Προφανώς και η διπλωματία δεν μπορεί να ασκείται παρουσία τηλεοπτικών καμερών και κοινού. Η δημοσιότητα εμπεριέχει και τον κίνδυνο της επικοινωνιακής και μόνο διαχείρισης. Τα τελευταία επτάμισι χρόνια, ωστόσο, οι ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις κινούνται μονίμως στο σκοτάδι, επιτρέποντας και στους κακόβουλους να βγάζουν συμπεράσματα που δεν τιμούν την πατριωτική συνείδηση όσων τις χειρίζονται. Αν μαθαίναμε, για παράδειγμα, γιατί συνομίλησε πριν μερικές εβδομάδες με τον πρωθυπουργό στο Μαξίμου ο επικεφαλής των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών ενδεχομένως και να μην συσχετίζαμε αυτή την επίσκεψη με όσα την ακολούθησαν...
Διαβάζοντας, εξάλλου, τα ονόματα των μελών τού υπουργικού συμβουλίου το μάτι μου πέφτει στους υπουργούς Εξωτερικών, Γ. Γεραπετρίτη, και Άμυνας, Ν. Δένδια, δύο πολιτικούς με βαρύνουσα σημασία, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας τους. Δεν έχω πολυακούσει, όμως, τις φωνούλες τους τις τελευταίες ημέρες. Τους ταλαιπωρεί, μήπως, κάποια ίωση που κόλλησε ο ένας στον άλλο; Διαφορετικά, θα έπρεπε να γνωρίζουν, ιδίως αν θέλουν να ανέλθουν σε ακόμα υψηλότερα, πως τα υψηλά αξιώματα απαιτούν και περισσότερο θάρρος. Στη νηνεμία, άλλωστε, δεν θα βρεις κακό καπετάνιο...
