Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2010

Μισαλλόδοξα ζόμπι!


Τύποι όπως ο Γ. Καρατζαφέρης, ο Α. Γεωργιάδης, ο Κ. Βελόπουλος και λοιπά ακροδεξιά σκουπίδια είναι, αναμφίβολα, επικίνδυνοι. Δυστυχώς, όμως, καμιά κοινωνία δεν είναι απαλλαγμένη από άμυαλους που διαθέτουν δημόσιο βήμα. Ωστόσο, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι όταν η ρητορική τους περνά "ενδοφλέβια" και σε ανθρώπους, οι οποίοι ούτε δηλώνουν ούτε είναι πατριδοκάπηλοι...
Αυτό φαίνεται να συμβαίνει τώρα με το νομοσχέδιο για το δικαίωμα ψήφου κι απόκτησης ιθαγένειας από ορισμένες κατηγορίες μεταναστών. Είναι φανερό, από όσες δημοσκοπήσεις έχουν γίνει γνωστές, ότι η ελληνική κοινωνία είναι διχασμένη. Δεν πιστεύω, όμως, πως οι μισοί έλληνες είναι ακροδεξιοί και ρατσιστές. Από την άλλη, πάντως, θεωρώ πως λαϊκιστές πολιτικοί και δημοσιογράφοι έχουν κατορθώσει να τους μεταδώσουν το μικρόβιο του φόβου. Σε μια εποχή, μάλιστα, που τα νεύρα όλων είναι τεντωμένα από την οικονομική κρίση φοβάμαι μεγαλύτερες κοινωνικές αναταράξεις από όσες έχουν σημειωθεί μέχρι τώρα σε περιοχές όπως ο Αγιος Παντελεήμονας, για παράδειγμα. Τρέμω στην ιδέα πως η Ελλάδα θα μετατραπεί σε χώρα ζόμπι, όπου ο ένας θα μεταδίδει στον άλλο την εκτρωματική αρρώστια που έχει προσδιοριστεί ως μισαλλοδοξία...

Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010

Από όπου κι αν το πιάσεις, βρωμά!


Οσο γρηγορότερα παραδεχθούν ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. ότι είχαν λάβει χρήματα από το Χριστοφοράκο της Siemens τόσο το καλύτερο για την όποια αξιοπιστία τους. Οσο το αρνούνται, γελοιοποιούνται ακόμα περισσότερο στα μάτια των σκεπτόμενων ψηφοφόρων, οι οποίοι καταλαβαίνουν πως οι πολυδάπανες προεκλογικές εκστρατείες και οι βίλες των πολιτικών μας δε γίνονται ούτε με τα λεφτά των απλών οπαδών ούτε με τη βουλευτική αποζημίωση...
Μπορεί και να πίστευα τον Γ. Παπανδρέου ότι θέλει να χυθεί "άπλετο φως" στο σκάνδαλο Siemens, αν δεν είχε παρουσιάσει το ΠΑΣΟΚ πρόσφατα ένα τεφτέρι για να πείσει πως δεν είχε λάβει χρήματα από τα "μαύρα ταμεία". Τότε έφταιγε ο "κακός" κ. Τσουκάτος. Τώρα φταίει ο "κακός" κ. Σπυρόπουλος. Αύριο ποιός ξέρει ποιός άλλος "κακός". Το ίδιο ισχύει και με τη Ν.Δ., όπου αν αποκαλυφθεί η αλήθεια σε όλες τις διαστάσεις της δεν κινδυνεύει μόνο το μητσοτακαίικο και το καραμανλαίικο, αλλά και το...σαμαραίικο. Ας μην ξεχνάμε ότι η Siemens δεν έπαιρνε τις δουλειές μόνη της, αλλά με την Ιντρακόμ του κ. Κόκκαλη. Ο οποίος κ. Κόκκαλης φέρεται να είχε ρίξει μια κυβέρνηση το 1993, ξέρετε με τίνος τη βοήθεια...

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

Μια κυβέρνηση...Ζήκος!


Με τα λόγια η κυβέρνηση έχει συγκρουστεί με τους πάντες: με τους φοροφυγάδες, τους εισφοροφυγάδες, τους προμηθευτές των νοσοκομείων, τα κολέγια και τους μεγαλοαγρότες. Στην πράξη, όμως, είναι σαν τον θρυλικό Ζήκο (Κ. Χατζηχρήστος) από την ταινία "Της Κακομοίρας", που παρίστανε το μάγκα αλλά ήταν ανθρωπάκι...
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε η κυβέρνηση τους τσιφλικοαγρότες: εδώ και παραπάνω από ένα δεκαήμερο έχουν κάνει κατάληψη των εθνικών οδών, αλλά καμιά αστυνομία δεν επεμβαίνει για παρακώλυση συγκοινωνιών. Θίγονται τόσες άλλες επαγγελματικές τάξεις, αλλά η κυβέρνηση καλοπιάνει τους αγρότες, τάζοντάς τους, ανάμεσα σε άλλα, επίσπευση της καταβολής των επιδοτήσεών τους...
Ποιοί πληρώνουν την "αποφασιστικότητα" της κυβέρνησης; Οι συνήθεις ύποπτοι μισθωτοί, οι οποίοι θα πληρώνουν και παραπάνω τα τσιγάρα που καπνίζουν και τα ποτά που πίνουν για να ξεχνούν αυτούς που ψήφισαν...
Υ.Γ.: Στο πλαίσιο των περικοπών οι υπάλληλοι της Βουλής θα εξακολουθούν να λαμβάνουν 16 μισθούς λόγω... παράδοσης, όπως τόλμησε να εκστομίσει ο θλιβερός πρόεδρος του Σώματος και "κολλητός" του Γιωργάκη, Φ. Πετσάλνικος.

Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2010

Καλά ξεμπερδέματα...


Ως γνωστό, δεν υπάρχει ασφαλέστερος τρόπος για να μη λάβεις μια απόφαση από το να κάνεις μια σύσκεψη. Κι από αυτές η κυβέρνηση άλλο τίποτα: μόνο σύσκεψη για το πότε πρέπει να γίνει νέα σύσκεψη δεν έχουν κάνει οι "ιδιοφυίες" που εξουσιάζουν αυτή τη μοιρολατρική χώρα...
Μπορεί να διαβάζεται οξύμωρο, αλλά προτιμώ τις γρήγορες από τις σωστές αποφάσεις. Κι αυτό γιατί όταν αποφασίζεις γρήγορα, ακόμα και λάθος να έχεις κάνει, έχεις το χρόνο για να αλλάξεις. Οταν, όμως, καθυστερείς, προβάλλοντας την επίφαση δημοκρατίας της δημόσιας διαβούλευσης, αν πάρεις μια λανθασμένη στροφή δεν έχεις το χρόνο για να τη διορθώσεις. Εκτός αν πιστεύετε ότι ο Γ. Παπανδρέου και η παρέα του έχουν την ικανότητα να παίρνουν μόνο σωστές αποφάσεις, έστω και καθυστερημένα. Δεν θέλω να σας ξυπνήσω, αλλά οι τρεις δεκαετίες της πολιτικής διαδρομής του πρωθυπουργού μάλλον το αντίθετο προδικάζουν...
Η χώρα, σαν άλλος "Τιτανικός", οδεύει προς το παγόβουνο και το μόνο που κάνουν οι τιμονιέρηδές της είναι να συζητούν αντί να αποφασίζουν. Καλά ξεμπερδέματα...

Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2010

Γιατί είναι προτιμότερο να πεθαίνεις νέος!


Σκεφτείτε το αδύνατο ενδεχόμενο ο Μίκης Θεοδωράκης να είχε σκοτωθεί κατά τη διάρκεια της δικτατορίας ή έστω λίγο μετά τη μεταπολίτευση. Θα είχε μείνει στη συλλογική μνήμη ως ο άνθρωπος που με τη δράση και τα τραγούδια του έδωσε ένα γερό χτύπημα στον απολυταρχισμό κι ένα σπουδαίο παράδειγμα για το πώς πρέπει να πράττει κάθε πνευματικός άνθρωπος...
Δυστυχώς, όμως, για τον ίδιο, ζει μέχρι σήμερα! Μπορεί να ακούγεται παράλογο ή κακόψυχο, αλλά ο Μίκης του "Αξιον Εστί", των εξοριών και των βασανιστηρίων έχει παραδοθεί, εδώ και πολλά χρόνια, σε ένα γέρο μουρμούρη, εκφραστή ακραίων εθνικιστικών και μη θεσεων. Αυτό φάνηκε και στη μισαλλόδοξη επιστολή του για τα υποτιθέμενα αντεθνικά σχόλια σε βιβλίο της γραμματέως του υπουργείου Παιδείας, Θ. Δραγώνα. Αφήστε που τον έχει εγκαταλείψει, πάλι εδώ και καιρό, η δημιουργική του περίοδος: από τότε, δηλαδή, που έπαψε να τρώει ξύλο και μεταλλάχθηκε σε μια "ιερή αγελάδα" που γυρίζει βραβευόμενη από δήμο σε δήμο κι επιτρέπει σε...Αλέξιες και Ρέμους να τραγουδούν για το νοητό ήλιο της δικαιοσύνης.
Οταν πεθάνει θα θρηνήσω κι εγώ ένα σημαντικό έλληνα. Αν είχε πεθάνει, όμως, πριν από 30 ή 40 χρόνια η Ελλάδα θα πενθούσε ένα μύθο...
Υ.Γ.: Πού έχει εξαφανιστεί αυτός ο "δικαστής Ντρεντ", ο φόβος κι ο τρόμος κάθε παράνομου, ο Μ. Χρυσοχοΐδης; Φαίνεται πως ανάμεσα στις εκατοντάδες προληπτικές προσαγωγές που είχε κάνει ενόψει των διαδηλώσεων για τον Α. Γρηγορόπουλο ξέχασε να προσαγάγει κι εκείνους που έκλεψαν κατασχεμένο αυτοκίνητο από την αυλή της ΓΑΔΑ! Δε βλέπω, επίσης, τον συνήθως λαλίστατο κ. Χρυσοχοΐδη να υπερασπίζεται τη δημοκρατία απέναντι στους αγροτοτσαμπουκάδες, που έχουν κάνει τις εθνικές οδούς, χωράφια τους...

Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010

O "αληθειοπνίχτης"!


Απλά μαθήματα...Κούγειας ηθικής: η δικαιότερη τιμωρία για όποιον κάνει επεισόδια στο γήπεδο είναι η εν ψυχρώ δολοφονία του! Ο θλιβερός ποινικολόγος, με το εμφανέστατο κόμπλεξ κατωτερότητας, επανάλαβε και σήμερα στην Άμφισσα ( όπου ξεκίνησε η δίκη για το φόνο του Αλέξη) το περσινό σόφισμά του. Ζήτησε, μάλιστα, να προβληθεί βίντεο από αγώνα πόλο. Οχι γιατί είναι λάτρης του αθλήματος ( άλλωστε δεν είναι πρόσφορο για "ξέπλυμα" χρήματος...), αλλά για να καταδείξει πως ο Αλέξης συμμετείχε σε έκτροπα στην κερκίδα.
Ας δεχθώ, για χάρη της συζήτησης, πως ο νεαρός έδειρε κόσμο. Ας δεχθώ, επίσης, πως ήταν ένα κακομαθημένο πλουσιόπαιδο. Ας δεχθώ και κάτι που προφανώς δεν ισχύει: πως ο Αλέξης είχε σκοτώσει κάποιον. Σε ποιά ανθρώπινη κοινωνία κι όχι ζώων η τιμωρία του θα έπρεπε να ήταν κι ο δικός του θάνατος; Ισως μόνο στην κοινωνία που τυπάκια σαν τον Α. Κούγια θα ήθελαν να ζουν. Γιατί σε τέτοιου είδους κοινωνίες η πνευματική φτήνια και η υποκρισία είναι προσόντα κι όχι εγκλήματα...

Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010

Πάμε για τον επόμενο "μεσσία"!


Ο μεσσιανισμός είναι ανθρώπινη αδυναμία. Αλλωστε, αν δεν υπήρχε πώς θα έβγαζαν το ψωμί τους οι παπάδες κι όλοι εκείνοι που ασχολούνται επαγγελματικά με το Χριστό, το Μωάμεθ και λοιπούς υπερφυσικούς ήρωες; Οι γιατροί μπορεί να μη σας το πουν, αλλά μια από τις συνέπειες του μεσσιανισμού είναι η απογοήτευση...
Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την ορκωμοσία του Μ. Ομπάμα στην προεδρία των ΗΠΑ. Εγινε ο κόσμος μας καλύτερος; Οχι! Φταίει ο κ. Ομπάμα γι' αυτό; Οχι αποκλειστικά. Φταίει, όμως, σε μεγάλο βαθμό γιατί επέτρεψε στο επιτελείο του και στα μέσα ενημέρωσης να του προσδώσουν διαστάσεις που όχι μόνο ο ίδιος, αλλά κανένας άλλος άνθρωπος σε αυτόν τον πλανήτη δε μπορεί να καλύψει. Ποιός ξεχνά τις πλαστικές κούκλες, τις κούπες και τα λοιπά εμπορικά είδη που "κοσμούνταν" με το πρόσωπο του προέδρου των ΗΠΑ; Ποιός ξεχνά τα δάκρυα συγκίνησης απλών πολιτών, όταν εκλέχτηκε στην θέση του;
Τί έχει μείνει ένα χρόνο μετά; Τουλάχιστον δυσπιστία για τον άνθρωπο που συνεχίζει τους πολέμους και το Γκουαντάναμο του Τ. Μπους. Ο κ. Ομπάμα δεν είναι ο πρώτος που απλώνει τη σκιά του περισσότερο από όσο του αναλογεί. Και δεν θα είναι κι ο τελευταίος όσο οι κοινωνίες και τα άτομα που τις αποτελούν, περιμένουν από άλλους κι όχι από τους εαυτούς τους να τους σώσουν...