Μπορεί να ευθύνεται ο Π. Ντε Γκρες για τα πολιτικά κι όχι μόνο αμαρτήματα των προγόνων του; Σε καμία περίπτωση, όποιο κριτήριο κι αν λάβουμε υπόψη, τη νομιμότητα δηλαδή και την ηθική. Κι αν μεγάλωσε και ζει στα πλούτη, κάποια από τα οποία ανήκουν στον ελληνικό λαό, δεν έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που τα έχουν απαρνηθεί για να ζήσουν με τρεις κι εξήντα...
Αν, όμως, ο Γλύξμπουργκ- για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους- επιθυμεί να πολιτευτεί θα όφειλε ο ίδιος να επιστρέψει στο ελληνικό Δημόσιο μέρος τής περιουσίας που διαχειρίζεται. Μόνο τότε θα μπορέσουμε να μιλήσουμε μαζί του και πολιτικά...
Όπως κι αν έχει, η κοινοβουλευτική μας δημοκρατία πράγματι κινδυνεύει αλλά όχι γιατί ο γιος τού νεκρού έκπτωτου βασιλιά έχει αντιληφθεί τον πολιτικό μας χυλό και θέλει να αναμειχθεί κι εκείνος σε αυτόν. Κινδυνεύει κυρίως από τους δημοκράτορες που την έχουν ευτελίσει σε ένα θέατρο μικροκομματικών σκιών που παράγουν κουτσομπολιό αντί για πολιτική, τοξικότητα στη θέση τής αναζήτησης πεδίων σύγκλισης, μικρομεγαλισμούς κι όχι συνθέσεις. Και με αυτόν τον τρόπο μπορεί αύριο μεθαύριο να δούμε τον Κ. Μητσοτάκη να κυβερνά όχι μόνο με τον Αδ. Γεωργιάδη, τον Θ. Πλεύρη και τον Μ. Βορίδη αλλά και με τον Κ. Βελόπουλο και την Αφρ. Λατινοπούλου...
Έτσι κι αλλιώς, στην εποχή τής τεχνητής νοημοσύνης δεν είναι ξεπερασμένη μόνο η βασιλεία αλλά και η κοινοβουλευτική δημοκρατία. Είναι αδιανόητο να ψηφίζουμε μαζικά και ηλεκτρονικά μόνο για το ποιο τραγούδι θα στείλουμε στη Eurovision κι όχι και για τα ζητήματα της καθημερινότητάς μας. Σε ένα πολιτικό τοπίο, άλλωστε, όπου οι ηγέτες είναι ηγετίσκοι είναι προτιμότερο τα λάθη να τα διαπράττει ο λαός κι όχι οι δημαγωγοί...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου