Δεν έχω γνωρίσει πυρομανή που να έγινε ο καλύτερος πυροσβέστης...

Οι πραγματικές μεταρρυθμίσεις δεν ολοκληρώνονται σε μία τετραετία, κάποιες φορές ούτε και σε δύο. Το ίδιο ισχύει και για την επίλυση χρόνιων παθογενειών. Όποιος πιστεύει το αντίθετο μάλλον μπερδεύει το βολονταρισμό με το ρεαλισμό και το μεσσιανισμό με τη συλλογική ευθύνη. Δεν γεννήθηκε, ωστόσο, ακόμα ο πυρομανής που θα γίνει ο καλύτερος πυροσβέστης ή ο κομματάρχης που θα μετατραπεί σε μεταρρυθμιστή...

Αν υποχρεώνονταν σε απόλυση όσοι έχουν διοριστεί στο Δημόσιο χάρη στην οικογένεια Μητσοτάκη η Ελλάδα θα αποκτούσε το χαμηλότερο ποσοστό δημοσίων υπαλλήλων κατά αναλογία πληθυσμού στην Ευρώπη. Αν ο Κ. Μητσοτάκης υποχρεωνόταν να επιστρέψει στους χορηγούς του τα ποσά με τα οποία τον έχουν επιχορηγήσει θα έκανε αυτομάτως αίτηση για ένταξη στους δικαιούχους τού ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Κι αν βρισκόταν κάποιος δικαστής στην Αθήνα να ανοίξει το τηλέφωνο του πρωθυπουργού ενδεχομένως να μην έβρισκε κάποιο κακούργημα στον Ποινικό Κώδικα το οποίο να μην του προσήπτε...

Ο πραγματικός μεταρρυθμιστής δεν περιμένει έξι χρόνια για να ξεκινήσει τις μεταρρυθμίσεις του. Ούτε δύο έτη μετά από ένα τρομακτικό δυστύχημα και "μόνο και μόνο" γιατί βγήκε όλη η Ελλάδα στους δρόμους οργισμένη μαζί του και για τη συγκάλυψή του. Ο πραγματικός μεταρρυθμιστής δεν παρακολουθεί φίλους κι εχθρούς για να τους έχει στο χέρι, δεν κάνει συνεχώς τα χατίρια των ολιγαρχών, δεν χρωστά στις τράπεζες, δεν μιμείται τον Γκέμπελς στη χρήση τής προπαγάνδας, δεν, δεν, δεν... 

Εν προκειμένω δεν έχουμε καν κάποια μεταρρυθμιστική κόπωση παρά μόνο την πάνδημη αναγνώριση ότι ο βασιλιάς ήταν γυμνός από την αρχή, αλλά η πλειοψηφία που πήγαινε στις κάλπες δεν ήθελε να το δει. Τώρα, όμως, βλέπουν ακόμα και οι τυφλοί. Τώρα πλέον η νέμεσις είναι κοντά. Και είναι πέρα ως πέρα δικαιολογημένη...  

 

Η δημοκρατία δεν ρίχνει σπαρτιάτες στον Καιάδα...

Είναι όλοι οι ψηφοφόροι των Σπαρτιατών νεοναζί που έχουν στα δωμάτιά τους κρεμασμένες αφίσες τού Χίτλερ, του Γκέμπελς ή του Γκέρινγκ, στον ελεύθερο χρόνο τους ξυλοφορτώνουν εβραίους και κομμουνιστές κι αναζητούν κατάλληλους χώρους για να στήσουν στρατόπεδα συγκέντρωσης; Ισχύει το ίδιο και με κάποιους ψηφοφόρους τής Ελληνικής Λύσης, της Νίκης ή του κόμματος Λατινοπούλου; Ενδεχομένως ναι, ακόμα όμως κι αυτούς η δημοκρατία δεν έχει σε καμία περίπτωση το δικαίωμα να τους κλείνει την πόρτα και να λέει πως δεν τους έχει ανάγκη...

Προφανώς τα κόμματα που ρίχνουν άδεια για να πιάσουν γεμάτα από τις ορφανές ψήφους των Σπαρτιατών δεν το κάνουν για τη δημοκρατία, αλλά για να αβγατίσουν τα ποσοστά τους. Η δημοκρατία, ωστόσο, οφείλει όχι μόνο να είναι ανεκτική αλλά και να ακούει και να διορθώνεται ακόμα κι από τους εχθρούς της. Εκτός αν πιστέψουμε ότι ζούμε σε ένα τέλειο σύστημα οπότε δεν χρειάζεται να διορθώσουμε τίποτα και μπορούμε να κοιμόμαστε ατάραχοι τα βράδια...

Η κοινοβουλευτική δημοκρατία, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά γενικότερα στη Δύση, στρουθοκαμηλίζει όταν κάνει πως δεν βλέπει το έλλειμμα λαϊκής νομιμοποίησής της που όλο κι αυξάνεται. Γιατί αν δεν είναι κάτι τέτοιο το ότι σε πολλές χώρες, ακόμα και στην Ελλάδα, η συμμετοχή στις εκλογές είναι κάτω από 50% τότε τι είναι; Και μπορεί προσωπικώς να είμαι θιασώτης συστημάτων πιο αμεσοδημοκρατικών, πολύ φοβάμαι όμως πως αυτή η απονομιμοποίηση δεν θα οδηγήσει εκεί αλλά στη διαιώνιση της εξουσίας τής ολιγαρχίας πάνω στην πλειοψηφία μέσω δοτών μεσαζόντων με τους λαούς θεατές τής φτωχοποίησής τους... 

 
 

Τι με νοιάζει, δεν είμαι Εβραίος...

Ο Αδ. Γεωργιάδης ήταν, είναι και μάλλον θα παραμείνει, όσες προβιές κι αν αλλάξει, ένας ακροδεξιός, φασιστάκος γκεμπελίσκος. Ό,τι λέει, ωστόσο, δεν είναι προϊόν κάποιου αυθόρμητου πάθους ή πληγωμένου εγωισμού, αλλά στοχευμένο στα ειδικά κοινά που έδωσαν την αυτοδυναμία στη ΝΔ το 2019. Κι αυτά τα κοινά είναι τα ίδια που ψήφιζαν νωρίτερα τους χιμπατζήδες με τα μαύρα, οι κυρ Παντελήδες που αναγνωρίζουν στον διαφορετικό την αιτία τής παρακμής τους κι όχι στον εξουσιαστή τους...

Σε αυτούς απευθύνεται ο υπουργός Προπαγάνδας- συγγνώμη, Αναπτύξεως- όταν λέει, ανάμεσα σε άλλα τρομακτικά για τη δημοκρατία μας, πως καλά έκανε η ΕΥΠ και παρακολουθούσε όσους παρακολουθούσε. Φυσικά αυτό δεν εξηγεί γιατί ο πρωθυπουργός διατηρούσε, για παράδειγμα, ως υπουργό του την τραγική φιγούρα πολιτικού κερατά που λέγεται Κ. Χατζηδάκης ή τον ξεπουπουλιασμένο Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Κ. Φλώρο, την ίδια ώρα που τους θεωρούσε κινδύνους για την εθνική ασφάλεια. Αυτό, ωστόσο, για τους κυρ Παντελήδες μικρή σημασία έχει. Όπως δεν είχαν για τους ξανθούς και γαλανομάτηδες Γερμανούς τα πογκρόμ τού Χίτλερ. Οι ίδιοι, βλέπετε, δεν ήταν Εβραίοι, ομοφυλόφιλοι ή Ρομά...

Βεβαίως στο τέλος τού Β' Παγκοσμίου πολέμου γκρεμίστηκαν και τα σπίτια όσων είχαν κλείσει τα μάτια στο Ολοκαύτωμα. Κι αυτό δεν ήταν κάποια θεία δίκη, αλλά άμεση συνέπεια της εθελούσιας τύφλωσης, του μιθριδατισμού ή όπως αλλιώς θέλετε να ονομάσετε τη δήθεν λογική τού "ας παρακολουθούσε όσους ήθελε ο Μητσοτάκης κι ας τα παίρνει από μένα για να τα προσφέρει στα τραστ αρκεί στο τέλος να μου δίνει κουπόνια"... 

Αυτός που ποδοπατά ακόμα κι αυτή τη χωλή κοινοβουλευτική δημοκρατία, τους θεσμούς της και το κράτος δικαίου δεν το κάνει για να προστατεύει την κοινωνική πλειοψηφία. Κι όποιος δεν προστατεύει την κοινωνική πλειοψηφία δεν ενδιαφέρεται ούτε και για το αν το πόπολο πέφτει θύμα αισχροκέρδειας στο σούπερ μάρκετ. Όποιος, επομένως, σήμερα πιστεύει ότι θα τη γλιτώσει γιατί δεν είναι Εβραίος, ομοφυλόφιλος, Ρομά, μουσουλμάνος, μετανάστης, πρόσφυγας ή κάποιος άλλος αποδιοπομπαίος τράγος ας ετοιμάζεται να είναι το δικό του κεφάλι το αυριανό θύμα τής γκιλοτίνας των δικαιωμάτων...