Προφανώς θα ήταν καλύτερα να στήναμε ένα αστυνομικό τμήμα έξω από κάθε μπαρ...

Είναι αλήθεια ότι όσοι άνοιξαν καφετέριες, μπαρ ή εστιατόρια πριν την πανδημία δεν είχαν σκεφτεί πως μια από τις υποχρεώσεις τους κάποια στιγμή θα ήταν να ελέγχουν πιστοποιητικά εμβολιασμού και ταυτότητες. Αυτά τα βλέπαμε σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας, τρομάζαμε για δύο ώρες και ύστερα επιστρέφαμε στην κανονικότητά μας. Μόνο που είναι περιττό να σας πω ότι εδώ κι ενάμιση χρόνο κανονικότητα είναι η πανδημία κι όχι το αντίθετο. Γι' αυτό κι όλοι μας έχουμε προσαρμοστεί ή θα έπρεπε να έχουμε προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, που δεν είναι πλέον και τόσο νέα...

Συνεπώς, ακούω βερεσέ τα κλαψουρίσματα επαγγελματιών τής εστίασης ή του εμπορίου γενικότερα για το ότι δεν μπορούν να ελέγχουν τα χαρτιά των πελατών τους. Θα προτιμούσαν, δηλαδή, να στηνόταν ένα μίνι αστυνομικό τμήμα έξω από κάθε μαγαζί ώστε να ελέγχουν όργανα της τάξης τα πιστοποιητικά; Κι αν χάνουν πελάτες γι' αυτό το λόγο, που χάνουν βεβαίως, ας συντρέξουν κι εκείνοι την καμπάνια τού εμβολιασμού ώστε να γλιτώσουμε μια ώρα αρχύτερα από αυτόν τον διάολο...

Σε έναν πόλεμο προφανώς και οι αποφάσεις των στρατηγών παίζουν σημαντικό ρόλο για την εξέλιξή του. Εν προκειμένω, οι στρατηγοί μας έχουν αποδειχθεί, το λιγότερο, ανεπαρκείς. Οι πόλεμοι, ωστόσο, κερδίζονται ή χάνονται στα πεδία των μαχών, από τους απλούς στρατιώτες, τις ικανότητες και κυρίως την θέλησή τους να κερδίσουν ή να χαθούν. Μην έχουμε, άλλωστε, καμία αυταπάτη, αυτό που ζούμε είναι ένας πόλεμος, ίσως ένας από τους πολλούς βιολογικούς που θα ακολουθήσουν αλλά πόλεμος όπως κι αν έχει. Κι "όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει, στρατιώτη μου τον πόλεμο τον χάνει"...

 

 

"Τι το θες το κουταλάκι, να μου δώσεις το φαρμάκι";...

Είναι αλήθεια ότι δεν ξέρουμε πόσοι έχουν αρρωστήσει από κοροναΐό στις εκκλησίες- αν κι έχουν αποκαλυφθεί κρούσματα σε ιερείς-, στις θείες κοινωνίες, στα χειροφιλήματα ή ρασοφιλήματα τραγοπαπάδων. Ομοίως, ωστόσο, δεν έχουμε λάβει γνώση επιδημιολογικών δεδομένων ούτε για το πόσοι έχουν ασθενήσει στα μπαρ, στις καφετέριες, στα κλαμπ ή στις πλατείες όπου συχνάζει η νεολαία. Ούτε έχουμε πληροφορηθεί πόσοι είναι οι άρρωστοι στα βόρεια ή στα νότια προάστια των Αθηνών. Η κυβέρνηση, πάντως, φροντίζει να μας ενημερώνει σε καθημερινή βάση για το πόσοι αιτούντες άσυλο έχουν ασθενήσει, δίχως όμως να μας δίνει πληροφορίες για το αν αυτό συνέβη επειδή διοργανώνουν πάρτι με ούζα ή γιατί διαβιούν σε άθλιες συνθήκες...

Η κυβέρνηση προετοιμάζει την Αττική τουλάχιστον για ένα δεύτερο λοκντάουν την ίδια ώρα που υπουργοί της είτε λαμβάνουν θεία κοινωνία είτε την εξαιρούν από τη μετάδοση του ιού είτε φιλούν ράσα. Την ίδια στιγμή που πολλοί συμπολίτες μας είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν για δεύτερη φορά την κανονικότητά τους για το κοινό καλό η κυβέρνηση κλείνει το μάτι στην προνομιακή της πελατεία των χριστιανόπληκτων. Βρισκόμαστε στο 2020 μ.Χ., βιώνουμε εδώ κι έξι μήνες μια πανδημία κι ακόμα συζητάμε στη δημόσια σφαίρα για το αν ο ιός, που λατρεύει τις δημόσιες συναθροίσεις, τους συνωστισμούς και τις σωματικές επαφές, μεταδίδεται ή όχι στους ναούς κι από τους βαυκαλιζόμενους τους υπηρέτες τού θεού...

Δεν αμφιβάλλω πως η πίστη στο οτιδήποτε, όχι μόνο στον θεό, και κυρίως στον εαυτό μας μπορεί να μετακινήσει βουνά. Το κράτος, ωστόσο, εν προκειμένω δεν μπορεί να βασίζεται στο βάθος τής θρησκευτικής πίστης όσων συχνάζουν σε εκκλησίες προκειμένου να τους επιτρέπει να λαμβάνουν την θεία κοινωνία ή και να εκκλησιάζονται ακόμα ακόμα... 

Αν είχαμε αξιόπιστο πιστόμετρο δεν θα είχα αντίρρηση να πίνουν κρασί από κοινό κουτάλι όσοι πιστεύουν ότι αυτό τους προφυλάσσει από το κακό. Επειδή, όμως, δεν διαθέτουμε κάτι τέτοιο καιρός είναι να τραβηχτούν πολλά "άγια" αφτιά κι ας σημάνει αυτό απώλεια ψήφων για τη ΝΔ. Η απώλεια ζωών είναι πολύ πιο θλιβερή εξέλιξη από την αποκαθήλωση Μητσοτάκη...