Το να είσαι Αριστερός σήμερα σημαίνει ότι δεν ξέρεις το λαό σου...

Ο Ανδρ. Δρυμιώτης και τα υπόλοιπα μαντρόσκυλα του καταρρέοντος καθεστώτος κάνουν τη δουλειά τους: στιγματίζουν και διαιρούν ώστε ο προστάτης τους να κυβερνά για πάντα. Όσο, όμως, και να το προσπαθούν, αυτό δεν πρόκειται να συμβεί... 

Ο Κ. Μητσοτάκης είναι ήδη ένας "κουτσός" πρωθυπουργός ο οποίος χάνει γοργά και την υποστήριξη του κόμματός του. Όσο για την κοινωνική πλειονότητα, αυτή εδώ και πολύ καιρό αναζητά τον αντικαταστάτη του...

Για να μπορούν, όμως, να γίνονται έστω ανεκτές δηλώσεις τού τύπου "το να είσαι Αριστερός σημαίνει ότι δεν αγαπάς την Ελλάδα" και το ημερολόγιο να μην γράφει 1950, 1960, 1970 ή και 1980 η ευθύνη και της ίδιας τής Αριστεράς είναι πολύ μεγάλη. Όπως είναι μεγάλες και οι ευθύνες τής woke ατζέντας με τις δικές της υπερβολές για το ότι ο δικαιωματισμός για πολλούς θεωρείται ασθένεια. Αντιλήψεις όπως ότι το "Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του", "δεν υπήρξε γενοκτονία των Ποντίων" ή πως "οι φοιτητές πρέπει να αποκαλούνται τα φοιτητά" έχουν δώσει πάτημα στους φύσει μισαλλόδοξους να διαδώσουν την αρρώστια τους και στον μέσο νοικοκυραίο...

Ακόμα και η πολυφορεμένη χρήση τού όρου "κυρ Παντελήδες" από τους "νόμιμους ιδιοκτήτες τής Αριστεράς" είναι βέβαιο ότι δεν οδηγεί στην απολουμπενοποίηση των μαζών. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει, τις σπρώχνει στην αγκαλιά των πιο ακραίων ιδεών. Και ύστερα η Αριστερά αναρωτιέται γιατί της έχει γυρίσει την πλάτη και η εργατική τάξη... 

Όχι, ο λαός δεν είναι άγιος, όπως τον θέλει η αριστερή ορθοδοξία. Δεν είναι, όμως, και κοπάδι το οποίο αν δεν έρχεται προς το μέρος μας είναι δική του ευθύνη κι όχι και δική μας. Αφήστε που οι τελευταίοι που μπορούν να τον πείσουν για τα δίκια τής Αριστεράς είναι όσοι την εξευτέλισαν την τελευταία δεκαετία με τις πράξεις τους και τώρα την έχουν εγκαταλείψει γιατί δεν ταιριάζει με το rebrabnding τους... 

Δεν είναι κυβέρνηση, είναι ο ποινικός κώδικας με κοστούμια και ταγέρ...

Παρακολουθούν πολιτικούς τους αντιπάλους, χρησιμοποιούν τη Βουλή για να ξεπλύνουν αρχαιοκάπηλους, ορίζουν ακαταδίωκτα για τραπεζίτες και "γαλάζια golden boys", αλλά είναι αυστηρότεροι του Δράκοντα όταν πρόκειται για την πανεπιστημιακή αστυνομία. Η χώρα διαθέτει- ελπίζω όχι για πολύ ακόμα- την πιο φαύλη κυβέρνηση και τον πιο φαύλο πρωθυπουργό τής μεταπολίτευσης, οι οποίοι πουλάνε νόμο, τάξη κι επιδόματα στους κυρ Παντελήδες μήπως και ξαναβγούν. Στην ουσία δεν πρόκειται για κυβέρνηση, αλλά για τον ποινικό κώδικα ντυμένο με κοστούμια και ταγέρ...

Στην πολυκατοικία που μένω έγινε διάρρηξη πριν μερικές εβδομάδες. Δικαιούμαι να ζητήσω να βρίσκεται ένα περιπολικό ή μία μοτοσικλέτα τής ομάδας ΔΙΑΣ έξω από αυτή νύχτα ημέρα; Όχι κι ας έχει συντελεστεί πράγματι αδίκημα γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει η μισή χώρα να φυλά την άλλη μισή. Γιατί, επομένως, συζητάμε ακόμα για τη χρησιμότητα πανεπιστημιακής αστυνομίας, λες και η μερίδα τού λέοντος της εγκληματικότητας σε αυτήν τη χώρα παράγεται στα ΑΕΙ;...

Το εκπληκτικότερο, μάλιστα, είναι πως συζητούν οι πανεπιστημιακοί αστυνομικοί να είναι άοπλοι. Αν, όμως, κρίνεται τόσο αναγκαία η παρουσία τους, αφού οι φοιτητές και οι μπαχαλάκηδες είναι σαν την Κόζα Νόστρα που μας κυβερνά κι απειλεί με φυλακίσεις όσους τυχόν σπάσουν την ομερτά για τις υποκλοπές, δεν θα έπρεπε να τους εφοδιάσουμε με κάθε διαθέσιμο όπλο για να κάνουν τη δουλειά τους; Γιατί αν είναι απλώς να διαπιστώνουν παρανομίες και να καλούν στη συνέχεια τα ΜΑΤ τότε τι χρεία έχουμε μπάτσων στις πανεπιστημιακές αυλές; Καμία, μόνο για να ηδονίζονται εκείνοι που νιώθουν απειλούμενοι από τις καταλήψεις, αλλά όχι από αυτούς που τους εξαπατούν και βιάζουν τη δημοκρατία σε καθημερινή βάση... 

  
 

Οι εσωτερικοί εχθροί ήταν πάντα εκείνοι που τους έβλεπαν στους άλλους...

Το βασικό επιχείρημα κατά τού ΣΥΡΙΖΑ την τελευταία δεκαετία που είναι είτε πρώτο είτε δεύτερο κόμμα και το οποίο έχει κάποια βάση αληθείας αφορά το λαϊκισμό του. Πράγματι, και προσωπικώς ο Αλέξης Τσίπρας έχει υποπέσει και πέφτει ακόμα αρκετές φορές σε αυτό το πολιτικό αμάρτημα. 

Ποιοι, όμως, βρίσκονται απέναντι σε αυτό το λαϊκισμό, επιρρίπτοντας στο ΣΥΡΙΖΑ παθογένειες δεκαετιών σαν να μην υπήρχαν πριν από την πρώτη φορά Αριστερά ή λες κι εξαφανίστηκαν μετά από αυτή; Το πιο βαθύ και διεφθαρμένο κατεστημένο, με υποστηρικτές του κυρ Παντελήδες που με την πρώτη ευκαιρία αποδεικνύουν ότι είναι ένας συρφετός διεφθαρμένων, υποκριτών, απάνθρωπων εχθρών τής πατρίδας και του Ιησού...

Αυτοί που αποδοκίμαζαν την προσπάθεια της κυβέρνησής το 2015, συντασσόμενοι με τον αντίπαλο, και οι οποίοι σήμερα καθυβρίζουν ακόμα και νεκρούς δεν βρίσκονται ούτε στη σωστή πλευρά τής Ιστορίας ούτε αγαπούν την πατρίδα και το λαό της ούτε τον επικεφαλής τής θρησκείας τους. Είναι πιο μαύροι κι από το μεσαιωνικό σκοτάδι, πιο φαρισαίοι κι από τον Άννα και τον Καϊάφα, πιο ακραίοι κι από τους χρυσαυγίτες. 

Είναι η Ελλάδα των πατριδοκάπηλων συνεργατών των ναζί που κυβέρνησε τη χώρα επί δεκαετίες στιγματίζοντας τους αντιπάλους της ως προδότες. Κι έρχονται σήμερα να παίξουν το ίδιο βρομερό παιχνίδι των δήθεν εσωτερικών εχθρών όταν οι ίδιοι είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί τού ελληνικού λαού και των συμφερόντων του...

Οι αρμοί τής εξουσίας δεν χρειάζονται έλεγχο παρά ξερίζωμα κι αντικατάστασή τους από άλλους που θα λογοδοτούν, αλλά δεν θα ελέγχονται από την εκτελεστική εξουσία. Αν αυτό είναι το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ, καλώς να ορίσει. Αν είναι, όμως, η δεξιά γραφειοκρατική σαπίλα να αντικατασταθεί από μία αριστερή, τότε μέλλον δεν έχουμε κι όσοι νέοι με ταλέντο και γνώσεις έχουν μείνει θα φύγουν κι αυτοί...