Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Τα Πολυτεχνεία φυτρώνουν στην αδικία και πεθαίνουν μόνο στη δικαιοσύνη...

Όσο υπάρχουν αυταρχικές εξουσίες, σε όποια εκδοχή τους, τα Πολυτεχνεία θα παραμένουν ζωντανά. Κι αν οι επαναστάτες προδίδουν τις επαναστάσεις δεν είναι οι επαναστάσεις που ευθύνονται αλλά οι επαναστάτες που δεν μπόρεσαν να σταθούν αντάξιοι των απαιτήσεών τους. Γι' αυτό και οι αυταρχικές εξουσίες αντιμετωπίζουν τις επαναστάσεις τού παρελθόντος είτε ως μουσειακά είδη είτε με τη σιωπή είτε με τη συκοφάντησή τους. Πώς, άλλωστε, θα φαίνονταν γίγαντες οι νάνοι αν τους μελετούσαμε από κοντά και πώς νάνοι οι γίγαντες αν δεν τους λησμονούσαμε;...

Αν ο ηρωισμός συνδεόταν με την αποτελεσματικότητα δεν θα είχαμε ποιους να γιορτάσουμε. Όσο γενναία κι αν αγωνίστηκαν οι οπλαρχηγοί, οι κλέφτες και οι αρματολοί το 1821 αν δεν αναμειγνύονταν οι μεγάλες  δυνάμεις μάλλον θα μιλούσαμε τα αραβικά τού Ιμπραήμ. Αν δεν ηττάτο συνολικώς ο Άξονας σήμερα θα μιλούσαμε αραβικά και γερμανικά. Κι αν δεν ακρωτηριαζόταν η Κύπρος σήμερα θα μιλούσαμε αραβικά, γερμανικά και τουρκικά. Γιορτάζουμε, όμως, τους ήρωες ή θα έπρεπε να τους γιορτάζουμε με την ίδια νοσταλγία που οφείλουμε να αισθανόμαστε για την ουτοπία...

Αν, συνεπώς, πειστούμε ότι το Πολυτεχνείο δεν ζει αλλά έχει πεθάνει μαζί με τους συμβιβασμούς αρκετών από όσους πρωταγωνίστησαν σε αυτό θα είναι σαν να έχουμε πειστεί ότι δεν αξίζουμε μια καλύτερη ζωή. Πως αυτή που μας έχει δοθεί είναι και καμία άλλη και δεν έχει καμία αξία να αντιστεκόμαστε στην παρακμή μας. Αν, όμως, εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι πάντοτε υπάρχουν εναλλακτικές, πως οι μονόδρομοι υφίστανται μόνο στους Κώδικες Οδικής Κυκλοφορίας και πως τα όνειρα δεν είναι αποκλειστικώς για όταν κοιμόμαστε τότε θα παραμένουμε πιο δυνατοί από τα τανκ, συμβατικά ή ψηφιακά, περιμένοντάς τα στη γωνία όχι για να τα εκδικηθούμε αλλά για να αποδώσουμε δικαιοσύνη...

 


Δεν υπάρχουν σχόλια: