Μόνο οι λούμπεν προτιμούν τη βέβαιη καταστροφή από την πιθανή σωτηρία...

Θα συμφωνήσω με τον Αντ. Σαχλαμαρά: αυτήν τη στιγμή (και) στην Ελλάδα διεξάγεται μια μάχη ιδεών. Μόνο που ο πρωθυπουργός, με τις παλαιοκομματικές του μεθόδους και το οπλοστάσιο επιχειρημάτων που διαθέτει το οποίο μυρίζει ναφθαλίνη, αδυνατεί να κατανοήσει πως ο ίδιος, η κυβέρνησή του, η τρόικα και η Χρυσή Αυγή, με την οποία όλο και περισσότεροι νεοδημοκράτες σπεύδουν να δηλώσουν πως δεν έχουν πρόβλημα να κυβερνήσουν μαζί της, ανήκουν στο ένα από τα δύο άκρα τού πολιτικού συστήματος. Στο άλλο δεν ανήκει ο ΣΥΡΙΖΑ, μολονότι ο λαϊκισμός του ώρες ώρες βγάζει μάτι, αλλά η άκρα αριστερά, η οποία χρησιμοποιεί με τη σειρά της αφοριστική επιχειρηματολογία κι άσκοπη βία προκειμένου να υπερασπιστεί αυτό που όλοι θέλουμε, αλλά δεν ξέρουμε όλοι πώς να το κατακτήσουμε: ένα πιο δίκαιο κόσμο, όπου, για παράδειγμα, κύριο θέμα συζήτησης δεν θα είναι πόσοι δημόσιοι υπάλληλοι θα απολυθούν, αλλά πόσο θα φορολογηθούν οι εφοπλιστές...

Αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα διεξάγεται μια μάχη που θα κρίνει τον ευρωπαϊκό ταξικό πόλεμο. Αν ο κατώτατος μισθός φτάσει κι επισήμως τα 200 ευρώ, οι συντάξεις εκμηδενιστούν, η δημόσια περιουσία περάσει μπιρ παρά στα χέρια λίγων, τα σχολεία και τα νοσοκομεία είναι τόσο πολλά όσο και οι οάσεις στην έρημο, τότε είναι βέβαιο ότι αυτός οι τυφώνας θα χτυπήσει και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Και γι' αυτό δεν θα φταίνε οι "τεμπέληδες", αλλά οι ταξικώς ασυνείδητοι έλληνες, που ακόμα πιστεύουν ότι μπορεί να καταστραφούν αν δοκιμάσουν μια άλλη επιλογή από τη βέβαιη καταστροφή τους. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν ξέρω αν ο Αλέξης Τσίπρας θα φτάσει τη μάχη με την τρόικα μέχρι το τέλος, αν θα προχωρήσει, για παράδειγμα, σε στάση πληρωμών στην περίπτωση που η Γερμανία δε συμφωνήσει σε ένα πιο κοινωνικώς πιο δίκαιο πακέτο σωτηρίας. Δεν θα το ήξερα, ακόμα κι αν ήμουν ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας. Ωστόσο, δεν θα το μάθουμε ποτέ αν δε δείξουμε την αποφασιστικότητα να εγκαταλείψουμε το καράβι που βυθίζεται για να επιβιβαστούμε σε ένα άλλο, τον καπετάνιο και το πλήρωμα του οποίου μπορεί να μην εμπιστευόμαστε, αλλά δεν τους έχουμε δοκιμάσει κιόλας...

Δεν αντιμετωπίζω μια κυβέρνηση της Αριστεράς σαν το μεσσία που θα έρθει για να μας βγάλει από τα αδιέξοδά μας. Η σωτηρία τής Ελλάδας είναι μια μακροπρόθεση υπόθεση και προϋποθέτει κυρίως τη δημιουργία πολιτών που δεν θα ψηφίζουν με βάση το ατομικό, αλλά το συλλογικό συμφέρον και γι' αυτό θα ξέρουν να αναλαμβάνουν και τις ατομικές τους ευθύνες. Επειδή, όμως, αν δεν κοιτάξουμε και το βραχυπρόθεσμο θα είμαστε όλοι νεκροί, η χώρα έχει ανάγκη τής άμεσης προσφυγής στις κάλπες και της εκλογής μιας αυτοδύναμης κυβέρνησης της Αριστεράς, με το προγραμματικό πλαίσιο της οποίας μέσες άκρες συμφωνώ. Το αν θα πετύχει, εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τη συμπαράσταση που θα έχει από το λαό. Γιατί είναι διαφορετικό να πει "nein" η Ανγκ. Μέρκελ στον Αλέξη Τσίπρα και στο αεροδρόμιο να μην τον περιμένει ψυχή και είναι τελείως άλλο πράγμα να βγουν στους δρόμους σε μια τέτοια περίπτωση και τα δέκα εκατομμύρια των ελλήνων για να ταχθούν στο πλευρό τού πρωθυπουργού τους. Αν η οργή λαού μπορεί να φοβίσει τον θεό, φανταστείτε πόσο πιο εύκολο θα είναι να συμβεί αυτό σε μια καγκελάριο... 

Καμμένος από τον εαυτό του

Είναι θεμιτό, θεμιτότατο να πολιτεύεσαι με σημαία σου την ηθική, ακόμα κι αν αυτή, ελλείψει πραγματικών ιδεών, είναι και η μοναδική σου παντιέρα. Ο καθένας, άλλωστε, στη ζωή με ό, τι έχει, καταπιάνεται. Τα προβλήματα, όμως, ξεκινούν όταν δεν είσαι τόσο ηθικός όσο έχεις αφήσει τους άλλους να πιστεύουν για εσένα ή όχι τόσο όσο πιστεύεις εσύ για τον εαυτό του ότι είσαι. Αν αποκαλυφθεί σε μια τέτοια περίπτωση ότι δεν είσαι ο Ρομπέν των Δασών, με τη «στολή» του οποίου παρουσιάζεσαι, είναι πολύ εύκολο να ξεκινήσει η κατρακύλα, πόσω μάλλον όταν το «μαγαζί» δεν έχει και τίποτα άλλο να προσφέρει στους πελάτες του…

Μια τέτοια περίπτωση είναι κι ο Π. Καμμένος: μια πολιτική μετριότητα που βάσισε την καριέρα της σε υπερπατριωτικές κορώνες και καταγγελίες περί διαφθοράς… των άλλων, τις οποίες πάντοτε δυσκολευόταν να αποδείξει όταν έφτανε η ώρα των δικαστηρίων. Γι’ αυτό και τώρα που το όνομά του εμπλέκεται σε offshore εταιρία, πιθανότατα ύστερα από εκβιασμό που του έγινε από το γνωστό και μη εξαιρετέο Συγκρότημα Τύπου, βρίσκεται για τα καλά στριμωγμένος στα σκοινιά. Πώς, για παράδειγμα, θα μπορεί να καταγγέλλει τους Παπανδρέου για παράνομο κι ανήθικο πλουτισμό, όταν κι ο ίδιος φέρεται να ακολουθεί τις μεθόδους τους; Και πώς μπορεί να περάσει το σκόπελο όταν έχει φτιάξει ένα κόμμα υποδοχής των δεξιών που δε συμφωνούν με τα μνημόνια, αλλά του οποίου οι θέσεις διαμορφώνονται κάθε ημέρα στο γόνατο, χωρίς συγκεκριμένη ιδεολογική και πραγματιστική προσέγγιση των πραγμάτων;

Φυσικά είναι άδικο να σηκώσει ο Π. Καμμένος το βάρος όλων των υποκριτών αυτής της χώρας, που κλαίνε για τη φτωχολογιά, αλλά σκουπίζουν τα δάκρυά τους σε σατέν υφάσματα. Τους ξέρω και τους ξέρετε: είναι αυτοί ή αυτές που βουρκώνουν όταν βλέπουν ένα συγκινητικό ρεπορτάζ για παιδάκια, αλλά την αμέσως επόμενη στιγμή λοιδορούν όσους δεν θεωρούν την άγρια λιτότητα μονόδρομο. Είναι αυτοί που βγάζουν πύρινους λόγους μέσα από τους ραδιοφωνικούς πομπούς ή γράφουν πύρινα άρθρα κατά της τρόικας, αλλά με τους δικούς τους εργαζόμενους αποδεικνύονται τροϊκανότεροι των τροϊκανών. Γι’ αυτό και προτιμώ χίλιες φορές αυτόν που από αγνή πίστη ασπάζεται το νεοφιλελευθερισμό και ζει σύμφωνα με τις αρχές του, από εκείνον που λιβανίζει το σοσιαλισμό εκτός σπιτιού και στο σπίτι του λειτουργεί σα να ήταν ο απόλυτος αφέντης…

Αχ αυτοί οι λαοί, γιατί δεν κάθονται στα αβγά τους;...

Οταν οι λαοί εξεγείρονται, δε σημαίνει πως έχουν πάντα δίκιο. Οπως, επίσης, δε σημαίνει πως εξεγείρονται για τον ίδιο λόγο οι ισπανοί και οι πορτογάλοι με τους τούρκους, τους αιγύπτιους ή τους βραζιλιάνους. Οσο κι αν η παγκοσμιοποίηση θέλει να ισοπεδώσει τα πάντα, δεν έχουν όλοι οι λαοί τα ίδια ακριβώς προβλήματα κι ανησυχίες. Ωστόσο, αυτό που έχει πολύ μεγάλη αξία είναι αυτό καθεαυτό ότι οι λαοί εξεγείρονται, ότι δεν κάθονται στα αβγά τους να περιμένουν πότε θα τους σώσουν οι εντολοδόχοι τους, ώστε αν δεν το κάνουν να τους φασκελώνουν και να "προσλαμβάνουν" άλλους εντολοδόχους προκειμένου οι ίδιοι να μπορούν να υποδύονται αμέριμνοι τους ανεύθυνους. Δεν αποδέχονται ως πρωθυπουργό τους κάποιον που είχε λάβει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για να ρίξει μια κυβέρνηση, ως υπουργό Εξωτερικό κάποιον που αν τον γυρίσεις ανάποδα θα πέσει κάθε λογής σκάνδαλο ούτε για αρχηγό τής αξιωματικής αντιπολίτευσης κάποιον που μπερδεύει το λαϊκισμό με την κοινωνική δικαιοσύνη...

Για το ότι οι λαοί πλέον δεν τρώνε εύκολα μασημένη τροφή δεν πρέπει να ευγνωμονούμε τόσο δήθεν πεφωτισμένες πολιτικές και πνευματικές ηγεσίες που μας ξεστράβωσαν, αλλά σε πολύ μεγάλο βαθμό τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που έδωσαν τη δυνατότητα στον καθένα μας να μπορεί να εκφράζει και να κοινωνεί τις απόψεις του χωρίς να χρειάζεται να περνά από την κρησάρα τής λογοκρισίας. Προφανώς οι δημιουργοί τού "facebook" ή του "twitter" δε προχώρησαν στις επιχειρηματικές τους κινήσεις με σκοπό να ενισχύσουν τη δημοκρατία, αλλά για να τα 'κονομήσουν. Από την άλλη, αποδεικνύεται ότι οι μάχες δεν κερδίζονται από τους ερημίτες, οι οποίοι έχουν διαλέξει τη φυγή για να μη διαφθαρούν από το σύστημα, αλλά από εκείνους που εκμεταλλεύονται τις τρύπες του για να το αλλάξουν...

Αν, για παράδειγμα, ο Τζούλιαν Ασάνζ των "Wikileaks" ή ο Εντουαρντ Σνόουντεν, ο πράκτορας που διέρρευσε πως οι αμερικανοί κατασκόπευαν τους πάντες, αηδιασμένοι από τα όσα γνώριζαν, αποφάσιζαν να μονάσουν αντί να ξεμπροστιάσουν την υποκρισία αυτού του κόσμου, η κάθε εξουσία θα μπορούσε ακόμα να ισχυρίζεται πως δεν κάνει τίποτα παράνομο. Δεν ξέρω αν αυτό είναι ικανό να αλλάξει τον κόσμο, είναι όμως αρκετό για να αποδομήσει όλους όσοι ισχυρίζονται πως κυβερνούν από το λαό για το λαό και μόνο για το λαό...


  

Πόσοι από τους υπόλοιπους Αντετοκούνμπο θα πάνε στο Μαξίμου;...

Οταν πληροφορήθηκα πως ο Γιάννης Αντετοκούνμπο θα περάσει το κατώφλι τού Μεγάρου Μάξιμου πίστεψα ότι ο Αντ. Σαχλαμαράς ήθελε να του δώσει προσωπικώς την εντολή απέλασής του από τη χώρα, από τη στιγμή που μέχρι πριν από δύο μήνες τουλάχιστον ο μπασκετμπολίστας δεν ήταν ούτε έλληνας ούτε νιγηριανός ούτε τίποτα σε αυτήν τη χώρα που μαζί με τα κανονικά πορτοκάλια φυτρώνουν και τα φαιδρά. Κι όμως, ο πρωθυπουργός, ο οποίος την ίδια ώρα δίνει εντολές για πογκρόμ σε βάρος των μεταναστών με τον "Ξένιο Δία"  του, υποδέχθηκε τον αθλητή μετά βαΐων και κλάδων και φωτογραφήθηκε μαζί του και με όλους τους παρατρεχάμενους  υπουργούς του. Μπορεί  στο παρελθόν να υπήρξαν χειρότεροι πρωθυπουργοί από τον Αντ. Σαχλαμαρά...μπορεί. Στην υποκρισία, όμως, είναι ασυναγώνιστος...

Δε βάζω στη ζυγαριά την "ελληνοφροσύνη" για να μετρήσω αν ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι πιο έλληνας από τους υπόλοιπους έλληνες. Αν, ωστόσο, η κυβέρνηση ήταν συνεπής με τον εαυτό της και με τους νόμους περί ιθαγένειας που ακύρωσε όχι μόνο δεν θα χορηγούσε την ελληνική υπηκοότητα στο μπασκετμπολίστα, αλλά θα έστελνε και το Ν. Δένδια με τις ομάδες του για να μαζέψουν το "σκυλάραπα" και να τον στείλουν από εκεί που ήρθε. Εστω κι αν δεν ήρθε από πουθενά, αφού γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα. Στο κάτω κάτω, τόσο ο Αντ. Σαχλαμαράς όσο κι ο υπουργός Δημόσιας Τάξης μάς έχουν ζαλίσει από το πρωί μέχρι το βράδυ με την προπαγάνδα τους περί σεβασμού τής έννομης  τάξης. Αυτά, όμως, είναι ψιλά γράμματα για μια χώρα που η νομιμότητα χρησιμοποιείται από τους κυβερνώντες "α λα καρτ" και την επικαλούνται ή τη λησμονούν αναλόγως των συμφερόντων τής στιγμής. Γι' αυτό κι όταν αποδεικνύεσαι δίκαιος απέναντι σε  έναν άνθρωπο, όπως δικαίως πήρε την υπηκοότητα ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, αλλά  την ίδια στιγμή παρουσιάζεσαι άδικος απέναντι σε όλους τους υπόλοιπους Αντετοκούνμπο που δεν είναι τόσο ψηλοί κι αθλητικοί όσο ο ορίτζιναλ, τότε είσαι χίλιες φορές πιο άδικος. Η ισότητα απέναντι στο νόμο είναι εκ των ων ουκ άνευ για μια κοινωνία που θέλει να λέγεται δημοκρατική. Σε διαφορετική περίπτωση, ζέχνει υποκρισία... 

Σε ποιά αγορά θα ψωνίσουμε νέους αποδιοπομπαίους τράγους;...

Πόσο όμορφη είναι η ζωή στη "νέα Ελλάδα"  τού Αντ. Σαχλαμαρά: από τη μια ο Β. Πολύδωρας προτείνει τη συγκρότηση εθνικού μετώπου με τη συμμετοχή και της Χρυσής Αυγής κι από την άλλη ο Αδ. Γεωργιάδης επαναφέρει τη νομοθετική διάταξη Λοβέρδου με την οποία οι οροθετικές κυνηγιούνται σα να είναι εγκληματίες. Φαίνεται πως ο πρωθυπουργός έχει βάλει σκοπό να μην περιμένουμε μέχρι το 2021 για να οικοδομήσει το φονταμενταλιστικό, υπερσυντηρητικό και μισαλλόδοξο κράτος με πτωχευμένους πολίτες που ονειρεύονται ο ίδιος, ο Χρύσανθος κι ο Φαήλος, αλλά να μας το παραδώσει όσο γίνεται νωρίτερα, μην τυχόν και προλάβει η λογική κι επιστρέψει κάποια στιγμή σε αυτόν τον τόπο...

Ας διώξουμε, λοιπόν, όλους τους μετανάστες, ας φυλακίσουμε όλες τις οροθετικές, ας κρεμάσουμε στην πλατεία Συντάγματος όποιον πιστεύει ότι με μια μολότοφ μπορεί να γκρεμίσει το σύστημα, ας στείλουμε στην πυρά όποιον δεν πιστεύει στο μονόδρομο των μνημονίων κι ότι είναι θεία εντολή το μάρμαρο να πληρώνουν πάντοτε οι μικρομεσαίοι και ποτέ οι οικονομικώς ισχυροί, ας ρίξουμε όλο το ανάθεμα στους εβραίους, στους τούρκους, στους μουσουλμάνους, στους αλβανούς, στους πακιστανούς, στους τσιγγάνους, στους γκέι και σε κάθε άλλη μειονότητα. Και μετά από όλα αυτά τί; Οταν θα έχουμε εκδιώξει όλους τους αποδιοπομπαίους τράγους, σε ποιά αγορά θα σπεύσουμε για να αγοράσουμε καινούριους; Γιατί, ας μη γελιόμαστε, πάντοτε θα έχουμε ανάγκη αποδιοπομπαίους τράγους προκειμένου να αθωώνουμε την αυταρέσκεια, τον ωχαδερφισμό και την ευθυνοφοβία μας.

Ακολουθώντας τους ίδιους ρυθμούς, αυτή η χώρα θα μοιάζει σε λίγο με ακατοίκητη έρημο, κι όχι μόνο για τους λόγους που θέτουν εκείνοι οι περιβαλλοντολόγοι οι οποίοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την κλιματική αλλαγή. Η χειρότερη μορφή ξηρασίας είναι η πνευματική, αυτή που αντικαθιστά τη σκέψη με την προπαγάνδα, την κοινωνική δικαιοσύνη με την τυφλή υποταγή και την ταξική συνείδηση με τη μισαλλοδοξία. Κι άντε να βρεις οάσεις μετά, όταν κι αυτές θα έχουν μεταναστεύσει ή θα βρίσκονται σε ξερονήσια... 

Μια "νέα Ελλάδα" τόσο, μα τόσο παλιά...

Είναι πολύ δύσκολο να μάθεις νέα κόλπα σε ένα γέρικο σκύλο. Παρόλα αυτά ο άνθρωπος εξακολουθεί να γηράσκει αεί διδασκόμενος. Αρκεί, όμως, να το θέλει γιατί σε διαφορετική περίπτωση μένει ίδιος κι απαράλλαχτος με τον παλιό κακό εαυτό του, αυτόν που είναι συνδεδεμένος με τη μετριότητα, τη διαφθορά, το συντηρητισμό, την οπισθοδρόμηση. Δυστυχώς ο Αντ. Σαχλαμαράς ανήκει στην τελευταία περίπτωση. Πίσω από τη δημόσια ρητορική του για "success story" και "νέες Ελλάδες" κρύβεται ο ίδιος πολιτικός που πριν από είκοσι χρόνια χρησιμοποιούσε κάποιες άλλες όμορφες λέξεις, όπως "υπέρβαση", προκειμένου να προπαγανδίσει εθνικιστικές και μισαλλόδοξες θέσεις που κάθε άλλο με την προοδευτικότητα συνδέονται. Ο σημερινός πρωθυπουργός είναι γνήσιο τέκνο ενός αυτιστικού πολιτικού συστήματος, το οποίο αναπαράγει τις ατέλειές του αλλάζοντας μόνο το ντεκόρ για να φαίνεται άφθαρτο...

Αν το φασιστικό κλείσιμο της ΕΡΤ θεωρείται διάθεση για "σπάσιμο  αβγών", τότε οι συνταγματάρχες που κατέβασαν τα τανκ στους δρόμους των Αθηνών θα έπρεπε να θεωρούνται ο φόβος κι ο τρόμος των πτηνοτρόφων. Ο Αντ. Σαχλαμαράς από την ημέρα που εκλέχθηκε πρόεδρος της ΝΔ, την οποία μια φορά κι έναν καιρό θεωρούσε ξεπερασμένη, δεν έχει σταματήσει να κάνει τη μια κωλοτούμπα μετά από την άλλη, δεμένος χειροπόδαρα από αμαρτίες τού παρελθόντος του κι από μικροκομματικές σκοπιμότητες: από αντιμνημονιακός έγινε μνημονιακότερος των μνημονιακών εν μια νυκτί, πριν καταλήξει στο δικό του αυθαίρετο συμπέρασμα πως έχει τελειώσει η συζήτηση περί μνημονίων. Το ισχυρίζεται, μάλιστα, τη στιγμή που η τρόικα βρίσκεται ήδη στην Αθήνα κι απαιτεί νέα μέτρα. Παράδοξο; Οχι, κυνικό όμως σίγουρα από έναν άνθρωπο που αν του το επιτρέψουμε θα μετατρέψει την Ελλάδα σε ένα νεκροταφείο ανθρώπινων ψυχών, στο οποίο δικαίωμα έκφρασης θα έχουν μόνο τα ζόμπι-ομοϊδεάτες του κι όπου όποιος δε συμφωνεί μαζί του ή έχει γεννηθεί στο εξωτερικό θα θεωρείται εθνικό μίασμα, μίζερος κι οτιδήποτε άλλο υβριστικό. Αυτή, όμως, δεν είναι νέα Ελλάδα. Είναι παλιά, πολύ παλιά και τόσο, μα τόσο αποκρουστική...

Να 'τανε το 2021, να 'ρθει μια φορά...

Τελικά ποιός κατάστρεψε τη χώρα; Οι Καραμανλήδες, θείος κι ανιψιός, οι Παπανδρέου, πατέρας και υιός, ή μήπως ο Κ. Μητσοτάκης; Πολύ φοβάμαι πως αν μπούμε στη λογική τής επίρριψης ευθυνών σε πρόσωπα θα χάσουμε την ουσία, η οποία βρίσκεται στις πολιτικές κι όχι σε αυτούς που τις εφάρμοσαν. Ετσι κι αλλιώς οι τελευταίοι ήταν, απλώς, μαριονέτες ενός συστήματος το οποίο αναπαρήγαγε αδικίες και κοινωνικές ανισότητες και προκειμένου να τα καταφέρει να επιβιώνει, δωροδοκούσε ασύστολα ένα λούμπεν λαό, στον οποίο ποτέ δεν έδωσε την παιδεία και την ταξική αφύπνιση που χρειαζόταν και χρειάζεται. Αλίμονο αν έκανε κάτι τέτοιο, άλλωστε, αφού σε αυτήν την περίπτωση το τέλος τής μεταπολίτευσης θα είχε φτάσει πολύ νωρίτερα...

Από την άλλη, πάντως, βγάζει πολύ γέλιο η προσπάθεια του πάλαι ποτέ δικομματισμού να αποδείξει ότι υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές μεταξύ της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, μολονότι συγκυβερνούν. "Είστε αποτυχημένοι", λέει η μια πλευρά τής...ίδιας όχθης. "Είστε χουντικοί", απαντά η άλλη. Κανένας τους, όμως, δεν έχει την αξιοπρέπεια να πάρει των ομματιών του και να φύγει, βολεμένοι όπως είναι όλοι τους στις νέες υπουργικές καρέκλες τους. "Ευτυχώς", όμως, τα βρίσκουν στο ενδιάμεσο, στο ότι δηλαδή την κρίση τού συστήματος πρέπει να την πληρώσουν οι μικρομεσαίοι κι όχι οι νταβατζήδες  τους.

Και σαν αυτή η παρωδία να μην ήταν αρκετή, ήλθε κι ο Αντ. Σαχλαμαράς να μας ενημερώσει πως η "νέα Ελλάδα", το νέο επικοινωνιακό τέχνασμα μετά από το "success story", θα είναι ετοιμοπαράδοτη το 2021, όταν θα γιορτάζουμε τα 200 χρόνια από την  Επανάσταση του 1821. Κάπως έτσι η έξοδος στις αγορές το 2013 και η ανάπτυξη από το 2014 έγινε 2021 και βλέπουμε. Ποιός ξέρει, μέχρι τότε ίσως η δικομματική να έχει αποφασίσει ποιός ευθύνεται για την κατάντια της χώρας. Φυσικά δεν θα είναι αυτοί που μας κυβερνούν τώρα...