Στο εμπόριο ναρκωτικών και λευκής σαρκός να δείτε χρυσές δουλειές...

Σε ποια περίπτωση θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή η νέα αποικιοκρατική σύμβαση υπέρ τής Eldorado Gold για το χρυσό τής Χαλκιδικής; Αν σε αυτή τη χώρα δεν υπήρχε καθόλου πλούτος ή δεν υπήρχε η δυνατότητα να παραχθεί νέος χωρίς να καταστρέφεται το περιβάλλον. Μόνο που καμία από τις δύο προϋποθέσεις δεν εκπληρούται στη μπανανία μας. Και πλούτος υπάρχει- στριμωγμένος στα εξωχώρια θησαυροφυλάκια 300 οικογενειών- και δυνατότητα παραγωγής νέου υφίσταται δίχως να βανδαλίζουμε τούτη τη γη που την πατούμε και κάποτε θα μας φιλοξενήσει για πάντα...

Είναι υποκριτικό, εξάλλου, η ίδια κυβέρνηση που νομοθέτησε το αναιτιολόγητο των μαζικών απολύσεων, που κατάργησε ουσιαστικώς το ΣΕΠΕ κι ετοιμάζεται να θεσπίσει την απλήρωτη υπερωριακή εργασία να παριστάνει το θεματοφύλακα των θέσεων εργασίας στη Χαλκιδική, οι οποίες έτσι κι αλλιώς θα είναι λίγες και με σύντομη ημερομηνία λήξης. Αν η απώλεια θέσεων εργασίας μπορούσε να δικαιολογήσει τα πάντα, τότε ας νομιμοποιήσουμε και το εμπόριο ναρκωτικών και λευκής σαρκός. Εκεί να δείτε πόσες θέσεις εργασίας και πολύ καλά αμειβόμενες, μάλιστα, υπάρχουν τις οποίες αν νομιμοποιούσαμε θα ενισχύαμε και τα δημόσια έσοδα...

Οι επενδύσεις που σέβονται το περιβάλλον και το κράτος δικαίου και οι οποίες δημιουργούν καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας με τουλάχιστον αξιοπρεπείς όρους φυσικά και είναι καλοδεχούμενες. Προέχουν, ωστόσο, η δίκαιη αναδιανομή τού πλούτου μέσω κυρίως της φορολογικής πολιτικής, καθώς και οι ίσες ευκαιρίες για την παραγωγή νέου μέσω της πριμοδότησης όσων ξεκινούν την πορεία τους από πιο μειονεκτική θέση. 

Το να δίνουμε, όμως, κυριολεκτικώς γη και ύδωρ σε μια εταιρεία που δεν θα φορολογηθεί καν εδώ δεν προκαλεί μόνο πολιτικές, αλλά και ποινικές ευθύνες. Κι αυτές πρέπει να αναζητηθούν όταν με το καλό απαλλαγούμε από τη σημερινή κυβέρνηση, αν όχι και τώρα από κάποιους έντιμους δικαστές...

 

Ε, δεν θα κάνουμε τη χώρα μετασοβιετική Ρωσία για μια ανάπτυξη-Ελντοράντο...

Πριν από μερικές εβδομάδες χύθηκαν πολλά νεοφιλελεύθερα κροκοδείλια δάκρυα για τη σύλληψη του καστανά τής Θεσσαλονίκης. Ακόμα και οι προμαχώνες τής ασύδοτης αγοράς αναρωτήθηκαν πώς είναι δυνατό μια αριστερή κυβέρνηση να κυνηγά τους φτωχοδιάβολους αντί για τους μεγαλοκαρχαρίες. Ο ωμός εκβιασμός τής Eldorado Gold, η οποία διαχειρίζεται τα μεταλλεία τής Χαλκιδικής, σαν να απευθύνεται σε μπανανία, ήταν αρκετός ωστόσο για να πέσουν οι μάσκες που φόρεσαν προσωρινώς οι απολογητές τού μεγάλου κεφαλαίου. Ενας ξένος διευθύνων σύμβουλος μιας ξένης εταιρείας, η οποία έχει να πληρώσει φόρους στο ελληνικό Δημόσιο από το 2007 και η οποία επιδίδεται συστηματικώς σε τριγωνικές συναλλαγές και παραβιάσεις τής ελληνικής νομοθεσίας και των συμβατικών της υποχρεώσεων, απείλησε με αποχώρηση αν δεν του δοθούν οι άδειες που επιθυμεί...

Κι αντί η αντιπολίτευση με τα μιντιακά παπαγαλάκια της να ξεσηκωθούν σε βάρος των νέων αποικιοκρατών μέμφονται την κυβέρνηση γιατί επιθυμεί την αυστηρή τήρηση της νομιμότητας. Κατά τα άλλα, ο Κούλης ήρθε για να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα της μεσαίας τάξης, τα οποία ασφαλώς και είναι ευρύτερα από τα αντίστοιχα της ολιγαρχίας αλλά κι από τις προσωρινές θέσεις εργασίας μερικών εκατοντάδων ανθρώπων, αφού πρόκειται για μια επένδυση με ημερομηνία λήξης η οποία θα αφήσει πίσω της διαχρονική καταστροφή...

Ασφαλώς και πρέπει να υπάρξει μέριμνα για τους ανθρώπους που ενδεχομένως θα χάσουν τις δουλειές τους. Η συγκεκριμένη περιοχή είναι τόσο προικισμένη από τη φύση και με τόσο σημαντική αρχαιολογική κληρονομιά ώστε θα μπορούσε, για παράδειγμα, να αναπτυχθεί τουριστικώς με σεβασμό στο περιβάλλον και στις επερχόμενες γενιές. Αλίμονο αν το αναπτυξιακό πρότυπο σχετίζεται με την παράδοση της κρατικής περιουσίας σε εταιρείες-αλεξιπτωτιστές, οι οποίες αφήνουν πίσω τους ελάχιστα ή καθόλου κέρδη για τον εθνικό κουμπαρά...

Αν μοντέλο για το κουαρτέτο και την πέμπτη φάλαγγά του είναι η Treuhand, η εταιρεία δηλαδή που ξεπούλησε μπιρ παρά την περιουσία τής Ανατολικής Γερμανίας, ή η μετασοβιετική Ρωσία, όπου μια κάστα ανθρώπων απόκτησε στην ξεφτίλα τον εθνικό πλούτο μας αχανούς χώρας, τότε είναι προτιμότερο να πούμε "ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε". Καλοδεχούμενες είναι μόνο εκείνες οι επενδύσεις που είναι "win win" ή υπέρ κι όχι ετεροβαρείς σε βάρος τού ελληνικού Δημοσίου. Κι αυτό φυσικώς δεν ισχύει μόνο για τα μεταλλεία αλλά και για οποιαδήποτε άλλη ιδιωτικοποίηση βρίσκεται στα σχαριά ή έχει ήδη πραγματοποιηθεί...

Με την πτώση των τιμών των πρώτων υλών και του πετρελαίου και την κρίση τού εξαγωγικού μοντέλου, όπως αυτό καθίσταται φανερό με τη στασιμότητα σε κατ' εξοχήν εξαγωγικές χώρες όπως η Κίνα και η Γερμανία, είναι χρυσή ευκαιρία για την Ευρώπη να περάσει επιτέλους σε αναπτυξιακές πολιτικές που θα απομακρύνονται από τη στείρα λιτότητα. Δεν ισχυρίζομαι πως δεν είναι αναγκαία καμιά δημοσιονομική πειθαρχία, αλλά δεν είναι δυνατό να συνεχίζουμε να πορευόμαστε μόνο με αυτή ως οδηγό ούτε με την ταύτιση της αναγέννησης της πραγματικής οικονομίας με λογικές ασυδοσίας για την ελίτ. Η επιχειρηματικότητα πρέπει να ενισχυθεί, να της δοθούν για παράδειγμα χρήματα, ένα νομικό πλαίσιο λειτουργίας λιγότερο γραφειοκρατικό και μια φορολόγηση με κίνητρα, τα οποία ωστόσο δεν θα μας καθιστούν μια "offshore" χώρα...

Λυπάμαι αλλά δεν συμμερίζομαι τον ενθουσιασμό εκείνων που θέλουν να γίνουμε Βουλγαρία για να προσελκύσουμε περισσότερες επενδύσεις. Το βιοτικό επίπεδο του μέσου βούλγαρου δεν είναι το όνειρό μου για έναν ανεξάρτητο ελληνικό λαό. Αλλωστε, το μεγαλύτερο πρόβλημα των επιχειρήσεων κι αυτό που τις κάνει να μεταναστεύουν ή να μην έρχονται στην Ελλάδα δεν είναι ούτε το φορολογικό ούτε το κόστος εργασίας, που δεν είναι εξάλλου δυσθεώρητα, αλλά η νομοθετική, τραπεζική και γενικότερη πολιτική αστάθεια. Κι αυτή δεν αποκαθίσταται με την παγίωση ενός αποικιοκρατικού καθεστώτος στη χώρα παρά μόνο με την υγιή αξιοποίηση όλων της των δυνάμεων με αξιοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη...



  

Σύντροφε μεταλλωρύχε, αν είχα φίλο τον Αδωνι και το MEGA κάποιες υποψίες θα μου έμπαιναν...

Η χθεσινή συγκέντρωση των μεταλλωρύχων τής Χαλκιδικής στην Αθήνα μού θύμισε προεκλογικό συνέδριο του Ρεπουμπλικανικού ή του Δημοκρατικού Κόμματος στις ΗΠΑ. Ολα ήταν χρωματιστά: οι στολές εργασίας, τα σημαιάκια, τα κράνη, οι άνδρες με τις γυναίκες, τα παιδιά και τους μπατζανάκηδές τους, όλα όπως έπρεπε για να είναι αρεστό το θέαμα στο μέσο νοικοκυραίο τηλεθεατή, αυτόν που το MEGA, ο ΑΝΤ1 και το ΣΚΑΙ δεν μπήκαν ποτέ στον κόπο να ενημερώσουν, για παράδειγμα, για τους απεργούς τής Χαλυβουργικής, της Coca Cola ή του αυτοδιαχειριζόμενου εργοστασίου τής ΒΙΟΜΕ. Ολα χθες στο κέντρο τής Αθήνας έμοιαζαν να έχουν σχεδιαστεί από το γραφείο δημοσίων σχέσεων κάποιας πολυεθνικής (πιθανότατα γιατί όντως έτσι είχε συμβεί) προκειμένου να συγκινηθεί ο μέσος λούμπεν προλετάριος και να αναφωνήσει "άι σιχτίρ με τους αριστερούληδες που έχουν το θράσος να μην θέλουν να καταστραφεί ένα ολόκληρο δάσος αιώνων για μια επένδυση που δεν έχει χρόνο ζωής πάνω από μια 25ετία και η οποία στο πέρασμά της θα μολύνει έναν πανέμορφο τόπο και θα οδηγήσει τους κατοίκους στην απόγνωση, τους τουρίστες σε κάποια άλλη περιοχή και το κράτος δίχως έσοδα αφού η Eldorado Gold και το ντοπιο συνεταιράκι της, η Ελληνικός Χρυσός του Γ. Μπόμπολα, έχουν εξασφαλίσει φορολογική αμνηστία". Ετσι είναι, όμως, οι συγκεντρώσεις που οργανώνουν τα αφεντικά: ναι μεν εντυπωσιακές, αλλά άψυχες...

Η πολιτική είναι στάθμιση συμφερόντων. Μακάρι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, να είχαν δουλειά οι 2.000 μεταλλωρύχοι χωρίς να χρειάζεται να συντελεστεί μια ανυπολόγιστης αξίας περιβαλλοντική καταστροφή, με συνέπειες και στις ανθρώπινες ζωές, η οποία έτσι κι αλλιώς δίνει μια πρόσκαιρη λύση στο μέγα ζήτημα της ανεργίας. Αν είναι έτσι, ας νομιμοποιήσουμε και το εμπόριο ηρωίνης, το λαθρεμπόριο όπλων, τσιγάρων κι αλκοόλ, ας ζητήσουμε κι από όλους τους έλληνες και τις ελληνίδες να εκπορνεύονται και να δείτε πόσο θα αυξηθούν τα ποσοστά απασχόλησης και τα δημόσια έσοδα. Σε αυτούς τους...κλάδους, άλλωστε, απασχολούνται πολύ περισσότεροι από τους 2.000 εργάτες στα ορυχεία τής Χαλκιδικής, οπότε θα ικανοποιούσαμε και τη νεοφιλελεύθερη ψευδοσυμπόνια για τους εργαζόμενους. Τί σημασία θα έχει, εξάλλου, αν καταλήξουμε ένας λαός πρεζάκηδων, αλκοολικών χασικλήδων και πουτάνων που θα ζει σε κρανίου τόπο αν είναι να πάψουμε να είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης στην ανεργία; Γι' αυτό το "όραμα", άλλωστε, κατέβηκε για πρώτη φορά σε συγκέντρωση εργαζόμενων ο Αδ. Γεωργιάδης, γι' αυτό και τα διαπλεκόμενα κανάλια έδωσαν τόσο πολλή δημοσιότητα, επίσης για πρώτη φορά, σε ένα τέτοιο γεγονός. Να ακούσω τον Αδωνι να φωνάζει στην επόμενη συγκέντρωση "νόμος είναι το δίκιο τού εργάτη" και θα επιβεβαιώσω την υποψία μου πως ο κρετινισμός πορεύεται χεράκι χεράκι με το φαρισαϊσμό...

Λύσεις υπάρχουν ώστε να προχωρήσει η εξόρυξη σε μια πιο ήπια μορφή, να μην χάσουν οι μεταλλωρύχοι τις δουλειές τους και η Χαλκιδική να παραμείνει ένα στολίδι. Αυτό σημαίνει, ωστόσο, ότι η Eldorado Gold θα σταματήσει τα παιχνιδάκια, θα αποφασίσει να λειτουργήσει ως σοβαρός επενδυτής κι όχι ως καιροσκόπος χρυσοθήρας και, βεβαίως, θα καταβάλλει στο ελληνικό Δημόσιο τους αναλογούντες φόρους. Το ζητούμενο δεν είναι, άλλωστε, να γιγαντωθεί ένας ακόμα ταξικός εμφύλιος την ώρα που τα αρπακτικά συνασπίζονται ξανά για να λιώσουν την υποψία επανάστασης στη χώρα μας. Είναι θεμιτό οι μεταλλωρύχοι να συμπαρατάσσονται με το διάβολο προκειμένου να μην απολέσουν τις εργασίες τους. Οταν, όμως, αύριο μεθαύριο αυτός ο διάβολος τους πετάξει στους πέντε δρόμους, όπως είναι αναμενόμενο να συμβεί γιατί η εξόρυξη χρυσού δεν είναι μια διαδικασία που κρατά στο διηνεκές, θα είναι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι στην αλληλεγγύη των οποίων θα προστρέξουν. Γι' αυτό και είναι ωφέλιμο και για τους ίδιους τους μεταλλωρύχους να μην κλείνουν τις πόρτες στους ταξικούς τους συνοδοιπόρους για λίγα λεπτά παραπάνω τηλεοπτικού χρόνου στο MEGA ή για κάποια tweets συμπαράστασης του Αδ. Γεωργιάδη. Η εργατική τάξη θα πάει στον παράδεισο μόνο αν είναι ενωμένη και με τις δικές της δυνάμεις. Κανένας μπουρζουάς δεν θα την σηκώσει στους ώμους του παρά μόνο πρόσκαιρα και για σκοπούς που μόνο την κοινωνική δικαιοσύνη δεν υπηρετούν...