Τόσα χρόνια κοροϊδεύαμε τους Βορειομακεδόνες για τα bigger than life αγάλματα στα Σκόπια που παραπέμπουν στην αρχαία ελληνική Μακεδονία κι ερχόμαστε σήμερα για να αντιγράψουμε ακριβώς αυτό το έλλειμμα εθνικής αυτοπεποίθησης. Δεν έχει σημασία αν εμείς, σε αντίθεση με εκείνους, διαθέτουμε τα πνευματικά δικαιώματα στην ιστορία μας.
Ούτε είμαι αντίθετος στο στήσιμο αγαλμάτων που θα θυμίζουν τις ένδοξες στιγμές τού παρελθόντος μας, αν όντως πιστεύουμε ότι ο μακεδονικός ιμπεριαλισμός, που τώρα στιγματίζουμε στους Αμερικανούς για παράδειγμα, είναι ικανός λόγος για να αισθανόμαστε υπερήφανοι. Αλίμονο, όμως, αν η υπερβολή και η κακογουστιά είναι ο τρόπος μας για να ανυψωνόμαστε ως έθνος...
Δεν καταλαβαίνουν οι κυβερνώντες πως με τερατουργήματα όπως του Αλέξανδρου στο κέντρο των Αθηνών ρίχνουν νερό στο μύλο των χιμπαντζήδων με τα μαύρα; Τι νόημα έχει η παρουσία τής συζύγου τού πρωθυπουργού στη δίκη τής Χρυσής Αυγής την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση του ανδρός της υλοποιεί σε πολιτιστικό επίπεδο την ατζέντα κοινών μαχαιροβγαλτών; Θα αρκούσε ένας μικρότερος και πιο καλόγουστος Αλέξανδρος για να τονωθεί ο πατριωτισμός. Αυτός ο ογκώδης και κακόγουστος μαρτυρά μόνο προεκλογική υποδαύλιση επικίνδυνων εθνικιστικών παθών όταν υποτίθεται πως ο ΣΥΡΙΖΑ κατεβαίνει στις ευρωεκλογές κατά τής ακροδεξιάς...
