Αν βάλει κάποιος τα προγράμματα των προοδευτικών κομμάτων σε μια εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης θα εντοπίσει περισσότερες ομοιότητες από διαφορές και σε καμία περίπτωση αγεφύρωτες. Κανένα τους, άλλωστε, δεν υπόσχεται ανατροπή τού συστήματος αλλά καλύτερη διαχείρισή του. Τι σημαίνει, ανάμεσα σε άλλα; Πως αυτό που τα εμποδίζει να συνεργαστούν δεν είναι η ιδεολογία και η πρακτική της αλλά οι εγωισμοί των ηγεσιών, των στελεχών ή και των μελών τους...
Ο Ν. Παππάς έχει προτείνει εδώ και καιρό τη συγκρότηση ενιαίου προοδευτικού ψηφοδελτίου πάνω σε ένα κοινό πρόγραμμα και με εκλογή τού επικεφαλής τού σχήματος και υποψήφιου πρωθυπουργού από τη βάση των προοδευτικών κομμάτων. Θα μου πείτε πως αν ο επιρρεπής στην ίντριγκα Νίκος είχε εξασφαλισμένη τη βουλευτική έδρα θα σφύριζε κι αυτός αδιάφορα. Ενδεχομένως, έχει όμως δίκιο ως προς την πρότασή του. Αν στόχος είναι να πέσει το καθεστώς Μητσοτάκη δεν βλέπω τώρα κάποιον άλλο τρόπο. Όσοι το αρνούνται από τις ηγεσίες οφείλουν και να παραδεχθούν ότι στόχος τους δεν είναι η πρωτιά αλλά η δεύτερη θέση με το μυαλό στις μεθεπόμενες εκλογές...
Φυσικά ακόμα κι αν προκύψει μια πολυκομματική προοδευτική κυβέρνηση, με τόσες εφαπτόμενες φιλοδοξίες το σχήμα δεν θα είναι βιώσιμο σε βάθος χρόνου. Όπως κι αν έχει, ωστόσο, λίγοι εκτιμούν πως το κομματικό μας σύστημα θα σταθεροποιηθεί μετά τις προσεχείς κάλπες. Ζούμε ήδη μια μεσοβασιλεία χωρίς να ξέρουμε το σχήμα τής επόμενης μεταπολίτευσης. Ας την κάνουμε τουλάχιστον περισσότερο υποφερτή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου