Voice βοώντος εν τη Αθήνα, εν τη Ευρώπη...

Δεν μου προξένησε ιδιαίτερη εντύπωση η περιβόητη ανάρτηση της "Athens Voice" για την Γκαϊανέ Κασαρτζιάν- αλήθεια, τι σημασία έχει από πού κατάγεται;-, η οποία δημοσίευση συνδύαζε κακό χιούμορ με μισανθρωπισμό. Το συγκεκριμένο ΜΜΕ εδώ και πολλά χρόνια στηρίζει την αγαπημένη ιδεοληψία όσων πιστεύουν ότι οι πολλοί υπάρχουν για να υπηρετούν τους λίγους κι εκλεκτούς, το νεοφιλελευθερισμό δηλαδή. Και ούτε είναι, επίσης, τυχαίο ότι η ακροδεξιά κυβέρνηση στην Ιταλία φυλακίζει την Γερμανίδα καπετάνισσα Κάρολα Ρακέτε, που αρνήθηκε να μην διασώσει μετανάστες και να μην τους οδηγήσει έως τη στεριά. Η ακροδεξιά δεν είναι τίποτα άλλο από τη δίδυμη αδελφούλα τού νεοφιλελευθερισμού...

Κι όλα αυτά συμβαίνουν σε μια Ευρώπη που χρειάζεται τουλάχιστον πέντε συνεδριάσεις για να επιλέξει την ηγεσία της γιατί το κάθε κράτος- μέλος, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, προτάσσει το εθνικό έναντι του ευρωπαϊκού συμφέροντος. Ποιος μη Ευρωπαίος, όμως, θα παίρνει στα σοβαρά τους Ευρωπαίους ηγέτες που αποτελούν προϊόντα συμβιβασμών για να μην διαλυθεί ντε φάκτο η Ένωση; Η ΕΕ βρίσκεται σε σταυροδρόμι. Ή θα παραμείνει ένας κοινός κουμπαράς που θα απαντά πολύ καθυστερημένα και ημιτελώς στα παγκόσμια ζητήματα ή θα αποφασίσει να κάνει το μεγάλο βήμα προς την ομοσπονδιοποίησή της...

Αν, πάντως, αποφασίσει το πρώτο, τότε δεν έχει κανένα νόημα να ψηφίζουμε για Ευρωκοινοβούλιο ή να συνεδριάζουν τα Συμβούλια Κορυφής, πολύ δε περισσότερο να σπαταλιούνται τόσα χρήματα στη γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Θα αρκούσε μια πολύ πιο περιορισμένη δομή που απλώς θα διανέμει χρήματα στα κράτη- μέλη. Μόνο, όμως, αν δηλώνουμε πρώτα Ευρωπαίοι και μετά Έλληνες, Ιταλοί, Ολλανδοί ή Γερμανοί θα μπορούμε να έχουμε ως ήπειρος ισχυρό λόγο στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, που με την άνοδο χωρών όπως η Κίνα γίνεται όλο και πιο έντονος... 

Ο Μέσι είναι συμπατριώτης τού Τσε και ζει στη Βαρκελώνη άρα απροκάλυπτα τρομοκράτης...

Στη δήλωσή του καταδίκης των βανδαλισμών στην Ερμού ο άθλιος Κούλης δεν στράφηκε εναντίον τής βίας από όπου κι αν προέρχεται, αλλά σε βάρος τής "τυφλής" βίας. Ενδεχομένως αυτό να παραξένεψε ή και να αποξένωσε τους νοικοκυραίους ψηφοφόρους του, ανεξαρτήτως αν έγινε σκοπίμως ή εν τη ρύμη τού λόγου...

Όπως κι αν έχει, εκών άκων ο πρόεδρος της ΝΔ έθεσε το ζήτημα στις πραγματικές του διαστάσεις: το να σπας βιτρίνες και να πλιατσικολογείς είναι τόσο επαναστατικό όσο το να βρυχάσαι μπροστά στον καθρέφτη σου και να πιστεύεις ότι αυτό σε κάνει λιοντάρι. Αν μη τι άλλο, η ιστορική εμπειρία έχει αποδείξει ότι η "τυφλή" βία περισσότερο έκλεισε τις κοινωνίες στο καβούκι τους παρά τις απελευθέρωσε και τις οδήγησε στην πρόοδο. Το νόμισμα, όμως, έχει κι άλλη όψη...

Τα πάντα είναι θέμα μέτρου και σωστής διαχείρισης, ακόμα και η βία. Θα συμφωνήσουν, φαντάζομαι, και οι πιο συντηρητικοί των φίλων μου πως ούτε τους Τούρκους το 1821 ούτε τους Ιταλούς το 1940 τους απωθήσαμε με γαρύφαλλα και κρίνα, αλλά με τα όπλα. Το ζητούμενο είναι, επομένως, στην περίπτωση που όντως επιθυμείς μια επαναστατική αλλαγή να συμβεί να χρησιμοποιείς τη βία έχοντας εξασφαλίσει ισχυρή κοινωνική συναίνεση για την επίτευξη του σκοπού σου κι όχι δίκην επαναστατικής γυμναστικής. Σε διαφορετική περίπτωση καταλήγεις έρμαιο στην προπαγανδιστική ρητορική σάπιων πολιτικών όπως ο άθλιος Κούλης, τα αμαρτήματα των οποίων είναι πολύ χειρότερα από το σπάσιμο μιας βιτρίνας...

Την ίδια ώρα, εξάλλου, το να χαρακτηρίζεις έναν υπουργό ηθικό αυτουργό βανδαλισμών γιατί διαφώνησε με μια δικαστική απόφαση με την οποία έτυχε να διαφωνούν και οι μπαχαλάκηδες ή να "στοιχειοθετείς" κατηγορία για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση λόγω μιας επίσκεψης στο "άνδρο των αναρχικών" Βαρκελώνη θυμίζει το γνωστό "ο αστυνομικός είναι όργανο, το μπουζούκι είναι όργανο, άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι". Αν ίσχυε κάτι τέτοιο, τότε η αξιωματική αντιπολίτευση θα έπρεπε να κατηγορήσει για το ίδιο κι όλους όσοι- και δεν ήταν και λίγοι- επιτέθηκαν στη δικαιοσύνη για την απόφανσή της για την Ηριάννα...

Αλίμονο, όμως, αν σε μια δημοκρατία δεν έχει ο οποιοσδήποτε, είτε είναι υπουργός είτε ενεργός πολίτης, το δικαίωμα να σχολιάζει μια δικαστική απόφαση από το φόβο πως τα λόγια του θα οδηγήσουν ορισμένους στα άκρα. Ποιος σοβαρός άνθρωπος, άλλωστε, πιστεύει ότι οι μπαχαλάκηδες περίμεναν τη δήλωση Κοντονή για να ξεσπάσουν με αυτόν το λούμπεν τρόπο την οργή τους;...