Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2011

Ταπεινοί όχι, καταφρονεμένοι ναι!



Οσο περνά ο καιρός τόσο καθαρότερα γίνεται αντιληπτό ότι τη μεγαλύτερη ευθύνη για την κρίση δεν την έχει η τρόικα, αλλά η κυβέρνηση! Φυσικά κι αυτό δε σημαίνει πως η εμμονή που διακατέχει την τρόικα για δημοσιονομική πειθαρχία και ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς σε μια εποχή ύφεσης δε μπορεί να οδηγήσει οποιαδήποτε χώρα στο...τρελάδικο! Από την άλλη, ωστόσο, είναι η φανερή κυβερνητική ανεπάρκεια να υπερασπιστεί το συμφέρον των πολλών έναντι των λίγων που οδηγεί κάθε τρεις και λίγο στην ανακοίνωση νέων μέτρων. Κι αυτό γιατί στην προσπάθειά του ο ρεζίλης των Παπανδρέου και οι υπουργοί του να μη χάσει την...αργομισθία του ούτε ένα άχρηστο, ανίκανο κι αντιπαραγωγικό κομματόσκυλο αποφασίζουν οριζόντιες μειώσεις μισθών και, το πιο απάνθρωπο ακόμα, συντάξεων επί δικαιών κι αδίκων. Κι αυτό, όσο σκληρό κι αν ακούγεται σε αρκετούς, ειδικά σε εκείνους που έχουν ζήσει καιρούς που η ελευθεροτυπία ήταν απλώς ένα ανέκδοτο, είναι φασισμός! Πώς αλλιώς, όμως, μπορώ να χαρακτηρίσω την καταστροφή ενός δάσους επειδή κάποιοι είναι ανίκανοι να κόψουν τις τσουκνίδες του; Οι ίδιοι, πάντως, έχουν επιλέξει να ερμηνεύσουν το ρόλο του ταπεινού και καταφρονεμένου Ν. Ξανθόπουλου, του τίμιου παλικαριού που παλεύει μόνο του εναντίον όλων και στο τέλος τα καταφέρνει. Ο καθείς και η κλάψα του...

Από την άλλη, βεβαίως, ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην Ελλάδα, Μπομπ Τράα, μέσα στην παραζάλη που μπορεί να αισθανθεί ο οποιοσδήποτε χαρτογιακάς όταν του δίνεται η δυνατότητα να παίξει το ρόλο του έπαρχου, είπε και μια μεγάλη όσο κι αποκαλυπτική αλήθεια: πως οι έλληνες χρειαζόμαστε και λίγο δράμα για να ανασκουμπωθούμε! Πέρα από μια πραγματικότητα, ωστόσο, που διατύπωσε για τη φυλή μας, εμμέσως αποκάλυψε αυτό που ξέρουν και οι πέτρες, αλλά "ντρέπονται" να το ομολογήσουν: πως αν χρεοκοπήσει η Ελλάδα, χρεοκοπεί ο πλανήτης σε αυτό το παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό σύστημα που κάποιοι διάλεξαν πριν από μερικά χρόνια βλέποντας μόνο τον εξανδραποδισμό των δισεκατομμυρίων και την ευημερία των λίγων κι όχι το λάκκο που άνοιξαν για να ρίξουν άλλους μέσα και τώρα πέφτουν οι ίδιοι που είχαν προβλέψει αυτάρεσκα το τέλος τής ιστορίας...

Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2011

Είναι όλοι συνένοχοι στην αποτυχία τους...



Ξέρετε τί μου θυμίζει η πλειονότητα των ελλήνων το τελευταίο διάστημα; Τους μελλοθάνατους, που τους πηγαίνουν κάθε αυγή μια "βόλτα" μέχρι το εκτελεστικό απόσπασμα και την τελευταία στιγμή, πριν υποτίθεται ακουστούν οι πυροβολισμοί, τους γυρίζουν πίσω λέγοντάς τους, "τυχερούληδες, κερδίσατε άλλη μια ημέρα πάνω σε αυτόν τον πλανήτη"! Ρωτώ, όμως, ο αφελής: αυτό το πράγμα λέγεται ζωή; Και γιατί πρέπει να υπομένουμε όλο αυτό το μαρτύριο χωρίς να ξεσηκώνονται ακόμα και οι πέτρες;...

Ακουγα χθες τον Ευάγγ. Βενιζέλο να καταγγέλλει όλους τους άλλους εκτός από την κυβέρνηση για το κατάντημα της χώρας και, μάλιστα, σε ένα τόσο απαξιωτικό ύφος που μου θύμισε γυμνασιάρχη παλαιάς κοπής, ο οποίος έχει μπροστά του άτακτους μαθητές, τους οποίους απειλεί με βουρδουλιές αν δε συμμορφωθούν προς τα υποδείξεις. Και, φυσικά, η θρασύτητα του ανδρός έγινε ευκρινέστερη όταν επανάλαβε πόσο δίκαιο μέτρο είναι το χαράτσι στα ακίνητα! Ηταν σα να είπε στον ελληνικό λαό, "αφού είχατε την απρονοησία να επενδύσετε σε σπίτια τα λεφτά του μόχθου σας όλα αυτά τα χρόνια, τώρα θα πληρώσετε γι' αυτό"!। Και, μάλιστα, χαρακτήρισε το χαράτσι ασφάλιστρο κινδύνου, σε ένα ακόμα κυβερνητικό σόφισμα... Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση παρουσιάζει ως διαρθρωτική μεταρρύθμιση την εξομοίωση του πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης!

Δυστυχώς, όμως, η χώρα δε διαθέτει και σοβαρή αξιωματική αντιπολίτευση κι αυτό αποδείχθηκε περίτρανα στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ο Αντ. Σαμαράς στην Θεσσαλονίκη. Ο πρόεδρος της Ν.Δ. δε μπορεί να πείσει πως θα επαναδιαπραγματευτεί το μνημόνιο, πρώτον όταν θεωρείται το ίδιο αναξιόπιστος στην Ευρώπη όσο κι ο ρεζίλης των Παπανδρέου και, δεύτερον, από τη στιγμή που έχει δηλώσει πως σέβεται τις διεθνείς συμφωνίες της χώρας, άρα δεν θα τολμήσει να έρθει σε ρήξεις εφόσον προλάβει να γίνει πρωθυπουργός. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά για να καταδείξουν την ανεπάρκεια Σαμαρά, ήρθε και η επανάληψη ρατσιστικής δήλωσής του πως θα καταργήσει το νόμο περί ιθαγένειας για να πειστεί κι ο πλέον αδαής πως αξιωματική αντιπολίτευση δεν είναι η Ν.Δ., αλλά η αλήστου μνήμης ακροδεξιά Πολιτική Άνοιξη. Τί σημαίνουν όλα αυτά; Πως μια ολόκληρη κοινωνία οδηγείται στο γκρεμό επειδή η τρόικα επιμένει στη δογματική δημοσιονομική πειθαρχία, γιατί η κυβέρνηση προτιμά να περισώσει τα προνόμια της κομματικής της κάστας από το να προβεί σε απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και γιατί η αντιπολίτευση, τόσο η δεξιά όσο και η αριστερή, στηρίζει την επιβίωσή της σε μια ακραία ρητορική η οποία είναι τόσο αδιέξοδη όσο εμφανής είναι ο καιροσκοπισμός της. Γι' αυτό και ύστερα από δύο χρόνια τραγικών λαθών, επανερχόμεθα στην αφετηρία: στην αυτονόητη διαπίστωση ότι αυτή η χώρα δεν πρόκειται να "ξεκολλήσει" αν δεν υπάρξει γερή αναδιάρθρωση του χρέους της και του δημόσιου τομέα της κι αν δε δοθούν τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν όχι μόνο σε αναπυξιακές πολιτικές σε κρίσιμους τομείς, όπως η γεωργία κι ο τουρισμός, και στην πάταξη της φοροδιαφυγής, αλλά κυρίως στην παιδεία, στην υγεία και στην άσκηση κοινωνικών πολιτικών που θα οδηγήσουν σε μια δίκαιη αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου...

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011

Η προπαγάνδα έχει κοντά "ποδάρια"...




Αν η πραγματικότητα δεν ανταποκρίνεται στην προπαγάνδα μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα! Κάθε ημέρα που περνά αποδεικνύεται έτι περισσότερο πως αυτή η κυβέρνηση πολιτεύεται με το ψέμα όχι μόνο λόγω ανικανότητας, αλλά πολύ φοβάμαι και με δόλο. Δεν ξέρω αν ανταποκρίνονται στην αλήθεια όσα δήλωσε το τέως μέλος της Στατιστικής Αρχής πως το έλλειμμα του 2009 χαλκεύτηκε προκειμένου να φανεί μεγαλύτερο από αυτό της Ιρλανδίας έτσι ώστε να δοθεί η ευκαιρία στις Βρυξέλλες και στην Αθήνα να μετατρέψουν την Ελλάδα σε "πειραματόζωο" του άγριου νεοφιλελευθερισμού. Μπορεί να είναι μόνο τα λόγια μιας πληγωμένης γυναίκας. Ωστόσο, δεν είναι η μοναδική αποκάλυψη για τα όσα ήξερε, έπραττε κι απέκρυπτε ο ρεζίλης των Παπανδρέου από την εποχή του "λεφτά υπάρχουν" μέχρι την ψήφιση του μνημονίου τα οποία έχουν βγει στη δημοσιότητα και δημιουργούν αμφιβολίες για το κατά πόσο η κυβέρνησή του υπηρετεί τους έλληνες κι όχι οποιουσδήποτε άλλους πέρα από τους κατά το ήμισυ συμπατριώτες του. Και δε μπορεί κανείς να διαλύει κάθε τρεις και λίγο Γραφεία Προϋπολογισμού και Στατιστικές Αρχές μόνο και μόνο γιατί δεν του αρέσουν τα πορίσματα και τα στοιχεία τους. Ετσι δεν είναι κ. Βενιζέλε;...

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν παριστάνω τον αναμάρτητο που δεν έχει πει ποτέ ψέματα στη ζωή του κι έτσι με τη "ρομφαία" του άσπιλου μπορεί να κατηγορεί τους πάντες αν πουν και κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αντιθέτως, θεωρώ βαρετούς τους ανθρώπους που λένε μόνο την αλήθεια γιατί τους λείπει η φαντασία! Από την άλλη, όμως, επιτρέψτε μου να χαρακτηρίζω απατεώνες εκείνους που ως επί το πλείστον χρησιμοποιούν μόνο ψευδολογίες για να κρύβουν δόλιες συμπεριφορές κι ανεπάρκειές τους...





Μπορεί να είμαι κακόβουλος, αλλά πείτε μου όσοι ανάμεσά σας είστε περισσότερο επιεικείς με το ρεζίλη των Παπανδρέου τί έχει υποσχεθεί όχι μόνο προεκλογικώς αλλά και μετεκλογικώς το οποίο θα μπορούσε να καλυτερεύσει τις ζωές των "υπηκόων" του και το έχει φέρει σε πέρας; Κι ως πότε θα μπορεί να κοροϊδεύει έναν ολόκληρο λαό με την ελπίδα των καλύτερων ημερών όταν η κυβέρνησή του δε μπορεί να τηρήσει ούτε καν τη δέσμευσή της πως δεν θα χρησιμοποιούσε τους λογαριασμούς της ΔΕΗ για φοροεισπρακτικούς λόγους; Λυπάμαι, αλλά αυτή η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει δύο χρόνια μέχρι τη συνταγματική λήξη της θητείας της Βουλής. Οποιος έχει χάσει, άλλωστε, την αξιοπιστία του όχι μόνο χώρα δε μπορεί να κυβερνήσει, αλλά ούτε καν οικογένεια. Αφού ο ρεζίλης θέλει να κάνει δημοψήφισμα ας το κάνει, όχι όμως με ερωτήματα του τύπου "θέλετε οι βουλευτές να είναι ३०० ή २००" ή... "ποιά χρώματα ταιριάζουν καλύτερα στον πρωθυπουργό", αλλά για το αν η κοινωνία αποδέχεται ή όχι το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Αν δε γίνει αυτό, η κοινωνική έκρηξη δεν θα περιοριστεί σε μια κατασκήνωση στο Σύνταγμα, αλλά θα πάρει διαστάσεις που στο Μέγαρο Μαξίμου, στις Βρυξέλλες και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ούτε θα ήθελαν να φαντάζονταν όταν σχεδίαζαν το τέλος της ιστορίας...

Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2011

"Κύριε" ελέησόν μας από τους παπάδες!



Φρίττω από χθες με αυτούς τους...άθεους, οι οποίοι διαμαρτύρονται γιατί οι ναοί (στην αρχή δεν ήταν να πλήρωνε κανένα εκκλησιαστικό ιδρύμα ελέω...θεοκρατίας) δεν πρόκειται να πληρώσουν το τέλος ακινήτων, το οποίο θα πληρώσουν πιο "προνομιούχες" κοινωνικές ομάδες, όπως οι μακροχρονίως άνεργοι. Μα καλά, αυτά τα παιδιά του σατανά δε σέβονται τίποτα, ούτε καν τις παραδόσεις της γλυκιάς μας πατρίδας, οι οποίες επιτάσσουν η εκκλησία να μένει πάντοτε στο απυρόβλητο επειδή έχει απευθείας επαφή με τον θεό και με τον θεό δεν τα βάζει κανένας;...

Δεν κατανοώ γιατί αντιδρούν αυτοί οι θιασώτες της πολυπολιτισμικότητας, οι οποίοι δεν καταλαβαίνουν πως η Ελλάδα δεν ανήκει στον πλανήτη Γη αλλά σε ένα δικό της μικρόκοσμο, όπου οι νόμοι ισχύουν για όλους εκτός από τους πλούσιους, τους ελληναράδες και τους παπάδες. Τί θέλουν επιτέλους; Να κλείσουν ναοί και να συνεχίζουν να λειτουργούν "άχρηστοι" θεσμοί όπως τα σχολεία, με τα οποία θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε μια νέα γενιά πολιτών η οποία δεν θα αποχαυνωνόταν με "Εζέλ" και "Κύριε ελέησον" και γι' αυτό δεν θα αποδεχόταν και τον εξανδραποδισμό της από ανίκανους κι από λαμόγια; Ή, μήπως, τα άπιστα μιάσματα επιθυμούν να γκρεμιστούν εκκλησίες και στην θέση τους να χτιστούν νοσοκομεία, τα οποία θα παρατείνουν τη ζωή, με αποτέλεσμα και τα ασφαλιστικά ταμεία να στερεύουν κι ο θεούλης να ξεμείνει από παρέα στη βασιλεία των ουρανών του;

Γι' αυτόν το λόγο έπραξε πολύ σωστά ο Ευάγγ. Βενιζέλος κι εξαίρεσε τους ναούς από το τέλος ακινήτων, αφού και το θείο φως δεν "πιάνει μία" μπροστά στο ηλεκτρικό ρεύμα! Αλλωστε, δεν θέλω με τίποτα να πιστέψω τη σιχαμερή προπαγάνδα ανιστόρητων νεοταξικών, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα παραμένει ένα βαθιά φονταμενταλιστικό κράτος, το οποίο επιμένει να "ξεπουπουλιάζει" το ποίμνιο προκειμένου να συνεχίζουν τον έκλυτο βίο τους εκείνοι που θα έπρεπε από μόνοι τους να συμμετέχουν σε έκτακτες και...τακτικές εισφορές. Τί κρίμα, ο Ιησούς πέθανε νωρίς και είχε προλάβει να μιλήσει μόνο για χιτώνες, οπότε και πάλι οι τραγοπαπάδες μας μπορούν ανέτως να βαφτίζουν το κρέας ψάρι...

Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2011

Η ισότητα δεν είναι συνώνυμο της αναξιοκρατίας...



Ερχεται σιγά σιγά η στιγμή να αποφασίσουμε τί κράτος επιθυμούμε! Θέλουμε ένα κράτος που να παραδίδει τηγανισμένα ψάρια έξω από την πόρτα του κάθε νοικοκυριού, ανεξαρτήτως αν αυτό εργάζεται ή αν προσπαθεί να βρει μια εργασία που να ανταποκρίνεται στα προσόντα του, ή είναι προτιμότερο να έχουμε ένα κράτος του οποίου η υποχρέωση θα σταματά στο να μαθαίνει στα νοικοκυριά να ψαρεύουν και να μαγειρεύουν και να τους δίνει τις αναπτυξιακές δυνατότητες ώστε να εφαρμόζουν και να ζουν από αυτές τις γνώσεις, αλλά όχι απαραιτήτως να τους βολεύει όλους σε αυτό; Και μόνο από τον τρόπο που διατύπωσα το ερώτημα, είναι προφανές προς τα πού γέρνει η δική μου άποψη. Καλώς ή κακώς, όμως, δεν είναι η πλειοψηφούσα, αν κρίνω από τη λαϊκίστικη αντίληψη που κυριαρχεί ακόμα στη χώρα για το πρόβλημα της ανεργίας...

Είναι από τα σημαντικότερα το δικαίωμα στην εργασία; Βεβαίως και είναι! Από την άλλη, όμως, όταν κάποιος "χτυπά" μια πόρτα για δουλειά δε μπορεί να έχει την απαίτηση και να προσληφθεί μόνο και μόνο γιατί είναι μορφονιός ή γιατί είναι η ψυχή της παρέας ή επειδή έχει γυναίκα και παιδιά και κάπως πρέπει να ζήσουν κι αυτοί ή γιατί μια ζωή ψηφίζει ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ.! Οφείλει, πρώτα, να ζυγίζει τα "κυβικά" του και μετά να διαλέγει πίστα. Κι αν η "πίστα" είναι κατειλημμένη θα πρέπει κι εκείνος ίσως να ψάξει κάτι άλλο. Οποιος, για παράδειγμα, δεν έχει τελειώσει λύκειο αλλά θέλει να προσληφθεί σε δημόσια οικονομική υπηρεσία γιατί κολλά καλύτερα τις αφίσες του βουλευτάκου που θέλει να τον διορίσει δεν έχει το δικαίωμα σε αυτήν την εργασία, όσο σκληρό κι αν ακούγεται σε εκείνους που μπερδεύουν την ισότητα με την αναξιοκρατία. Από την άλλη, ωστόσο, το κράτος οφείλει να παρέχει την απαραίτητη στήριξη στον άνεργο που ψάχνει για δουλειά, τόσο οικονομικώς όσο και προσαρμόζοντας την εκπαίδευσή του στις απαιτήσεις τής αγοράς εργασίας...

Η εργασιακή εφεδρεία στο Δημόσιο είναι ημίμετρο για εκείνους που θα έπρεπε να απολυθούν λόγω έλλειψης προσόντων και να προσληφθούν άλλοι στις θέσεις τους και είναι άδικη για όσους ενταχθούν σε αυτή μόνο και μόνο γιατί δεν είναι αρεστοί στα κομματόσκυλα. Όπως άδικη είναι, επίσης, και η ισοπέδωση την οποία επιβάλλει το ενιαίο μισθολόγιο στο όνομα της ισότητας, την οποία κάποιοι χρησιμοποιούν σαν εταίρα πολυτελείας. Κι αυτό γιατί ο καθένας πρέπει να αμείβεται με βάση την ποιότητα και την ποσότητα της εργασίας του κι όχι απαραιτήτως το ίδιο με κάποιον άλλο μόνο και μόνο γιατί υπάγονται στην ίδια γενική κατηγορία, όπως για παράδειγμα "δημόσιος υπάλληλος"...

Σε αυτό το πλαίσιο, είναι έωλο το επιχείρημα που ακούγεται από δημοσίους υπαλλήλους πως όλη η κοινωνία θα έπρεπε να διαμαρτύρεται μαζί τους γιατί επιχειρείται μια γενική εξομοίωση προς τα κάτω. Δεν θέλω να σταθώ τόσο στο ότι δεν θυμάμαι τους δημοσίους υπαλλήλους να διαμαρτύρονται στο παρελθόν γιατί και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι δεν έπαιρναν τα επιδόματα που απολάμβαναν οι ίδιοι, ανεξαρτήτως του αν τα άξιζαν ή όχι. Θα περιοριστώ μόνο να επαναλάβω πως ο σοσιαλισμός για λίγους είναι η χειρότερη μορφή καπιταλισμού...

Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011

"Ευτυχώς" μας κυβερνούν σοσιαλιστές κι όχι αμερικανάκια...



Το μυαλό του ρεζίλη των Παπανδρέου δεν πήγαινε παραπέρα από το να "ξεπατικώσει" την προεκλογική καμπάνια του Μπαράκ Ομπάμα. Από τη στιγμή που έφτασε η ώρα, όμως, να ασκήσει εξουσία κάνει τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που τουλάχιστον εξαγγέλλει ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Για να μην αδικώ, όμως, τον πρωθυπουργό μας δεν είναι αυτός ο κυρίως υπεύθυνος γι' αυτήν την πολιτική δημοσιονομικής ασφυξίας, δηλαδή άγριου νεοφιλελευθερισμού, που ακολουθεί αλλά η Ευρώπη και, πρωτίστως, η Γερμανία...

Την ώρα, επομένως, που ο ρεζίλης ανακοινώνει νέα έκτακτη εισφορά για τα ακίνητα, ο Μ. Ομπάμα ανακοινώνει ένα πρόγραμμα μερικών εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων κυρίως για την τόνωση της απασχόλησης, το οποίο , μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει τα εξής θετικά: μείωση εισφορών εργαζομένων, επέκταση του χρόνου ασφάλισης για την ανεργία, τόνωση της αγοράς ακινήτων, εκσυγχρονισμό των σχολείων, στήριξη χαμηλόμισθων νέων, εκσυγχρονισμό υποδομών στις μεταφορές, καθώς και ειδικό ταμείο για την προώθηση των ιδιωτικών και δημόσιων επενδύσεων...

Ο ρεζίλης, όμως, έχει βρει έναν πιο "αποτελεσματικό" τρόπο για να εξασφαλίσει το μέλλον της χώρας, ο οποίος δεν περιλαμβάνει "αστειότητες" όπως η ενίσχυση του εκπαιδευτικού συστήματος. Αντιθέτως, πέρα από την απαξίωση της δημόσιας παιδείας, το σχέδιο είναι πιο καίριο: αφορά τη φυσική εξόντωση εκατομμυρίων ελλήνων! Υπάρχει, άραγε, καλύτερη μέθοδος για τη μείωση του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους; Αλλά τί να καταλάβουν τα...αμερικανάκια από τη μεγαλοφυή πολιτική σκέψη των Αγγ. Μέρκελ και Γ. Παπανδρέου; Θέλετε και το πιο αστείο; Ο ρεζίλης εξακολουθεί να αυτοπαρουσιάζεται ως σοσιαλιστής...

Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011

Σαν το Νίξον με τον Κίσιντζερ!



Ο ρεζίλης των Παπανδρέου έχει δίκιο: η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο, μόνο που δε διευκρίνισε πως αυτός είναι ταξικός και πως η πλειονότητα του ελληνικού λαού δε βρίσκεται στο ίδιο στρατόπεδο με τον πρωθυπουργό του. Εκτός αν θεωρήσουμε πως ο Εφιάλτης πολέμησε για το Λεωνίδα ή ο Ιούδας για τον Ιησού...

Δεν το νομίζω όμως. Αντιθέτως, θεωρώ πως ο αρχηγός Γιωργάκης, η τρόικα, οι διεθνείς κερδοσκόποι, οι ३०० οικογένειες μεγαλοεπιχειρηματιών, τα κομματόσκυλα και οι μικροί φεουδάρχες, όπως οι ιδιοκτήτες ταξί κι άλλοι "κλειστοί" επαγγελματίες, βρίσκονται από τη μία όχθη του ποταμού κι όλοι οι υπόλοιποι από την άλλη. Γι' αυτό κι όσα μέτρα εξαγγέλλουν κάθε δύο ημέρες κυριολεκτικώς ο ρεζίλης με τον αντιπρόεδρό του δε στοχεύουν σε κανενός είδους κοινωνική δικαιοσύνη, διαφορετικώς δεν θα ήταν οριζόντια, αλλά στο να μην πληγούν όσοι έβγαλαν υπερκέρδη για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες από την επιχείρηση "Μεταπολίτευση Α.Ε."

Αυτή η κυβέρνηση σε λιγότερο από ένα μήνα συμπληρώνει δύο χρόνια ζωής. Τί έχει κάνει για το σοσιαλισμό, τον οποίο υποσχέθηκε, κι όχι για τη βαρβαρότητα την οποία παραδίδει; Εχει μειώσει μισθούς και συντάξεις οριζοντίως και χωρίς κανένα κοινωνικό κριτήριο, έχει επιστρέψει τις εργασιακές σχέσεις στην προ της εξέγερσης του Σικάγου εποχή, έχει αυξήσει άμεσους κι έμμεσους φόρους που αφορούν κυρίως τα συνήθη υποζύγια, δεν έχει κάνει τίποτα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, φοροαποφυγής και εισφοροδιαφυγής, δεν έχει κλείσει παρά ελάχιστους άχρηστους δημόσιους οργανισμούς, δεν έχει απολύσει ούτε ένα ανίκανο κομματόσκυλο, έχει κλείσει σχολεία, δεν προσλαμβάνει εκπαιδευτικούς, δε διαθέτει ούτε καν σχολικά βιβλία, ενώ η δωρεάν υγεία ισχύει μόνο για εκείνους που μπορούν να την πληρώσουν. Κι αν σταματώ εδώ, είναι γιατί κάπου θα έπρεπε να βάλω τελεία στην προηγούμενη πρόταση! Αν συνέχιζα, όμως, θα έπρεπε να στηλιτεύσω και την κυβερνητική υποκρισία να "θυμάται" τώρα, ύστερα από τόσες θυσίες του ελληνικού λαού, πως σε αυτήν τη χώρα ζουν και κάποιοι εφοπλιστές, οι οποίοι δεν πληρώνουν ούτε ένα ευρώ φόρο για τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες, ενώ προειδοποιούν πως αν συμβεί κάτι τέτοιο θα βάλουν στα πλοία τους σημαία ευκαιρίας. Βεβαίως είναι οι ίδιοι που όταν δεν απειλούν, κάνουν φιλανθρωπίες γιατί "αγαπούν" την πατρίδα και "συμπάσχουν" με τους αναξιοπαθούντες...

Βλέποντας το ρεζίλι στη ΔΕΘ, όπου τέλος πάντων τόλμησε να εμφανιστεί, μαζί με το στρουμπουλό αντιπρόεδρό του μου θύμισαν, παρότι δεν ομοιάζουν εμφανισιακώς, ένα δίδυμο από το παρελθόν, το οποίο έχει ταυτιστεί με την πολιτική απατεωνιά: τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ, Ρίτσαρντ Νίξον και τον υπουργό του των Εξωτερικών, Χένρι Κίσιντζερ! Στο ρόλο του παθολογικού ψεύτη και κομπλεξικού Νιξον ο ρεζίλης και σε εκείνον του κυνικού κι επικοινωνιακού Κίσιντζερ ο Ε. Βενιζέλος, ο οποίος με τον άνετο χειρισμό της γλώσσας από την πλευρά του μαλακώνει την αλγεινή εντύπωση από το βιασμό της που αφήνει ο ανελλήνιστος ρεζίλης κάθε φορά που υποστηρίζει πως μπορεί να βάλει ένα πλοίο στη σωστή...τροχιά! Α, και για να μην το ξεχάσω, όσοι κάνουν σφάλματα εν καιρώ μαχών δικάζονται για εγκλήματα πολέμου και οι ποινές σε περίπτωση καταδίκης τους είναι οι αυστηρότερες δυνατές...