Θα σας βομβαρδίσω με κοινοτοπίες, αλλά φαίνεται πως στην Ελλάδα τού 2026 παραμένουν ακόμα ζητούμενα. Κοινοτοπία πρώτη: η ιδιότητα του άνδρα ή της γυναίκας, του ετεροφυλόφιλου ή του ομοφυλόφιλου δεν κάνει από μόνη της κάποιον καλό ως πολιτικό.
Κοινοτοπία δεύτερη: δεν μπορεί να είναι λόγος καταψήφισης ενός πολιτικού το φύλο ή ο σεξουαλικός του προσανατολισμός. Κοινοτοπία τρίτη: ουδείς είναι υποχρεωμένος να δηλώνει δημοσίως το φύλο το οποίο αισθάνεται ή το σεξουαλικό του προσανατολισμό ώστε να απολογείται όταν δεν το κάνει, ιδίως σε μια τόσο συντηρητική κοινωνία όπως η ελληνική...
Ο μόνος λόγος τον οποίο βρίσκω βάσιμο ώστε να αποκαλύπτει κάποιος τρίτος το φύλο ή το σεξουαλικό προσανατολισμό κάποιου άλλου είναι αυτός της υποκρισίας τού υποτιθέμενου θύματος. Αν είμαι γκέι, για παράδειγμα, αλλά στις δημόσιες τοποθετήσεις μου χαρακτηρίζω την ομοφυλοφιλία επίκτητη αμαρτία, τότε ναι, πρέπει να με ξεμπροστιάσουν. Αν, όμως, είτε γιατί δεν έχω το σθένος να αντιμετωπίσω την κοινωνική μισαλλοδοξία είτε απλώς γιατί δεν έχω καμία υποχρέωση να διατυμπανίζω την ομοφυλοφιλία μου και κανείς δεν θέλω να ξέρει γι' αυτή παρά μόνο οι πολύ οικείοι μου, γούστο μου και καπέλο μου...
Η Ελλάδα έχει ανάγκη από έναν καλό πρωθυπουργό για να διαδεχθεί τον Κ. Μητσοτάκη. Αν είναι καλός για τα εθνικά μας συμφέροντα και τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας δεν θα είχα αντίρρηση να ήταν και Τούρκος ακόμα, αν αυτό ήταν δυνατό. Πολλώ δε μάλλον δεν θα με ενοχλούσε αν ήταν γυναίκα, γκέι ή τρανς. Αυτό που με ενοχλεί είναι η έμμεση επίκληση του φύλου ή του σεξουαλικού προσανατολισμού ως προσόντος, ιδίως από την προοδευτική παράταξη, λες και δεν υπάρχουν και συντηρητικές ή διεφθαρμένες ή ανίκανες για ηγεσία γυναίκες ή συντηρητικοί ή διεφθαρμένοι ή ανίκανοι για ηγεσία ομοφυλόφιλοι...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου