Και το νερό της βροχής Κυριάκο, έτσι, για τη συνέχεια του κράτους...

Λίγο πριν κλείσει η Βουλή για το καλοκαίρι η κυβέρνηση συνεχίζει τις αγαπημένες της ιδιωτικοποιήσεις. Κι αφού τα περισσότερα έχουν ήδη ιδιωτικοποιηθεί- "χάρη" και στην πρώτη φορά Αριστερά- σειρά παίρνουν αγαθά που ακόμα και την εποχή των μνημονίων δεν θα διανοούμασταν πως θα παραχωρούνταν, όπως το νερό και οι αρχαιότητες... 

Νωρίτερα κι ανάμεσα σε άλλα "επιτεύγματά" της στον τομέα τής διαφθοράς νομιμοποίησε και το 13ωρο εργασίας- τυχαίο θα είναι το νέο ρεκόρ εργατικών ατυχημάτων- ενώ τα καρτέλ που προστατεύει μας έχουν κάνει πρωταθλητές Ευρώπης στην ακρίβεια σε είδη πρώτης ανάγκης. Και σαν τελευταίο δωράκι το καθεστώς Μητσοτάκη επιχειρεί και τη συνταγματοποίηση του νεοφιλελευθερισμού μέσω της Αναθεώρησης...

Ο διαχρονικός μας πρωθυπουργός ποτέ δεν έκρυψε την αγάπη του για τον θατσερισμό κι ως προς αυτό τουλάχιστον του αναγνωρίζω μια εντιμότητα και συνέπεια. Το ερώτημα είναι τι θα πράξει μια προοδευτική κυβέρνηση, αν κι εφόσον προκύψει κάτι τέτοιο από τις επόμενες εκλογές. Θα τα αλλάξει όλα αυτά ή θα επικαλεστεί την ασφάλεια δικαίου και τη συνέχεια του κράτους; Κι αν επικαλεστεί τέτοιου είδους επιχειρήματα γιατί να μην διατηρήσουμε το νεοφιλελεύθερο πρωτότυπο;...

Αν ήμουν ο Μητσοτάκης και είχα απέναντί μου αυτή την αντιπολίτευση θα ιδιωτικοποιούσα άμεσα το νερό τής βροχής και τον Παρθενώνα, μόνο και μόνο για την απόλαυση να κάνω ό,τι θέλω και να μην δίνω λογαριασμό σε κανέναν. Δεν αποκλείεται και να το πράξει χωρίς να έχει διαβάσει αυτές τις γραμμές. Όταν, άλλωστε, έχεις έναν αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης από σπόντα κι έναν γραμματέα κομμουνιστικού κόμματος να σε ξεπλένουν στο Προεδρικό- οι υπόλοιποι βρίσκουν άλλες αφορμές- γιατί να φοβάσαι οποιονδήποτε άλλο πέρα από τον Αντ. Σαμαρά;...

 

  

Οποιονδήποτε άλλο εκτός από τον Μπέο...

Ο δήμαρχος δεν είναι μόνο για να μαζεύει σκουπίδια, να ασφαλτοστρώνει τους δρόμους, να κατασκευάζει κυκλικούς κόμβους ή να στήνει αγάλματα με την ίδια ευκολία με την οποία στήνει αγώνες. Βεβαίως και συμπεριλαμβάνονται κι αυτά στις υποχρεώσεις του, φυσικά και οι πολίτες δικαιολογούνται να τα θεωρούν αναγκαία, αλλά αν απαιτούσαμε μόνο τα στοιχειώδη από κάποιον που κατέχει ένα δημόσιο αξίωμα, τότε θα ήταν προτιμότερο οι δήμαρχοι να επιλέγονται μέσω ΑΣΕΠ κι εκείνος που διαθέτει τα περισσότερα τυπικά προσόντα να καταλαμβάνει την καρέκλα δίχως τη συμμετοχή τού λαού στην εκλογή του. Κι ο δήμαρχος, ωστόσο, οφείλει να παράγει πολιτική και οι πολιτικές έχουν ιδεολογικό πρόσημο, αφού δεν μπορείς να τους έχεις όλους ικανοποιημένους...

Από το αν ωφελεί πραγματικά τους πολλούς- όχι με έργα βιτρίνας μόνο στο κέντρο τής πόλης- κι όχι τους λίγους κι εκλεκτούς κολλητούς του, συμπεριλαμβανομένης της πάρτης του, κρίνεται και η χρησιμότητά του για το κοινωνικό σύνολο. Κι αν το να διατηρεί την πόλη του καθαρή θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ, το ίδιο ισχύει και με το να μην είναι μαφιόζος, να γνωρίζουν οι δημότες πόθεν προέκυψε η περιουσία του, να μην κρύβεται πίσω από παρένθετα πρόσωπα και να μην είναι μπλεγμένος γενικότερα σε άνομες διαδικασίες. Δεν κρίνεται, άλλωστε, πόσο επιτυχημένος είναι ένας δήμαρχος από το αν η ποδοσφαιρική ομάδα του προβιβάστηκε στην κορυφαία κατηγορία τού ελληνικού πρωταθλήματος...

Ο Βόλος δεν έγινε Μονακό τα πέντε χρόνια δημαρχίας τού Αχ. Μπέου και ούτε πρόκειται να γίνει από έναν άνθρωπο που σε μια κανονική χώρα θα σάπιζε εδώ και χρόνια στη φυλακή. Σε έναν κόσμο όπου πρόεδρος των ΗΠΑ είναι ένας τσαρλατάνος όπως ο Ντ. Τραμπ δεν μου είναι δύσκολο να εξηγήσω γιατί γητεύει την ελληνική επαρχία ένας απατεώνας που "μιλά τη γλώσσα τού κοσμάκη" και κρύβει τις αμαρτίες του πίσω από την πατρίδα, την θρησκεία και την οικογένεια...

Ούτε θα ισχυριστώ πως η πόλη που γεννήθηκα αξίζει καλύτερα γιατί αν τα άξιζε τα καλύτερα οι κάτοικοί της δεν θα στοιχίζονταν πίσω από έναν τέτοιον άνθρωπο. Όσοι, όμως, αγαπάμε το Βόλο έχουμε την ελάχιστη υποχρέωση την Κυριακή να ψηφίσουμε οποιονδήποτε άλλον πέρα από τον νυν δήμαρχο, ο οποίος στηρίζεται κι από τους χιμπαντζήδες με τα μαύρα. Ας είναι δεξιός, ας είναι σοσιαλδημοκράτης, ας είναι κομμουνιστής, οτιδήποτε άλλο είναι καλύτερο από το μαύρο τού φασισμού...