Το "ανέκδοτο" είμαστε πάλι εμείς...

Ολο και περισσότερα παιδιά μένουν ανεμβολίαστα ή εγκαταλείπονται σε ιδρύματα, έγκυες δεν έχουν να δώσουν 800 ευρώ για να γεννήσουν σε δημόσιο νοσοκομείο, καρκινοπαθείς στο πρώτο στάδιο δεν διαθέτουν τα χρήματα για εγχείρηση διάσωσης και για χημειοθεραπείες, στους νεφροπαθείς που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές καθυστερείται η καταβολή οδοιπορικών για τη μετάβασή τους στις μονάδες τεχνητού νεφρού, οι συνταξιούχοι των 300 ευρώ θα δουν κι άλλη μείωση στις συντάξεις τους, πολύτεκνοι, με τον πληθυσμό κάτω πλέον από τα 10.000.000, λαμβάνουν (μέχρι πότε;) το "αστρονομικό" ποσό των 44 ευρώ μηνιαίως για κάθε προστατευόμενο τέκνο τους, ενώ οι πρωτοδιορισμένοι δάσκαλοι αμείβονται με λιγότερα από 600 ευρώ το μήνα τη στιγμή που αγράμματοι ΕΠΟΠ απολαμβάνουν καλύτερων απολαβών, χαρακτηριστικό παράδειγμα των στρεβλών προτεραιοτήτων αυτής της χώρας. Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα της ανθρωπιστικής κρίσης την οποία διέρχεται η Ελλάδα όσο κάποιοι περιμένουν να "ωριμάσουν οι συνθήκες" για να επαναδιαπραγματευτούν τα μνημόνια κι όσο ορισμένοι, πεινασμένοι ακόμα για εξουσία και προβολή παρ' όλο το φαγοπότι δεκαετιών, επιμένουν να ρίχνουν το ανάθεμα στο λαό κι όχι στους "κολλητούς" τους στην επιχειρηματική ελίτ, οι οποίοι τους φιλοξενούσαν και στα κότερά τους. Ετσι δεν είναι "μαζί τα φάγαμε, αλλά χώρια πεινάμε" Θ. Πάγκαλε;...
Με το ρυθμό που ακολουθούμε πολύ φοβάμαι πως δεν θα αργήσει η εποχή κατά την οποία αστέρες τού Χόλιγουντ θα διοργανώνουν τηλεοπτικούς μαραθωνίους ενίσχυσης των πεινασμένων τής Ελλάδας ή θα μας επισκέπτονται μεταφέροντας τρόφιμα και φάρμακα και κατά την οποία ο Ερυθρός Σταυρός κι άλλες διεθνείς οργανώσεις θα στήνουν τις σκηνές τους στην πλατεία Συντάγματος για να εμβολιάζουν τον πληθυσμό. Κι όμως, η τρόκα εσωτερικού και η τρόικα εξωτερικού θέλουν να περάσουν ένα νέο πακέτο 11,5 δισεκατομμυρίων ευρώ σε βάρος των μικρομεσαίων, την ώρα που οι κροίσοι αυτής της χώρας επιδίδονται σε αστακοπόλεμους στη Μύκονο υπό τους ήχους των τελευταίων επιτυχιών διασκεδαστών τής μάζας που παριστάνουν τους καλλιτέχνες, την ώρα που οι ζάμπλουτοι διοργανώνουν πριβέ πάρτι σε ερημικά νησιά μεταφερόμενοι με τα λίαρ τζετ τους, καθώς και την ώρα που αποκαλύπτονται και θα αποκαλυφθούν τρανταχτές περιπτώσεις φοροδιαφευγόντων και φοροαπαποφευγόντων επιχειρηματιών που αν ήταν εντάξει στις υποχρεώσεις τους όχι μόνο δεν θα κόβονταν συντάξεις και μισθοί, αλλά θα δίνονταν κι αξιοπρεπείς αυξήσεις...
Οι λίγοι πλούσιοι και οι πολλοί μικρομεσαίοι και φτωχοί ήταν πάντοτε το μεγάλο πρόβλημα (και) αυτής της χώρας κι όχι οι κατά καιρούς αποδιοπομπαίοι τράγοι, από τους "τουρκόσπορους" και τους "κομμουνιστάς" μέχρι τους "γύφτους", τους εβραίους, τους αλβανούς και τους πακιστανούς. Είναι σα να βλέπω όλους αυτούς τους κοσμικούς κυρίους και τις κοσμικές κυρίες να χαχανίζουν δυνατά στις βίλες τους βλέποντας το πόπολο να ξεθυμαίνει την οργή του στους φτωχοδιαβόλους κι εκείνοι να απολαμβάνουν ανενόχλητοι τα πλούτη τα οποία άλλοι παράγουν για τους ίδιους κάτω από εξευτελιστικές συνθήκες εργασίας. Αν δεν το έχετε καταλάβει, σε αυτήν τη φάρσα τής "δημοσιονομικής προσαρμογής" το ανέκδοτο είμαστε εμείς. Για πόσο ακόμα θα τους επιτρέψουμε να γελούν σε βάρος μας;...  
 

Τα "λιοντάρια" δεν θα χορτάσουν αν δεν φάνε και τους θηριοδαμαστές τους...

Ο Τζορτζ Μπεστ, ο σπουδαίος βορειοϊρλανδός ποδοσφαιριστής ο οποίος σπατάλησε το ταλέντο του υποκύπτοντας στα πάθη του, αρεσκόταν να διηγείται μια προσωπική του ιστορία: βρισκόταν σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου με μια Μις Κόσμος, με ανοιγμένες σαμπάνιες και με πεταμένα λεφτά στο κρεβάτι, τα οποία είχε κερδίσει στο καζίνο. Ο γκρουμ που του χτύπησε την πόρτα για να του φέρει άλλη μια σαμπάνια, του έκανε τότε την "ερώτηση τού ενός εκατομμυρίου δολαρίων": "τί πήγε στραβά Τζόρτζι;"!
Αυτόν τον αφελή υπάλληλο μου θυμίζει κι ο Ν. Δένδιας όταν παριστάνει τον τιμητή του ρατσισμού, με αφορμή τη δολοφονία ιρακινού από ακροδεξιούς στο κέντρο των Αθηνών. Μπορώ να δικαιολογήσω τον υπουργό Δημόσιας Τάξης μόνο αν υποκρίνεται πως δεν καταλαβαίνει τί σύμβαίνει. Γιατί σε διαφορετική περίπτωση η πολιτική του ανάλυση είναι διασταύρωση χιμπαντζή με ξανθιάς των ανεκδότων! "Αγαπητέ" Ν. Δένδια, το μόνο που με εκπλήσσει από το μπαράζ ρατσιστικών επιθέσεων σε όλη την Ελλάδα είναι που δεν έχουμε δει (ακόμα;) κεφάλι πακιστανού σε παλούκι να περιφέρεται από τα "παλικάρια" τής Χρυσής Αυγής κι από δίπλα ο όχλος να ζητωκραυγάζει για τους "απελευθερωτές τού έθνους". Οταν το κράτος, με κινήσεις όπως το πογκρόμ σε βάρος μεταναστών, νομιμοποιεί τη ρατσιστική βία είναι φανερό ότι απελευθερώνει εκείνες τις δυνάμεις, χθόνιες και υποχθόνιες, οι οποίες εκμεταλλεύονται με το πιο χυδαίο τρόπο τη φυσική ροπή τής μάζας να κατηγορεί γιά τα δεινά της τους πιο αδύναμους ανάμεσά της, "ξεχνώντας" πως πηγή των συμφορών της είναι εκείνοι που κρατούν τα λουριά της κι όχι οι κάθε λογής σκλάβοι...
Αν θέλει ο Ν. Δένδιας να γίνει από κουτσαβάκης μάγκας, οφείλει όλη αυτήν την "αντρίλα" που βγάζει στις δηλώσεις του και στους οργουελικούς "Ξένιους Δίες" του να τη διοχετεύσει εκεί που θα έπρεπε, δηλαδή προς την Ευρώπη, η οποία παριστάνει πως δεν καταλαβαίνει ότι το μεταναστευτικό δεν είναι ένα αποκλειστικώς ελληνικό ζήτημα, αλλά την αφορά άμεσα. Ο υπουργός, και η κυβέρνηση συνολικώς, αντί να ικανοποιούν τα κατώτερα ένστικτα των ελλήνων με επιχειρήσεις που προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, καλό είναι να βάλουν μπροστά ένα πραγματικό σχέδιο δράσης το οποίο θα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την αλλαγή τού "Δουβλίνο ΙΙ" το οποίο δεν επιτρέπει σήμερα την προώθηση μεταναστών στην υπόλοιπη Ευρώπη, όπου άλλωστε θέλουν να καταλήξουν. Σε διαφορετική περίπτωση, κι ας το έχει υπόψη ο Ν. Δένδιας, όσο αίμα κι αν πέσει στην αρένα τα "λιοντάρια" δεν θα χορτάσουν μέχρι να καταβροχθίσουν και τους "θηριοδαμαστές" τους... 

Κάποιοι θέλουν να μείνουν για πάντα τροτέζες...

Συγγνώμη που κάνω εσάς που ψηφίσατε Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ-ΜΝΗΜΑΡ για να μείνουμε στο ευρώ να αισθάνεστε κορόιδα, αλλά δεν υπάρχει λόγος να κρυβόμαστε και μεταξύ μας: αυτήν τη στιγμή στην Ευρώπη, εννοώντας φυσικώς τη Γερμανία, έχουν πάψει να συζητούν για το πώς μπορούν να κερδίσουν χρόνο "διασώζοντας" την Ελλάδα και καταστρώνουν ήδη τα πλάνα τους για μια ευρωζώνη δίχως τη χώρα μας. Ισως, μάλιστα, και για μια Ευρώπη δίχως ευρωζώνη. Πότε θα μπει το σχέδιο σε πλήρη εφαρμογή; Μόλις ξεπουλήσουμε μπιρ παρά όλη τη δημόσια περιουσία και, κυρίως, τα "φιλέτα" της, όπως είναι η ΔΕΗ, ο ΟΠΑΠ και τα ΕΛ.ΠΕ...
Οι τροϊκανοί και οι φιλοτροϊκανοί, βεβαίως, τα συμφέροντά τους εξυπηρετούν και υπό μία καπιταλιστική έννοια καλώς πράττουν. Το θέμα είναι εμείς πότε θα καταλάβουμε ότι αυτή η άκριτη προσήλωσή μας στο ενιαίο νόμισμα και στην Ευρωπαϊκή Ενωση, για χάρη των οποίων σε λίγα χρόνια θα είναι οι δικοί μας νέοι που θα μεταναστεύουν μας σε μεγάλο αριθμό στο Μπαγκλαντές κι όχι το αντίστροφο, είναι ο καλύτερος δρόμος για την καταστροφή; Ως πότε θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε σε ένα μαρτύριο δίχως τέλος όταν μπορούμε να ακολουθήσουμε μια άλλη διαδρομή, που προφανώς θα έχει κι αυτή πόνο μόνο που με την κατάλληλη διαχείριση από άλλες πολιτικές δυνάμεις από αυτές που σήμερα κυβερνούν μπορεί να μας οδηγήσει στο πραγματικό ζητούμενο, το οποίο δεν είναι άλλο από τη δίκαιη αναδιανομή τού πλούτου; Πείτε με καχύποπτο, ακόμα και συνωμοσιολόγο, αλλά στην θέση σας θα μου έμπαιναν τουλάχιστον υποψίες αναλογιζόμενος πόσο λυσσαλέα μάχη έδωσε και συνεχίζει να δίνει η τραπεζική, η επιχειρηματική και πολιτική ελίτ αυτής της χώρας προκειμένου να παραμείνουμε στο ευρώ. Θα μπορούσα να το πιστέψω ότι το κάνει από αγνό πατριωτισμό κι αγάπη για το λαό αν, την ίδια ώρα, δεν είχε μεταφέρει τις καταθέσεις της στο εξωτερικό ή δεν αντιδρούσε με θρασύ τρόπο ακόμα και στην υπόνοια να φορολογηθεί έστω και με ένα ευρώ. Θα το πίστευα, αν τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης ταυτίζονταν με εκείνα της μεσαίας και της εργατικής...
Οσο πιο γρήγορα αναλάβουμε εμείς την πρωτοβουλία των κινήσεων τόσο περισσότερες δυνατότητες θα έχουμε, ακόμα και στην περίπτωση που η Ανγκ. Μέρκελ προτιμήσει να αυτοπυροβοληθεί από το να χάσει τις γερμανικές εκλογές τού φθινοπώρου τού 2013. Δεν είναι προτιμότερο να διατηρούμε, για παράδειγμα, την κυριότητα τραπεζών, οργανισμών κοινής ωφελείας ή κερδοφόρων επιχειρήσεων που θα αποτελέσουν τη  βάση τής παραγωγικής ανασύνταξης της χώρας; Δεν απευθύνεται στο κοινό καλό η σκέψη να επιστρέψουμε στην πραγματική γεωργία, κτηνοτροφία κι αλιεία κι όχι στην καταστροφική πολιτική των επιδοτήσεων και του "όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά"; Ευρωλιγούρηδές μου, μην ανησυχείτε. Η Ελλάδα δεν πρόκειται να εγκαταλείψει με αυτόν τον τρόπο την Ευρώπη. Απεναντίας, θα γινόταν ένας πολύ πιο ισχυρός εταίρος της από ό,τι ήταν τα τελευταία 30 χρόνια, όταν και λειτουργούσε στην καλύτερη περίπτωση σα σερβιτόρος της και στη χειρότερη, αυτή που βιώνουμε σήμερα, σαν τροτέζα της... 

Ζήσε το φασισμό σου στην Ελλάδα...

Δεν ξέρω πολλά από κηπουρική, αλλά μπορώ να καταλάβω ότι όσο περισσότερο ποτίζεις μια τσουκνίδα τόσο πιο πολύ θα αναπτύσσεται. Το ίδιο συμβαίνει και με το φασισμό στην ελληνική κοινωνία, ο οποίος θεριεύει προϊούσης της κρίσης, οδηγώντας με σε συγκρίσεις που μόνο η σκέψη τους μου προκαλεί τρόμο. Μήπως, λέω μήπως, αρχίζουμε να μοιάζουμε όλο και περισσότερο με τη Γερμανία τού μεσοπολέμου, για τα δεινά της οποίας, στο μυαλό των Γερμανών, έφταιγαν αποκλειστικώς και μόνο οι ξένες δυνάμεις, οι εβραίοι, οι τσιγγάνοι και οι ανάπηροι; Η ανθρωπότητα δεν κατάληξε στην τραγική παράνοια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και των στρατοπέδων συγκέντρωσης αποκλειστικώς και μόνο εξαιτίας της μεγαλομανίας ενός αιμοσταγούς τυράννου, όπως αναμφιβόλως ήταν ο Χίτλερ. Ο "Φίρερ", απλώς, καλλιέργησε το έδαφος της μισαλλοδοξίας, επιτρέποντας σε εκατομμύρια μικρές "τσουκνίδες" να αναπτυχθούν και να διεκδικήσουν το δικό τους μερίδιο στο αλάθητο, στο φυλετισμό και, τελικώς, στην αυτοκαταστροφή...
Η δολοφονία ενός γερμανού από έναν εβραίο, το 1938, ήταν η αφορμή για τη διαβόητη "νύχτα των κρυστάλλων", που αποτέλεσε πρελούδιο των Αουσβιτς και των Νταχάου. Μερικές δεκαετίες αργότερα η βάρβαρη επίθεση ενός πακιστανού σε μια ελληνίδα ήταν η αφορμή που έψαχνε η ακροδεξιά για να δικαιολογήσει το δικό της πογκρόμ σε βάρος των μεταναστών, που έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό και μακριά από τα φώτα τής δημοσιότητας. Καθημερινώς πληροφορούμαι και για ένα νέο περιστατικό άγριας επίθεσης χρυσαυγιτών κι οπαδών τους σε μετανάστες. Εφτασαν, μάλιστα, στο σημείο να βιάσουν αφγανό (η ηλιθιότητα δε μπορεί να ξεχωρίσει λαούς) δίκην αντιποίνων για το χυδαίο ξυλοδαρμό τής 15χρονης στην Πάρο από πακιστανό! Αυτές οι ειδήσεις είναι από μόνες τους τρομακτικές. Αυτό που με τρομάζει, όμως, περισσότερο είναι η ανοχή τής πλειονότητας της ελληνικής κοινωνίας στη φρίκη. Αν ο εκφασισμός ήταν μια συμβατική ασθένεια, η δικαιολόγηση των πογκρόμ σε βάρος των μετανάστων θα ήταν ένα πολύ ισχυρό σύμπτωμα πως η κοινωνία μας νοσεί, και μάλιστα βαριά...
Ο Μάνος Χατζιδάκις είχε γράψει πως ο φασισμός δεν περιέχει ιδεολογία, αλλά είναι  μεγεθυμένη εκδήλωση του κτήνους που κρύβουμε μέσα μας, χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του όταν οι κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες ενισχύουν τη βάρβαρη κι αντιανθρώπινη παρουσία του. Ο σπουδαίος αυτός δημιουργός, μάλιστα, είχε προτείνει ως λύση την πραγματική παιδεία, η οποία δεν εφησυχάζει αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα. Πόσο δίκιο είχε, αλλά και πόσο φοβάμαι όμως όταν η πολιτική ηγεσία αυτού του τόπου (ακόμα κι ένα κόμμα μάλιστα που αυτοχαρακτηρίζεται αριστερό) αντί να ακολουθεί τις συμβουλές φωτισμένων ανθρώπων, που η σκέψη τους ξεπερνά εποχές και ιδεολογίες, αντιγράφει το λόγο και την ατζέντα Μιχαλολιάκων προκειμένου να κρύβει τις δικές της, ασυγχώρητες αμαρτίες. Κι από κάτω μια μάζα που αρκείται στο να αυτοϊκανοποιείται με το ναρκισσισμό της, ξεσπώντας την οργή της στα γήπεδα και στους αλλόφυλους, αλλά καταπίνει αμάσητο το δηλητηριασμένο "χόρτο" που της πετά η εξουσία. Καλή σας όρεξη αλλά στο τέλος, όταν θα έχετε μείνει νηστικοί, δεν θα υπάρχουν πια ξένοι για να σας προσφέρουν "μια κάποια λύση", που θα έλεγε κι ο Καβάφης. Την ώρα τού απολογισμού, όταν οι περισσότεροι από εσάς θα "πέφτετε από τα σύννεφα", θα μοιάζετε τόσο μα τόσο πολύ με το τέρας που σήμερα βλέπετε στους άλλους...     

Ο ταξικός εμφύλιος πιο αναγκαίος από ποτέ!

Δεν είμαι από εκείνους που ξορκίζουν τους εμφυλίους, έτσι γενικώς κι αορίστως! Δεν καταλαβαίνω, για παράδειγμα, γιατί η πλειονότητα του ελληνικού λαού θα πρέπει να βρίσκεται σε ειρήνη με μερικές εκατοντάδες προύχοντες, οι οποίοι αποδεικνύουν τον "πατριωτισμό" τους μεταφέροντας τα χρήματά τους, που είναι στην ουσία υπεξαιρεθείσα περιουσία της μεσαίας και της εργατικής τάξης, σε τραπεζικούς και φορολογικούς παραδείσους του εξωτερικού κι όταν καλούνται, με οσφυοκαμπτικό τρόπο, να συνεισφέρουν στην κοινωνική δικαιοσύνη μάς κοροϊδεύουν κατάμουτρα δηλώνοντας με περίσσιο θράσος, "ελάτε να μας βρείτε". Λυπάμαι, αλλά καμιά πολιτική ορθότητα ή μιντιακή προπαγάνδα δεν θα πρέπει να αποτρέψει τον ελληνικό λαό να έρθει σε απευθείας αντιπαράθεση με την πολιτική, επιχειρηματική, τραπεζική και ιερατική ελίτ αυτής της χώρας μόνο και μόνο γιατί στις ταυτότητες όλων αναγράφεται ως υπηκοότητα η ελληνική...
Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι την ώρα που μας "ράβουν" ένα τρίτο μνημόνιο, οι κάθε λογής κυβερνώντες μας στρώνουν το έδαφος για να αναπτυχθεί ο αποκαλούμενος κομψώς κοινωνικός αυτοματισμός. Πρόκειται για τους ίδιους ανθρώπους που μιλούν για την ανάγκη εθνικής συνεννόησης όταν πρόκειται να επιβληθούν μέτρα που εξαθλιώνουν τους πολλούς, αλλά δε διστάζουν να διχάζουν τη βάση της ελληνικής κοινωνίας όταν αυτό εξυπηρετεί τους σκοπούς τους. Αυτό συμβαίνει τόσο με την οργουελικής έμπνευσης επιχείρηση "Ξένιος Ζευς" όσο και με τη νέα αντιπαράθεση που εκτρέφεται μεταξύ δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων με αφορμή την εργασιακή εφεδρεία ή τις απολύσεις στο Δημόσιο...
Η συζήτηση για το ποιός φταίει που φτάσαμε στη χρεοκοπία ανακυκλώνεται κάθε φορά που είναι να επιβληθούν επώδυνα μέτρα. Τότε "ξεφυτρώνουν" οι τυφλοί με δίπλωμα οδήγησης ή οι συνταξιούχοι-"μαϊμού", οι οποίοι προφανώς και υπάρχουν μόνο που όσο κι αν τα μιντιακά παπαγαλάκια των μεγάλων αφεντικών τους υπερπροβάλλουν τέτοια περιστατικά δεν πρόκειται ποτέ να μας πείσουν ότι από το πάρτι τής περασμένης δεκαετίας κέρδισαν περισσότερα οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι που έχουν να πάρουν αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό από το μακρινό 1985. Οπως και να έχει, πάντως, αυτήν τη στιγμή οφείλουμε να παραμερίσουμε το λαϊκό διχασμό γιατί προέχει η λαϊκή ενότητα απέναντι στη νέα καταιγίδα που θα ξεσπάσει σε βάρος των συνήθων υποζυγίων. Ο πραγματικός εχθρός δε βρίσκεται ούτε στις τρώγλες τού Αγίου Παντελεήμονα ούτε πίσω από τα γκισέ τού ΙΚΑ, αλλά κρύβεται πίσω από τα τρομολαγνικά ρεπορτάζ των δελτίων ειδήσεων, τα οποία κάνουν ό,τι μπορούν για να "μακιγιάρουν" το πραγματικό πρόβλημα (και) αυτής της χώρας: πως τον πλούτο της καρπώνονται λίγοι και τα βάρη τής συντήρησής της φορτώνονται οι πολλοί. Γι' αυτό κι ένας ταξικός εμφύλιος όχι μόνο δε μπορεί να είναι ταμπού, αλλά είναι πιο απαραίτητος από ποτέ...      

Τιμή και δόξα στους διασώστες των δόσεων των φόρων!

Η επιτυχία είναι σχετική υπόθεση: ο ρεζίλης των Παπανδρέου την ταύτισε με το μεγαλύτερο δάνειο στην ιστορία, ο διάδοχός του στο ΠΑΣΟΚ Β. Βενιζέλος με το υψηλότερο "κούρεμα" χρέους κι έρχεται τώρα ο Αντ. Σαμαράς να γιορτάσει τις επτά δόσεις για την αποπληρωμή των φόρων, το οποίο στην πράξη σημαίνει πως οι υπόχρεοι θα πληρώσουν περισσότερα νωρίτερα! Οπου να 'ναι περιμένω λεωφορεία να αδειάζουν στην πλατεία Συντάγματος ό,τι έχει απομείνει από τους κομματικούς στρατούς των τριών συγκυβερνώντων προκειμένου να στηθεί ένα ξέφρενο πάρτι μέχρι πρωίας για την έλευση του τρίτου μνημονίου, το οποίο θα καλύπτουν σε απευθείας σύνδεση τα διαπλεκόμενα μίντια απαιτώντας το γκρέμισμα των τειχών για τους θριαμβευτές τής καρπαζιάς!
Η κυβέρνηση Σαμαρά, ακολουθώντας τα καταστροφικά παραδείγματα των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου, επιλέγει το βασανιστικό, αργό θάνατο μιας ολόκληρης χώρας, ο οποίος όταν επέλθει η Ελλάδα, στην καλύτερη των περιπτώσεων, θα αποτελεί το 17ο ομοσπονδιακό κρατίδιο της Γερμανίας. Αυτή, άλλωστε, είναι ίσως και η βαθιά επιθυμία τής ευρωλιγούρικης πολιτικής, επιχειρηματικής και τραπεζικής ελίτ για τη διάσωση της οποίας έχει μετατραπεί ένας ολόκληρος λαός σε Σίσυφο. Δυστυχώς, όμως, επιλέξαμε και στις τελευταίες εκλογές να μην έρθουμε σε ρήξη με πολιτικές και πολιτικούς που θα μας οδηγήσουν τώρα στην απόλυτη φτώχεια...
Δεν είμαι από εκείνους που περιμένουν τον Αλέξη Τσίπρα να εμφανιστεί ντυμένος με την κάπα τού Σούπερμαν προκειμένου να σώσει τους έλληνες από τους "Λεξ Λούθορ" που τους επιβουλεύονται. Ο πόνος θα είναι αναπόφευκτος όποιο δρόμο κι αν διαλέξουμε. Μόνο που με την ανατροπή των μνημονίων και των υποστηρικτών τους μας δίνεται η δυνατότητα να δημιουργήσουμε σχεδόν από την αρχή μια νέα χώρα, αξιοποιώντας προς όφελος των πολλών τον πλούτο της. Επομένως, σε αυτό το δράμα μπορούμε να διαλέξουμε να υποδυθούμε ή τους Οιδίποδες, αυτοβασανιζόμενοι σε υπερβολικό βαθμό για αμαρτήματα την πλήρη διάσταση των οποίων δε γνωρίζαμε, ή να είμαστε εμείς οι ίδιοι οι από μηχανής θεοί που θα οδηγήσουν το έργο στην κάθαρση. Θα προτιμούσα χίλιες φορές μια επανάσταση των συνειδητοποιημένων από μια εξέγερση των απελπισμένων. Μόνο που όταν το καράβι παλεύει με την ανταριασμένη θάλασσα δεν ψάχνεις να βρεις το κατάλληλο πλήρωμα, αλλά να πάρεις το καλύτερο δυνατό από το υπάρχον. Κι όσο γίνεται πιο γρήγορα...  

Απελάστε τούς άπληστους κι όχι τους φτωχούς, κι ας είναι και λευκοί...

Θα σας μαλώσω κ. Δένδια! Από τη στιγμή που καταπατάτε κάθε ανθρώπινο δικαίωμα γιατί να μείνετε μόνο στο πογκρόμ και να μην επιχειρήσετε και το επόμενο άλμα προς το φασισμό; Γιατί να συγκεντρώνετε τους μετανάστες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, να τους ταΐζετε και να τους ποτίζετε, όταν μπορείτε με μερικές χιλιάδες σφαίρες να δώσετε μια αμετάκλητη λύση στο μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας, που δεν είναι φυσικά η τάξη σας αλλά αυτοί οι καταραμένοι οι αράπηδες που εγκατάλειψαν τις χώρες τους από δική τους επιλογή κι όχι γιατί τις εξαθλίωσε η αποικιοκρατική Δύση; Τί κι αν δεν χωρέσουν όλοι τους στο σκοπευτήριο της Καισαριανής; Δεν πειράζει, έχουμε την υπομονή να παρακολουθούμε εκτελέσεις σε καθημερινή βάση μέχρι να εξαλειφθούν ολοσχερώς μαζί με τους ξένους και η εγκληματικότητα, η ανεργία και η φτωχοποίηση του ελληνικού πληθυσμού. Ή μήπως όχι; Μήπως, λέω μήπως, όποιος αναζητά αποδιοπομπαίους τράγους για να δικαιολογεί τις ταξικές πολιτικές του δεν είναι τίποτα άλλο από ένας γελοίος καισαρίσκος που προσφέρει αίμα στην αρένα ώστε να αποκοιμίζει τα κατατρομοκρατημένα πλήθη;...
Το μαζικό κυνήγι ανθρώπινων ψυχών με μοναδικό κριτήριο το χρώμα τού δέρματός τους δεν είναι τίποτα άλλο από πογκρόμ. Πόσω μάλιστα όταν από τις μερικές χιλιάδες προσαγωγές οι συλλήψεις που ακολούθησαν ήταν σαφώς λιγότερες. Δε στέκομαι όμως ούτε στο ποσοτικό κριτήριο ούτε στην αφέλεια με την οποία κάποιοι κρατούν το σκορ όταν αποκαλύπτεται το έγκλημα ενός ξένου σε βάρος ενός έλληνα, όπως συνέβη στην Πάρο. Προφανώς και κάθε έγκλημα θα πρέπει να τιμωρείται αναλόγως της βαρύτητάς του, αλλά όποιος πιστεύει ότι η παραβατικότητα κρύβεται στο DNA ορισμένων φυλών και στo DNA άλλων λάμπει η αγνότητα και η αρετή τότε έχει καταλάβει ελάχιστα από την ανθρώπινη φύση. Γι' αυτό κι αν ακόμα μπορούσαμε να κλειδαμπαρώσουμε τα σύνορα και να μην περνούσαν από αυτά ούτε καν τα κουνούπια τού Δυτικού Νείλου η εγκληματικότητα σε αυτήν τη χώρα θα εξακολουθούσε να αύξανε αλματωδώς γιατί πάντοτε αυτό συμβαίνει όταν οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Μόνο τυχαίο δεν είναι, άλλωστε, ότι εξαπολύθηκε αυτό το χυδαίο ανθρωποκυνηγητό, που ονομάστηκε "Ξένιος Ζευς" σα να ζούσαμε στο οργουελικό "1984" (οι τύποι ακόμα και στις ονομασίες που δίνουν στα κυνήγια μαγισσών τους θυμίζουν τις τραγελαφικότερες στιγμές των συνταγματαρχών), λίγες ώρες πριν ανακοινωθεί κι επισήμως το νέο πακέτο άγριας λιτότητας από το οποίο θα γεννηθούν νέοι ληστές, δολοφόνοι και βιαστές. Και πολύ φοβάμαι πως τότε οι ηθικοί αυτουργοί θα δυσκολευτούν πολύ να στήσουν πογκρόμ σε βάρος των λευκών αυτήν τη φορά εν δυνάμει ψηφοφόρων τους...
Η Ελλάδα παράγει και μπορεί να παράξει πλούτο ο οποίος μπορεί να ταΐσει πολύ περισσότερους από τα 10.000.000 των ελλήνων. Το μεγάλο πρόβλημα δεν ήταν ποτέ εθνοφυλετικό, αλλά ήταν πάντοτε ταξικό. Αντί, επομένως, να αφηνόμαστε να παραπλανώμαστε από λαοπλάνους δημεγέρτες οι οποίοι υπερεκμεταλλεύονται το φαινόμενο για να αποκρύβουν την αιτία κι αντί μια οργανωμένη υποτίθεται πολιτεία να αντιγράφει την ατζέντα και τις μεθόδους τής Χρυσής Αυγής ας κοιτάξουμε να εξεγερθούμε όλοι μαζί, άσπροι, μαύροι, κίτρινοι, κόκκινοι κι αρειανοί, εναντίον της νέας καταιγίδας λιτότητας από το να πέφτουμε στην παγίδα όλων εκείνων που προτιμούν να βλέπουν το λαό να βγάζει μόνος του τα μάτια του από το να γίνεται μια γροθιά και να απευλάνει μια για πάντα εκείνους που του πίνουν το αίμα παρουσιάζοντας σα γιατρειά τη δική τους απληστία για περισσότερο χρήμα κι εξουσία...