Το AI δεν μπορεί ακόμα να κρύβει την ανεπάρκεια...

Η τεχνητή νοημοσύνη είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο, το οποίο, πέρα από τη διευκόλυνση που μας παρέχει στους τομείς εργασίας μας, προσθέτει στις γνώσεις μας, εξειδικευμένες κι εγκυκλοπαιδικές. Δεν μπορεί, όμως, να υποκαταστήσει ούτε την άγνοιά μας ούτε την ανεπάρκειά μας εκεί που αυτές υπάρχουν. Κι αυτό φαίνεται, όσο κι αν προσπαθούμε να καλλωπίσουμε τα ελλείμματά μας πίσω από ξύλινα καλολογικά σχήματα...

Δεν θα αργήσει η ημέρα που το AI θα αντικαταστήσει τον άνθρωπο. Κι αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό αν λάβουμε υπόψη πως ύστερα από χιλιάδες χρόνια εξέλιξης ακόμα σκοτώνουμε ο ένας τον άλλο, κυριολεκτικώς και μεταφορικώς. Μέχρι να συμβεί, όμως, αυτό ο ανθρώπινος πολιτικός λόγος που δίνει απαντήσεις στα καθημερινά ζητήματα δεν υποκαθίσταται εύκολα από θεωρητικούρες που μπορούν να δικαιολογούν και τα αδικαιολόγητα αφού δεν εμπεριέχουν ουσία. 

Στο μπλέντερ, άλλωστε, της τεχνητής νοημοσύνης και η μεγαλύτερη κοινοτοπία αποκτά χαρακτηριστικά υπέρτατης αλήθειας. Κι ας μην είναι τίποτα παραπάνω από φύκια για μεταξωτές κορδέλες...

Όπως κι αν έχει, η τεχνητή νοημοσύνη στοιχίζει λιγότερο: δεν χρειάζεσαι, για παράδειγμα, ανθρώπους για να σου κάνουν αναρτήσεις, να σου γράφουν λόγους και προγράμματα, να δίνουν γραμμή. Κι όσο για τα like, ας είναι καλά τα μποτ από τη Σουαζιλάνδη και την Ακτή Ελεφαντοστού... 

Όσο, όμως, κι αν απέχεις από τα γήινα για τους δικούς σου λόγους, έρχεται κάποια στιγμή που η σύγκρουση με την πραγματικότητα είναι πλαγιομετωπική. Και τότε δεν σε σώζουν ούτε τα καλοπληρωμένα τρολ ούτε οι τυφλοί οπαδοί τους οποίους "αναγκάζεις" τη μία ημέρα να υπερασπίζονται με πάθος ένα πράγμα και την επομένη το ακριβώς αντίθετό του... 

    

Είναι ώριμοι οι 17χρονοι να ψηφίζουν; Γιατί, είναι οι υπόλοιποι;...

Ρωτούν οι εκλεπτυσμένοι ελιτιστές: "Μα, είναι ώριμοι οι 17χρονοι να ψηφίζουν για κυβέρνηση λίγο πριν ή λίγο μετά την ψήφο τους για το X-Factor"; Θα αντιστρέψω το ερώτημα, σε μια προσπάθεια να εξακριβώσουμε όλοι μαζί αν η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα: "Είναι ώριμοι οι ελιτιστές, άνω ή κάτω των 18, να ασκούν εκλογικό δικαίωμα"; Δεν είμαι αντίθετος στο να ψηφίζουν και μαθητές Λυκείου, μόνο που γι' άλλη μια φορά σε αυτήν τη χώρα βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο...

Πρώτιστο ζητούμενο είναι οι 17χρονοι που θα βρεθούν μπροστά στην κάλπη να έχουν περάσει από ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα τους έχει προετοιμάσει γι' αυτήν την ιερή, χωρίς εισαγωγικά, στιγμή. Την ώρα, δηλαδή, που θα βρίσκονται πίσω από το παραβάν θα είναι ναι μεν νέοι κι άγουροι, αλλά θα σκέφτονται ως πολίτες μιας κοινωνίας κι όχι ως άτομα που κοιτούν την πάρτη τους, άντε το πολύ να αναζητούν και κανένα Πόκεμον...

Αν ρωτήσεις τον μέσο ψηφοφόρο τα κριτήρια με τα οποία ψηφίζει, οι περισσότερες απαντήσεις θα κινηθούν γύρω από το αν το τάδε ή το δείνα κόμμα εξυπηρετεί τα ατομικά του συμφέροντα ή, έστω, αυτά της οικογένειάς του, άντε και μερικών φίλων. Πρωτίστως, μάλιστα, θα κοιτάξει στην τσέπη του πριν επιδοκιμάσει ή αποδοκιμάσει μια κυβέρνηση, αφού από τς επιδόσεις τής τελευταίας κρίνεται εν πολλοίς η μακροημέρευσή της ή όχι. Από αυτήν τη σκοπιά το ίδιο ανώριμος με έναν 17χρονο είναι κι ένας μεσήλικας ή ηλικιωμένος που ενεργεί με βάση τις σκοπιμότητες της συντεχνίας στην οποία ανήκει...

Όλα αυτά δεν τα γράφω γιατί θέλω να απαξιώσω τη δημοκρατία. Από τη στιγμή, άλλωστε, που δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε για το ποιοι είναι σοφοί για να μας κυβερνήσουν, είναι προτιμότερο να μοιραζόμαστε όλοι μας τα λάθη. Οφείλουμε, ωστόσο, να εκμεταλλευτούμε περισσότερο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία τόσο πολέμησε ο Ρ. Τ. Ερντογάν, αλλά ήταν αυτά που του έσωσαν τη ζωή. Γιατί να κάνουμε "like" ή "dislike" μόνο σε μια φωτογραφία στην παραλία και να μην ισχύει αυτό με κανονιστική αρμοδιότητα για ένα νομοθέτημα; Η τεχνολογία είναι ο διάβολος μόνο όταν δεν χρησιμοποιείται με μέτρο. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να φέρει την πραγματική ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη νωρίτερα από όσο πιστεύουμε...

Πριν από όλα, ωστόσο, επιστρέφουμε στο σημείο μηδέν, που είναι η σχολική εκπαίδευση, πέρα βεβαίως από την οικογενειακή, στην οποία όμως το κράτος δεν μπορεί να έχει έλεγχο. Περισσότερες ομαδικές εργασίες και μαθήματα πολιτικού (όχι κομματικού) προσανατολισμού, καθώς και λιγότερη βαθμοθηρία ή παπαγαλία, για παράδειγμα, θα επιτρέψουν στους μαθητές να αναπτύξουν τη δική τους ιδιαίτερη προσωπικότητα, η οποία δεν θα έχει ηγεμονικές βλέψεις αλλά συνεργασίας με τους συμμαθητές και τους δασκάλους τους.

Σε μια τέτοια περίπτωση όταν φτάσουν στην ηλικία των 17 θα είναι σε θέση να διαχωρίζουν την πραγματικότητα από τα φύκια για μεταξωτές κορδέλες και να αποφασίζουν για το μέλλον τους πάνω σε πιο στέρεες βάσεις. Κι επειδή οι πολιτικοί μας δεν είναι παρά αντανάκλαση της κοινωνίας μας προφανώς μια τέτοια εξέλιξη θα έχει θετικό αντίκτυπο και στην ποιότητα του πολιτικού προσωπικού. Η ψήφος, επομένως, στα 17 θα λογίζεται ως πυροτέχνημα αν δεν συνοδευτεί από μια επαναστατική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση...  

Υ.Γ.: Ο vromostomos επιστρέφει την Τρίτη, 26 Ιουλίου.