Αν κάποιος μας έδινε πέντε λεπτά τού ευρώ κάθε φορά που υποσχόταν δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών και δεν το έπραττε όταν είχε και τα γένια και τα κτένια σήμερα οι περισσότεροι Έλληνες θα ανήκαν στην ανώτερη μεσαία τάξη, ανεξαρτήτως άλλων εισοδημάτων τους. Το ότι, συνεπώς, έρχονται σήμερα κάποιοι να μας το υποσχεθούν ξανά έχει τόση αξιοπιστία όση κι αν ο Θ. Σεχίδης ορκιζόταν στη ζωή τής μάνας του. Ιδίως όταν ο πλούτος που υπόσχονται να φορολογήσουν προέρχεται από το ταμείο των δικών τους χρηματοδοτών...
Όσο πλησιάζουμε στις εκλογές και το δίλημμα είναι "νεοφιλελευθερισμός και διαφθορά ή καλύτερη διαχείριση του νεοφιλελευθερισμού και της διαφθοράς" τόσο ελκυστικότερη γίνεται η επιλογή τής αποχής. Πολλώ δε μάλλον όταν οι επίδοξοι εκφραστές τής αντισυστημικής ψήφου φλερτάρουν είτε με την ακροδεξιά είτε με τη γελοιότητα είτε και με τα δύο. Δεν το έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου και το κατέκρινα στο παρελθόν αλλά θεωρώ πολύ πιο επονείδιστη την ψήφο διά ψυχολογικού εκβιασμού...
