Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

Δεν υπήρχαν δεξιοί στο Πολυτεχνείο...

Οι άνθρωποι που σκοτώθηκαν πέριξ τού κτιρίου τού Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 δεν έχασαν τη ζωή τους σε ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών μπράβων τής νύχτας, για προσωπικές ή κτηματικές διαφορές. Δολοφονήθηκαν από ένα αυταρχικό καθεστώς το οποίο είχε πιαστεί εξ απήνης από τη λαϊκή εξέγερση. Έχει, όμως, τόση σημασία αν υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο; Είναι το χυμένο αίμα μόνο που δικαιώνει τους αγώνες και καταδικάζει τους τυράννους; Μάλλον όχι, αλλά την επικοινωνιακή ουσία την είχε συλλάβει ο Γκέμπελς δεκαετίες πριν και την ακολουθούν μέχρι και σήμερα οι θαυμαστές του: "λέγε λέγε, όλο και κάτι θα μείνει"...

Βεβαίως στη σημερινή ναυαρχίδα τής συντηρητικής παράταξης, τη ΝΔ, δεν υπάρχουν μόνο χουντικοί, όπως οι Γεωργιάδης- Βορίδης- Πλεύρης, αλλά και πιο μετριοπαθείς πολιτικοί. Αυτοί τις τελευταίες ημέρες ισχυρίζονται πως τη χούντα την πολέμησαν και δεξιοί, το οποίο αν το λάβουμε κυριολεκτικώς υπόψη ισχύει. Δεν ήταν όλοι οι δεξιοί με τους συνταγματάρχες. Δεν ήταν, όμως, η πλειονότητά τους και σίγουρα δεν ήταν οι περισσότεροι ανάμεσα σε εκείνους που την πολέμησαν με έργα κι όχι μόνο με λόγια, από την Ελλάδα, τις φυλακές και τα ξερονήσια της κι όχι από τα Παρίσια και τα μπιστρό τους...

Δεν τα γράφω όλα αυτά για να αναμοχλεύσω παλιά εμφύλια πάθη, τα οποία δεν είναι πάντως και τόσο παλιά. Ούτε καν για να καταδείξω είτε το φιλοχουντισμό είτε τον κομπλεξισμό των "ακύμαντων", που γράφει κι ο Νίκος Σκορίνης, εκείνων δηλαδή που μια ζωή αποφεύγουν τα κύματα μέχρι που κάποια στιγμή τους βρίσκουν εκείνα και τους πνίγουν. Το "δεν υπάρχουν νεκροί στο Πολυτεχνείο" του Αδωνι είναι μια ακόμα απόδειξη του ότι δεν έχουν τελειώσει οι ιδεολογίες και πως αν υπάρχει ένας πόλεμος στον οποίο αξίζει να αγωνιστούμε θα είναι ένας πόλεμος που δεν θα βρισκόμαστε στα ίδια χαρακώματα με τους γεωργιάδηδες αλλά απέναντί τους...




Δεν υπάρχουν σχόλια: