Θα ψηφίσω Οικολόγους Πράσινους!

Θα ψηφίσω Οικολόγους Πράσινους στις ευρωεκλογές! Δεν είμαι μέλος τους, όπως δεν υπήρξα ποτέ μέλος οποιουδήποτε κόμματος. Εχω τις αριστερές πολιτικές μου απόψεις, ούτε θέλω, όμως, να τις επιβάλλω σε όποιους πιθανούς "συντρόφους", ούτε, από την άλλη, και να υποχρεώνομαι να υπερασπίζω μια πολιτική γραμμή την οποία μπορεί και να μην ασπάζομαι...

Θα ψηφίσω Οικολόγους Πράσινους συνειδητά κι όχι για να διαμαρτυρηθώ για την πολιτική των άλλων κομμάτων. Παρακολουθώ την πολιτική σκέψη και τις πρωτοβουλίες τους εδώ και πολύ καιρό, πριν γίνουν "τρέντι" για τα μέσα ενημέρωσης. Αρκετές, αν όχι πολλές, από τις απόψεις τους τόσο για θέματα περιβάλλοντος όσο και για ζητήματα γενικότερης πολιτικής με βρίσκουν σύμφωνο. Εκτιμώ, επίσης, το ότι δεν έχουν μοιράσει ηγετικά πόστα. Εχουν μια εκτελεστική γραμματεία που ανανεώνεται, νομίζω, κάθε χρόνο κι αυτό είναι.

Καταλαβαίνω την πολεμική των άλλων κομμάτων, κυρίως του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ, το τελευταίο διάστημα σε βάρος των Πράσινων. Το ίδιο κάνουν τόσα χρόνια κι έναντι των μεγάλων. Η πολιτική τους είναι "καλύτερα να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα, γιατί έτσι μπορούμε να πάρουμε κι εμείς μερικές ψήφους". Πολιτική τους είναι το όχι. Το ΚΚΕ επιμένει στην αποτυχημένη δικτατορία του προλεταριάτου. "Λυπάμαι", αλλά μπορούμε να φτάσουμε στον κομμουνισμό και χωρίς το κόμμα-μπαμπούλα, οι πρακτικές του οποίου στην ανατολική Ευρώπη κι αλλού θύμιζαν περισσότερο φασισμό. Οσο για το ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα κι αν θεωρήσω την άρνησή του για τα πάντα αγνή, δε μπορώ να εμπιστευτώ ένα κόμμα με τη νοοτροπία 15χρονου εξεγερμένου έφηβου. Προς αποφυγή παρεξήγήσεων, ένας 15χρονος οφείλει να επαναστατεί απέναντι σε όλα, από ένα κόμμα, όμως, ζητώ μεγαλύτερη ωριμότητα...

Είναι πιθανό, αν θέλετε πολύ πιθανό, οι Οικολόγοι Πράσινοι να αποδειχθούν κατώτεροι των προσδοκιών μου. Από την άλλη, όμως, δεν θεωρώ ούτε την αποχή, ούτε το λευκό, ούτε το άκυρο πολιτική λύση. Εκτός αν όποιος ακολουθεί αυτήν την τακτική είναι έτοιμος να υπερασπιστεί τις αναρχικές αντιλήψεις του στο δρόμο κι όχι με ωχαδερφισμό...

Μια "οικογένεια" είναι όλοι τους...

Η φωτογραφία όπου απεικονίζονται ο πρώην ισχυρός άνδρας της Siemens Ελλάς, Μιχάλης Χριστοφοράκος κι ο πρώην υπουργός Οικονομίας, Γ. Αλογοσκούφης είναι μια σαφής ένδειξη του γιατί δεν θα μάθουμε ποτέ την αλήθεια για το σκάνδαλο της Siemens...
Ο κ. Χριστοφοράκος ήταν ν' απολογηθεί σήμερα, αλλά, "αίφνης", βρέθηκε στο Μόναχο είτε για λόγους υγείας, είτε γι' άλλη κατάθεσή του σε γερμανικό δικαστήριο. Φυσικά πολλοί ήταν οι πολιτικοί που δε στενοχωρήθηκαν από αυτήν την εξέλιξη. Οσο δε μιλά ο κ. Χριστοφοράκος το πολιτικό σύστημα της χώρας μπορεί να κοιμάται ήσυχο. Κι εκείνος, άλλωστε, γνωρίζει πως κρατά πολλούς "στο χέρι" και πως αυτό τον διευκολύνει να μην πάει φυλακή. Γι' αυτό και συνέχιζε τις δημόσιες εμφανίσεις του και τα πλούσια δείπνα σε πανάκριβα ξενοδοχεία, όπως στη "Μεγάλη Βρετανία"...
Να γιατί η σκανδαλολογία έχει νόημα κι ας μιλούν περί του αντιθέτου τηλεσχολιαστές-παπαγαλάκια της εξουσίας, τύπου Γ. Πρετεντέρη: γιατί υπάρχουν όντως σκάνδαλα, ανεξαρτήτως αν αρκετοί από όσους τα επικαλούνται είναι και οι ίδιοι "χωμένοι ως το λαιμό", και γιατί αν αποκαλυφθούν οι ένοχοι το Δημόσιο μπορεί να γλιτώσει πολλά δις ευρώ στο μέλλον...

Ο παράδεισος ( μπορεί να) είναι εδώ!

Στους έλληνες αρέσει να αισθάνονται είτε οι καλύτεροι, είτε οι χειρότεροι του κόσμου. Μέση λύση δεν υπάρχει! Κι αυτό το γράφω με αφορμή το σκάνδαλο της καταλήστευσης του βρετανικού κρατικού προϋπολογισμού από τους βουλευτές του Ηνωμένου Βασιλείου. Τι αποδεικνύουν οι αποκαλύψεις που συγκλονίζουν την άλλη όχθη της Μάγχης; Οτι η διαφθορά δεν είναι ίδιον ελληνικό, αλλά της κάθε εξουσίας, μικρής ή μεγάλης. Δεν είναι στο ελληνικό DNA να βάζουμε το χέρι στο μέλι, είναι στο ανθρώπινο...

Τα αφτιά των πολιτικών, εξάλλου, φαίνεται πως δεν ιδρώνουν ούτε στο "Νησί", όπου ο πρόεδρος της Βουλής αρνείται να παραιτηθεί παρότι έκανε κι εκείνος χρήση του δημόσιου χρήματος δι' ασήμαντους λόγους. Είναι μύθος, επίσης, πως στο εξωτερικό οι πολιτικοί τιμωρούνται. Μπορεί να συμβαίνει συχνότερα από ό,τι στην Ελλάδα, αλλά το "συχνότερα" δεν είναι "συχνά"...

Χθες διάβασα ένα άρθρο του δημοσιογράφου Γ. Βότση στην "Ελευθεροτυπία", στο οποίο παρουσίαζε τη Φινλανδία σα να 'ταν επίγειος παράδεισος. Οντως, το κράτος εκεί λειτουργεί: και το εκπαιδευτικό σύστημα και το υγειονομικό είναι παραδείγματα προς μίμηση, όπως και η διαφάνεια στις δημόσιες συναλλαγές. Τι να την κάνεις, όμως, μια ζωή όπου θα δειπνείς στις επτά το βράδυ κι όπου "πέφτεις" για ύπνο στις έντεκα γιατί δεν έχεις τίποτα άλλο να κάνεις; Να διαλύσουμε το κομματικό κράτος μας ναι, αλλά η ζωή είναι πολύ περισσότερα από καθαροί και μεγάλοι δρόμοι...

"Αρχοντοχωριάτες"!

Οι πολιτικοί μας συνηθίζουν να ισχυρίζονται πως προτάσσουν το εθνικό από το κομματικό ή το προσωπικό τους συμφέρον. Μέγα ψέμα! Αν ήταν έτσι, τότε η κάθε κα Μητσοτάκη κι ο κάθε κύριος Βενιζέλος από τα δύο μεγάλα κόμματα θα έβαζαν "λυτούς και δεμένους" ώστε να είναι εκείνοι οι επικεφαλής της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ αντίστοιχα στις ευρωλίστες. Κι αυτό γιατί το 80%, τουλάχιστον, των νόμων που ψηφίζει το ελληνικό Κοινοβούλιο είναι Κοινοτικές Οδηγίες, που έχουν συναποφασιστεί κι από το Ευρωκοινοβούλιο. Σημειώνω, επίσης, ότι η ευρωπαϊκή Βουλή, με βάση τη νέα ευρωπαϊκή Συνταγματική Συνθήκη, θα εκλέγει ακόμα και τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Κι όμως, οι "πρωτοκλασάτοι" πολιτικοί μας ενδιαφέρονται περισσότερο να κάνουν τα ρουσφετάκια τους στο "Ελλαδιστάν", προσδοκώντας στη φθορά του αρχηγού τους προκειμένου να γίνουν "πρώτοι στο χωριό". Για το "συμφέρον" της χώρας βεβαίως βεβαίως...

Φτιάχνουμε(;) τη "σκεπή", ξεχάσαμε το "ισόγειο"...

Ξεκίνησαν σήμερα οι πανελλήνιες, με τους μαθητές να γράφουν για το κάψιμο των βιβλίων στο μάθημα της νεοελληνικής γλώσσας. Στο μεταξύ, έχει ήδη ξεκινήσει ο πεντακισχιλιοστοεβδομηκοστός ένατος(!) διάλογος για την παιδεία. Αν σ' αυτήν τη χώρα εργαζόμασταν όσο συσκεπτόμαστε, τα ποσοστά αθεΐας θα εκτινάσσονταν, αφού κανένας δεν θα 'θελε να πεθάνει και να χάσει τον επίγειο παράδεισο!
Γι' άλλη μια φορά, εξάλλου, κοιτάμε, όμως, να εκμοντερνίσουμε το "περιτύλιγμα", δηλαδή τις πανελλήνιες. Πώς μπορούμε, ωστόσο, να χτίσουμε ένα στέρεο σπίτι όταν δεν έχουμε φτιάξει τα θεμέλια; Αυτό θέλει να κάνει τώρα κι ο Α. Σπηλιωτόπουλος, ο οποίος είναι ένας, ακόμα, υπουργός που θέλει να συνδέσει το όνομά του με μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Ξεχνώντας πως σχεδόν όλες οι προηγούμενες ήταν σχεδόν αποτυχημένες...
Το πρόβλημα δεν είναι ούτε τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, ζήτημα που προτάσσει η Αριστερά. Αν είχαμε καλά δημόσια πανεπιστήμια κανένας δεν θα ασχολούταν. Ας εργαστούμε, επομένως, προς αυτήν την κατεύθυνση κι όχι με την επαναστατική γυμναστική του κλεισίματος σχολών. Για να παραφράσω τον Αλμπέρ Καμί, ένα ανοιχτό πανεπιστήμιο μπορεί να είναι καλό ή κακό. Το κλειστό, όμως, δε μπορεί να είναι τίποτα άλλο από κακό...
Υ.Γ. Ο Σάκης Ρουβάς είναι πολύ όμορφος και πολύ καλός διασκεδαστής. Τί έχει να προσφέρει, όμως, στο στομάχι και στο πνεύμα μας για να δικαιολογείται η ολοήμερη κι ολονύχτια προβολή του από τα σοβαρά, σοβαροφανή κι, εν τέλει, γελοία μέσα ενημέρωσης;...

Επιχείρηση "σώστε τα πολιτικά τζάκια"...

Αρον άρον κλείσον αυτήν, μήπως και σωθούν τα πολιτικά τζάκια της χώρας! Ο κ. Καραμανλής δεν είχε άλλη λύση απ' το να κλείσει τη Βουλή γιατί αυτό το πολιτικό σύστημα, που "ανήκει" στις οικογένειες Καραμανλή, Μητσοτάκη και Παπανδρέου, θα είχε διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη αν μαθαίναμε τα πάντα για το σκάνδαλο Siemens. Γι' αυτό και η παράσταση πολιτικής αγωγής του ελληνικού Δημοσίου έπρεπε να μείνει κρυφή γιατί οι Νομικοί Σύμβοουλοι του Κράτους μιλούν για ποινικές ευθύνες των δύο κομμάτων εξουσίας...
Κοροϊδεύουμε τους ιταλούς για τη μαφία και για το ότι έχουν για πρωθυπουργό τον κ. Μπερλουσκόνι. Στην Ιταλία, όμως, είχαν το θάρρος να διαλύσουν τους χριστιανοδημοκράτες και τους σοσιαλιστές, όταν αυτοί "πνίγηκαν" στα σκάνδαλα, ενώ δε δίστασαν να ρίξουν στη Β' Εθνική και την ποδοσφαιρική ομάδα των πανίσχυρων Ανιέλι της FIAT, τη Γιουβέντους, όταν αποκαλύφθηκε κύκλωμα στημένων παιχνιδιών με δική της ευθύνη.
Αυτά τα έκαναν οι "μαφιόζοι" οι ιταλοί. Στην Ελλάδα, η Ντόρα Μητσοτάκη, για παράδειγμα, μπορεί να είναι η επόμενη αρχηγός πολιτικού κόμματος και μελλοντική πρωθυπουργός της χώρας μόνο και μόνο γιατί κανείς δεν θα τολμήσει να βάλει το περίφημο "μαχαίρι στο κόκαλο" για το σκάνδαλο Siemens...

Κλαίνε οι χήρες, "κλαίνε" και οι...βιομήχανοι!

Οι έλληνες βιομήχανοι, και στην πρόσφατη συνέλευσή τους όπου "προσκύνησε" κι ο κατά τα άλλα σοσιαλιστής Γιώργος Παπανδρέου, "κλαίγονται" για τη δαιμονοποίησή τους από την ελληνική κοινωνία. Για να ξεχάσουν τον "πόνο" τους ζητούν περαιτέρω ενίσχυση από την κυβέρνηση. Για νο πετύχουν, άλλωστε, έχουν βάλει μπροστά τον πρόεδρο του ΣΕΒ, Δ. Δασκαλόπουλο να μιλά για σήψη του πολιτικού συστήματος και λοιπά ορθά μεν, αλλά υποκριτικά όταν ακούγονται από ανθρώπους που συνέβαλαν σε αυτή.

Αν οι βιομήχανοι νοιάζονταν για τους νόμους και για την εύρυθμη λειτουργία του κράτους, τότε δεν θα χρησιμοποιούσαν, για παράδειγμα, την προσφιλή σε αυτούς μέθοδο της ανασφάλιστης εργασίας μεταναστών όπως, κακή ώρα, κάνουν τα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ) του εικονιζόμενου Σπύρου Λάτση στην Θεσσαλονίκη. Περίπου 60 αλλοδαποί δουλεύουν εκεί νύχτα και μέρα, με το ένα τρίτο της κανονικής αμοιβής και με συνθήκες υγιεινής που ο κ. Λάτσης θα εξοργιζόταν αν επιβάλλονταν στα άλογά του...

Καλά θα κάνουν, επομένως, οι βιομήχανοι, που κυρίως οφέλη είχαν από τις εκάστοτε κυβερνήσεις χωρίς να ανταποδίδουν και πολλά στην ελληνική κοινωνία με ανάλογες επενδύσεις, να προσέχουν όταν μιλούν για κρατική σαπίλα. Γιατί και οι ίδιοι βρωμάνε...