Δεν τρώμε "κουτόχορτο" Μιχαλάκη...

Ας υποθέσουμε ότι ζούσαμε ακόμα στην προ wikileaks εποχή κι έρχονταν με κάποιο άλλο τρόπο στη δημοσιότητα οι συνομιλίες του Μ. Χρυσοχοΐδη με τους αμερικανούς. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι ο πολυδιαφημισμένος υπουργός θα δήλωνε πως οι αποκαλύψεις ήταν αποκυήματα φαντασίας κάποιων νοσηρών μυαλών. Δυστυχώς, όμως, για εκείνον δε μπορεί να διαψεύσει μια πηγή που δεν έχουν τολμήσει να διαψεύσουν ούτε καν οι φίλοι του οι αμερικανοί...

Ο κ. Χρυσοχοΐδης είναι μία "χρυσή" μετριότητα κι αυτό φάνηκε κι από τις θητείες του στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης: ακόμα και στο θέμα της τρομοκρατίας έγινε ο πρώτος υπουργός στην ιστορία του ελληνικού κράτους που οι τρομοκράτες κατάφεραν να σκοτώσουν άνθρωπο δίπλα στο γραφείο του. Για να μην θυμηθώ τους νεκρούς της Marfin που δεν έκανε και πολλά για να βρει. Ακόμα και τώρα, ως υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης, πανηγυρίζει για υποτιθέμενο "πάγωμα" τιμών που δεν έχει συμβεί, όμως, ποτέ! Οποιος πήγε σήμερα σε οποιαδήποτε υπεραγορά θα διαπίστωσε αυξήσεις, για παράδειγμα, στο γάλα...

Ο κ. Χρυσοχοΐδης, όμως, είναι ο εκλεκτός των αμερικανών. Αλλωστε, έχει βραβευθεί κι από το FBI για την "προσφορά" του. Κι όπως κάθε εκλεκτός των αμερικανών (έτσι δεν είναι κα Μπακογιάννη;) είναι κι εκλεκτός και των διαπλεκόμενων μέσων ενημέρωσης. Μην απορείτε, επομένως, για το ότι ο κ. Χρυσοχοΐδης ρουφιάνευε στους αμερικανούς τα χάλια της ΕΥΠ, αλλά και τα σχέδια δράσης του. Οσο για το επιχείρημα πως τα κράτη πρέπει να συνεργάζονται μεταξύ τους, αναρωτιέμαι αν οι αμερικανοί, σε ανταπόδωση της χρυσοχοΐδειας "φιλαλήθειας", του παρέδιδαν πληροφορίες για τη δράση της Αλ Κάιντα, για παράδειγμα. Δεν τρώμε κουτόχορτο Μιχαλάκη...

Εξοδος από το ευρώ τώρα; Οχι, ευχαριστώ!

Οσο καταστροφικό κι αν είναι το μνημόνιο για τη χώρα, άλλο τόσο καταστροφικό είναι το ενδεχόμενο αποχώρησης τώρα από το ευρώ! Εκτός αν οι "ιδιοφυείς" αριστεροί που το προτείνουν, έχουν ανακαλύψει το φάρμακο που χαρίζει την αιώνια νεότητα, οπότε δεν πειράζει κι αν μερικά χρόνια ή και δεκαετίες από τη ζωή μας πάνε χαμένες...

Ετσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα η προτιμητέα λύση είναι τόσο η Ελλάδα όσο και η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία και το Βέλγιο να ενωθούμε και να απαιτήσουμε (ακόμα και με το όπλο του βέτο) από τη Γερμανία και τη Γαλλία την οικονομική ένωση της Ευρώπης. Αυτό απαιτεί, βεβαίως, και τη δημιουργία ενός μηχανισμού αυστηρού ελέγχου των αγορών. Μόνο "τυφλοί" είναι, άλλωστε, εκείνοι που δε βλέπουν πως οι κερδοσκόποι δεν ενδιαφέρονται για διαρθρωτικές μεταρρυθίσεις, αλλά για χρήμα εδώ και τώρα. Οσο η χώρα μας και οι άλλοι ασθενείς κρίκοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν έχουν την απόλυτη στήριξη των ισχυρών κρατών μελών δεν θα βγούμε από το "τούνελ"...

Υπό καλύτερες περιστάσεις θα μπορούσαμε να συζητούσαμε και την έξοδό μας από την ευρωζώνη. Μια τέτοια, όμως, κίνηση τώρα θα σήμαινε κατάρρευση των μισθών και των καταθέσεών μας. Κάποιοι μπορεί να ενθουσιάζονται με την εικόνα του λαού συγκεντρωμένου στην πλατεία Συντάγματος με τις κατσαρόλες στα χέρια. Προτιμώ, όμως, μια επανάσταση συνειδητοποιμένων πολιτών από την εξέγερση ενός πεινασμένου όχλου...

Υ.Γ. Ο,τι γράφω παραπάνω δε σημαίνει πως ήταν ορθή η απόφαση Σημίτη να μας βάλει στο ευρώ (όπως μας έβαλε) χωρίς να έχει διασφαλιστεί πρώτα η οικονομική ένωση της Ευρώπης. Εσείς θα επιβιβαζόσασταν σε ένα πλοίο χωρίς καπετάνιο; Την ώρα, όμως, της φουρτούνας η πτώση στην θάλασσα είναι η τελευταία μας επιλογή...

Για να κερδίσουμε, πρέπει να διεκδικήσουμε...

Ας ξεκινήσω την εβδομάδα φιλοσοφώντας! Γιατί πληρώνουμε φόρους στο κράτος; Μήπως για να έχουν "μέλι", ώστε να μπορούν να βάζουν το δάχτυλό τους σε αυτό όσοι έχουν πρόσβαση στα δημόσια ταμεία; Μάλλον δεν ήταν αυτός ο σκοπός του ιστορικού νομοθέτη, παρά το τί πιστεύουν όσοι ακολουθούν τον παγκάλειο κυνισμό...
Πληρώνουμε φόρους στο κράτος για να μπορούμε να έχουμε παροχές πρόνοιας σε διάφορους τομείς, όπως στην υγεία και στην παιδεία. Φόρους σε ιδιώτες, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα διόδια, γιατί να πληρώνουμε, από τη στιγμή μάλιστα που οι μεγαλοεργολάβοι έχουν αποσβέσει, προ πολλού, το κόστος κατασκευής των εθνικών οδών;
Το κίνημα κατά της πληρωμής διοδίων διαψεύδει πανηγυρικώς όσους θεωρούν πως η κοινωνία των πολιτών δε μπορεί να κάνει και πολλά για να αποτρέψει την επιστροφή της στο μεσαίωνα. Λίγοι θα είχαν πρόβλημα να πληρώνουν διόδια, αν οδηγούσαν σε δρόμους στολίδια κι όχι σε καρμανιόλες, όπως είναι η Κορίνθου- Πατρών. Λίγοι, επίσης, θα είχαν πρόβλημα να πληρώνουν ένα μικρό ποσό για τη συντήρηση έργων όπως η γέφυρα Ρίου- Αντιρρίου κι όχι να χρειάζεται, για παράδειγμα, ένας πατρινός να καταβάλλει κάθε φορά πάνω από 20 ευρώ μόνο σε διόδια για να πίνει τον καφέ του στην απέναντι Ναύπακτο...
Τώρα η κυβέρνηση, μπροστά στο μέγεθος της λαϊκής αντίδρασης, μιλά για επαναδιαπραγμάτευση με τους εργολάβους. Ας μας γίνει μάθημα, σε γενικότερο πλαίσιο, πως για να κερδίσουμε κάτι ουσιαστικό πρέπει πρώτα να το διεκδικήσουμε...

Δεν θα σωθούμε από "Ελ Ντοράντο"...

Μήπως, πριν απλώσουμε τα χέρια μας στο πετρέλαιο, θα ήταν φρονιμότερο να "βουτούσαμε" τη γλώσσα μας στο μυαλό μας; Αναφέρομαι στη φρενίτιδα περί πετρελαίου, φυσικού αερίου και λοιπών ενεργειακών πηγών στο Αιγαίο και στο Ιόνιο, που αν εξορυχθούν θα λύσουμε τα προβλήματα της οικονομίας μας μια και καλή...
Δε στέκομαι στο ενδεχόμενο εμπλοκής με την Τουρκία. Αν θεωρούσα πως η αξιοποίηση των υποτιθέμενων κοιτασμάτων "μαύρου χρυσού" θα ήταν επωφελής για τη χώρα, θα αδιαφορούσα για τις οποιεσδήποτε απειλές. Δεν θεωρώ όμως πως τα πλεονεκτήματα είναι περισσότερα από τα μειονεκτήματα...
Θα σας θυμίσω την πετρελαιοκηλίδα στον Κόλπο του Μεξικού. Αλήθεια, είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε το χιλιοτραγουδισμένο Αιγαίο και το πολυκινηματογραφημένο Ιόνιο στο όνομα μιας αμφίβολης οικονομικής ανάπτυξης; Δεν θα πρέπει, πρώτα, να υπολογίσουμε τις συνέπειες, αν όχι στο περιβάλλον τουλάχιστον στον τουρισμό, από την εγκατάσταση πετρελαιοπηγών αμερικανικών συμφερόντων στα πανέμορφα νησιά μας; Και στην Ιταλία έχουν πετρέλαιο, αλλά κατάληξαν στο συμπέρασμα πως είναι περιβαλλοντικά και οικονομικά προτιμότερο να διατηρήσουν τις ακτές τους ανέπαφες και το τουριστικό κύμα δυνατό.

Είναι χυδαίο να υπόσχεται κανείς "Ελ Ντοράντο" σε μια κοινωνία που αισθάνεται απελπισμένη. Δυστυχώς είναι αρκετοί εκείνοι, στον πολιτικό και δημοσιογραφικό κόσμο, που κερδοσκοπούν, εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη ενός λαού να πιστέψει σε καλύτερες ημέρες. Το ίδιο δε συμβαίνει, άλλωστε, και με την επιστροφή τυχερών παιχνιδιών όπως τα "φρουτάκια"; Καλώς ή κακώς η σωτηρία μας δεν θα έρθει από "κρυμμένους θησαυρούς", αλλά από την αφύπνιση της λούμπεν πλειονότητας...

Ακροδεξιά κι ακροαριστερά "τείχη"...

Είμαι της άποψης πως μπορείς να κερδίσεις πολλά ακόμα κι από τον πιο ανόητο του κόσμου! Ακόμα κι αυτός ο άνθρωπος μπορεί να σε διδάξει κάτι που δεν ξέρεις. Φοβάμαι, όμως, πως από τους ανθρώπους που "κυκλοφορούν" με δόγματα, είτε ακροδεξιά είτε ακροαριστερά, έχω ελάχιστα να μάθω...

Δείτε, για παράδειγμα, τί συμβαίνει με το ζήτημα της μετανάστευσης. Η άκρα δεξιά δεν θα ήθελε τους ξένους στην Ελλάδα, ακόμα κι αν η χώρα παρήγαγε τον πλούτο των 20 ισχυρότερων οικονομιών του πλανήτη. Το επιχείρημά της πως αυτή η χώρα δεν έχει την ικανότητα να προσφέρει, πια, αξιοπρεπή διαβίωση σε όλους όσοι την κατοικούν, στηρίζεται στην πραγματικότητα. Εκείνοι, όμως, που το χρησιμοποιούν, από γκρουπούσκουλα τύπου ΛΑΟΣ ή Χρυσής Αυγής, κρύβουν μέσα από αυτήν τη ρητορική το πραγματικό τους μίσος για οτιδήποτε δεν είναι ελληνικό. Για εκείνους ο παγκόσμιος χάρτης δεν υφίσταται! Δεν υπάρχει παρά μόνο μια κουκκίδα γης στη νοτιοανατολική Ευρώπη από την οποία ξεκίνησαν όλα κι όλα εδώ θα τελειώσουν...

Από την άλλη, μερίδα της άκρας αριστεράς αντιλαμβάνεται την υδρόγειο σα μια σφαίρα όπου χωρούν όλοι εκτός από τους έλληνες! Οι μετανάστες είναι άνθρωποι που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους προς άγραν μιας καλύτερης ζωής στη Δύση. Θέτω, όμως, το ερώτημα: τί είναι προτιμότερο, να αφήσουμε ανοιχτά τα σύνορά μας, ώστε να συνωστίζονται ανθρώπινες ψυχές σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και να ζουν σε άθλιες συνθήκες στα αστικά κέντρα, ή να βάλουμε ένα φραγμό και να προσπαθήσουμε να προσφέρουμε σε όσους βρίσκονται ήδη μέσα μια αξιοπρεπή διαβίωση;...

Δεν είμαι ευτυχής με την ύψωση φράχτη στον Εβρο. Από την άλλη, όμως, θα πρέπει κάποια στιγμή αυτή η ψοφοδεής κυβέρνηση να πατήσει λίγο τον "κάλο" των ευρωπαίων και να τους δώσει να καταλάβουν πως έχουν δύο επιλογές: είτε να ενισχύσουν οικονομικά τις χώρες προέλευσης των μεταναστών και να σταματήσουν τους πολέμους που διεξάγουν σε αυτές και τη στήριξη απολυταρχικών καθεστώτων, είτε να δώσουν στην Ελλάδα αντισταθμιστικά οφέλη, ώστε εκείνη ή να αποτρέπει την είσοδο μεταναστών στην Ευρώπη ή να αποτρέπει την προώθησή τους σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες...

Ο κυνισμός του μας έχει "κάτσει" στο λαιμό!

Το ξεκαθαρίζω: δε με ενοχλούν τόσο τα πρόσωπα όσο η νοοτροπία που "κουβαλούν". Το ίδιο ισχύει και για τον Θ. Πάγκαλο, τον επιφανέστερο εκπρόσωπο του πολιτικού κυνισμού διαχρονικά. Εκείνος δεν ήταν, άλλωστε, που είχε ισχυριστεί πως η ελληνική σημαία είχε φύγει από τα Ιμια εξαιτίας του ανέμου;...
Το πρόβλημα με τον κ. Πάγκαλο είναι διαφορετικό από εκείνο που χαρακτηρίζει την πλειονότητα των πολιτικών. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δεν είναι ψεύτης! Έχει δίκιο, έστω κι αν το απολυτοποιεί, να ισχυρίζεται πως οι κομματικοί μηχανισμοί διόριζαν κοπρίτες στο Δημόσιο. Οποιος έχει ταλαιπωρηθεί, τις τελευταίες τρεις δεκαετίες τουλάχιστον, από την ασχετοσύνη και την αγένεια μερίδας δημοσίων υπαλλήλων μπορεί να το επιβεβαιώσει...
Ο κ. Πάγκαλος δεν είναι ψεύτης, είναι κυνικός! Γιατί "ξεχνά" να δίνει την πλήρη διάσταση κάθε προβληματισμού του. Για παράδειγμα, όσο κοπρίτες είναι εκείνοι που διορίστηκαν από το "παράθυρο" στο Δημόσιο, τόσο κοπρίτης είναι κι ο ίδιος που διόριζε αβέρτα όχι μόνο ξένους, αλλά και την ίδια του την κόρη. Εχω την αίσθηση πως αν μπορεί να βγει κάτι καλό από την κρίση είναι η ευκαιρία μας να απαλλαγούμε από τους ψεύτες και τους κυνικούς...

Τί θυμήθηκαν πρωτοχρονιάτικα!

Και ξαφνικά, εν μέσω επίσκεψης Αϊ Βασίλη και κοπής βασιλόπιτας, "θυμηθήκαμε" πως σε αυτήν τη χώρα υπάρχει έντονο πρόβλημα φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής! Και για να δείξουμε πόσο άτεγκτοι είμαστε, ενισχύουμε τα δρακόντεια μέτρα για την αντιμετώπισή τους. Λες και το πρόβλημα μέχρι τώρα ήταν η έλλειψη σχετικών νόμων, που δεν ήταν, κι όχι η απουσία πολιτικής βούλησης...

Πώς να πείσει, άλλωστε, αυτή η κυβέρνηση πως στοχεύει πραγματικά στο δίκαιο επιμερισμό των φορολογικών βαρών όταν ο Γ. Παπακωνσταντίνου είχε προσπαθήσει να χαρίσει 24 δισ. χωρίς καν να μας πει ποιοί ήταν οι τυχεροί; Μέχρι στιγμής στον πόλεμο κατά της φοροδιαφυγής οι μόνοι που αγωνίστηκαν ήταν εμείς οι ίδιοι οι φορολογούμενοι, με το "κυνηγητό" των αποδείξεων. Η κυβέρνηση είχε επικεντρωθεί στο να κόβει μισθούς και συντάξεις και να υπακούει σε όλες τις εντολές των ελλήνων και ξένων κερδοσκόπων. Ωσάν οι τελευταίοι να ήταν παρθένες Μαρίες, που δεν καρπώθηκαν τίποτα, και με το παραπάνω, από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τις συμβάσεις τύπου Siemens ή τα εξοπλιστικά προγράμματα. Καλή και μαχητική χρονιά σε όλους!