Τα δεδομένα είναι ίδια, τα ψέματα αλλάζουν...

Όταν ο Κ. Μητσοτάκης θεωρεί πως τα σχολεία και το τι λέει ο καθηγητής Γεροτζιάφας είναι τα δύο δυνατά του χαρτιά σε βάρος τού Αλέξη Τσίπρα κι επανέρχεται ξανά και ξανά σε αυτά στην κονταρομαχία τους στη Βουλή, τότε είναι φανερό ότι έχει μεγάλο πρόβλημα. Το 25% των κρουσμάτων προέρχεται από τη διασπορά που ξεκινά από τα σχολεία, ωστόσο η κυβέρνηση όχι μόνο δεν αραίωσε τα τμήματα αλλά τα μεγάλωσε κι επέβαλε το 50% συν ένας για να τα κλείνει. Το να επιμένει, εξάλλου, ο αρχηγός Κούλης στις προτάσεις Γεροτζιάφα όταν ο ίδιος και οι υπουργοί του είχαν επιχειρηματολογήσει μόλις πριν μερικές ημέρες για τα ακριβώς αντίθετα θυμίζει σκοινί στο σπίτι τού κρεμασμένου...

Ο πρωθυπουργός καταφεύγει συχνά στο επιχείρημα πως αλλάζει απόψεις γιατί η κατάσταση της πανδημίας είναι δυναμική κι αναγκάζεται να κάνει προσαρμογές. Προφανώς και κάθε ημέρα που περνά μαθαίνουμε περισσότερα για τον κοροναϊό. Όλα αυτά, όμως, για τα οποία τον κατηγορεί η αντιπολίτευση είναι γνωστά από την αρχή. Μήπως δεν ξέραμε, για παράδειγμα, ότι τα παιδιά μεταδίδουν ευκολότερα, ότι στα ΜΜΜ γίνεται μεγάλη διασπορά ή ότι αν είχαμε κάνει σωστή ιχνηλάτηση και μαζικά τεστ θα είχαμε αποφύγει πολλούς νεκρούς;...

Ο Κ. Μητσοτάκης γνώριζε, όπως γνωρίζει και για τη θνησιμότητα εκτός ΜΕΘ, αλλά επιμένει στη στρατηγική των ψεμάτων και της παραπλάνησης. Κι αν έχει ως ένα βαθμό δίκιο στο ότι η αντιπολίτευση δεν έχει βάλει ακριβώς τα χέρια της στη φωτιά για να πείσει για τον εμβολιασμό, η μεγαλύτερη ευθύνη βαραίνει τον ίδιο. 

Άλλωστε διαθέτει την πολυτέλεια που δεν είχε κανένας άλλος πρωθυπουργός τής μεταπολίτευσης- με την εξαίρεση, ίσως, του Κ. Σημίτη- να απολαμβάνει μαζικής στήριξης από τα ΜΜΕ κι άρα να περνά εύκολα τα μηνύματα που θέλει να περάσει. Η χώρα, όμως, διαθέτει για πρωθυπουργό έναν ιδεοληπτικό ντίλερ που κοιμάται και ξυπνά με μια βασική σκέψη: πώς θα κονομήσουν κι άλλα φράγκα ο ίδιος και οι κολλητοί του. Ακόμα και πάνω σε περισσότερες από 18.000 κάσες...