Σκασμός οι ρήτορες, τώρα μιλούν οι "κοπρίτες"!

Εχει ο Θ. Πάγκαλος δικαίωμα να παρακολουθήσει και να μιλήσει σε μια εκδήλωση για τον Κώστα Γαβρά στο Παρίσι; Στα δημοκρατικά πολιτεύματα, κι όχι σαν αυτό που είχε εγκαταστήσει ο παππούς του, βεβαίως και το έχει. Ωστόσο, φαντάζομαι πως τα ίδια δικαιώματα είχαν και οι έλληνες φοιτητές, που την προηγούμενη εβδομάδα παρευρέθηκαν σε ομιλία του αρχηγού Γιωργάκη στο Βερολίνο, αλλά εκδιώχθηκαν κακήν κακώς από "πρασινοφρουρούς"...

Αν βρισκόμουν στην θέση των φοιτητών του Παρισιού, θα προσερχόμουν στο διάλογο στον οποίο τους κάλεσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Κι αυτό παρότι ο πολύχρονος πολιτικός βίος του κ. Πάγκαλου έχει αποδείξει ότι είναι εξπέρ στους υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς, αλλά όχι στην καίρια πολιτική ανάλυση. Αυτό που δεν έχουν καταλάβει ο κ. Πάγκαλος, ο αρχηγός Γιωργάκης κι όσοι άλλοι πολιτικοί έχουν δεχθεί λεκτικές ή και σωματικές επιθέσεις από το αγριεμένο πλήθος είναι πως ο λαός έχει κουραστεί να τους ακούει. Εχει βαρεθεί να του μιλούν για δημοκρατία, για ελευθερία της έκφρασης, για σεβασμό των νόμων κλπ. κλπ. εκείνοι που έχουν αποδείξει όλα αυτά τα χρόνια ότι αυτές τις έννοιες τις έχουν γραμμένες στα παλαιότερα των υποδημάτων τους...

Για πείτε μου, τί διαφορετικό θα άκουγαν οι φοιτητές του Παρισιού από τον κ. Πάγκαλο, αν προσέρχονταν σε διάλογο μαζί του; Τον ίδιο ξύλινο λόγο, τα ίδια θολά επιχειρήματα για συνευθύνη, τον ίδιο αφορισμό του στιλ "μαζί τα φάγαμε". Μπορεί να άκουγαν, επίσης, και καμιά υπόσχεση για καλύτερες ημέρες. Κι έτσι ο κ. Πάγκαλος θα μπορούσε να συνεχίζει να κομπάζει για τις δημοκρατικές του ευαισθησίες και τα "σκυλιά" των διαπλεκόμενων μέσων ενημέρωσης να "γαβγίζουν" σε βάρος εκείνων που θεωρούν πια τις "συμβατικές" μεθόδους αντίδρασης ανώφελες.

Το μήνυμα του λαού είναι, πλέον, σαφές: "σκασμός οι ρήτορες, πολύ μιλήσατε", που λέει και το τραγούδι. "Τώρα ήρθε η ώρα να ακούσετε κι εμάς"...

Το σπίτι του λαού!

Τί "ωραίες" ήταν εκείνες οι εποχές που οι πολίτες πήγαιναν να ψηφίσουν όποτε είχαμε εκλογές, άντε το πολύ πολύ να έκαναν και καμιά απεργία με τη "συνοδεία" διαδήλωσης κι εκεί περιοριζόταν ο πολιτικός τους ακτιβισμός! Τί όμορφα που περνούσαν τότε οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες και τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια τους, όταν μπορούσαν να κάνουν τα παιχνίδια τους, μοιράζοντας παράλληλα κάποια ψίχουλα και στο λαό για να μπορούν να του αποδίδουν συνενοχή. Πόσο "αλησμόνητες" ήταν οι ημέρες που δεν υπήρχαν ιστοσελίδες και ιστότοποι για να αποκαλύπτουν τη βρωμιά πίσω από τις κλειστές πόρτες της εξουσίας...

Ήταν φυσικό επόμενο να αποθρασυνθούν όσοι κυβέρνησαν και κυβερνούν αυτόν τον τόπο. Ηταν λογικό να πιστεύουν ότι οι ημέρες της αλαζονείας τους θα κρατούσαν για πάντα, γι' αυτό κι έθεσαν σε εφαρμογή την "τελική λύση" για τη διάλυση του όποιου κοινωνικού κράτους υπήρχε σε αυτήν τη χώρα. Μόνο που δεν υπολόγισαν στη λαϊκή οργή, που όταν συσσωρεύεται επί δεκαετίες έρχεται η ώρα που ξεσπά και παίρνει παραμάζωμα όποιον δεν την υπολόγισε ποτέ...

Μπορεί να ξάφνιασε η χθεσινή συγκέντρωση αρκετών εκατοντάδων ατόμων έξω από το σπίτι που κατοικεί ο Α. Τσοχατζόπουλος στη Διονυσίου Αεροπαγίτου. Ενδεχομένως να απόρησαν εκείνοι που θεωρούν πως με την παραγραφή των ποινικών αδικημάτων, παύουν να υφίστανται τα ποινικά αδικήματα. Δεν ισχύει, όμως, πλέον κάτι τέτοιο. Ο λαός ζητά αίμα και θα το αναζητήσει επί δικαίους (κακώς!) κι αδίκους (καλώς!). Στην περίπτωση, πάντως, του πάλαι ποτέ "ωραίου Μπρούμελ" έχει κάθε δικαίωμα να διαμαρτύρεται έξω από το σπίτι όπου κοιμάται ένας διεφθαρμένος παρ' ολίγον πρωθυπουργός. Γιατί αυτό το σπίτι έχει αγοραστεί με "βρώμικο" χρήμα από έναν πολιτικό, όπως αρκετοί όμοιοί του, που έβαλε το προσωπικό πάνω από το εθνικό συμφέρον. Η κατάσχεσή του είναι στοιχειώδης απονομή δικαιοσύνης...

Το...ΜΠΑΤΣΟΚ είναι εδώ, διαλυμένο, θλιβερό!

Μπορείς να παραδεχθείς και να δικαιολογήσεις ένα ψέμα με χίλιους δυο τρόπους. Εφόσον, όμως, υπάρχει παραδοχή του, που δεν έγινε υπό καθεστώς σωματικής ή ψυχολογικής βίας, ενυπάρχει σε αυτό και μια αδιαμφισβήτητη αλήθεια: πως είπες ψέμα και μάλιστα, στην περίπτωση του αρχηγού Γιωργάκη, για εκατομμυριοστή φορά...
Ο ηγέτης, όταν είναι ηγέτης, φροντίζει να κερδίζει την ψυχή και το μυαλό των "υπηκόων" του. Γιατί διαφορετικά λίγοι θα τον ακολουθήσουν συνειδητά και οι περισσότεροι συγκαταβατικά. Ο κατά φαντασίαν ηγέτης μπορεί να χρησιμοποιήσει όλη την τηλεοπτική προπαγάνδα κι όλα τα χημικά των δυνάμεων καταστολής του κόσμου, αλλά δεν θα κερδίσει τίποτα παραπάνω από το να είναι καπετάνιος του..."Μπάουντι", ενός πλοίου δηλαδή που η ορμή των στασιαστών ναυτών κάποια στιγμή θα τον ρίξει στην θάλασσα...
Ο αρχηγός Γιωργάκης δεν κέρδισε ποτέ τίποτα μόνος του।Κι αυτό παρότι έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλές "αγιογραφίες" του, οι οποίες εστιάζουν κυρίως στον κοσμοπολιτισμό και στο αθλητικό του κορμί ελλειψει άλλων, ουσιωδέστερων για έναν ηγέτη, προσόντων. Ό,τι έχει καταφέρει στη ζωή του, το έχει καταφέρει χάρη στο πολιτικό εκτόπισμα του επωνύμου του. Αυτήν την ώρα, όμως, θα προτιμούσα η χώρα να κυβερνιόταν από το φαύλο πατέρα του, που ήξερε ωστόσο να κουμαντάρει τους ισχυρούς της γης, παράαπό τον κομπλεξικό κι ανόητο γιο του...
Χθες πραγματοποιήθηκε μια μεγαλειώδης διαδήλωση, η οποία είχε να αντιμετωπίσει το δημοσιογραφικό και τον αστυνομικό δωσιλογισμό। Το παπαγαλάκι της ΕΛ.ΑΣ., Πάνος Σόμπολος και οι λοιποί δημοσιογράφοι- "εργατοπατέρες" αντί να αποφασίσουν τηναπευθείας τηλεοπτική, ραδιοφωνική και διαδικτυακή κάλυψη της διαδήλωσης και να απεργήσουν κάποια άλλη ημέρα, κρύφτηκαν πίσω από μηνύματα αλληλεγγύης. Όσο για τους μπάτσους και τους κυβερνητικούς εντολοδόχους τους, έχω να τους προτείνω μια πιο "αποτελεσματική" λύση¨από το να ψεκάζουν τον κόσμο με δακρυγόνα κι άλλες καρκινογόνες ουσίες: την επόμενη φορά να εκτελούν εν ψυχρώ και, γιατί όχι, να βομβαρδίσουν με μαχητικά αεροπλάνα!Τί "κρίμα" όμως που αυτό θα είναι και το κύκνειο άσμα τους. Κι αν δε με πιστεύει ο κ. Παπουτσής και οι όμοιοί του, ας ρωτήσουν και τους "συντρόφους" Μουμπάρακ και Γκαντάφι σε κάποια από τις προσεχείς συνόδους των...πρώην της Σοσιαλιστικής Διεθνούς σε κάποιο εξωτικό νησί, όπως συνηθίζεται...

Εχουμε υποχρέωση, όχι δικαίωμα στην απεργία!

Δεν υπάρχουν δικαιολογίες τώρα που οι μάσκες, παρότι έχουμε απόκριες, έπεσαν! Αύριο πρέπει όλοι μας να πλημμυρίσουμε τους δρόμους των Αθηνών και των άλλων πόλεων της χώρας. Η γενική απεργία, τη δεδομένη χρονική στιγμή, δεν είναι δικαίωμα αλλά υποχρέωσή μας...
Αυτό, βεβαίως, δε σημαίνει πως στοιχίζομαι στο πλευρό των "εργατοπατέρων". Πόσω μάλλον όταν πληροφορούμαι πως ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ και γραμματέας της ΠΑΣΚΕ, Γ. Παναγόπουλος ουσιαστικά καρατόμησε τον πρόεδρο των συνδικαλιστών στα λεωφορεία, και προερχόμενο από την παράταξή του, Ν. Κουλουμπαρίτση γιατί δε συμμορφώθηκε με την εντολή που του έδωσε να σχηματίσει απεργοσπαστικούς μηχανισμούς! Φαίνεται πως σε κάποιους αρέσει πολύ το γιαούρτι, γι' αυτό και δεν τους πειράζει να δίνουν δικαιώματα για να το ξαναφάνε...
Ας είναι, εξάλλου, η χθεσινή λεκτική επίθεση, στο Βερολίνο, φοιτητών στον αρχηγό Γιωργάκη προμήνυμα πως ο λαός έχει ξεπεράσει το στάδιο του αυτομαστιγώματος και βρίσκεται στη φάση της αντεπίθεσης σε βάρος εκείνων, που ανάμεσα σε άλλα εγκλήματα, διαγράφουν βεβαιωμένα χρέη २४ δισεκατομμυρίων για να στέλνουν στο αυτόφωρο όσους χρωστούν ένα "ολόκληρο" ευρώ...
Υ.Γ. Προς κ. Παπουτσή και τις αστυνομικές αρχές: ο ελληνικός λαός δεν θα ανεχθεί άλλη προβοκάτσια τύπου Μαρφίν...

Ο Μαρινάκης κι ο Γιωργάκης τα ξέρουν όλα από πριν!

Ο ένας είναι καλοφαγάς και θιασώτης της καλής ζωής. Ο άλλος είναι καλογυμνασμένος και λάτρης της υγιεινής ζωής. Τους ενώνει, ωστόσο, η ικανότητα να "προβλέπουν" το μέλλον! Ο μεν Βαγγέλης Μαρινάκης γνώριζε ότι το ντέρμπι του Σαββάτου θα το κέρδιζε, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ο Ολυμπιακός. Ο δε Γιώργος Παπανδρέου ήξερε ότι εξαιτίας των χειρισμών του οι αμερικανοί θα πατούσαν "πόδι" στην Ευρώπη, μέσω της εξασθένισης του νομίσματός της...

Γιατί ο πρωθυπουργός ζήτησε, μόλις δυο μήνες από την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον ίδιο, τη συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, δηλαδή των ΗΠΑ, σε μια προσπάθεια διάσωσης της ελληνικής οικονομίας; Ακόμα κι αν υποθέσουμε πως δεν ήταν ο αρχηγός Γιωργάκης εκείνος που μετέτρεψε μια μεμονωμένη φωτιά σε πύρινη λαίλαπα, δεν αντιλαμβάνομαι γιατί δεν προσπάθησε πρώτα να λειτουργήσει ο ίδιος ως πυροσβέστης παρά φρόντισε να προστρέξει στους αμερικανούς, πριν, έστω, αναλάβει παρόμοια πρωτοβουλία σε ευρωπαϊκό επίπεδο...

Η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει πει τόσα ψέματα μέσα σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα, που ακόμα κι αν έβγαινε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τα μεσάνυχτα να ανακοινώσει πως έξω έχει σκοτάδι, προσωπικώς θα κοιτούσα από το παράθυρο για να το επιβεβαιώσω! Η ουσία, πάντως, βρίσκεται αλλού: πως όσα περισσότερα στοιχεία αποκαλύπτονται για την κρίσιμη περίοδο από τον Οκτώβριο του २००९ μέχρι την άνοιξη του २०१०, που ψηφίστηκε το μνημόνιο, τόσο γίνεται ευκρινέστερο πως η θέση της χώρας υπό διεθνή κηδεμονία δεν ήταν μονόδρομος, αλλά πολιτική επιλογή. Και για αυτήν κάποιοι, κάποια μέρα, θα πρέπει να λογοδοτήσουν, όχι μόνο στην ιστορία αλλά και στη δικαιοσύνη...

Θέλουμε το Δράκοντα ή το Σόλωνα;

Οι νόμοι οφείλουν να είναι αυστηροί. Καμιά αντίρρηση! Πρώτη παρατήρηση όμως: πρέπει να είναι αυστηροί έναντι όλων. Δεύτερη παρατήρηση: οφείλουν να περιέχουν και το στοιχείο της αναλογικότητας αδικήματος και ποινής. Για παράδειγμα, να μην τιμωρείται με την θανατική ποινή όποιος κλέβει ένα μήλο ή είναι τεμπέλης, όπως όριζαν οι αρχαίοι νόμοι του Δράκοντα...

Συμφωνώ πως η φοροδιαφυγή είναι έγκλημα. Συμφωνώ, επίσης, πως πρέπει να διώκεται αυστηρά γιατί από την καταπολέμησή της εξαρτάται, σε σημαντικό βαθμό, η οικονομική ανόρθωση της χώρας. Δε μπορώ να συμφωνήσω, όμως, με την ποινή φυλάκισης για τη μη απόδοση έστω κι ενός ευρώ του ΦΠΑ. Αυτός που νομοθετεί κάτι τέτοιο, στην προκειμένη περίπτωση η ελληνική κυβέρνηση, δεν έχει ιδέα για το πώς λειτουργεί η αγορά και, φυσικά, δεν αντιλαμβάνεται πως δε μπορεί το κράτος από τη μια να είναι ο μεγαλύτερος κακοπληρωτής και να αφαιμάζει το λαό με άμεσους κι έμμεσους φόρους κι από την άλλη να περιμένει από τους φορολογούμενους να είναι νομοταγείς "στην τρίχα". Για να μην προσθέσω πως η κυβέρνηση θα πρέπει πρώτα να φορολογήσει επαρκώς τα δισεκατομμύρια καταθέσεων ελλήνων "καρχαριών" στην Ελβετία, πριν εξαντλήσει την αυστηρότητά της στη "μαρίδα".

Ας μην ξεχνά ο Γ. Παπακωνσταντίνου πως ο Σόλωνας, οι νόμοι του οποίου αντικατέστησαν εκείνους του Δράκοντα, έμεινε στην ιστορία ως σοφός κι όχι ο προκάτοχός του...

ΣΚΑ(Ε)Ϊ από ανθελληνισμό...

Μακριά από μένα κάθε προσπάθεια θεοποίησης του ελληνισμού: οι έλληνες, στο διάβα των αιώνων, είμαστε υπεύθυνοι για μια σειρά τραγωδιών. Οσο για τα ελαττώματα της φυλής, αυτά είναι ολοφάνερα σε όποιον περνά έστω και μια ώρα της ημέρας μακριά από το σπίτι του! Από την άλλη, όμως, δε δέχομαι τη δαιμονοποίηση των ελλήνων και την αγιοποίηση των ξένων, στις οποίες επιδίδεται συστηματικά ο αλαφουζικός ΣΚΑΪ (ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός), καθώς και η αλαφουζική "Καθημερινή"...

Πάρτε, για παράδειγμα, το, υποτίθεται τεκμηριογράφημα, "1821"।Ποιός σώφρων άνθρωπος πιστεύει ότι το έπος της επανάστασης κατά των τούρκων πραγματοποιήθηκε από άγιους, ανιδιοτελείς απεσταλμένους του θεού; Από την άλλη, όμως, οι κ.κ. Βερέμης, Τατσόπουλος και... सीआईए δε μπορούν να ειρωνεύονται ακόμα και το ότι οι έλληνες πολεμούσαν μέσα από ταμπούρια και δε σκοτώνονταν φόρα παρτίδα στα ανοιχτά πεδία των μαχών, όπως οι δήθεν ηρωικοί και πολιτισμένοι ευρωπαίοι...

Ο ΣΚΑΪ και η "Καθημερινή", εξάλλου, θα έπρεπε να εξετάζουν ενδελεχέστερα τα κίνητρα της τρόικας πριν υιοθετούν οποιαδήποτε εντολή της. Μπορεί ο κ. Αλαφούζος να το αγνοεί, αλλά η πλειονότητα των πολιτών δεν είναι εργοδότες, όπως ο ίδιος. Αν οι έννοιες "δημοκρατία", "εργασιακά δικαιώματα" και "κοινωνική δικαιοσύνη" δεν του λένε τίποτα, τόσο το χειρότερο για τον ίδιο...