Απέξω κούκλα, από μέσα πανούκλα!

Ποιά είναι η συνήθης πρακτική όσων είναι ανίκανοι να λύνουν προβλήματα; Τα κρύβουν κάτω από το χαλί και ύστερα προσεύχονται στον καλό θεούλη να τους σπλαχνιστεί και να τα διώξει μακριά χωρίς εκείνοι να χρειαστεί να κάνουν κάτι! Να,...κακή ώρα σαν τον τρόπο που βρήκε ο Γ. Καμίνης για να λύσει το πρόβλημα των αστέγων: ξήλωσε τα παγκάκια από την πλατεία Κλαυθμώνος ώστε εκείνοι να μη μπορούν να κοιμούνται πάνω σε αυτά. Ποιός ξέρει, αν ούτε αυτή η "φανταστική" ιδέα πιάσει τόπο, ίσως να προχωρήσει ο δήμαρχος Αθηναίων και σε μαζικό πρόγραμμα...φόλας για τους κλοσάρ της πρωτεύουσας, πανομοιότυπο με αυτό που είχε εφαρμόσει η Ν. Μπακογιάννη για τα αδέσποτα ζώα πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας...
Ο Γ. Καμίνης είναι τόσο κοντόφθαλμος και υποταγμένος στη μνημονιακή πολιτική ώστε να θεωρεί πως το μείζονπρόβλημα της Αθήνας είναι η βιτρίνα της κι όχι το ότι έχει καταντήσει μια πόλη χωρίς "στοκ", δίχως δηλαδή μια εναλλακτική πρόταση, πολιτική, κοινωνική, πολιτιστική, πολεοδομική, να παρουσιάσει στον υπόλοιπο κόσμο. Δε με ενδιαφέρει η πόλη που ζω να αποκτήσει μια ψευδεπίγραφη εορταστική ατμόσφαιρα για ένα μήνα και ύστερα να επιστρέψει στη μιζέρια της, ούτε να γίνει πιστό αντίγραφο κάθε άλλης μεγαλούπολης στον πλανήτη. Δεν θέλω η δημοτική μου αρχή να γεμίσει τους δρόμους τής πρωτεύουσας με αγιοβασίληδες, καρουζέλ και παγοδρόμια ενόψει Χριστογέννων κι έπειτα, όταν σβήσουν τα φώτα των γιορτών, να γυρίσουμε στο σκοτάδι της φτώχειας, της εξαθλίωσης, αλλά, κυρίως, της έλλειψης φαντασίας, καινοτομίας και ιδεών οι οποίες θα έκαναν την Αθήνα έναν ξεχωριστό τουριστικό προορισμό κι όχι μόνο για τον Παρθενώνα και τη νυχτερινή της διασκέδαση...
Αυτά είναι, όμως, ψιλά γράμματα για εκείνους που διοικούν την πόλη. Γι' αυτούς σημασία έχει να μην "πληγώνεται" το μάτι των νοικοκυραίων όταν τύχει και συναντηθεί με τις ζωές των κοινωνικώς απόκληρων, που κοιμούνται στα παγκάκια και τρώνε από τα σκουπίδια. Και ξέρετε τί είναι αυτό που τρομάζει περισσότερο τον καλοταϊσμένο Γ. Καμίνη και τους φίλους του στο δημοτικό και υπουργικό συμβούλιο; Μήπως οι ευαρεστημένοι πολίτες ξυπνήσουν κι αντιληφθούν ότι αν μείνουν απαθείς, σύντομα θα κάνουν παρέα σε όσους τώρα χαρτζιλικώνουν από οίκτο και για να ξεγελούν τη συνείδησή τους...

Εκεί, εκεί στη Β' Εθνική!

Θέλει να μας υποβιβάσει ο γερμανογαλλικός άξονας από τη...Σούπερ Λίγκα στη Β' Εθνική; Ας το κάνει! Αλλωστε, όσοι δεν θέλουν να κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους κατανοούν ότι η Ελλάδα δεν είχε κερδίσει την άνοδό της στην ανώτερη κατηγορία μέσα στο "γήπεδο", αλλά χάρη σε παρασκηνιακές διεργασίες (βλ. πλαστά στοιχεία). Ωστόσο, αν ο υποβιβασμός λάβει σάρκα κι οστά οι γερμανογάλλοι δε μπορούν να έχουν καμιά απαίτηση να επιβάλλουν τους δικούς τους κανόνες σε μια χώρα που δεν θέλησαν να κρατήσουν στο κλειστό τους κλαμπ. Θα ήταν, για παράδειγμα, σαν ο Ολυμπιακός κι ο Παναθηναϊκός να απέβαλλαν από το πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας την Θύελλα Ανω Ραχούλας ως μη ανταγωνιστική ομάδα, αλλά να είχαν την απαίτηση αυτό το συμπαθές σωματείο να αγωνίζεται μαζί τους κάθε φορά που οι ίδιοι νιώθουν αγωνιστικά πεσμένοι, ώστε να φαίνονται ισχυρότεροι από ό,τι είναι στην πραγματικότητα...

Μακάρι να γινόταν, αλλά η Ελλάδα είναι σχεδόν αδύνατο να ανασυγκροτηθεί ακολουθώντας κανόνες οι οποίοι μπορούν να έχουν εφαρμογή μόνο σε οικονομικά δυνατούς. Είναι σα να επιβάλλεις σε ένα επτάχρονο παιδί να παρακάμψει το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο και να σπουδάσει κατευθείαν στο Πανεπιστήμιο! Όσο έξυπνο κι εργατικό κι αν είναι αυτό το παιδί, είναι αδύνατο να τα καταφέρει. Κι όμως, αυτό προσπαθούν να επιβάλουν οι γερμανογάλλοι στη χώρα μας και στους άλλους "άτακτους" του Νότου, χωρίς ωστόσο οι ίδιοι να έχουν αποδειχθεί πολύ επιτυχημένοι "καθηγητές".

Βγαίνει, για παράδειγμα, κάθε τρεις και λίγο ο Β. Σόιμπλε για να υποστηρίξει πως η συνταγή του μνημονίου ήταν επιτυχημένη, αλλά δε "μαγειρεύτηκε" σωστά. Κατ' αρχήν οτιδήποτε δεν έχει εφαρμοστεί στην πράξη δεν είναι δυνατό να χαρακτηρίζεται επιτυχημένο. Να συμφωνήσω, εξάλλου, πως η κυβέρνηση του ρεζίλη των Παπανδρέου δεν εφάρμοσε αρκετές από τις προβλέψεις του μνημονίου στην ώρα τους, με αποτέλεσμα να συρθεί αργότερα στη λήψη μέτρων, όπως η εργασιακή εφεδρεία στο Δημόσιο, που ήταν συνώνυμα της προχειρότητας και της αναποτελεσματικότητας. Ωστόσο, οι ευρωπαίοι καλά θα κάνουν μερικές φορές να κοιτούν και τη δική τους φάτσα στον καθρέφτη. Αν το κάνουν, ας μην παραξενευτούν αν το θέαμα που αντικρίσουν τους τρομάξει! Κι αυτό γιατί ποτέ και πουθενά στον κόσμο δεν πέτυχε πρόγραμμα λιτότητας σε μια οικονομία σε ύφεση. Πόσω μάλλον όταν τόσο η λιτότητα όσο και η ύφεση έχουν αποκτήσει χαρακτηριστικά μονιμότητας...

Το παρελθόν δε διδάσκει τη Γερμανία...

Προφανώς και η Α. Μέρκελ δεν έχει πολύ ελεύθερο χρόνο! Ωστόσο, θα τη συμβούλευα να ξέκλεβε δύο ώρες από το βεβαρημένο της πρόγραμμα για να δει μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία, η οποία μάλιστα βραβεύτηκε με το "Χρυσό Φοίνικα" στις Κάννες, την οποία σκηνοθέτησε ο Μίκαελ Χάνεκε κι έχει τίτλο "Η Λευκή Κορδέλα". Η υπόθεση διαδραματίζεται σε ένα γερμανικό χωριό στα χρόνια του μεσοπολέμου. Μέσα από τον τρόπο που παρουσιάζονται η βία, η καταπίεση και η υποκρισία στο φιλμ ο θεατής του αντιλαμβάνεται γιατί ο γερμανικός λαός παραδόθηκε αμαχητί στο ναζισμό. Με λίγα λόγια, γιατί η προτεσταντική ηθική οδήγησε στην επιβολή ενός αιμοσταγούς ηγέτη, όπως ο Χίτλερ, ο οποίος υποσχέθηκε στους γερμανούς τυφλή εκδίκηση για τα δεινά τα οποία τους είχαν επιβάλει οι νικητές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Όπως συμβαίνει, όμως, με οτιδήποτε εκκινεί από τυφλό πάθος, το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό...
Κάθε ομοιότητα με τη σημερινή κατάσταση δεν είναι καθόλου τυχαία! Η Γερμανία, αφού πρώτα επωφελήθηκε αγρίως από την καθιέρωση του ευρώ αλλά κι από την κρίση στην ευρωζώνη τα δύο τελευταία χρόνια, έρχεται τώρα να απειλήσει με μια δημοσιονομική πειθαρχία, η οποία θα είναι τόσο χρήσιμη όσο η δίαιτα σε κάποιον που έχει κάνει απεργία πείνας για δύο μήνες. Και προκειμένου να την επιτύχει, απειλεί με την επιβολή κυρώσεων τις απείθαρχες χώρες στις οποίες χρωστά το εξαγωγικό θαύμα τής τελευταίας δεκαετίας! Καταπίεση, βία και υποκρισία δηλαδή, όλα μαζί σε μια πολιτική που δεν είναι μόνο δολοφονική για το ευρώ, αλλά κι αυτοκτονική για την ίδια τη Γερμανία...

"Λαϊκοί αγωνιστές" με χρονοκαθυστέρηση!

Απορώ με εκείνους που ισχυρίζονται πως η Ελλάδα είναι μια χώρα γερόντων, πως αντιμετωπίζει, δηλαδή, έντονο δημογραφικό πρόβλημα. Κι αυτό γιατί όπου κι αν στρέφω το βλέμμα μου αντικρίζω μόνο...δίχρονους: δίχρονους πολιτικούς, δίχρονους επιχειρηματίες, δίχρονους πολίτες, δίχρονους...εργατοπατέρες, κι ας έχουν μούσια όπως ο Ν. Φωτόπουλος! Είναι ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ λαϊκός ήρωας, ύστερα κι από τη σύλληψή του για την κατάληψη του Κέντρου Διακοπής Ρεύματος; Οχι, αλλά ο Ν. Φωτόπουλος είναι έξυπνος κι έχει κατανοήσει πως ζούμε σε μια εποχή όπου ο καθένας στη δημόσια ζωή αυτής της χώρας, ανεξαρτήτως του παρελθόντος του, προσπαθεί να λάβει την καλύτερη θέση για την επόμενη ημέρα, τότε δηλαδή που ο κόσμος θα έχει χωριστεί στη λαϊκή συνείδηση σε καθάρματα και σε γενναίους, χωρίς ενδιάμεσες καταστάσεις...
Το διευκρινίζω: δεν είμαι αντίθετος σε ενέργειες οι οποίες παρεμποδίζουν την επιβολή άδικων αποφάσεων, όπως η διακοπή ρεύματος σε όσους δε μπορούν ή δεν θέλουν να πληρώσουν το χαράτσι στα ακίνητα. Οταν η εξουσία, άλλωστε, παραβιάζει το Σύνταγμα και τους νόμους δεν είναι απλώς δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση των πολιτών να αντιστέκονται με οποιοδήποτε τρόπο στηναδικία.Ωστόσο, είναι ελάχιστοι εκείνοι οι οποίοι κατέχουν σήμερα δημοσιο αξίωμα και οι οποίοι μπορούν να ισχυρίζονται πως έχουν μείνει αμόλυντοι από αμαρτίες του παρελθόντος. Και σίγουρα ένας από αυτούς δεν είναι ο Ν. Φωτόπουλος, ο οποίος ηγείται μιας συντεχνίας υπαλλήλων, η οποία επί δεκαετίες διοικούσε, στην ουσία, μια δημόσια επιχείρηση όχι με άξονα το κοινό συμφέρον, αλλά το καθαρώς ατομικό. Δεν θυμάμαι, για παράδειγμα, το Ν. Φωτόπουλο να έχει ζητήσει ποτέ να μοιραστούν και οι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι τα οικονομικά κι εργασιακά προνόμια που απολάμβαναν όσοι ανήκαν στη ΓΕΝΟΠ. Γι' αυτό και οι όψιμοι λαϊκοί αγώνες ορισμένων είναι τόσο γνήσιοι όσο οι τσάντες που πωλούν μετανάστες στα Προπύλαια. Και κάποια στιγμή θα πρέπει να απαλλαγούμε από το...παραεμπόριο.

Στις κωμωδίες περισσεύει η δημοκρατία...

Υποβάλλω τα "σέβη" μου στην προπαγάνδα! Μπορεί η ιδέα τής επιβολής άποψης δια της πλαγίας οδού και μέσω της επανάληψης να μου είναι απεχθής (παρότι ίσως το κάνω κι εγώ!), ωστόσο της αναγνωρίζω πως όταν το θέλει πολύ μπορεί να μας πείσει για τα πάντα: όπως, για παράδειγμα, πως οι τυφλοί είναι οι καταλληλότεροι για να οδηγούν λεωφορεία! Κι όχι μόνο αυτό, αλλά και να μας κάνει να πιστεύουμε ότι όσοι δεν επιθυμούν να επιβιβάζονται σε μέσα μεταφοράς που δεν πληρούν τους στοιχειώδεις κανόνες ασφαλείας είναι ανεύθυνοι κι αφελείς...
Μήπως κάτι τέτοιο δε συμβαίνει και με το λεωφορείο που μπορούμε να το ονομάσουμε, χάριν καλλιτεχνίας, "Λεωφορείον ο Πόθος τής Δηθεν Διάσωσης της Ελλάδας"; Εδώ και δύο χρόνια η πολιτική κι επιχειρηματική ελίτ, με την αμέριστη συμπαράσταση που απολαμβάνει από τα τσιράκια της στο χώρο των μέσων ενημέρωσης, μας απειλεί πως αν δε συναινέσουμε στην αυτοκτονία μας θα πεθάνουμε! Κι εμείς, σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό, συναινέσαμε: και περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις δεχθήκαμε, εκόντες άκοντες, και με τις γενικότερες ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις συμβιβαστήκαμε, ακόμα κι έκτακτες εισφορές αλληλεγγύης συμφωνήσαμε να καταβάλουμε, αν και θα έπρεπε να είμαστε εμείς εκείνοι οι οποίοι θα τυγχάναμε της οικονομικής συνεισφοράς του κράτους και των πλουσιότερων κατοίκων αυτής της χώρας. Και τί καταφέραμε ύστερα από όλα αυτά, όπως αποδεικνύει και η αδυναμία της Γερμανίας να πάρει από τις αγορές το ποσό που ζητούσε για τα ομόλογά της; Μια "τρύπα στο νερό"! Τίποτα δηλαδή πιο φυσιολογικό όταν προσπαθείς να δώσεις απαντήσεις σε ένα πρόβλημα θέτοντας, όμως, λανθασμένες ερωτήσεις...
Εχω μια απορία και θα ήθελα να με βοηθήσετε: αυτός ο κατασυκοφαντημένος ελληνικός λαός, ο οποίος υποτίθεται πως δεν έχει τη σοφία των κυβερνώντων του για να του δοθεί η δυνατότητα να μιλήσει μέσω δημοψηφίσματος ή εκλογών, πόσο χειρότερη θα είχε κάνει την κατάσταση αν του δινόταν η ευκαιρία να την πάρει στα "χέρια" του; Να δεχθώ πως δεν έχει αναπτυχθεί όλα αυτά τα χρόνια μια κουλτούρα συμμετοχής στα κοινά, με την έννοια της εξυπηρέτησης του δημόσιου κι όχι του προσωπικού συμφέροντος. Οταν ακούω, όμως, αυτό το επιχείρημα από εκείνους που τρέμουν την πραγματική δημοκρατία γιατί αντικρούει τον ωφελιμισμό τους, μου θυμίζουν τους εργοδότες που δεν προσλαμβάνουν νέους γιατί δεν έχουν εμπειρία! Δώστε μας εμπειρίες, επομένως: διοργανώστε, για παράδειγμα, δημοψηφίσματα σε συνοικιακό, δημοτικό, περιφερειακό και ύστερα εθνικό επίπεδο και χρησιμοποιήστε το διαδίκτυο και για κάτι καλό κι όχι μόνο για να βάζετε ρετουσαρισμένες φωτογραφίες σας δίπλα στην παράθεση του ανύπαρκτου έργου σας. Α, και κάτι που μπορεί να γίνει πιο άμεσα: κάντε, επιτέλους, εκλογές για να δοθεί ένα τέλος σε αυτήν την κυβέρνηση μαριονετών τραπεζιτών-ακροδεξιάς, η οποία παρωδεί τη δημοκρατία στην ίδια τη χώρα που τη γέννησε. Αλίμονο, εξάλλου,αν της επιτραπεί να πάρει νέα μέτρα λιτότητας μέχρι τον Ιούνιο και, μάλιστα, δεσμευτικά για τα επόμενα τρία χρόνια...

"Δοξάστηκε κρυπτόμενος, γελοιοποιηθηκε εμφανιζόμενος"!

Ο στρατηγός Γρίβας ήταν μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας, αφού η δράση του στην Κύπρο συνδυάστηκε τόσο με την ανεξαρτησία τής νήσου όσο όμως και με τη διχοτόμησή της. Γι' αυτόν, άλλωστε, ο Γεώργιος Παπανδρέου είχε πει το περίφημο "δοξάστηκε κρυπτόμενος και γελοιοποιήθηκε εμφανιζόμενος"! Ποιός ξέρει, αν ο αποκαλούμενος και "Γέρος της Δημοκρατίας" ζούσε σήμερα μπορεί να έλεγε τα ίδια και για το διάδοχο του εγγονού του στην πρωθυπουργία...
Λίγο πριν αναλάβει ο Λ. Παπαδήμος ένα από τα επιχείρηματα υπέρ του που χρησιμοποιούσαν οι "αφισιονάδος" του ήταν πως με την ευρωπαϊκή του εμπειρία και το "καλό" του όνομα στα διεθνή κέντρα λήψης αποφάσεων θα μπορούσε να επαναδιαπραγματευόταν τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής τού Οκτωβρίου επί τα βελτίω. Η πρώτη του επίσκεψη, όμως, ως πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες, στο Λουξεμβούργο και στη Φρανκφούρτη απόδειξε ότι ο ρόλος που έχει αναλάβει ο τραπεζίτης στην πολιτική ζωή της χώρας δεν είναι αυτός του μαχητικού διεκδικητή των συμφερόντων τού ελληνικού λαού, αλλά του πειθήνιου εφαρμοστή των μέτρων λιτότητας που είναι τόσο αποτελεσματικά όσο η νηστεία στους κωπηλάτες μιας τριήρους! Γελούσαν και τα "μουστάκια" των... Μπαροζογιουνκέρηδων που άλλαξαν το Μανωλιό για να βάλουν τα ρούχα του αλλιώς και, μάλιστα, στο "σώμα" που τους μοιάζει περισσότερο στην ανελέητη εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης ανοησίας.
Απορώ, εξάλλου, πώς είναι δυνατό κάποιος που έχει τοποθετηθεί στην θέση του χωρίς καμιά προηγούμενη λαϊκή νομιμοποίηση να απαιτεί, συμπαρατασσόμενος με τους ξένους δανειστές, από την πολιτική ηγεσία της χώρας, που όσο άθλια κι αν είναι κάποιοι την έχουν εκλέξει, να βάλει την υπογραφή της στη νέα δανειακή σύμβαση και, μάλιστα, με εκβιαστικό τρόπο. Κάποιοι ισχυρίζονται πως οι γαλλογερμανοί επιμένουν γιατί στο πακέτο του Οκτωβρίου συμπεριλαμβάνεται και η αγορά όπλων. Δεν ξέρω αν ισχύει αυτή η θεωρία συνωμοσίας, αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να κατανοήσουν οι ευρωπαίοι πως ακόμα κι ο πιο δουλοπρεπής εκβιαζόμενος θα φτάσει η στιγμή που θα ξεσηκωθεί. Και τότε ενδεχομένως η σφοδρότητα της αντίδρασής του να είναι καταστροφικότερη για τους εκβιαστές του παρά για τον ίδιο...

Αυτοδιαλύονται περί όνου σκιάς!

Οι τύποι είναι απίθανοι! Την ώρα που το κατασκεύασμά τους, δηλαδή το ευρώ, καταρρέει εκείνοι εξακολουθούν τα παιχνίδια εξουσίας που μοιάζουν με παρτίδα σκάκι μεταξύ νευρωτικών. Δε μπορώ να εξηγήσω αλλιώς τη συνεχιζόμενη διαμάχη τρόικας-Α. Σαμαρά για τις περιβόητες έγγραφες δεσμεύσεις για την εφαρμογή των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής του Οκτωβρίου, δηλαδή για το...αυτόγραφο του προέδρου της Ν.Δ. που απαιτούν Κομισιόν, ΕΚΤ και ΔΝΤ, λες και η ευρωζώνη βρίσκεται υπό διάλυση γι' αυτόν το λόγο κι όχι για πολύ σοβαρότερους...
Μην τρελαθούμε πάντως: η άρνηση Σαμαρά να υπογράψει, όσο ορθή κι αν είναι, δε στηρίζεται φυσικά σε λόγους εθνικής αξιοπρέπειας, όπως θέλει να ισχυρίζεται, αλλά σε κάτι πολύ πιο μικροκομματικό. Ξέρει πολύ καλά κι ο ίδιος πως η απόφασή του να συμμετάσχει σε αυτήν τη συγκυβέρνηση τραπεζιτών-ακροδεξιών έχει πικράνει όσους πίστεψαν τον αντιμνημονιακό λόγο του και στράφηκαν σε αυτόν σα διέξοδο στην πολιτική Παπανδρέου. Ο Α. Σαμαράς, επομένως, δε μπορούσε παρά να κρατήσει μια τελευταία παντιέρα για την τιμή των...εκλογών, τις οποίες θέλει να κερδίσει περισσότερο από όσο επιθυμεί να διασωθεί η χώρα. Μόνο που όπως έχει παραδεχθεί κι ο ίδιος, έχει ήδη δεσμευτεί για την εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής. Για παράδειγμα, θα ψηφίσει έναν προϋπολογισμό που περιέχει και ρυθμίσεις του μεσοπρόθεσμου τις οποίες είχε καταψηφίσει μόλις το καλοκαίρι ως απαράδεκτες κι αδιέξοδες...
Εχω την εντύπωση πως όσοι δε βλέπουμε τη σωτηρία του ελληνικού λαού να περνά μέσα από το ευρώ δεν θα χρειαστεί να κουνήσουμε ούτε το μικρό μας δαχτυλάκι για να απαλλαγούμε από ένα νόμισμα που "πλάστηκε" για τους ισχυρούς κι όχι για τους αδύναμους! Θα το καταστρέψουν μόνοι τους οι "δυνατοί", στο όνομα μιας πειθαρχίας που έχει την ίδια ουσία με την υποχρέωση των φαντάρων να ξυρίζονται σε καθημερινή βάση...