Οι Αριστεροί να μένουν σε τρώγλες, το σπίτι τού Βολταίρου είναι κατειλημμένο...

Το ερώτημα είναι τόσο παλιό όσο και η πάλη των τάξεων: μπορεί ένας Αριστερός να είναι πλούσιος; Αν ζούσαμε σε ένα πραγματικά σοσιαλιστικό καθεστώς, κι όχι σε αυτά που ακόμα θαυμάζουν στον Περισσό, η απάντηση θα ήταν και πάλι καταφατική εφόσον εκπληρώνονταν οι κανόνες τής κοινωνικής δικαιοσύνης. Ζούμε, έτσι κι αλλιώς, σε ένα καπιταλιστικό καθεστώς και κανείς δεν μπορεί να υποχρεώσει τον οποιονδήποτε να παίξει με άλλους κανόνες μόνο και μόνο για να αποδείξει ότι οι ιδέες του δεν είναι σωστές.

Επομένως, το σωστό ερώτημα στον καπιταλισμό είναι αν κάποιος έχει πλουτίσει με παράνομα ή ανήθικα μέσα. Κι αν έχει πλουτίσει και είναι Αριστερός, τότε είναι δύο φορές υπόλογος γιατί έχει σκυλεύσει την ιδεολογία του...

Σύμφωνα με τη λογική ορισμένων κουτοπόνηρων, οι Αριστεροί πρέπει να μένουν σε τρώγλες, ενώ οι δεξιοί μπορούν να μένουν στο σπίτι τού Βολταίρου, όπως καλή ώρα ο πρωθυπουργός μας και η σύζυγός του, ακόμα κι αν δεν μας έχουν διευκρινίσει ακόμα πού βρήκαν τα λεφτά για μια τόσο ακριβή αγορά. Με βάση τον ίδιο τρόπο σκέψης, υπουργοί τής ΝΔ δικαιούνται να έχουν δεκάδες ακίνητα κι οφσόρ και να χρωστούν στις τράπεζες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, ενώ τα οκτώ ακίνητα Παπαδημούλη, που τα απόκτησε χάρη στην περιουσία τής συζύγου του και τον παχυλό μισθό τού ευρωβουλευτή και δεν τα έκρυψε πίσω από οφσόρ κι αχυράνθρωπους, είναι έγκλημα καθοσιώσεως. Αν είναι έτσι, ας βάλει η δεξιά μας κυβέρνηση ένα περιουσιακό πλαφόν πάνω από το οποίο δεν επιτρέπεται να περάσει κανείς Αριστερός αλλιώς θα γίνεται αυτομάτως υποκριτής ή κι εγκληματίας...

Μέσα από τη στοχοποίηση Παπαδημούλη- υπενθυμίζω, επίσης, ότι οι βουλευτές κι ευρωβουλευτές τής Αριστεράς δίνουν μέρος ή και το σύνολο των αποδοχών τους στα κόμματά τους και σε κοινωνικές δράσεις- η δεξιά παραδέχεται για μια ακόμα φορά εμμέσως το ηθικό της υστέρημα. Ομολογεί ότι η Αριστερά έχει ανώτερους αξιακούς κανόνες, τους οποίους βεβαίως και δεν τηρούν πάντοτε οι Αριστεροί ή αρκετοί από αυτούς, αλλά αυτοί υπάρχουν κι εύκολα αντιπαραβάλλονται με το "ο καθένας για την πάρτη του" και το "πλουτισμός με κάθε κόστος" τού νεοφιλελευθερισμού. Θα μπορούσε κανείς και να το αποκαλέσει το αιώνιο κόμπλεξ ηθικής κατωτερότητας αυτών που συνδέουν την ευτυχία αποκλειστικώς με το χρήμα και την εξουσία, συνήθως κληρονομικώ δικαίω...

Έλληνες είναι όσοι μετέχουν της ελληνικής φορολογίας, όχι όσοι έχουν οφσόρ...

Από τη στιγμή που ο ανθρωπισμός συνδέεται με την εθνικότητα παύει να ισχύει και μετατρέπεται σε κάτι άλλο, που πολύ εύκολα μπορεί να χαρακτηριστεί ρατσισμός, μισαλλοδοξία ή εθνικισμός. Κι επειδή βεβαίως ο ρατσιστής έχει μεγάλη έγνοια να κρυφτεί, θα σου πει πως δεν θα είχε πρόβλημα να δινόταν το κοινωνικό μέρισμα ή η λοταρία και σε μη Έλληνες, αν οι Έλληνες ήταν οικονομικώς τακτοποιημένοι.

Τι κι αν συνέβαινε κάτι τέτοιο δεν θα υπήρχε καν ανάγκη κοινωνικού μερίσματος ή λοταρίας; Αυτά είναι ψιλά γράμματα για εκείνους που αδυνατούν να κατανοήσουν ότι ένα κράτος δικαίου που θέλει να λέγεται πολιτισμένο είναι υπεύθυνο για καθένα που ζει στην εδαφική του επικράτεια, πολλώ δε μάλλον όταν καταβάλλει φόρους σε αυτό...

Όποιος αισθάνεται πιο Έλληνας από τους υπόλοιπους και πιο πατριώτης έχει πολλούς τρόπους να το αποδεικνύει. Μπορεί, για παράδειγμα, να μην συναινεί στη φοροδιαφυγή τού οποιουδήποτε και να ζητά να τον πληρώνει με πλαστικό χρήμα. Με αυτόν τον τρόπο και την πατρίδα θα βοηθά και τον εαυτό του θα ωφελεί, αυξάνοντας τις πιθανότητές του να κερδίζει στη λοταρία...

Να θυμίσω, εξάλλου, πως όταν ο Γιάνης Βαρουφάκης την είχε προτείνει πριν δύο χρόνια τα κυρίαρχα μίντια και οι πρόθυμοι αποδέκτες τής προπαγάνδας τους την είχαν σαρκάσει όσο δεν πάει άλλο. Σήμερα περνούν από το ταμείο για να πληρωθούν τα κέρδη τους...

Το έγραφα και χθες με αφορμή το Μακεδονικό: βασική προϋπόθεση για να μην ξανακυλήσουμε στη χρεοκοπία είναι η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής. Κι αυτή δεν πρόκειται να επιτευχθεί με εξαιρέσεις από τα ευεργετήματα του κράτους, όπως με το μέρισμα ή τη λοταρία, ή από τις υποχρεώσεις του...

Κάποιος που πληρώνει τους φόρους που αναλογούν στο εισόδημά του, τις ασφαλιστικές του υποχρεώσεις κι οποιοδήποτε άλλο έμμεσο φόρο έχει το δικαίωμα να διεκδικεί και τις υπηρεσίες που το κράτος προσφέρει δωρεάν ή με έκπτωση, ανεξαρτήτως αν έχει γεννηθεί σε αυτήν τη χώρα ή στο Τιμπουκτού. Δεν το δικαιούται όποιος φτιάχνει οφσόρ για να μην πληρώνει ούτε ευρώ στο δημόσιο ταμείο, πολλώ δε μάλλον να διεκδικεί την εξουσία στηριζόμενος στον ψευδεπίγραφο πατριωτισμό, που είναι, ως γνωστό, το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων...