Μόνο οι αδαείς και οι ηλίθιοι πίστευαν ότι ο Λοβέρδος ήταν ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια. Ο άνθρωπος ήταν Δούρειος Ίππος του Κ. Μητσοτάκη εδώ και πολύ καιρό, έτοιμος να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά του καταπώς αυτά θα διαμορφώνονταν μετά τις εκλογές. Προφανώς το καθεστώς που μας κυβερνά έκρινε πως ο πρώην υπουργός τού είναι ποιος χρήσιμος ως χρυσή, τρόπον τινά, εφεδρεία, παρά ως εσωκομματική αντιπολίτευση του Ν. Ανδρουλάκη, ο οποίος τώρα άλλωστε μπορεί να ισχυρίζεται πως απαλλάχθηκε από ένα δεξιό βαρίδιο. Ο αδέκαστος Ανδρέας, εξάλλου, δεν θα πάψει ποτέ να επιτίθεται στο ΣΥΡΙΖΑ ξεπληρώνοντας και το ακριβό γραμμάτιο της αθώωσής του για τη Novartis...
Αργά ή γρήγορα ο Λοβέρδος θα βρει την Ιθάκη του στην αγκαλιά τού Μητσοτάκη, όπως τη βρήκαν πριν από αυτόν κι άλλοι εκπρόσωποι του ακραίου κέντρου. Όταν, άλλωστε, έγραφε στο βιβλίο του πως ήθελε να χτυπήσει τον Αλέξη Τσίπρα δεν ήταν ούτε τοξικός ούτε διχαστικός, όπως θα έλεγαν τα παπαγαλάκια τού καθεστώτος αν είχε γράψει κάτι ανάλογο ο Π. Πολάκης...
Όπως, φυσικά, δεν είναι τοξικός και διχαστικός ο κυβερνητικός εκπρόσωπος όταν έγραφε πως αν ήταν γεννημένος στον εμφύλιο θα είχε σκοτώσει με τα δικά του χεράκια τον Τσίπρα. Ένα παρεάκι είναι όλοι τους, τους αξίζει να ζήσουν κι επισήμως τον ερωτά τους ύστερα από τόσα χρόνια στην πέμπτη φάλαγγα...
