Όταν ο Αλ. Τσίπρας κι ο ΣΥΡΙΖΑ σκαρφάλωναν μετεωρικά στην πολιτική ζωή τής χώρας το μεγάλο τους πλεονέκτημα δεν ήταν η πείρα και οι γνώσεις για το πώς κυβερνάται ένα κράτος. Αντιθέτως, ήταν το μεγάλο τους μειονέκτημα αφού η ανανεωτική Αριστερά δεν είχε βρεθεί ποτέ στο παρελθόν σε θέση να διεκδικήσει την εξουσία, με όρους τουλάχιστον ηγέτιδας δύναμης γιατί ζήσαμε και την κυβέρνηση Τζαννετάκη το 1989 και την οικουμενική που ακολούθησε. Το μεγάλο πλεονέκτημα Τσίπρα- ΣΥΡΙΖΑ ήταν το αποκαλούμενο ηθικό: δεν είχαν κυβερνήσει, δεν είχαν κλέψει, δεν είχαν χρεοκοπήσει την Ελλάδα, σε αντίθεση με τον πάλαι ποτέ δικομματισμό ΠΑΣΟΚ- ΝΔ...
Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση Τσίπρα δεν έκλεψε. Μπορεί να μην τόλμησε να αλλάξει την Ελλάδα αλλά δεν έβαλε χέρι στο δημόσιο ταμείο, έστω κι αυτό το ασθενικό που παρέλαβε. Αν είχε κλέψει, άλλωστε, είναι σίγουρο ότι η εκδικητική κυβέρνηση Μητσοτάκη θα είχε στείλει τον Αλέξη στο ειδικό δικαστήριο ή κάποιον από τους υπουργούς του γι' αυτό το λόγο αντί να ψάχνει ψύλλους στα άχυρα για να βρει κάτι να κατηγορήσει, όπως συνέβη με τον Ν. Παππά...
Ο Αλ. Τσίπρας, όμως, κι ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν απωλέσει εδώ και πολύ καιρό το ηθικό τους πλεονέκτημα, το οποίο δεν σχετίζεται μόνο με τη ρεμούλα αλλά και με την τήρηση των δημοκρατικών κανόνων. Αν δεν τους τηρείς στο κόμμα σου, εξάλλου, πώς να σε εμπιστευτεί κάποιος πως θα τους τηρήσεις διοικώντας τη χώρα;...
Όσα συμβαίνουν στο ΣΥΡΙΖΑ, στα αποκόμματά του και στο υπό ίδρυση κόμμα Τσίπρα είναι ένα τεράστιο ανέκδοτο με το οποίο, ωστόσο, κλαίνε όσοι πίστεψαν στην πρώτη φορά Αριστερά και στους επιγόνους της. Πολιτικοί νάρκισσοι που μπερδεύουν τη σκιά τους με το μπόι τους κι εκπροσωπούν τον εαυτό τους και μερικές χιλιάδες ακόμα αλλά όχι περισσότερους, κόμματα που βρίσκονται λίγο πάνω ή λίγο κάτω από το 3% ή που δεν ανιχνεύονται καν από τους δημοσκόπους, στελέχη που δεν θα μπορούσαν να διοικήσουν ούτε αυτόματο μηχάνημα πώλησης και μέλη που συνεδριάζουν σε μπαρ και σε ταβέρνες μολονότι θα χωρούσαν και σε ασανσέρ, όλοι αυτοί μαζί είναι ταυτισμένοι με την απόλυτη τοξικότητα.
Είναι όλοι τους συνυπεύθυνοι- άλλος λιγότερο κι άλλος περισσότερο- για το ότι ο Κ. Μητσοτάκης οδεύει προς μια τρίτη τετραετία. Το μετεκλογικό τοπίο θα μας ξεκαθαρίσει αν αυτό έγινε από αμέλεια ή από δόλο, τουλάχιστον από ορισμένους...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου