Το "λόμπι τής δραχμής" βρίσκεται στο Μαξίμου...

Οι Αντ. Σαμαράς, Β. Βενιζέλος και Φ. Κουρέλης βρίσκονται ακόμα σε φάση άρνησης! Δε μπορούν ή δεν θέλουν να πιστέψουν ότι είναι φτιαγμένοι από αναλώσιμα υλικά και πως πολύ σύντομα θα πεταχτούν στον κάδο απορριμμάτων, είτε γιατί η τρόικα θα έχει βρει να τους αντικαταστήσει με κάποια άλλα πιόνια, πιο άφθαρτα, είτε γιατί επιτέλους ο λαός θα καταλάβει ότι η σωτηρία του περνά μέσα από την υπερνίκηση του φόβου του. Ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορούσε να συνέχιζε τις διακοπές του για άλλους τρεις μήνες στην όμορφη Κρήτη και πάλι να εκλεγόταν πρωθυπουργός, με μεγάλη άνεση μάλιστα! Είναι τόσο απλό που μόνο αν είσαι πλούσιος δε μπορείς να το καταλάβεις: όταν κάποιος δεν έχει ούτε ένα ευρώ στην τσέπη, θα ψηφίσει με βάση την πείνα του, όση τηλεοπτική υστερία κι αν εκπέμψουν οι διάφοροι Καψήδες...
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απειροελάχιστος εχθρός για την τρόικα εσωτερικού μπροστά στον ίδιο της τον εαυτό. Αυτή η κυβέρνηση δεν πρόκειται να καταρρεύσει σύντομα γιατί είχε απέναντί της μια ισχυρή αντιπολίτευση, αλλά γιατί πρόκειται να επιβάλει νέα δυσβάσταχτα μέτρα σε βάρος των πολλών, τα οποία μάλιστα έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις προεκλογικές δεσμεύσεις των τριών κομμάτων που την αποτελούν. Το αστείο σε αυτήν την τραγωδία είναι το ότι ο σημαντικότερος εκπρόσωπος στην Ελλάδα τού "λόμπι τής δραχμής", όπως ονομάζεται το νέο εκφοβιστικό σλόγκαν τού Αντ. Σαμαρά, δεν είναι άλλος από τον ίδιο το σημερινό πρωθυπουργό. Είναι αυτές ακριβώς οι πολιτικές που ετοιμάζεται να υλοποιήσει οι οποίες οδηγούν κατευθείαν στην έξοδο από το ευρώ. Σε ένα, πάντως, έχει δίκιο: είναι τα τελευταία μέτρα που πρόκειται να επιβάλει γιατί δεν θα προλάβει να συνεχίσει το καταστροφικό του έργο...
Οι τρεις συγκυβερνώντες είναι μπλεγμένοι σε έναν τρόπο τινά λαβύρινθο, στον οποίο όμως μπήκαν οικειοθελώς. Με την πολιτική που ακολουθούν δεν πρόκειται να βρουν την έξοδο, σε προσωπικό, κομματικό κι εθνικό επίπεδο, γιατί απλούστατα αυτή δεν υπάρχει. Το να επιχειρηματολογείς πως τα νέα μέτρα οριζόντιας λιτότητας θα φέρουν την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας είναι σα να προσπαθείς να πείσεις έναν ασθενή πως θα τον γιατρέψεις, σκοτώνοντάς τον! Εκτός αν πιστέψουμε το καλοφτιαγμένο παραμύθι για λύτρωση της ψυχής στη βασιλεία των ουρανών, δε μπορώ να βρω άλλη λογική σε αυτόν τον παραλογισμό. Υπενθυμίζω πως τα τελευταία δυόμισι χρόνια έχουν περάσει τρεις πρωθυπουργοί και τρεις υπουργοί Οικονομικών, οι οποίοι έκαναν τα ίδια ακριβώς πράγματα με την ίδια ακριβώς αποτυχία. Κι όσο για τα ψέματα με τα οποία μας "βομβάρδισαν" στο ίδιο διάστημα, αν ήταν χρυσές λίρες σήμερα όλοι οι έλληνες θα ήταν πάμπλουτοι. Τί να θυμηθώ και τί να ξεχάσω; Πως η Ελλάδα επανακτούσε την αξιοπιστία της, όπως δικαιολογούσε την αγάπη του για τα δωρεάν ταξίδια ο ρεζίλης των Παπανδρέου; Πως το 2011 θα βγαίναμε στις αγορές, όπως είχε υποσχεθεί ο Γ. Παπακωνσταντίνου, ή πως δεν θα έμπαινε φόρος στα ακίνητα μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, όπως είχε δεσμευτεί ο Β. Βενιζέλος; Αν δεν αλλάξεις τον τρόπο που μαγειρεύεις, το ίδιο φαγητό θα βγάλεις. Φαίνεται, όμως, πως οι χορτάτοι απαξιούν να ασχολούνται με τόσο "μικροπρεπή" πραγμάτα...   

Η ντροπή είναι διπλή για τους "αριστερούς"...

Μπορεί η πολιτική που ακολουθεί κι αυτή η συγκυβέρνηση να αποδειχθεί η πλέον αποτελεσματική και οι έλληνες να διασωθούν στο τέλος τής διαδρομής. Δεν κατέχω την απόλυτη γνώση ώστε να είμαι σίγουρος ότι η δική μου άποψη, πως δηλαδή αυτή η πολιτική δεν πρόκειται να μας βγάλει ποτέ από το "λάκκο" στον οποίο έχουμε πέσει, είναι και η σωστή. Ωστόσο, αυτό που δεν ανέχομαι είναι να βαφτίζουν το νεοφιλελευθερισμό αριστερή πρακτική και με αυτόν τον τρόπο να προσπαθούν να δικαιολογούν κάποιοι τη χυδαία υποτέλειά τους. Ο Φ. Κουρέλης μπορεί να ισχυρίζεται όσο θέλει πως η πολιτική στην οποία συναινεί, αποτελεί και την καλύτερη λύση για τον τόπο. Αρκεί να αφαιρέσει την "Αριστερά" από την ονομασία τού κόμματός του και να ζητήσει συγγνώμη από όλους εκείνους που τον ψήφιζαν τόσα χρόνια γιατί πίστευαν ότι είχαν να κάνουν με έναν άνθρωπο που έβαζε τα συμφέροντα των πολλών πάνω από τα συμφέροντα των λίγων...
Αισθάνομαι οίκτο για το Φ. Κουρέλη και κάθε άλλο εκπρόσωπο της ΜΝΗΜΑΡ κάθε φορά που καλούνται να δικαιολογήσουν δημοσίως τα αδικαιολόγητα. Τους λυπάμαι ακόμα περισσότερο όταν χρησιμοποιούν ως επιχείρημα πως η χώρα δεν πρέπει να οδηγηθεί σε άλλες εκλογές. Με λίγα λόγια, είναι προτιμότερη η καταστροφή τού λαού της από το να αλλάξουμε πορεία πριν "ξεψυχήσει" και η τελευταία προοπτική ανάκαμψης. Γιατί δε χτίζουν, επιτέλους, μια εκκλησία λατρείας τού ευρώ στην πλατεία Συντάγματος, δεν αναγορεύουν σαν προφήτη του τον αρχιερέα τής διαπλοκής Κ. Σημίτη κι ως αποστόλους του τον Κ. Καραμανλή, το ρεζίλη των Παπανδρέου, το Λ. Παπαδήμιο, τον Αντ. Σαμαρά, το Β. Βενιζέλο και τον Φ. Κουρέλη ώστε να ικανοποιηθεί η ματαιοδοξία τους και ύστερα να δούμε τί θα γίνει με αυτούς τους έρμους τους πιστούς, οι οποίοι έχουν ταλαιπωρηθεί να εκβιάζονται;...
Οταν ο πρωθυπουργός τής Κίνας, της πιο ραγδαίως αναπτυσσόμενης οικονομίας στον κόσμο, διαμηνύει στην Ανγκ. Μέρκελ πως η μεγαλύτερη ανησυχία του είναι μια έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη κι όταν ο υπουργός Οικονομικών τής Γαλλίας ισχυρίζεται πως σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα προκληθεί σοκ, η πολιτική μας ελίτ εξακολουθεί να παίζει την παρτίδα σα να μην έχει ούτε ένα καλό χαρτί στη διάθεσή της και να παραπέμπει την όποια επαναδιαπραγμάτευση στις ελληνικές καλένδες. Κι αν από το πάλαι ποτέ δικομματισμό δεν περιμέναμε να αλλάξει "χαρακτήρα" στα "γεράματα", από το Φ. Κουρέλη και τους συντρόφους του απαιτούσαμε πολύ περισσότερα από το να συναινεί στη μείωση ακόμα και των συντάξεων των 370 ευρώ μέσω της πλήρους κατάργησης των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα και του επιδόματος αδείας. Η ντροπή είναι διπλή για εκείνους που εγκληματούν βαυκαλιζόμενοι τους αριστερούς...      

"Ματώνει η καρδιά μου" με την υποκρισία...

Θαυμάζω τους οργανισμούς τού Αντ. Σαμαρά, του Β. Βενιζέλου, του Φ. Κουρέλη και της Ανγκ. Μέρκελ. Μολονότι η καρδιά τους ματώνει συχνά, εκείνοι παραμένουν ζωντανοί! Εκτός αν μας κοροϊδεύουν ομαδικώς κι όχι μόνο δε συγκινούνται από το δράμα των ελλήνων συνταξιούχων για παράδειγμα, όπως θέλει να μας πείσει η καγκελάριος της Γερμανίας, αλλά το θεωρούν αναγκαία παράπλευρη απώλεια προκειμένου να μην υποστούν βαριά ζημιά οι χρηματοδότες τους από το εγχώριο και διεθνές τραπεζικό κι επιχειρηματικό σύστημα. Προφανώς και η Ανγκ. Μέρκελ έχει δίκιο όταν ισχυρίζεται πως πρέπει να υποστούν θυσίες όσοι έχουν κονομήσει από την πατρίδα τους κι έχουν μεταφέρει τα λεφτά τους στο εξωτερικό. Μόνο που η ίδια και η τρόικα, πέρα από ευχολόγια για τη φοροδιαφυγή και τη φοροαποφυγή, έχουν βάλει το μαχαίρι στο λαιμό μόνο για να υποστούν περικοπές οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Ποτέ δε χρησιμοποίησαν ως απειλή για τη μη χορήγηση κάποιας δόσης την έκτακτη φορολόγηση των πλουσίων, αλλά μόνο το "ψαλίδι" σε μισθούς, επιδόματα, συντάξεις της συντριπτικής πλειονότητας του ελληνικού λαού...
Βεβαίως, τη μεγαλύτερη ευθύνη για το ότι δεν έχουν ματώσει οι 200 οικογένειες που λυμαίνονται τον πλούτο αυτής της χώρας δεν την έχει η Ανγκ. Μέρκελ, αλλά η τρόικα εσωτερικού, που εξακολουθεί το ανόητο παιχνιδάκι της με τα μέτρα των 11,6 δισεκατομμυρίων ευρώ, τα οποία θα είναι 13,5 δισεκατομμύρια! Την ώρα που ακόμα και οι πέτρες ξέρουν ότι έχουν αποφασιστεί κι ότι θα είναι επώδυνα για τους περισσότερους έλληνες, βγαίνουν κάθε τρεις και λίγο ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος μάλιστα ήταν υπουργός Οικονομικών όταν συμφωνήθηκε το δεύτερο μνημόνιο και τώρα δήθεν αντιπολιτεύεται τον εαυτό του, κι ο πρόεδρος της ΜΝΗΜΑΡ να μας κοροϊδεύουν για τις δήθεν δικές τους "κόκκινες γραμμές", οι οποίες θα αλλάξουν χρώμα την ώρα τής ψηφοφορίας στη Βουλή και θα γίνουν "σφάξε μου αγά μου να αγιάσω". Αν θέλουν ο κόσμος να τους πιστέψει, ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα: ας αποσύρουν τη στήριξή τους στην κυβέρνηση, ας καταψηφίσουν τα μέτρα κι ας δώσουν με αυτόν τον τρόπο ένα ισχυρό μήνυμα στο εξωτερικό πως οι έλληνες δεν είναι λαός ραγιάδων...
Σε διαφορετική περίπτωση, ας κάνουν μια εξαίρεση από τη συνήθη ρητορική τους κι ας πουν και μια αλήθεια: ότι τα πάντα έχουν συμφωνηθεί από την πρώτη ημέρα που ορκίστηκε πρωθυπουργός ο Αντ. Σαμαράς κι όλα τα υπόλοιπα δεν είναι τίποτα άλλο από μια κακόγουστη επικοινωνιακή διαχείριση ενός προαποφασισμένου εγκλήματος. Αυτή η χώρα δεν θα σωθεί με την εσωτερική υποτίμηση, δηλαδή με τη φτωχοποίηση των μικρομεσαίων και με τον αφανισμό των φτωχών, αλλά με τη δίκαιη αναδιανομή τού παραγόμενου πλούτου και με την παροχή ίσων ευκαιριών για την παραγωγή νέου. Οταν, όμως, προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι διασώσει τους μισθούς των ΟΥΚάδων από εκείνους των δασκάλων και των καθηγητών όλοι καταλαβαίνουμε ότι συνεχίζουμε να μην θέλουμε να φτιάχνουμε πολίτες σε αυτήν τη χώρα, αλλά πελάτες... 

Μεταξύ κατεργαραίων...ομερτά

Σύμφωνα με σικελική παροιμία, "όποιος δε βλέπει, δεν ακούει και δε μιλά ζει εκατό χρόνια"! Προφανώς τη συμμερίζεται κι ο πάλαι ποτέ δικομματισμός, ο οποίος φρόντισε να την εφαρμόσει (και) στην περίπτωση της Siemens,το σκάνδαλο των σκανδάλων το οποίο για την ελληνική Βουλή έληξε με έναν αισχρό συμβιβασμό, με τον οποίο αντί να μπουν δισεκατομμύρια ευρώ στο άδειο δημόσιο ταμείο θα δοθούν από τη γερμανική πολυεθνική μερικά εκατομμύρια για την πραγματοποίηση σεμιναρίων στους δημοσίους υπαλλήλους για την καταπολέμηση της διαφθοράς! Θα μου πείτε, βεβαίως, πως αν δε μάθεις από τον ειδικό από ποιόν θα μάθεις, αλλά ο τρόπος που "κουκουλώνεται" κι αυτό το έγκλημα σε βάρος τού δημόσιου πλούτου μαρτυρά και την απόλυτη συνενοχή ενός συστήματος που είχε μάθει μέχρι πρόσφατα να καλύπτει με τα ρουσφέτια τη δυσωδία των πολιτικών του...

Ποιός ξέρει, αν ο Αντ. Σαμαράς κι ο Β. Βενιζέλος ζούσαν στο Παλέρμο κι ένας απ' τους δυο συλλαμβανόταν από τους "καραμπινιέρι", μπορεί και να αντάλλαζαν ένα φιλί στο στόμα, όπως έχουμε δει τους μαφιόζους να κάνουν για να βεβαιωθούν ότι θα τηρηθεί ο "νόμος" τής ομερτά! Κι αυτό γιατί και οι δυο τους ξέρουν ότι αν ποτέ αποκαλυπτόταν το σκάνδαλο Siemens σε όλες του τις διαστάσεις, η πολιτική ελίτ τής τελευταίας 20ετίας θα έπρεπε να περάσει το υπόλοιπο του βίου της στη φυλακή. Ο σημερινός πρωθυπουργός, για παράδειγμα, ο οποίος είχε ρίξει μια κυβέρνηση της Ν.Δ. υπακούοντας στη σχετική εντολή που του είχε δοθεί από τα διαπλεκόμενα συμφέροντα, θα έπρεπε να εξηγήσει γιατί είχε χρηματοδοτηθεί και η Πολιτική Ανοιξη από τα μαύρα ταμεία τής Siemens...
Οπως θα έλεγε κι ο "μέγας δάσκαλος" Γκέμπελς, μια προπαγάνδα για να είναι αποτελεσματική πρέπει να λέει τη μισή αλήθεια. Γι' αυτό αποδεικνύεται αποτελεσματική η ρητορική τού Ν. Μιχαλολιάκου, ο οποίος χρησιμοποιεί την πραγματικότητα της ατιμωρησίας τού φαύλου πολιτικού συστήματος προκειμένου να περάσει σε ευρύτερο ακροατήριο τις μισαλλόδοξες κραυγές του. Τον βοηθά, βεβαίως, και το ίδιο το ενοχικό πολιτικό σύστημα, το οποίο αρνείται ακόμα και την αυτοκάθαρσή του, παραχωρώντας το δικαίωμα σε όλους εκείνους που κάνουν μπίζνες με τα χειρότερα ένστικτα της μάζας να παρουσιάζονται σαν οι "κύριοι Πεντακαθαρίδηδες"...  

Εμείς ή αυτοί...

Η εθνική ενότητα είναι, προφανώς, ζητούμενο σε κάθε περίσταση, πόσω μάλλον σε εποχές όπως η σημερινή. Μόνο που ακόμα πιο απαραίτητη, ειδικώς στις ημέρες που ζούμε, είναι η ταξική ενότητα απέναντι σε πολιτικές που απαξιώνουν τους μικρομεσαίους κι απαλλάσσουν των ευθυνών τους την τραπεζική, επιχειρηματική και πολιτική ελίτ αυτής της χώρας. Σε αυτό το πλαίσιο, κι όπως φάνηκε κι από τις συναντήσεις του Αντ. Σαμαρά με Μέρκελ-Ολάντ, είναι καταστροφικό για τον ελληνικό λαό να συμπαραταχθεί πίσω από τον πρωθυπουργό του. Κι αυτό γιατί τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειονότητας των ελλήνων δεν ταυτίζονται με τα συμφέροντα της καγκελαρίου τής Γερμανίας και του προέδρου τής Γαλλίας...
Οσο κι αν θέλουν τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης να παρουσιάζουν το μαύρο άσπρο, δεν έχουμε τόσο ασθενή μνήμη ώστε να μην θυμόμαστε με τί θριαμβευτικούς τόνους υποδέχονταν τα ίδια το ρεζίλη των Παπανδρέου και το Λ. Παπαδήμιο κάθε φορά που επέστρεφαν από τας Ευρώπας φέρνοντας στις "αποσκευές" τους "εθνικές επιτυχίες΄", όπως την υπογραφή τού μνημονίου ή το PSI. Ας μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας: ο Αντ. Σαμαράς δεν αποκόμισε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ από τις επαφές του με Μέρκελ-Ολάντ. Εκτός αν θεωρήσουμε επιτυχία την απόδοση στρατιωτικών τιμών στο Βερολίνο και τα φιλικά χαμόγελα στο Παρίσι. Πώς θα πληρώσει, για παράδειγμα, ο λαός το παραφουσκωμένο εκκαθαριστικό τής εφορίας, το χαράτσι στα ακίνητα, το διπλάσιου κόστους σε σχέση με πέρυσι πετρέλαιο θέρμανσης ή τα φάρμακά του, για τα οποία οι φαρμακοποιοί ζητούν μετρητά; Με τις δηλώσεις συμπαράστασης της φράου Μέρκελ και του μεσιέ Ολάντ πως έχουν επίγνωση των θυσιών των πολιτών; Αν τις αντιλαμβάνονταν, δεν θα απαιτούσαν τη συνέχιση πολιτικών που οδηγούν στον αφανισμό τού λαού. Γι' αυτό ας αφήσουν στην άκρη τον υποκριτικό τους οίκτο, μαζί με το φιλαράκι τους τον Αντ. Σαμαρά, κι ας πουν την αλήθεια. Πως, δηλαδή, Γερμανία και Γαλλία προσπαθούν να κερδίσουν ακόμα περισσότερο χρόνο, να καρπωθούν το σύνολο της ελληνικής δημόσιας περιουσίας και, στη συνέχεια, να πετάξουν την Ελλάδα από την ευρωζώνη σαν παραστυμένη λεμονόκουπα...
Τί σημαίνουν όλα αυτά; Πολύ απλά, ή εμείς ή αυτοί και, δυστυχώς, σε "αυτούς" δε συμπεριλαμβάνονται μόνο ξένοι, αλλά κι αρκετοί έλληνες. Ανάμεσά τους οι 200 οικογένειες που λυμαίνονται τον πλούτο αυτής της χώρας, οι πολιτικοί λακέδες τους που ετοιμάζονται να ψηφίσουν και τρίτο μνημόνιο, καθώς και τα μιντιακά παπαγαλάκια τους που όταν τα ακούς να μιλούν, νομίζεις πως αναφέρονται σε μια χώρα που είναι ο ομφαλός τής γης κι όχι το κλωτσοσκούφι τής Ευρώπης. Γι' αυτό την ώρα που οι εξουσιαστές μας, μας εύχονται "καλό χειμώνα" ας τους αντιπαρατάξουμε το "καλοί αγώνες"...   

Η θύελλα ακολουθεί πάντα τη "σπορά" ανέμων...

Οσοι παρουσιάζονται ξαφνιασμένοι από τα επεισόδια στην Κόρινθο, όπου και χρυσαυγίτες επιτέθηκαν στους "αδελφούς" ματατζήδες κι ο υποστηριζόμενος κι από το ΣΥΡΙΖΑ δήμαρχος έκοψε την υδροδότηση στους μετανάστες που κρατούνται στο υπό "εκκόλαψη" στρατόπεδο συγκέντρωσης της πόλης ( "προφανώς" γιατί σε έναν "πόλεμο", όπως αποκάλεσε ό,τι συμβαίνει ο δήθεν Αριστερός πολιτικάντης, επιτρέπεται ακόμα και η θανάτωση δια της λειψυδρίας), μάλλον δεν έχουν ακούσει ποτέ πως όταν σπέρνεις ανέμους θα θερίσεις θύελλες. Την ίδια "συγκομιδή" θα έχεις, επίσης, όταν προσπαθείς να επιλύσεις ένα σοβαρότατο ζήτημα, όπως είναι το μεταναστευτικό, χρησιμοποιώντας χιτλερικές μεθόδους, τις οποίες δικαιολογείς με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα τύπου "Ξένιος Δίας" (ανατριχιάζω και μόνο που αναφέρω αυτόν τον οργουελικό ευφημισμό, που αντικαθιστά την πραγματική ονομασία "πογκρόμ") για τα οποία ακόμα κομπορρημονεί ο Ν. Δένδιας...
Οταν κυνηγάς ανθρώπους με βάση το χρώμα τού δέρματός τους, τη γλώσσα ή την θρησκεία τους και τους μεταφέρεις νύχτα με τρένα σε διάφορες γωνιές τής χώρας, όπως είχε συμβεί και στην Θράκη, ντροπιάζεις οποιαδήποτε δημοκρατική παράδοση έχει αυτός ο τόπος, εξομοιώνοντας το σημερινό ελληνικό κράτος με φασιστικά εκτρώματα του παρελθόντος, τα οποία αντιμετώπιζαν με Αουσβιτς τα δικά τους κόμπλεξ κατωτερότητας. Και το πιο ειρωνικό; Εχεις κάνει μια τόσο πρόχειρη δουλειά ώστε να μη μπορείς να πείσεις ούτε τους πιο έτοιμους να πειστούν από το ακροατήριό σου, όπως είναι οι χρυσαυγίτες και οι κατατρομαγμένοι μικροαστοί, ότι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης τα οποία επιθυμείς να δημιουργήσεις ανά τη χώρα απότελούν λύση στο πρόβλημα. Γι' αυτό και οι μικροί εμφύλιοι πόλεμοι, όπως αυτός της Κορίνθου, οι οποίοι στήνονται στη μεσαιωνική ελληνική επαρχία, η οποία είχε βολευτεί όλα αυτά τα χρόνια με την υπερσυγκέντρωση μεταναστών στην Αθήνα και την εκμετάλλευση, στα όρια της υποδούλωσης, των ξένων που εργάζονταν στα δικά της χωράφια, οικοδομές της κι αλλού, θα είναι  κανόνας κι όχι η εξαίρεση εφόσον δεν υλοποιηθούν πολιτικές που και τα ανθρώπινα δικαιώματα θα σέβονται και δεν θα μετατρέπουν την Ελλάδα σε ευρωπαϊκή "χωματερή" ανθρώπινων ψυχών...
Πού είναι η πίεση της ελληνικής κυβερνησης, με οποιοδήποτε τρόπο (ακόμα και με την παραχώρηση ταξιδιωτικών εγγράφων σε όσους μπαίνουν παράνομα από τα σύνορα) για αλλαγή τού "Δουβλίνου ΙΙ" και για την εφαρμογή των συμφωνιών επαναπατρισμού με τις χώρες προέλευσης των μεταναστών; Πού είναι οι επιτροπές οι οποίες θα εξετάζουν με πολύ ταχύτερες διαδικασίες την παροχή ασύλου στους πρόσφυγες; Πού είναι οι πολιτικές ενσωμάτωσης κι απογκετοποίησης; Κι αυτά είναι μόνο μερικά παραδειγματα του τί πρέπει να γίνει προς αντικατάσταση μικροπολιτικών "στρατηγικών", οι οποίες προσκρούουν στην πανάρχαια διαπίστωση ότι το μίσος που γεννάς, υιοθετείς κι αναπαράγεις κάποια στιγμή θα γίνει τόσο μεγάλο κι ανεξέλεγκτο που θα "καταπιεί" κι εσένα τον ίδιο χωρίς κανέναν ενδοιασμό... 
 

Οταν οι "καρχαρίες" χαμογελούν, οι "μαρίδες" είναι ήδη το γεύμα τους...

Δεν είναι τυχαίο πως ο Αντ. Σαμαράς έχει σπουδάσει στο ίδιο πανεπιστήμιο με το ρεζίλη των Παπανδρέου. Φαίνεται πως και οι δυο τους, πέρα από τα όσα γράμματα έμαθαν, διδάχθηκαν πως ο καλύτερος τρόπος για να πετύχεις στη ζωή σου είναι να γίνεις όσο περισσότερο δουλοπρεπής είναι δυνατό! Γι' αυτό κι ο σημερινός πρωθυπουργός κάνει τα ίδια, μα τα ίδια ακριβώς, λάθη με τον προκάτοχό του, με πρώτο και κύριο την απόλυτη πρόσηλωση στους ευκταίους στόχους μιας κλίκας ανθρώπων οι οποίοι πόρρω απέχουν από το να ταυτίζονται με τις επιθυμίες τής συντριπτικής πλειονότητας του ελληνικού λαού. Λες και δε φταίνε τα λάθη που δε βρίσκουν ανταπόκριση στην πραγματικότητα, αλλά η ίδια η πραγματικότητα...
Ο πρωθυπουργός έχει ξεκινήσει ένα μπαράζ συναντήσεων με διεθνείς παράγοντες και συνεντεύξεων στον ξένο Τύπο, η κοινή συνισταμένη των οποίων είναι να ομολογήσει, όσο γίνεται ευκρινέστερα, την πίστη του σε αδιέξοδες νεοφιλελεύθερες κι οριζόντιες πολιτικές, οι οποίες στο τέλος τής ημέρας θα έχουν οδηγήσει στην απόλυτη φτωχοποίηση των μικρομεσαίων και στην αναδιανομή τής πίτας όχι βεβαίως προς όφελος των πολλών, αλλά για χάρη των πλουσίων εσωτερικού κι εξωτερικού. Ας θυμίσω στον Αντ. Σαμαρά, γιατί φαίνεται πως το έχει ξεχάσει, πως το ρόλο τού "καλού παιδιού" είχε κρατήσει για τον εαυτό του κι ο ρεζίλης των Παπανδρέου, η πολιτική καριέρα τού οποίου είναι πιο νεκρή κι από πιγκουίνο στη Σαχάρα...
Θα μου πείτε, όσοι ακόμα υποστηρίζετε δυο από τους χειρότερους πρωθυπουργούς που γνώρισε αυτή η χώρα, πως τόσο ο Γ. Παπανδρέου όσο κι ο Αντ. Σαμαράς δεν έχουν στο μυαλό τους τη δική τους πολιτική επιβίωση, αλλά τη διάσωση του τόπου και του λαού του. Αφού μου δώσετε πρώτα λίγα λεπτά για να γελάσω με την ψυχή μου,να παρατηρήσω πως και οι δυο τους δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να έχουν δώσει και να δίνουν μάχες εμπροσθοφύλακής για τη διατήρηση ενός συστήματος το οποίο υπηρέτησαν επί δεκαετίες και θα παρουσιάζονταν αχάριστοι απέναντί του, αν τώρα συνέδραμαν στη διάλυσή του. Από αυτήν την άποψη δικαιολογώ τους χαριεντισμούς τους με τους διάφορους "καρχαρίες" τής εγχώριας και διεθνούς πολιτικής, επιχειρηματικής και τραπεζικής ελίτ. Μόνο που όταν τα σαρκοβόρα θηλαστικά χαμογελούν τα νέα δεν είναι ποτέ καλά για τις μαρίδες...