Για μια δράκα φραγκάτων που βλέπουν τα παιδιά τους όπως και τα υπόλοιπα assets τους...

Αυτή η κυβέρνηση νομοθετεί για τους λίγους σε όλους τους τομείς. Από το Ταμείο Ανάκαμψης ως τη συνεπιμέλεια των γονέων τα νομοθετήματά της μοιάζουν γραμμένα από ισχυρά λόμπι με μεγάλη επιρροή στις αποφάσεις της. Από πού κι ως πού, για παράδειγμα, η πολιτεία επιβάλλει αυστηρούς κι άκαμπτους κανόνες, ακόμα και για τις ώρες που θα έχει την επιμέλεια του παιδιού του ο κάθε γονέας, οριζοντίως, δίχως να αφήνεται η ευχέρεια στον δικαστή να εκτιμήσει την κάθε περίπτωση ξεχωριστά; Κι από πού κι ως πού ένα παιδί θύμα κακοποιητικού γονέα θα πρέπει να εξακολουθεί να τον βλέπει μέχρι να βγει οριστική απόφαση εναντίον του, δηλαδή μετά από πέντε χρόνια από την άσκηση ποινικής δίωξης;...

Ούτε οι δικαστές, βεβαίως, από μόνοι τους διαθέτουν την απαραίτητη εκπαίδευση και κατάρτιση ώστε να αποφασίζουν τι είναι καλύτερο για ένα παιδί. Στην πραγματικότητα μόνο η... πραγματικότητα δείχνει ποιος είναι καταλληλότερος γονέας, ούτε καν οι ειδικοί παιδοψυχολόγοι ή κοινωνικοί λειτουργοί. Αυτός, πάντως, που δεν μπορεί με τίποτα να γνωρίζει από τα πριν είναι ο νομοθέτης, ώστε να καθορίζει με μαθηματική ακρίβεια πόσες ώρες πρέπει να περνά το παιδί με τον κάθε γονιό ή αν είναι δόκιμο για κάθε απόφαση, όπως αν πρέπει το παιδί να πάει στο νοσοκομείο στην περίπτωση πυρετού, να απαιτείται η σύμφωνη γνώμη μητέρας και πατέρα...

Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων η επιμέλεια δίνεται στις γυναίκες με δικαστικές αποφάσεις καρμπόν, αφού οι δικαστές επιλέγουν την προφανή λύση από το να ενσκήπτουν με μειωμένες προσωπικές γνώσεις στην κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν συνιστά λύση, γι' αυτό και θα οφείλαμε να είχαμε ήδη δημιουργήσει ειδικώς στελεχωμένα οικογενειακά δικαστήρια και δημόσιες δομές που θα στέκονταν δίπλα σε ένα ζευγάρι από την αρχή μέχρι το τέλος, από την προσπάθεια δηλαδή να βρουν ένα modus vivendi και να μην χωρίσουν έως τον καλύτερο διακανονισμό για το μέλλον τού παιδιού τους... 

Όταν, όμως, προτεραιότητά σου είναι η ικανοποίηση ενός πολύ μειοψηφικού λόμπι μπαμπάδων είναι λογικό να συντάσσεις νομοθετικά εκτρώματα τα οποία θα τα απορρίψει η ίδια η ζωή πολύ πριν έρθει μια νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα τα αναθεωρήσει. Και η πρόκληση γίνεται ακόμα μεγαλύτερη όταν τορπιλίζεται η διαδικασία τού συναινετικού διαζυγίου προκειμένου να ικανοποιηθούν τα απωθημένα μιας δράκας φραγκάτων που αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους όπως ακριβώς και τα υπόλοιπα assets τους...   

 

Για κάθε πρόβλημα έχουν και μία ποινή...

Για κάθε πρόβλημα η κυβέρνηση έχει ως απάντηση μια ποινή. Πιστεύει, για παράδειγμα, ότι τα 300 ευρώ πρόστιμο στους παραβάτες των μέτρων κατά τού Covid είναι ψίχουλα για την πλειονότητα του λαού και προαναγγέλλει αύξησή του. Επίσης, θεωρεί πως τα παιδιά και οι έφηβοι θα επιστρέφουν αμέσως στα σπίτια τους άμα τη λήξει των σχολικών μαθημάτων τους γιατί θα επικρέμεται ο μπαμπούλας τού προστίμου που θα πληρώνουν οι γονείς τους. Ο Κ. Μητσοτάκης, μάλιστα, προχώρησε και σε εξαγωγή των ιδεοληψιών του με την πρότασή του για ευρωπαϊκό πιστοποιητικό εμβολιασμού. Αφού έκανε ο ίδιος το εμβόλιο και μπορεί να το επιδεικνύει, τι τον νοιάζει για τους άλλους;...

Το να διασώσουμε, φέτος τουλάχιστον, τον τουρισμό συνιστά εθνική κι όχι κομματική προσπάθεια, που δεν πρέπει να περιορίζεται σε επικοινωνιακές φούσκες, όπως το περσινό ηλιοβασίλεμα στη Σαντορίνη. Πώς, όμως, μπορούμε να προτείνουμε πιστοποιητικά όταν οι περισσότεροι δεν έχουμε εκ των πραγμάτων τη δυνατότητα να εμβολιαστούμε κι όταν δεν ξέρουμε κατά πόσο οι εμβολιασμένοι δεν είναι φορείς τού ιού και μεταδότες του σε άλλους; Αφήστε, βεβαίως, που θα είναι μεγάλο φάουλ των δημοκρατιών μας και δείγμα αδυναμίας τους να πείθουν η έμμεση επιβολή εμβολιασμού, όσο συμφέρουσα κι αν είναι για την ανθρωπότητα εφόσον διαπιστωθεί και στην πράξη η αποτελεσματικότητά του...

Το ισχυρό λόμπι των αεροπορικών εταιρειών έχει το δικαίωμα, τουλάχιστον όταν δεν προβαίνει σε ενέργειες κάτω από το τραπέζι, να ασκεί πίεση για τα συμφέροντά του. Οι κυβερνήσεις, ωστόσο, καλούνται να έχουν ως προτεραιότητά τους την υπεράσπιση (και) των ατομικών ελευθεριών σε ένα δημοκρατικό περιβάλλον. 

Αυτό το επιτυγχάνουν καλύτερα όταν αντλούν την επιχειρηματολογία τους από τον ορθό λόγο και φροντίζουν να μην υποθάλπουν το λαϊκισμό και τις απλοϊκές λύσεις σε σύνθετα προβλήματα. Ό,τι, δηλαδή, δεν πράττει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία κάνει μονίμως πολιτική με βάση τις δημοσκοπήσεις, τους επικοινωνιολόγους και τα ισχυρά λόμπι. Με ό,τι όλα αυτά συνεπάγονται για τα συμφέροντα των πολλών και τις ελευθερίες τους...