Τρελός και παλαβός, αλλά τον Άδωνι φοβάται ο Τσίπρας...

Οι τακτικοί αναγνώστες αυτού του ιστότοπου γνωρίζετε ότι δεν τρέφω καμία συμπάθεια για τον Αδ. Γεωργιάδη. Κι αυτό όχι μόνο για τις ακραίες αντιλήψεις του είτε στο οικονομικό είτε στο κοινωνικό πεδίο ή για το ύφος χιλίων καρδιναλίων ενός ημίτρελου, αλλά κυρίως γιατί δεν διαθέτει ούτε καν το θάρρος να υπερασπίζεται τις ιδεοληψίες του. Απλώς τις "μακιγιάρει" για να μην φαίνεται κάτω από το δήθεν κεντρώο, φιλελεύθερο προσωπείο του ότι στην πραγματικότητα η κοσμοθεωρία του δεν έχει αλλάξει καθόλου από τότε που του έκανε αφιερώσεις ο δικτάτορας Παττακός κι αποτελούσε ένα από τα πρωτοπαλίκαρα του ακροδεξιού ΛΑΟΣ του Γ. Καρατζαφέρη...

Στην προσπάθειά του, ωστόσο, να γίνει όσο πιο δημοφιλής γίνεται σε όλο και περισσότερους κατανοεί ότι ο μισαλλόδοξος εθνικισμός του χρειάζεται ένα σουλούπωμα για να είναι ευπώλητος σαν τα βιβλία του. Όπως θα τραγουδούσε, όμως, κι ο Φρανκ Σινάτρα, "τι είναι ένας άνδρας αν δεν λέει αυτά που πραγματικά πιστεύει";...

Δεν είναι τυχαίο, ωστόσο, πως τα φίλα προσκείμενα στην κυβέρνηση ΜΜΕ έχουν στοχοποιήσει εδώ και καιρό τον Αδωνι, ο οποίος βεβαίως είναι από μόνος του μια καρικατούρα αλλά δεν είναι αυτή η βασική αιτία. Αν η ΝΔ έχει κάποιες ελπίδες να κερδίσει τις επόμενες εκλογές αυτές τις οφείλει πρωτίστως στον γραφικό αντιπρόεδρό της, ο οποίος είναι περισσότερο έξυπνος μέσα στην ηλιθιότητά του από όσο πιστεύουν αρκετοί...

Όπως, άλλωστε, μπορεί να ισχυριστεί κι ο Αλ. Τσίπρας, θέλει ταλέντο να χρησιμοποιείς στον πολιτικό σου λόγο επιχειρήματα που μέχρι πρότινος απέρριπτες και να το παρουσιάζεις σαν να μην έχεις μετακινηθεί ούτε χιλιοστό από τις αξίες σου. Αφήστε που στο εθισμένο στα τηλεοπτικά σκουπίδια λούμπεν προλεταριάτο αυτό το είδος λαϊκισμού που θεριεύει παρασιτώντας πάνω σε αληθινά περιστατικά είναι αρκετά δημοφιλές. Πολύ πιο δημοφιλές, πάντως, από τον άχαρο Κ. Μητσοτάκη με τις πολλές αμαρτίες στο βιογραφικό του...

Μπορεί, όμως, μόνος του ο Αδ. Γεωργιάδης να νικήσει τον Αλ. Τσίπρα; Δεν θα το μπορούσε ακόμα κι αν ήταν ο Μάικλ Τζόρνταν της πολιτικής. Ο πρωθυπουργός, η κυβέρνηση κι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ηττηθούν, αν ηττηθούν, από την πραγματικότητα κι όχι από την αστεία αντιπολίτευση...

Αν η χώρα σε ένα χρόνο από τώρα δεν έχει καταφέρει να σταθεί μόνη της στα πόδια της το μόνο ανοιχτό ερώτημα για τις επόμενες εκλογές θα είναι το εύρος της επικράτησης της ΝΔ και των κεντροαριστερών εξαπτέρυγών της. Αν πάλι ο Αλ. Τσίπρας αποδειχθεί επτάψυχος, βλέπω τον Άδωνι να επιστρέφει μόνιμα στις τηλεπωλήσεις για να βγάζει το μεροκάματο όπως ξέρει καλύτερα, ουρλιάζοντας ανοησίες...

 

Ακροδεξιοί φιλελεύθεροι και σοσιαλδημοκράτες νεοφιλελεύθεροι...

Ο καθένας απολαμβάνει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού του. Οι σκοπιανοί, για παράδειγμα, αρέσκονται να αυτοαποκαλούνται απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην αγωνιώδη τους προσπάθεια να δημιουργήσουν μια εθνική ταυτότητα. Στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό, από την άλλη, καταβάλλεται μόχθος από ορισμένους ώστε να μας πείσουν πως δεν είναι ακροδεξιοί εθνικιστές, πόσω μάλλον νεοναζί, αλλά απλώς φιλελεύθεροι ή πατριώτες. Κι αυτό μολονότι η δημόσια ρητορική τους αποκαλύπτει αυτό που οι ίδιοι πιστεύουν ότι έχουν κρύψει κάτω από το χώμα. Ο Μ. Βορίδης, για παράδειγμα, μπορεί όντως να ομνύει σήμερα στα αγαθά τού καπιταλισμού. Με κάθε ευκαιρία, ωστόσο, βγαίνει από μέσα του ο φασίστας με το τσεκούρι που γνωρίσαμε σε άλλες δεκαετίες. Οφείλω, πάντως, να ομολογήσω πως ο εμφυλιοπολεμικός λόγος του έχει εκσυγχρονιστεί: τώρα πλέον δεν καλεί τους δεξιούς σε αγώνα κατά των κομμουνιστών αλλά σε βάρος των μετακομμουνιστών, όπως αποκαλεί τους συριζαίους. Ποιος είπε πως οι άνθρωποι δεν αλλάζουν;...

Κι έχουμε βεβαίως το νέο κόμμα που ετοιμάζουν φιντάνια τής ακροδεξιάς όπως ο Γ. Καρατζαφίρερ, ο Τ. Μπαλτάκος κι ο Π. Ψωμιάδης, το οποίο υποτίθεται πως θέλει να καλύψει το χώρο ανάμεσα στη ΝΔ και στη Χρυσή Αυγή. Μόνο που αν εξαιρέσεις το φιλοχιτλερισμό των χιμπαντζήδων με τα μαύρα, ο οποίος είναι ομολογουμένως πιο έντονος, ο υπό εκκόλαψη σχηματισμός χρησιμοποιεί πάνω κάτω τα ίδια επιχειρήματα με την εγκληματική οργάνωση Μιχαλολιάκου, απλώς σε καλύτερη επικοινωνιακή συσκευασία. Τοποθετήσεις όπως αυτές σε βάρος των προσφύγων και των μεταναστών ή του συμφώνου συμβίωσης θα μπορούσαν να είχαν πολύ εύκολα την προσυπογραφή των μελών τής Κ.Ο. της Χρυσής Αυγής. Στη δεξιά, επομένως, δεν λείπει ένα ακόμα ακροδεξιό κόμμα-στη ΝΔ, άλλωστε, τους ακροδεξιούς τους κάνουν αντιπροέδρους και τομεάρχες-, αλλά ένα φιλελεύθερο κόμμα απαλλαγμένο από το νεοφιλελευθερισμό Κούλη, το λαϊκισμό των ΑΝΕΛ ή την άμεση εξάρτηση από τη διαπλοκή, όπως συμβαίνει με το Ποτάμι...

 Από την άλλη, η σοσιαλδημοκρατία διακατέχεται από ένα υπαρξιακό ζήτημα το οποίο της το έχει γεννήσει η διάλυση της μεσαίας τάξης στην οποία είχε στηρίξει παλαιότερα την πολιτική της ηγεμονία. Γι' αυτό κι ενώ καταβάλλονται συγκολλητικές προσπάθειες εδώ και χρόνια δεν έχουν κατορθώσει οι συμμετέχοντες σε αυτές να καταλήξουν σε ένα κοινό πλαίσιο. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο από τη σύγκρουση προσωπικών φιλοδοξιών ή από το ότι οι περισσότεροι είναι στιγματισμένοι από το ότι κυβέρνησαν τη χώρα 30 χρόνια και την οδήγησαν στη χρεοκοπία. Ο σχετικός διάλογος δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς την ηγεμονεύουσα αριστερή δύναμη, δηλαδή το ΣΥΡΙΖΑ. Κι ενιαίο κόμμα να φτιάξουν Φώφη και Σταύρος δεν θα πετύχουν κάτι περισσότερο από το να ενώσουν τις μιζέριες τους αν δεν απευθυνθούν και στην Κουμουνδούρου...

Καλώς ή κακώς ο λαός έχει στρέψει την εμπιστοσύνη του σε έναν πιο αριστερό πόλο. Αντί, λοιπόν, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι να παριστάνουν πως δεν βλέπουν τον ελέφαντα στην αίθουσα θα ήταν προτιμότερο να αποκηρύξουν το νεοφιλελευθερισμό και να ενώσουν δυνάμεις μαζί του προκειμένου να βγούμε μια ώρα αρχύτερα από τα μνημόνια. Με λίγα λόγια, αν η σοσιαλδημοκρατία σε όλη την Ευρώπη θέλει να επιβιώσει, οφείλει να αντιστρέψει ρότα κι από τον ακροδεξιό νεοφιλελευθερισμό να προτιμήσει να επιστρέψει στις αριστερές της πολιτικές ρίζες. Σε διαφορετική περίπτωση θα έχει συμβιβαστεί με τον αφανισμό της από τον πολιτικό χάρτη...

Υ.Γ.: Οι δανειστές ζητούν, ανάμεσα σε άλλα, αύξηση της άμεσης κι έμμεσης φορολογίας σε μια ήδη υπερφορολογημένη κοινωνία. Είναι, αλήθεια, φιλελεύθεροι ή απλώς εκδικητικοί και δολεροί, με αποκλειστικό στόχο την πλήρη υφαρπαγή τής περιουσίας τού ελληνικού κράτους;...

   

Παναγιά μου, τί φαρισαίος...

Μακάρι ο Γ. Καρατζαφίρερ να αποδειχθεί αθώος για τις μίζες των εξοπλιστικών. Τίποτα, όμως, από όσα έχουν βγει στο φως τής δημοσιότητας και μένει να βγουν δεν προδικάζει πως ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ δεν είναι ένοχος. Ακόμα και η χθεσινή "απολογία" του μέσα από τον τηλεοπτική του εκπομπή μού θύμισε Τσοχατζόπουλο την εποχή που μιλούσε κι εκείνος για σκοτεινά συμφέροντα που τον πολεμούν αντί να κομίσει αδιάσειστες αποδείξεις για την αθωότητά του. Κι αυτός, όπως ο Γ. Καρατζαφίρερ, μιλούσε για σκευωρία σε βάρος του η οποία θα κατάπιπτε την κατάλληλη στιγμή. Δεν κατάπεσε, όμως, ποτέ γιατί τα εκατομμύρια ήταν πολλά, πάρα πολλά για να μπορούν να κρύβονται για πάντα. Οπως κι ο φαρισαϊσμός, άλλωστε, αυτών που με το ένα χέρι κάνουν το σταυρό τους και σηκώνουν ψηλά τα λάβαρα του εθνικισμού και με το άλλο τσεπώνουν το ένα ευρώ πίσω από το άλλο κάτω από το τραπέζι...

Ο ΛΑΟΣ δεν είναι τίποτα άλλο από μια κεκαλυμμένη Χρυσή Αυγή. Δεν ξεχνώ, εξάλλου, το κάλεσμα που έκαναν ο πρόεδρός του και "στελεχάρες" του, όπως ο Αδ. Γεωργιάδης, στους "αδερφούς" χιμπαντζήδες με τα μαύρα για συμπόρευση. Κι επειδή η ζωή έχει καλύτερη αίσθηση της ειρωνείας από όλους μας ετοιμάζεται να κάνει τη χάρη στον Γ. Καρατζαφίρερ και να τον σμίξει επιτέλους με τον Ν. Μιχαλολιάκο, τον Ηλ. Κασιδιάρη και τα υπόλοιπα "καλόπαιδα". Οχι όμως στη Βουλή, όπως πολύ θα ήθελαν, αλλά στις Φυλακές Κορυδαλλού. Κάτι είναι κι αυτό και, μάλιστα, πολύ λιγότερο επώδυνο από τις "λύσεις" για την πάταξη της διαφθοράς με τις κορόιδευαν το πόπολο, όπως για παράδειγμα την επαναφορά τής θανατικής ποινής για εκείνους που λυμαίνονται το δημόσιο ταμείο ή χρησιμοποιούν τα κρατικά τους οφίτσια για τον προσωπικό τους πλουτισμό. Ευτυχώς για εκείνους ακόμα κι αυτή η ανεπαρκέστατη δημοκρατία μας δείχνει μεγαλύτερο οίκτο και κατανόηση για τις ανθρώπινες αδυναμίες, όπως η απληστία, από αυτή που θα έδειχναν οι διάφοροι φασίστες τύπου Καρατζαφίρερ ή Μιχαλολιάκου αν έρχονταν ποτέ στα πράγματα...

Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ επιβεβαιώνει τους φόβους μου για τους ανθρώπους που σταυροκοπιούνται από το πρωί μέχρι το βράδυ, για εκείνους που διατείνονται πως ό, τι κάνουν το κάνουν για το καλό τής πατρίδας, για όσους βρίσκουν τις αιτίες των συμφορών πάντοτε στους άλλους-μετανάστες, αριστερούς, ομοφυλόφιλους κ.λ.π.- αλλά ποτέ στους ίδιους, για τους τύπους που αυτοπαρουσιάζονται ως κήνσορες της ηθικής, ως αγνοί κι ενάρετοι τιμητές των πάντων για να κρύβουν από την κοινή θέα πως είναι πιο σάπιοι από τους σάπιους. Είναι αλήθεια ότι το να έχεις μπροστά σου τον πειρασμό και να μην απλώσεις, έστω, το χέρι σου για να τον αγγίξεις ξεπερνά την ανθρώπινη φύση. Ακόμα κι ο έντιμος και καλοπροαίρετος άνθρωπος, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, θα βάλει το δάχτυλό του στο μέλι τής εξουσίας. Δεν περιμένω, επομένως, να με κυβερνούν άγιοι γιατί ούτε ο ίδιος ούτε και οι περισσότεροι από τους πολίτες είμαστε. Εχω την απαίτηση, ωστόσο, αυτοί που λαμβάνουν αποφάσεις για τη ζωή μου στην κοινοβουλευτική μας ολιγαρχία να είναι άξιοι, ικανοί, αποτελεσματικοί, εργατικοί και, το ελάχιστο, να μη με κοροϊδεύουν φάτσα φόρα...

Οσες φορές και να σταυροκοπηθεί ο Γ. Καρατζαφίρερ ενώπιον της Παναγιάς που γιορτάζει σήμερα είναι αδύνατο να ξεγελάσει τον θεό του. Γιατί αν αυτός υπάρχει και τα πανθ' ορά θα ξέρει εδώ και πολύ καιρό ότι έχει να κάνει με έναν άνθρωπο που αγαπά, για παράδειγμα, τον πλησίον του μόνο αν είναι ελληναράς ή που δεν κλέβει μόνο όταν τον τραβούν κάμερες. Γι' αυτό και είναι καλό που ξεμπερδεύουμε σιγά σιγά με τους υπερπατριώτες, έστω κι αν αυτό συμβαίνει όχι βεβαίως γιατί η ελληνική πολιτεία είναι αδέκαστη απέναντι στη διαφθορά αλλά γιατί αυτό βολεύει τον Αντ. Σαχλαμαρά. Αρκετά κονόμησαν εγκληματικές οργανώσεις που παράστησαν τα πολιτικά κόμματα εκμεταλλευόμενες το λούμπεν προλεταριάτο, στο οποίο πούλησαν ρατσισμό και μισαλλοδοξία με τη σέσουλα εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος... 

 

Λεφτά υπάρχουν κι αν δεν με πιστεύετε, ρωτήστε τον Καρατζαφέρη...

Ο ρεζίλης των Παπανδρέου είναι πιθανότατα ο χειρότερος πρωθυπουργός τής μεταπολίτευσης. Είτε από δόλο είτε από αφέλεια κατάστησε την Ελλάδα το πρώτο μεγάλο πείραμα του νεοφιλελευθερισμού στον 21ο αιώνα. Φυσικά δεν παράλαβε μια χώρα στην οποία όλα λειτουργούσαν ρολόι. Αντιλαμβανόμενος, όμως, τις λιγοστές ικανότητες του ίδιου και των συνεργατών του, τους οποίους γνώρισε σε ταβέρνες, γυμναστήρια και βγάζοντας βόλτα το σκύλο του, για να διορθώσει τα κακώς κείμενα προτίμησε να ακολουθήσει την πεπατημένη τού "παραλάβαμε καμένη γη". Κι έμπλεξε τη γλυκιά μας πατρίδα σε μια καταστροφή που όμοιά της δεν έχει ξαναδεί δυτικό κράτος μετά από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο ρεζίλης των Παπανδρέου, ωστόσο, είχε δίκιο όταν ισχυριζόταν πως λεφτά υπάρχουν κι έχει και σήμερα που επαναλαμβάνει πως αυτά σπαταλιούνται, χάνονται ή χαρίζονται. Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για το φορολογικό παράδεισο του Λουξεμβούργου και τις εξωχώριες εταιρείες τού Γ. Καρατζαφίρερ το αποδεικνύουν περίτρανα...

Φυσικά το σύστημα δεν πληροφορήθηκε για τις λαμογιές τού προέδρου τού ΛΑΟΣ αυτήν την εβδομάδα. Είμαστε πολύ λίγοι σε αυτήν τη χώρα για να μη γνωριζόμαστε καλύτερα από όσα γράφονται για εμάς στις εφημερίδες. Προφανώς κι αυτοί που πρέπει να ξέρουν, είχαν γνώση και πριν το σχηματισμό τής κυβέρνησης Παπαδήμιου ότι η επιμονή τού Γ. Καρατζαφίρερ για την αγορά συγκεκριμένου τύπου υποβρυχίων, ελικοπτέρων και λοιπού πολεμικού εξοπλισμού δεν στηριζόταν στις απεριόριστες γνώσεις του γύρω από την αμυντική τεχνολογία, αλλά σε καθαρό προσωπικό συμφέρον. Κάποιος κακοπροαίρετος ενδεχομένως να επισημάνει πως η συμμετοχή τού ΛΑΟΣ σε εκείνη την κυβέρνηση, όπως άλλωστε και της Ν.Δ. λόγω της εμπλοκής τού Αντ. Σαχλαμαρά με το σκάνδαλο Siemens, δεν ήταν αποτέλεσμα άδολης αγάπης για τη διάσωση της Ψωροκώσταινας, όπως μας βομβάρδιζε τότε επικοινωνιακώς ο Γ. Καραταζαφίρερ, ο οποίος είχε βρει μόνιμο στασίδι στα τηλεπαράθυρα των διαπλεκόμενων, αλλά συνέπεια στυγνού εκβιασμού τού τύπου "ή στηρίζεις Παπαδήμιο ή πας φυλακή". Κι επειδή τότε δεν θα έβρισκε στον Κορυδαλλό την "καλή" παρέα των χρυσαυγιτών φίλων του προτίμησε να συγκυβερνήσει που, όσο να 'ναι, είναι πιο ένδοξο...

Αυτή είναι, κυρίες και κύριοι, η κομματική νομενκλατούρα που κυβέρνησε και κυβερνά ακόμα αυτόν το δύσμοιρο τόπο: ένα συνονθύλευμα απατεώνων κι εκβιαστών τού κοινού ποινικού δικαίου, το οποίο κατ' εντολή μεγαλοεπιχειρηματιών και τραπεζιτών και με εκτελεστικά όργανα τα συμβατικά μέσα ενημέρωσης κατασπατάλησε το κρατικό χρήμα κι εκμεταλλεύτηκε τα δημόσια αξιώματά του προκειμένου να πλουτίζει ασυστόλως. Κι όμως, ορισμένοι εξακολουθούν να βάζουν στο ίδιο "τσουβάλι" αυτόν που διορίστηκε κλητήρας σε ένα υπουργείο γιατί ανήκε στο ΠΑΣΟΚ ή στη Ν.Δ. με εκείνους που πίστωναν με εκατομμύρια ευρώ τις εταιρείες και τους λογαριασμούς τους στις Μπαχάμες και στα Νησιά Κέιμαν...

Συμφωνώ πως απαιτείται ένα διεθνές πλαίσιο για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής-φοροαποφυγής, το οποίο είναι δύσκολο να τεθεί όσο ο νεοφιλελευθερισμός αποτελεί το κυρίαρχο μοντέλο παγκοσμίως. Από την άλλη, ωστόσο, όταν υπάρχει πολιτική βούληση σύγκρουσης με τις ελίτ τότε βρίσκονται και οι δρόμοι. Αν είναι, για παράδειγμα, συνταγματικό και σύμφωνο με την ευρωπαϊκή νομοθεσία να επιβάλλεται χαράτσι στα ακίνητα μέσω των λογαριασμών τής ΔΕΗ τότε θα είναι σύμφωνη και η επιβολή φόρου και για τον αέρα που αναπνέουμε. Οι φτωχοί και οι μικρομεσαίοι θα πληρώνουν ένα συμβολικό ποσό, 20 λεπτά για παράδειγμα, ώστε να μη θεωρηθεί από τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών πως υπάρχει άνιση μεταχείριση, και οι έχοντες και κατέχοντες θα καταβάλλουν αυτό που υπολείπεται ως φορολογική τους υποχρέωση από τα πραγματικά τους εισοδήματα και διοχετεύεται σήμερα σε εξωχώριους παραδείσους. Το άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος είναι, άλλωστε, ξεκάθαρο και κατατροπώνει όσους θυμούνται τη νομιμότητα μόνο για να απαγορεύουν τις καταλήψεις σχολείων:"οι έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους"...