητσοτάκειο "ανάπτυξη για όλους" δεν είναι τίποτα παραπάνω από ανάπτυξη για τους λίγους και κινεζοποίηση για τους πολλούς...

Το τσιμέντο δεν είναι χρυσός κι ο χρυσός δεν είναι πανάκεια...

Μπορώ να κατηγορήσω για πολλά τον Κ. Μητσοτάκη, αλλά όχι και για το ότι δεν ξέρει να στολίζει τις βόμβες του με όμορφα αμπαλάζ. Έχει προλάβει, για παράδειγμα, να καταργήσει μια σειρά εργασιακών δικαιωμάτων μέσα σε δύο μήνες και χωρίς μνημόνιο, αλλά το πλασάρει στο πόπολο ως προστασία του και, μάλιστα, κατά τού φακελώματος. Τσιμεντοποιεί ο "κατεστραμμένος ελαιοπαραγωγός" το Ελληνικό και τους αιγιαλούς και ποτίζει με "χρυσό" δηλητήριο τις Σκουριές και την Θράκη, αλλά όλα γίνονται για καλό σκοπό, για την ανάπτυξη. Των λίγων κολλητών θα πρόσθετα, για να είμαι ειλικρινέστερος του πρωθυπουργού...

Προτεραιότητα (και) σε αυτήν τη χώρα θα έπρεπε να είναι η δίκαιη αναδιανομή τού ήδη παραγόμενου πλούτου. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να παραχθεί νέος, με όρους όμως που θα δημιουργούν ίσες ευκαιρίες και θα είναι βιώσιμοι...

Φτάσαμε στο αμήν για να γίνει κοινό κτήμα και στην Ελλάδα ότι η κλιματική αλλαγή έχει μετατραπεί σε κλιματική κρίση. Δεν είναι δυνατό, επομένως, να συζητάμε ακόμα στα σοβαρά πως για τη διατήρηση και τη δημιουργία για μάξιμουμ 25 χρόνια κάποιων θέσεων εργασίας η Χαλκιδική και η Θράκη πρέπει να υποστούν μια μόνιμη περιβαλλοντική καταστροφή, η οποία βεβαίως δεν ευνοεί ούτε τον τουρισμό. Αν η άνευ όρων και προϋποθέσεων δημιουργία θέσεων εργασίας είναι το ζητούμενο τότε μπορούμε, π.χ., και να νομιμοποιήσουμε τα ναρκωτικά ή να χαλαρώσουμε τους νόμους για την πορνεία...

Ούτε συνιστά κάποιο άξιο λόγου αναπτυξιακό πρότυπο η επιστροφή στην άναρχη δόμηση προηγούμενων δεκαετιών σε τουριστικές και μη περιοχές. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με την έρευνα για τους υδρογονάνθρακες, αν δεν βρεθεί το μέτρο τότε κινδυνεύουμε να μετατρέψουμε μια όμορφη χώρα σε τερατούργημα δεξαμενών και λοιπών φαραωνικών εγκαταστάσεων. Ακριβώς αυτό το μέτρο είναι που απουσιάζει από όσους επισπεύδουν να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα εκείνων που τους ανέβασαν στην εξουσία...

Σε ποιο Σύνταγμα αναφέρεται ότι οι υπουργοί πρέπει να είναι άσχημοι, γέροι κι άνδρες;...

Αν το πλοίο "Ελευθέριος Βενιζέλος", στο οποίο κινδύνευσαν να χάσουν τη ζωή τους σχεδόν 200 άνθρωποι και το οποίο καίγεται ακόμα στον Πειραιά, ανήκε στο κράτος οι απανταχού αντικρατιστές και θιασώτες τού αρρύθμιστου καπιταλισμού θα είχαν σηκώσει τα λάβαρα της επανάστασης, όπως άλλωστε έκαναν ένα μήνα νωρίτερα στο Μάτι. Φυσικά και το κράτος έχει τη δική του ευθύνη, άλλοτε μεγαλύτερη κι άλλοτε μικρότερη, κάθε φορά που συμβαίνει μια τραγωδία, αφού είναι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του αυτοί που πρέπει να βάζουν φρένο στην αλόγιστη κερδοσκοπία, τουλάχιστον σε ένα κράτος που δεν έχει δηλητηριαστεί από το νεοφιλελευθερισμό. Ο δολοφόνος, ωστόσο, είναι πάντοτε περισσότερο υπεύθυνος για το κακό που έχει προξενήσει από τον αστυνομικό που δεν μπόρεσε να τον συλλάβει...

Την ίδια ώρα, εξάλλου, επιδιδόμαστε σε ένα ακόμα εθνικό μας σπορ, την κατασυκοφάντηση ανθρώπων που είναι πιο όμορφοι από εμάς κι ενδεχομένως και πιο αποτελεσματικοί στην εργασία τους. Γιατί δεν μπορεί να είναι μια καλή υφυπουργός Μακεδονίας Θράκης- λες και θα έχει ουσιαστικές αρμοδιότητες πέρα από το συμβολισμό- η Κατερίνα Νοτοπούλου μόνο και μόνο γιατί είναι νέα κι όμορφη;

Σε ποια συνταγματική διάταξη ή νόμο αναφέρεται ότι πρέπει να είσαι άσχημος, γέρος κι άνδρας για να αναλάβεις υπουργείο; Τα ίδια θυμάμαι πως έλεγαν και για την Έφη Αχτσιόγλου, η οποία αποδείχθηκε κάτι παραπάνω από επαρκής στο ρόλο της...

Μένει να αποδειχθεί στην πράξη κατά πόσο αξίζει της πρωθυπουργικής εύνοιας η Κατερίνα Νοτοπούλου. Η επιτυχία, άλλωστε, ή η αποτυχία κάθε υπουργού αντανακλά στον Αλ. Τσίπρα, ο οποίος ως "προπονητής" οφείλει να γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα την ποιότητα του "ρόστερ" του και είναι ο βασικός υπόλογος για την απόδοσή του. Σεξισμός, εξάλλου, δεν είναι να μιλάς για την ομορφιά τής υπουργού, αλλά να είσαι επικριτικός απέναντί της μόνο και μόνο λόγω των εξωτερικών της χαρακτηριστικών...

 

  

Τα νταηλίκια θα ήταν αχρείαστα αν δεν είχαμε καλέσει το λύκο στο μαντρί...

Σε ολόκληρη την ιστορία τής ανθρωπότητας δεν γνωρίζω ούτε ένα success story το οποίο να βασίστηκε στην έλλειψη εμπιστοσύνης. Κι αυτό είναι διαχρονικά το βασικότερο πρόβλημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, το ότι δηλαδή ούτε η Αθήνα ούτε η Άγκυρα πιστεύουν ότι η άλλη πλευρά μπορεί να εμφανιστεί σε μια διαπραγμάτευση με καθαρές προθέσεις και δίχως τη διάθεση να εξαπατήσει την άλλη. Κι αν ακόμα βρεθούν πολιτικοί που να το πιστέψουν, είναι τόσο μεγάλος ο φόβος τους για το πολιτικό κόστος όταν, επίσης διαχρονικά, έχει ριζωθεί μια καχυποψία στο όριο της αντιπάθειας ανάμεσα στα δύο κράτη ώστε πολύ δύσκολα θα διανύσουν το "έξτρα μίλι" προκειμένου να διασφαλιστεί μια για πάντα η ειρήνη στην περιοχή...

Τόσο ο Πρ. Παυλόπουλος όσο κι ο Αλ. Τσίπρας δεν είχαν άλλη επιλογή από το να απαντήσουν στις δηλώσεις Ερντογάν, ο οποίος θέλησε μέσω της τηλεοπτικής του συνέντευξης να επιβάλει την ατζέντα των συζητήσεων, ανεξαρτήτως αν ο πρόεδρος της Τουρκίας δεν έχει άδικο σε όλα. Ναι μεν, για παράδειγμα, είναι ουτοπικό, αν όχι γελοίο, να ζητάς την αναθεώρηση μιας διεθνούς Συνθήκης που γέννησε το κράτος τού οποίου είσαι πρόεδρος, ωστόσο έχει δίκιο να παραπονιέται για το ντε φάκτο διαχωρισμό τής μουσουλμανικής μειονότητας στην Θράκη ή για το ότι τα λειτουργούντα τζαμιά στη χώρα μας είναι είδος εν ανεπαρκεία. Κι ας είναι η Τουρκία μια από τις τελευταίες χώρες στον κόσμο που δικαιούται να θέτει ζητήματα υπεράσπισης ατομικών, πολιτικών ή θρησκευτικών δικαιωμάτων...

Μόνο που δεν είναι σοβαρό από τη μεριά μας να φωνάζουμε στο σπίτι μας έναν γνωστό φασαριόζο και να πιστεύουμε ότι θα τηρήσει τους κανόνες τού σαβουάρ βιβρ και δεν θα μας κάνει άνω κάτω. Συναντήσεις σε τόσο υψηλό επίπεδο μεταξύ ηγετών κρατών με χρονίζουσες διαφορές πραγματοποιούνται μόνο όταν έχει υπάρξει σημαντική προσέγγιση σε χαμηλότερο διπλωματικό επίπεδο ή όταν έχει μεσολαβήσει μια σοβαρή κρίση, τύπου Ιμίων.

Σε διαφορετική περίπτωση, όποιος υποβάλλει την πρόσκληση θα πρέπει να γνωρίζει ότι κυνηγά περισσότερο τις εντυπώσεις από την ουσία. Πράγματι, δίχως διάλογο δεν λύνονται τα προβλήματα. Μόνο που αυτός δεν μπορεί να πραγματοποιείται μπροστά στις κάμερες προκειμένου να θωπεύονται τόσο ο τουρκικός όσο κι ο ελληνικός εθνικισμός...