Ο Μητσοτάκης έτρεχε πέντε χρόνια μόνος του, όχι πλέον...

Ο Ανδρ. Παπανδρέου έλεγε στους συνεργάτες του πως μοναδικός αντίπαλός του ήταν η δεξιά, ούτε το ΚΚΕ ούτε κάποιο άλλο κόμμα τής Αριστεράς: "Ναι, να τους κάνουμε κριτική για τις πολιτικές τους, αλλά ο στόχος είναι αλλού", υποστήριζε... 

Φυσικά ο Ανδρέας δεν έλεγε κάτι τέτοιο μόνο και μόνο γιατί δεν ξεχνούσε τι σημαίνει δεξιά, αλλά και γιατί ήταν κυρίαρχος στην κεντροαριστερά. Το λιοντάρι δεν ασχολείται με το μυρμήγκι αλλά με την τίγρη, το σημερινό ΠΑΣΟΚ ωστόσο αντικρίζει τον κόσμο από πολύ χαμηλά...

Το ΠΑΣΟΚ, οι σταλινιστές, οι αποστάτες, η τρελή τού χωριού έχουν κι άλλη εναλλακτική για να ενισχύσουν τις δυνάμεις τους, κάτι που είναι απολύτως θεμιτό στο πολιτικό παίγνιο. Κι αυτή η εναλλακτική είναι να στοχεύουν στη νεοφιλελεύθερη, νεοσυντηρητική μητσοτάκειο δεξιά που λειτουργεί ως καθεστώς. Δεν κάνουν, ωστόσο, αυτό. Είτε από πολιτική αφέλεια είτε από πολιτικό εκφυλισμό επιτίθενται κυρίως στο ΣΥΡΙΖΑ, με επιχειρήματα, μάλιστα, που έχουν μπαγιατέψει...

Όπως κι αν έχει, ο Μητσοτάκης δεν τρέχει πλέον μόνος του. Έτρεχε μόνος του, όπως αποδείχθηκε στις βουλευτικές εκλογές, την τετραετία 2019- 2023, έτρεχε μόνος του από το περασμένο καλοκαίρι ώσπου να βρει βηματισμό ο ΣΥΡΙΖΑ, έτρεχε μόνος του γιατί η υπόλοιπη αντιπολίτευση συναγωνίζεται ποια είναι πιο αδιάφορη ή πιο ακροδεξιά από την άλλη. Δεν τρέχει, ωστόσο, πλέον. Τώρα έχει αντίπαλο, το γνωρίζει και γι' αυτό κι αρνείται να πάει σε ντιμπέιτ μαζί του, μολονότι θέτει διλήμματα βουλευτικών εκλογών. Έτσι κι αλλιώς σε λιγότερο από δύο μήνες τίποτα δεν θα μοιάζει στην πολιτική ζωή τής χώρας με αυτά που σήμερα θεωρούμε δεδομένα... 

 

  
 

Καλπάζοντας προς τη συντριβή...

Ας είμαι όσο πιο ξεκάθαρος γίνεται μέσα στο πιο ομιχλώδες εκλογικό τοπίο τής μεταπολίτευσης: μόνο οι δημοσκοπήσεις δείχνουν νίκη τής ΝΔ, τίποτα άλλο. Θα αναρωτηθείτε, και με το δίκιο σας, για το αν αυτό δεν είναι αρκετό από μόνο του ώστε τα υπόλοιπα κόμματα να εγκαταλείψουν τη μάχη και να στέψουν τον Κ. Μητσοτάκη αιώνιο βασιλιά, λίγες ημέρες μετά τη στέψη τού Κάρολου. Όχι, δεν είναι αρκετό γιατί όλες οι υπόλοιπες ενδείξεις δείχνουν ήττα, ενδεχομένως και πανηγυρική, του κυβερνώντος σήμερα κόμματος...

Είχε στην τηλεμαχία ο Κ. Μητσοτάκης την εικόνα τού αβύθιστου κυβερνήτη; Μάλλον αυτή ενός ψοφοδεούς εγκληματία που ομολογεί το έγκλημά του- ένα, έστω, από τα πολλά- είχε, αποδεικνύοντας γιατί δεν πηγαίνει σε ντιμπέιτ των δύο με τον Αλέξη Τσίπρα. Κατάφερε να είναι ο χειρότερος όλων ακόμα  και σε αυτό το τηλεοπτικό προϊόν- σούπα, πιο βαρετός κι από τον Δ. Κουτσούμπα και πιο ένοχος κι από τον Αλ Καπόνε. Ούτε, όμως, το πλήθος (sic) που μαζεύεται στις ομιλίες του ούτε οι κουβέντες στα καφενεία ούτε η τραμπική προεκλογική του εκστρατεία, με επίκεντρο τα fake news, μαρτυρούν ηγέτη που καλπάζει προς τη νίκη...

Όλα αυτά δεν σημαίνουν πως καλπάζει ο Αλέξης Τσίπρας προς τη νίκη. Αυτή η προεκλογική περίοδος είναι τόσο βουβή όσο το κύμα ώσπου να σπάσει στο βράχο. Αδυνατώ, άλλωστε, να πιστέψω ότι το ενάμισι εκατομμύριο πολιτών που βγήκε στο δρόμο με αφορμή τα Τέμπη πριν δύο μήνες θα πάει στις 21 Μαΐου να ψηφίσει με το σκεπτικό "εντάξει, πέθαναν στην Ελλάδα οι περισσότεροι στην Ευρώπη κατά την πανδημία, είχαμε το ακριβότερο ρεύμα και βενζίνη, ο πρωθυπουργός παρακολουθούσε τους πάντες και διόρισε τον σταθμάρχη που σκότωσε 57 ανθρώπους, δεν πειράζει όμως, θα ξαναψηφίσουμε Μητσοτάκη γιατί ο Τσίπρας δεν έσκισε το μνημόνιο το 2015, αλλά το 2018". Κοντός ψαλμός, τη μεθεπόμενη Κυριακή θα ξέρουμε...  

 

 

Οι κότες το 'σκασαν...

Αν η τηλεμαχία των πέντε πολιτικών αρχηγών διεξαγόταν όπως και οι προηγούμενες, λίγο θα βοηθούσε τους πολίτες να βγάλουν συμπεράσματα κι ελάχιστα θα επηρέαζε το εκλογικό αποτέλεσμα. Η Ελλάδα πρέπει να είναι η μοναδική αναπτυγμένη, τρόπον τινά, χώρα τού κόσμου όπου δεν μπορούν να διεξαχθούν τελικοί αθλητικών διοργανώσεων με οπαδούς και των δύο ομάδων και ντιμπέιτ με όρους που να πλησιάζουν έστω τη σύγχρονη τηλεοπτική γλώσσα. Φυσικά, ακόμα κι αν οι κανόνες ήταν πολύ πιο ελαστικοί, πάλι μάχη εντυπώσεων θα δινόταν. Μόνο που τα χασμουρητά θα ήταν λιγότερα κι όλο και κάτι θα ξέφευγε από τους αρχηγούς μας...

Δεν μπορώ, όμως, να μην σχολιάσω το φόβο, κυρίως του Κ. Μητσοτάκη, αλλά και των υπόλοιπων αρχηγών τής αντιπολίτευσης, για μία πρόσωπο με πρόσωπο αντιπαράθεση με τον Αλ. Τσίπρα. Προφανώς με τον αέρα τής άνετης νίκης στις ευρωεκλογές και των δημοσκοπήσεων ο πρόεδρος της ΝΔ δεν έχει λόγο να ρισκάρει τα πάντα σε μια τηλεαναμέτρηση, ανεξαρτήτως αν στην Ελλάδα δεν έκριναν ποτέ το αποτέλεσμα...

Αυτός, ωστόσο, που φιλοδοξεί να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός τής χώρας οφείλει να είναι περισσότερο γενναίος, λιγότερο ηττοπαθής και σίγουρα όχι τόσο κρυψίνους για τις πολιτικές που σκοπεύει να ακολουθήσει. Αν φοβάται τον Αλ. Τσίπρα, πώς θα αντιμετωπίσει αύριο μεθαύριο τον Τ. Ερντογάν ή την Ανγκ. Μέρκελ;...

Ο Κ. Μητσοτάκης στην αρχή μιλούσε για οριζόντιες φοροελαφρύνσεις για όλους χωρίς να εξειδικεύει. Η κοινωνική δικαιοσύνη, όμως, και η δίκαιη ανάπτυξη δεν εξυπηρετούνται με το να πληρώνουν, για παράδειγμα, 100 ευρώ λιγότερα στην εφορία ο πλούσιος που μπορεί να δώσει χίλια κι ο φτωχός που μπορεί να δώσει ένα...

Με την άνεση που του δίνει η εικόνα τού φαβορί, ο αρχηγός τής αξιωματικής αντιπολίτευσης αποκαλύπτει πλέον ότι δεν θα υπάρξουν φοροελαφρύνσεις το 2019, το 2020 μόνο στο ΦΠΑ στην εστίαση, τον οποίο ήδη έριξε η σημερινή κυβέρνηση, κι όλα αυτά με την αίρεση πως θα μειώσει το στόχο για πρωτογενή πλεονάσματα, που επίσης ήδη μείωσε αυτή η κυβέρνηση με τον εγγυοδοτικό λογαριασμό των 5,5 δισ. ευρώ. Η μείωση, έτσι κι αλλιώς, της φορολόγησης των πλούσιων με δέλεαρ τη δημιουργία νέων και καλών θέσεων εργασίας έχει ήδη εφαρμοστεί στο παρελθόν και στην Ελλάδα κι αλλού κι οδήγησε σε χρεοκοπίες και παγκόσμιες οικονομικές κρίσεις. Το μόνο νέο, επομένως, που θα φέρει ο Κ. Μητσοτάκης αν δεν αποτρέψουμε την αυτοκαταστροφή μας θα είναι μνημόνιο "made by Koulis"...