Για τις καθαρίστριες αυτού του κόσμου κάθε Παρασκευή είναι Μαύρη...

Την Παρασκευή η Ελλάδα θα αναστενάζει στα καταστήματα- συμβατικά και ηλεκτρονικά- αποτίνοντας φόρο τιμής στην "Black Friday", η οποία έχει καθιερωθεί ως εθνική γιορτή μαζί με τη Λευκή Νύχτα και το Halloween, ενώ προσεχώς θα γιορτάζουμε και την Ημέρα των Ευχαριστιών για να γίνουμε τέλεια αμερικανάκια. Χιλιάδες ή κι εκατομμύρια συμπατριωτών μας στριμώχνονται για να αποκτήσουν στις περισσότερες των περιπτώσεων προϊόντα με τα οποία έχουν ψυχαναγκαστεί παρά που τα έχουν πράγματι ανάγκη- υλική, πνευματική ή συναισθηματική. Κατά τα άλλα, πολλά από τα θύματα του καταναλωτισμού, κουβαλώντας κάποια τσάντα πολυκαταστήματος, κοιτούν με αηδία τούς ναρκομανείς ή τους αλκοολικούς που συναντούν στο δρόμo τους , λες και οι ίδιοι είναι λιγότερο εθισμένοι σε εξαρτησιογόνες ουσίες...

Είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί κάποιος ανάμεσά μας που να μην έχει προσβληθεί, λιγότερο ή περισσότερο, από το μικρόβιο του καταναλωτισμού, το οποίο είναι συνυφασμένο με το μάρκετινγκ, το οποίο με τη σειρά του είναι ταυτισμένο με τον καπιταλισμό. Γι' αυτό ακόμα και στην πολιτική προτιμάμε τους επικοινωνιακούς υποψήφιους από τους βαρετούς, ανεξαρτήτως αν οι τελευταίοι μπορεί να μην είναι άδεια κελύφη όπως οι πρώτοι. Δεν υπάρχει χαρακτηριστικότερη περίπτωση από τον Ντ. Τραμπ, ο οποίος έχει την ικανότητα να πουλήσει ψυγείο σε εσκιμώο, αλλά δεν θα μπορούσε να προσφέρει τίποτα παραπάνω από αυτό...

Κι όλα αυτά συμβαίνουν γύρω μας την ίδια ώρα που καθαρίστριες καταδικάζονται σε κάθειρξη δέκα χρόνων γιατί πλαστογράφησαν το απολυτήριο Δημοτικού που δεν έβγαλαν γιατί το παράτησαν στην πέμπτη τάξη. Κι αυτό θα μπορούσε ενδεχομένως να γίνει αποδεκτό από κάποιους- όχι από τον γράφοντα- οι οποίοι πιστεύουν στην πιστή τήρηση του γράμματος κι όχι του πνεύματος του νόμου. Όταν, όμως, οι δικαστές- αρκετές φορές οι ίδιοι- παρουσιάζονται ελαστικοί (sic) όταν κατηγορούμενοι για βαρύτερα αδικήματα είναι άνθρωποι με μεγαλύτερο πορτοφόλι κι εξουσία τότε η αρχή τής ισονομίας πάει περίπατο και την θέση της καταλαμβάνει η κοινωνική αδικία, η μητέρα όλων των δεινών, ακόμα και του καταναλωτισμού, ο οποίος τρέφεται από τον ψυχαναγκασμό τής απόκτησης των αγαθών που οι λίγοι κατακρατούν για τον εαυτό τους...