Ο πολιτικός χρόνος είναι πολύ πιο πυκνός από αυτόν που βιώνει ένας ασκητής στην έρημο. Γι' αυτό και μας επιτρέπει να εντοπίζουμε την υποκρισία πολύ γρηγορότερα από όσο θα ήθελαν οι υποκριτές. Οι ίδιοι, για παράδειγμα, οι οποίοι την προηγούμενη εβδομάδα σκύλευαν την Λάουρα Κέβεσι, την τρέχουσα αντιμετωπίζουν τον εισαγγελέα τού Αρείου Πάγου, Κ. Τζαβέλλα σαν να ήταν η μετενσάρκωση της Θέμιδος. Και μόνο το γεγονός, ωστόσο, ότι η κυβερνητική και νεοδημοκρατική επιχειρηματολογία ως προς τις υποκλοπές περιορίζεται στο δήθεν σεβασμό στην ανεξαρτησία τής δικαιοσύνης και δεν μπαίνει στην ουσία μάς λέει πιο πολλά κι από τα έγγραφα που έχει στην κατοχή του ο Τ. Ντίλιαν και με τα οποία εκβιάζει το Μαξίμου...
Προφανώς και το περιστατικό με τον 89χρονο στον ΕΦΚΑ και στο Εφετείο είναι ακραίο, αλλά αν ρωτήσεις τον μέσο Έλληνα αν εμπιστεύεται τη δικαιοσύνη η απάντηση που θα λάβεις δεν θα είναι ενθαρρυντική. Όπως, επίσης, και για άλλους θεσμούς, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών. Ποια είναι η στάση που πρέπει να κρατήσουμε στο φαινόμενο αμφισβήτησης των θεσμών;
Να σιωπήσουμε για να μην κατηγορηθούμε πως το εκτρέφουμε, οδηγώντας τη χώρα μας σε ακραίες καταστάσεις; Σε καμία περίπτωση. Απολογούμενοι δεν μπορεί να είναι αυτοί που χτυπούν τις καμπάνες αλλά εκείνοι που βάζουν τις φωτιές και στη συνέχεια σιγαστήρες στα καμπαναριά...
Η διάκριση των εξουσιών δεν είναι δυνατό να επαφίεται στην τήρησή της χάρη στον θεσμικό πατριωτισμό όσων κατέχουν την εξουσία. Αν, για παράδειγμα, ο Κ. Μητσοτάκης δεν μπορούσε να διορίσει την ηγεσία τής δικαιοσύνης τα λάθη των εισαγγελέων τού Αρείου Πάγου δεν θα συνδέονταν τόσο άμεσα με τη βούληση της εκτελεστικής εξουσίας...
Στην επικείμενη Συνταγματική Αναθεώρηση έτσι κι αλλιώς δεν είναι δυνατό να αλλάξει η μορφή τού πολιτεύματος. Θα απαιτείτο Συντακτική Βουλή για κάτι τέτοιο. Το σύστημά μας, συνεπώς, θα παραμείνει Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
Μπορεί να γίνει, ωστόσο, λιγότερο πρωθυπουργοκεντρικό, να αυξηθούν οι αρμοδιότητες των θεσμικών αντιβάρων ή και να θεσπιστούν νέα και, κυρίως, να ενισχυθούν και να κατοχυρωθούν αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες στο πλαίσιο τόσο της αύξησης της λαϊκής λογοδοσίας των κατεχόντων εξουσία όσο και της ευθύνης των πολιτών για τα δημόσια πράγματα. Φυσικά και δεν πιστεύω ότι θα γίνει τίποτα από όλα αυτά. Όχι απαραιτήτως γιατί οι ιδέες αυτές είναι κακές ή ουτοπικές αλλά γιατί το κομματικό μας προσωπικό βολεύεται με τους σημερινούς κανόνες τού πολιτικού παιχνιδιού και δεν βλέπει το λόγο να φύγει από την comfort zone του...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου