Τα βατράχια κάνουν όνειρα στο στομάχι τού ελέφαντα...

Oι βρετανοί δεν έχουν συνηθίσει ακόμα στην ιδέα πως δεν είναι πλέον παγκόσμια υπερδύναμη. Γι' αυτό και δεν τους λείπει ούτε η αλαζονεία ούτε η ψευδαίσθηση ενός εδώ και πολλά χρόνια χαμένου μεγαλείου. Kάτι παρόμοιο ισχύει και με το  ΠΑΣΟΚ ή Δημοκρατική Συμπαράταξη, για να κινούμαστε στο κλίμα των ημερών. Ακόμα πιστεύουν στη Xαριλάου Τρικούπη ότι εκείνοι είναι σε θέση να κανονίζουν τους όρους του παιχνιδιού και να καθορίζουν ποιοι θα συμπεριλαμβάνονται και ποιοι όχι στη νέα κεντροαριστερά...

Σε αυτό το πλαίσιο, είναι λογικό να θέλουν να αποκλείσουν το ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έχει ντε φάκτο απομακρυνθεί από την Aριστερά. Kαλώς ή κακώς, ωστόσο, οι σημερινοι κυβερνώντες είναι αυτοί που έχουν καταλάβει το χώρο που κάποτε ανήκε στο ΠΑΣΟΚ. Επομένως, το να συγκεντρώνονται μερικά περιθωριακά κοινοβουλευτικά ή μη κόμματα για να συζητούν για την κεντροαριστερά είναι σαν τα βατράχια να κάνουν όνειρα μέσα στο στομάχι του ελέφαντα... 

Η χώρα είναι αυτονόητο ότι χρειάζεται μια προοδευτική απάντηση στο ντε φάκτο κυβερνητικό νεοφιλελευθερισμό, τον οποίο ασπάζεται ιδεολογικώς και η αξιωματική αντιπολίτευση. Αυτή, ωστόσο, δεν πρόκειται να οικοδομηθεί με υλικά τού χθες, τα οποία μάλιστα μπορεί σύντομα να είναι και υπόδικα, ούτε με εκ των προτέρων αποκλεισμούς από πρόσωπα τα οποία έχουν φθαρεί από προγενέστερες κυβερνητικές τους θητείες. Για να το πω καθαρότερα, η Φώφη, ο ρεζίλης των Παπανδρέου κι ο αρχιερέας τής διαπλοκής μόνο να απωθήσουν μπορούν νέους ψηφοφόρους και σε καμία περίπτωση να τους προσελκύσουν... 

Στουρνάρια στην κοινωνική ευαισθησία, ξεφτέρια στη λαμογιά...

Έχω υποστηρίξει κι επιμένω σε αυτό ότι υπάρχουν συντάξεις που μπορούν, αλλά και συντάξεις που πρέπει να περικοπούν, ανεξαρτήτως αν αυτή είναι η επιθυμία και του ΔΝΤ, για να καταστεί βιώσιμο το ασφαλιστικό και να απονεμηθεί κοινωνική δικαιοσύνη. Επαναλαμβάνω ότι δεν αναφέρομαι σε εκείνους που έβαζαν από την τσέπη τους χρήματα ή οι ιδιώτες εργοδότες τους για να μπορούν στα γεράματά τους να έχουν μια καλή σύνταξη, αλλά σε αυτούς που συμπεριφέρονταν με το δημόσιο ταμείο σαν να ήταν δικό τους. Εκείνοι, ωστόσο, που συμμετείχαν στην κλειστή ομάδα λήψης αποφάσεων την εποχή τού χρηματιστηρίου ή την εποχή των μνημονίων και συνέβαλαν στην κατάρρευση των ασφαλιστικών ταμείων δεν διαθέτουν την ηθική νομιμοποίηση να μιλούν για αυξήσεις ορίων ηλικίας, για αντικατάσταση της δημόσιας από την ιδιωτική ασφάλιση και για την παροχή μόνο των στοιχειωδών στους πολίτες στον τομέα τής υγείας...

Φυσικά κι αναφέρομαι και στον Γ. Στουρνάρα, ο οποίος ήταν σύμβουλος του αρχιερέα τής διαπλοκής όταν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων τζογάρονταν στο χρηματιστήριο τον καιρό τής μεγάλης φούσκας και σφοδρός υπέρμαχος των μνημονιακών πολιτικών, όπως το PSI, που "κούρεψε" όχι μόνο ιδιώτες, αλλά κι ασφαλιστικά ταμεία και νοσοκομεία. Ο διοικητής, επομένως, της Τραπέζης της Ελλάδος δικαιούται να είναι όσο νεοφιλελεύθερος γουστάρει και να καταθέτει δημοσίως τις ιδεοληψίες του. Οφείλει, ωστόσο, πρώτα να ζητήσει συγγνώμη και για τις δικές του ευθύνες για το ότι σήμερα καταρρέει το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας κι αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα ο πόλεμος γενεών βρίσκεται προ των πυλών...

Θα μπορούσε, άλλωστε, να δώσει ο ίδιος το καλό παράδειγμα και να παραιτηθεί μέρους των "γενναιόδωρων", για να χρησιμοποιήσω ένα δικό του επίθετο, απολαβών του. Αυτό βεβαίως και δεν θα έσωζε τα δημόσια οικονομικά, αλλά έστω και σε επικοινωνιακό επίπεδο, έστω και υποκριτικά θα έστελνε ένα μήνυμα συμπαράστασης στο δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό. Μόνο που όλοι αυτοί οι σφουγγοκωλάριοι της εξουσίας, οι θιασώτες τής χυδαίας θατσερικής αντίληψης ότι δεν υπάρχει κοινωνία παρά μόνο άτομα κι άρα ο καθένας παλεύει μόνος του, δίχως κανόνες κι αρχές, για το ψωμί και το παντεσπάνι του δεν έχουν κανένα πρόβλημα να ζητούν θυσίες αποκλειστικώς από τους άλλους...

Τι, αλήθεια, θυσίασε από το λάιφσταϊλ του ο "πολύς" Γ. Στουρνάρας για να μας κουνά το δάχτυλο κάθε τρεις και λίγο; Μήπως απώλεσε τη βίλα του στη Σύρο, την οποία αγόρασε μαζί με τον κολλητό του Γ. Παπαντωνίου, ή μήπως η σύζυγός του έδωσε πειστικές εξηγήσεις για τη στενή διαπλοκή της με τα "μαύρα" χρήματα του ΚΕΕΛΠΝΟ; Οι ηγέτες οδηγούν με το παράδειγμα, αλλά από πού να παραδειγματιστεί ο Γ. Στουρνάρας όταν το ίνδαλμά του, ο Κ. Σημίτης, παραδέχθηκε ότι εξέθεσε τον Τ. Γιαννίτση- αν υποθέσουμε πως η παρέμβαση του τελευταίου στο ασφαλιστικό προ 15ετίας θα ήταν σωτήρια- γιατί προείχαν η ΟΝΕ και οι Ολυμπιακοί Αγώνες, τις συνέπειες των οποίων βιώνουμε σήμερα;...

Όποιος δεν μπορεί να σπάει αβγά δεν δικαιούται να απαιτεί από την Ιστορία να τον δικαιώσει. Πόσω μάλλον όταν είναι φαύλος, κομπλεξικός κι ένας ευθυνόφοβος για τον οποίο θα έπρεπε να είχε συσταθεί εδώ και καιρό πληθώρα προανακριτικών επιτροπών κι ο οποίος πέταξε στους συνεργάτες και στους διαδόχους του τις συνέπειες των δικών του, ολόδικών του εγκλημάτων...  



  

Δυστυχώς δεν ήταν "μακέτο" η Ελλάδα των Άκη, Γιάννου, Τσουκάτου και σία που αφήσατε πίσω σας "κύριε" Σημίτη...

Φανταστείτε έναν πατέρα που τα παιδιά του βρίσκονται στη φυλακή ή δικάζονται για παραβίαση των περισσότερων διατάξεων του Ποινικού Κώδικα, αλλά εκείνος δίνει συμβουλές εξ άμβωνος σε άλλους γονείς και θα αντιληφθείτε τι εικόνα μου άφησε η τηλεοπτική επανεμφάνιση του αρχιερέα τής διαπλοκής. Ανάμεσα σε άλλα, στη συνέντευξη- παρωδία που παραχώρησε, όταν ρωτήθηκε για τα μάτια τού κόσμου για την πλειάδα των συνεργατών του που συνελήφθησαν κλέβοντας οπώρας- τελευταίο χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Γ. Παπαντωνίου- εκείνος απάντησε "αφοπλιστικά" πως η διαφθορά είναι κοινωνικό φαινόμενο! Με τη σημίτειο λογική, αν κάποιος συλληφθεί να κάνει πλάτες σε έναν δολοφόνο, ληστή ή βιαστή θα απολογηθεί πως οι δολοφονίες, οι ληστείες και οι βιασμοί είναι κοινωνικά φαινόμενα και θα έχει καθαρίσει για μια ζωή. Κι ας ήταν ο τσιλιαδόρος πρωθυπουργός τής χώρας κι όχι κάποιος περαστικός...

Αλήθεια, πιστεύουν οι διαπλεκόμενοι ότι νεκρανασταίνοντας τον Κ. Σημίτη κάνουν καλό στον άθλιο Κούλη, για τον οποίο μίλησε εμμέσως κολακευτικά; Ο λαός μπορεί να θεωρεί, και με το δίκιο του εν μέρει, τους σημερινούς κυβερνώντες ψεύτες κι ανίκανους, γνωρίζει όμως ότι δεν χρεοκόπησαν αυτοί την Ελλάδα: τα πάρτι των εξοπλισμών, του χρηματιστηρίου, των υπερκοστολογημένων δημόσιων έργων, των Ολυμπιακών Αγώνων, της δημιουργικής λογιστικής, του δημόσιου και ιδιωτικού υπερδανεισμού με ημερομηνίες αποπληρωμής το απώτερο μέλλον, της στενής διαπλοκής πολιτικών-επιχειρηματιών- τραπεζιτών- μιντιαρχών έχουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή τού "Κινέζου". Κι αυτό δεν μπορούν να το ξεπλύνουν ούτε τα όμορφα μάτια τής νύφης των μητσοτάκηδων Σ. Κοσιώνη ούτε η ευέλικτη ηθική τού "το πάθος για χρήμα σε κάνει Π. Τσίμα"...

Ο αρχιερέας τής διαπλοκής έχει αναγκαστεί τα τελευταία 13 χρόνια να εκδώσει τρία βιβλία για να αθωώσει τον εαυτό του γιατί ξέρει κι ο ίδιος σε πόσο μεγάλη "εκτίμηση" τον έχουν οι Έλληνες πολίτες. Θα μπορούσε, βεβαίως, κάποιος να ισχυριστεί πως σε μια χώρα που εξοστράκισε τον Θεμιστοκλή, φυλάκισε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη κι έκοψε το μπάσκετ στον Νίκο Γκάλη με ταπεινωτικό τρόπο η αγνωμοσύνη είναι ίδιον των κατοίκων της. Δυστυχώς, ωστόσο, για τον ίδιο αυτή δεν είναι η περίπτωση του Κ. Σημίτη, ο οποίος στο όνομα της δικής του υστεροφημίας ενέταξε τη χώρα στην Ευρωζώνη αντί να επιλέξει να την στήσει πρώτα γερά στα πόδια της πριν την πετάξει στο λάκκο των λεόντων. Το δεύτερο, ωστόσο, ήθελε χρόνο και κόπο και οι πολιτικοί μας, ακόμα κι εκείνοι που παριστάνουν τους εκσυγχρονιστές, προτιμούν θεάματα όπως αυτό των πρώην πρωθυπουργών Κ. Σημίτη και Λ. Παπαδήμιου με ευρώ στα χέρια μπροστά από ένα ATM...

Μην σας ξεγελά, επομένως, η μίζερη εικόνα τού λογιστάκου με τα γυαλάκια την οποία ακόμα εκπέμπει το πολιτικό ζόμπι για να μας αποδείξει πόση υποκρισία κρύβεται πίσω από τη σοβαροφάνεια. Κατά βάθος δεν ήταν κι εκείνος τίποτα παραπάνω από ένας πολιτικάντης που επέτρεψε, αν δεν υπέθαλψε, επί των ημερών του το πιο άγριο πλιάτσικο στο δημόσιο ταμείο δίχως καν τη χάρη και τη γοητεία ενός Ανδρ. Παπανδρέου. Καλή επιστροφή στον πολιτικό σας τάφο "κύριε" Σημίτη, κανείς, άλλωστε, έντιμος Έλληνας δεν σας ζήτησε να βγείτε από αυτόν...