Τι κάνεις Κυριάκο; 2015 σπέρνω...

Αν ο Αλέξης Τσίπρας ήθελε να πληρώνουμε σε "Δήμητρες" αντί σε ευρώ θα το είχε κάνει πολύ εύκολα το 2015. Στο πιάτο τού είχε σερβίρει την έξοδο από την ευρωζώνη ο Β. Σόιμπλε. Ούτε, όμως, ο Κ. Μητσοτάκης πιστεύει ότι υπάρχει εν έτει 2023 τέτοιο ενδεχόμενο, ακόμα κι αν συγκυβερνήσουν Τσίπρας- Βαρουφάκης, που δεν θα γίνει έτσι κι αλλιώς. Πιο πιθανό είναι ο τελευταίος να δώσει ψήφο ανοχής στον πρώτο, έστω κι αν δεν ανέχεται κανέναν άλλο πέρα από τον εαυτό του...

Όταν, εξάλλου, η δημοκρατία αντιμετωπίζει προβλήματα η απάντηση δεν είναι λιγότερη, αλλά περισσότερη δημοκρατία. Το γράφω με αφορμή και την υπόθεση Γεωργούλη και την ανακίνηση της συζήτησης περί επαναφοράς τής λίστας στις ευρωεκλογές... 

Πράγματι, με το ενιαίο ψηφοδέλτιο σε όλη τη χώρα είναι λογικό να εκλέγονται άτομα με μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα. Αλίμονο, όμως, αν πιστεύουμε ότι όταν υπήρχε η λίστα στέλναμε στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο αποκλειστικώς τους άριστους της κοινωνίας κι όχι, κατά βάση, ανθρώπους τού κομματικού σωλήνα...

Μήπως το ίδιο, άλλωστε, δεν συμβαίνει και με τις βουλευτικές εκλογές; Απλώς σε αυτές εκλέγονται κατά βάση οι πιο γνωστοί στις τοπικές κοινωνίες, κυρίως γιατροί, δικηγόροι και στρατιωτικοί με κομματικές περγαμηνές. Ας επαναφέρουμε τότε τη λίστα και σε αυτές τις εκλογές, όπως επίσης και στις αυτοδιοικητικές. Μήπως, όμως, πρέπει να το δούμε αλλιώς; Μήπως, δηλαδή, θα πρέπει να εστιάσουμε στις διαδικασίες, στη μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών, κι όχι στα πρόσωπα;...

 
 

Ο πιο αδύναμος κυρίαρχος...

Υποτίθεται πως είναι κυβερνησάρα, η καλύτερη που έχει γνωρίσει ο τόπος τουλάχιστον από τη μεταπολίτευση και μετά και με έναν άπαιχτο πρωθυπουργό που αλίμονό μας αν τον χάσουμε. Κι επίσης βρίσκεται μπροστά στις δημοσκοπήσεις, με μοναδικό ερωτηματικό αν θα κατακτήσει την αυτοδυναμία στις δεύτερες, στις τρίτες ή στις δέκατες εκλογές. Τότε γιατί κάνουν προεκλογική εκστρατεία με τον Γεωργούλη και το τι γράφουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς καμία πιθανότητα εκλογής;...

Αφού, επίσης, αυτή η κυβέρνηση έχει να επιδείξει έργο που δεν έκανε καμία άλλη στο παρελθόν γιατί ο Κ. Μητσοτάκης κρύβεται ακόμα και δεν πάει σε τηλεμαχία με τον Αλέξη Τσίπρα; Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο απόφοιτος του Χάρβαρντ που μιλά τόσες γλώσσες κι ελέγχει το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ φοβάται να κονταροχτυπηθεί με τον κατσαπλιά καταληψία που με το ζόρι μιλά εγγλέζικα κι έχει ένα σταθμό να παίζει τις θέσεις του. Μήπως, εν τέλει, αυτός ο αέρας κυρίαρχου που φιλοτεχνείται συστηματικώς για τον Μητσοτάκη είναι τόσο αδύναμος που δεν κουνιέται φύλλο;...

Όταν η υπόλοιπη Ελλάδα θα μείνει με το στόμα ανοιχτό το βράδυ των εκλογών με το αποτέλεσμα, θα μου επιτρέψετε να μην συμπεριληφθώ στους πεφτοσυννεφάκηδες. Δεν στέκομαι τόσο στο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτος όσο στα ποσοστά των μικρότερων κομμάτων, που θα είναι υψηλότατα. Άλλωστε τα δύο κόμματα εξουσίας με τον τρόπο με τον οποίο διεξάγουν μέχρι στιγμής την προεκλογική τους εκστρατεία απομακρύνουν και δεν προσελκύουν ψηφοφόρους...  

 

Ο Γεωργούλης ήταν λάθος, οι λιγνάδηδες είναι σύστημα...

Ενδεχομένως αν δεν βρισκόμασταν σε προεκλογική περίοδο ο ΣΥΡΙΖΑ κι ο Αλέξης Τσίπρας να μην έδιωχναν αμέσως τον Αλ. Γεωργούλη με το που ανακοινώθηκε το όνομά του. Όπως, επίσης, υπάρχουν δικαιολογημένα ερωτήματα για το τι ήξεραν και τι όχι στην Κουμουνδούρου εδώ και τρία χρόνια που διερευνάται η υπόθεση. Όπως κι αν έχει, όμως, είναι προφανής η πολύ διαφορετική στάση που κράτησαν και η αξιωματική αντιπολίτευση κι ο αρχηγός της σε σύγκριση με την αντίστοιχη της ΝΔ για τις υποθέσεις Ν. Γεωργιάδη, Λιγνάδη και Μίχου...

Πότε δήλωσε, για παράδειγμα, ο Κ. Μητσοτάκης πως είμαστε πάντα με το θύμα και ποτέ με τον θύτη; Πήγαν βουλευτές, ευρωβουλευτές και στελέχη τού ΣΥΡΙΖΑ στο δικαστήριο να υπερασπιστούν έναν παιδοβιαστή; Παρίσταναν ή όχι στη ΝΔ τους ανήξερους για τον πρώην διευθυντή τού Εθνικού Θεάτρου, που ήταν σάρκα από τη σάρκα τους κι όχι ένας περαστικός τυχοδιώκτης, όπως ο Γεωργούλης; Ο πρωθυπουργός δεν κατηγορείται γιατί κάποιοι νεοδημοκράτες αποδείχθηκαν βιαστές. Κατηγορείται, όπως και για πολλά άλλα πράγματα, για την ομερτά που επέλεξε ως στάση απέναντι σε πολύ σοβαρές κατηγορίες...

Ο Λιγνάδης, ο Ν. Γεωργιάδης, ο Πάτσης, ο Χειμάρας, ο Δημητριάδης, ο Μαραβέγιας, ο Μαντάς, ο Καραμανλής και πολλοί δεν άλλοι δεν έτυχαν. Πέτυχαν να ασχημονήσουν χάρη στην άμεση κι έμμεση στήριξη ενός συστήματος εξουσίας που είναι πολύ πιο διεφθαρμένο από τους ίδιους και περιστρέφεται γύρω από τον Κ. Μητσοτάκη. 

Ήταν γαλάζιες ακρίδες που ευδοκίμησαν στο κατάλληλο πολιτικό κλίμα που είχε καλλιεργήσει η Μητσοτάκης Α.Ε. με τους χορηγούς της. Αν, συνεπώς, ο Αλέξης Τσίπρας έχει να απολογείται για μια κακή πολιτική επιλογή, όπως ήταν αυτή του Αλ. Γεωργούλη, στη ΝΔ οφείλουν να απολογηθούν όχι για την περιπτωσιολογία αλλά για τη συστηματικότητα της διαφθοράς τους. Κι αυτή η απολογία είναι πολύ πιο δυσάρεστη...

 
 

Και ύστερα τους φταίνε οι νέοι που δεν πηγαίνουν να ψηφίσουν...

Όσοι κατοικούν στην πολιτική Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι ο Αλ. Γεωργούλης είχε αυτοπροταθεί στη ΝΔ πριν τα βρει με το ΣΥΡΙΖΑ. Όπως γνωρίζουν ότι η παρουσία τού ηθοποιού στην Ευρωβουλή είναι τόσο αξιομνημόνευτη όσο η αντίστοιχη του Θ. Ζαγοράκη. Δεν το γράφω για να αθωώσω το ΣΥΡΙΖΑ ούτε για να καταδικάσω τον Γεωργούλη, τη ΝΔ ή τον Ζαγοράκη, αλλά για να επισημάνω πως όταν η πολιτική ασκείται με ποδοσφαιρικούς κι επικοινωνιακούς όρους στο τέλος βγαίνουν όλοι ζημιωμένοι...

Αναρωτιόμουν χθες, αναρωτιέμαι και σήμερα: έτσι θα πάμε στις εκλογές; Με τον Γεωργούλη που παρενοχλεί, τον Κ. Μητσοτάκη που γυρίζει με το πλοίο τής γραμμής και τον Αλέξη Τσίπρα που ρίχνει μπότηδες; Για πολιτικές θα μιλήσουμε ή το Σουδάν, για παράδειγμα, κείται μακράν και η υγεία, η παιδεία, η εργασία, η οικονομία δεν έχουν καμιά αξία μπροστά στα σκάνδαλα και στους υπηρέτες τους; Κι αν αυτά κι αυτούς θέλει το πόπολο, οι υπόλοιποι δημοσιολογούντες βρισκόμαστε εδώ μόνο για να θωπεύουμε τα πιο χυδαία του αντανακλαστικά;...

Για να γίνει, μάλιστα, η υποκρισία τού πολιτικού μας συστήματος τέλεια, την ίδια ώρα που κυλιέται στη λάσπη στηλιτεύει τους νέους που δεν θα προσέλθουν στις κάλπες αηδιασμένοι από όσα βλέπουν. Φυσικά και δεν συνηγορώ στην επιλογή τής αποχής γιατί ακόμα κι αν απέχουμε όλοι αύριο θα έχουμε κυβέρνηση έτσι κι αλλιώς, η οποία σίγουρα δεν θα είναι της αρεσκείας μας. Αντί, όμως, για πομπώδεις δεκάρικους στις πλατείες και στα καφενεία θα ήταν χίλιες φορές προτιμότερη μια ενδοσκόπηση όσων ασχολούνται με τα κοινά...