Ως γνωστόν, ο Αλ Καπόνε δεν μπήκε φυλακή για τους φόνους που είχε παραγγείλει αλλά για φοροδιαφυγή. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τους νεοδημοκράτες. Η καταδίκη, π.χ., Ασημακοπούλου ή το ένταλμα σύλληψης Αβραμόπουλου αφορούν αδικήματα τα οποία ναι μεν είναι σοβαρά αλλά έχουν διαπραχθεί και χειρότερα από υπουργούς και βουλευτές τής ΝΔ, αν όχι κι από τον πρωθυπουργό. Οι υποκλοπές, για παράδειγμα, είναι μια πολύ πιο σοβαρή υπόθεση κι αυτό φαίνεται κι από το πώς χειρίζεται ο Κ. Μητσοτάκης το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών...
Σε αυτό το πλαίσιο, μοιάζει λογικό να απορούν και να εξίστανται οι νεοδημοκράτες για τον τρόπο που λειτουργούν οι ευρωπαϊκές Αρχές. Ας μην ξεχνάμε, ωστόσο, ότι αυτή η κυβέρνηση διαχειρίστηκε τα τελευταία επτά χρόνια ένα πολύ μεγαλύτερο πακέτο ευρωχρημάτων από οποιαδήποτε άλλη τα τελευταία τριάντα τουλάχιστον έτη. Αν δεν το είχε διαχειριστεί, άλλωστε, μάλλον δεν θα λάμβανε το 41% των ψήφων το 2023 ούτε θα ήταν σήμερα πρώτη στις δημοσκοπήσεις. Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις...
Όλοι θα έπρεπε να είμαστε ίσοι ενώπιον του νόμου. Γι' αυτό και δεν μπορεί να ισχύει η καραμανλική ρήση πως τον πολιτικό τον στέλνει σπίτι του ο λαός και δεν πάει φυλακή. Αν έχει υποπέσει σε αδικήματα οφείλει και να οδηγείται στη στενή. Από την άλλη, ωστόσο, σε πολιτικό επίπεδο κριτής όλων στο τέλος τής ημέρας είναι ο λαός. Κι ο Μητσοτάκης πρώτα θα αποδοκιμαστεί από το εκλογικό σώμα και στη συνέχεια θα οδηγηθεί στον φυσικό του δικαστή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου