Όσο υπάρχουν κούτσουρα θα καίνε και τα τζάκια...

Ο γιος τού μπαμπά κι ο ανιψιός τού θείου δεν εγκαλούνται γιατί τα Τέμπη έτυχαν στη βάρδια τους, όπως στρεψόδικα μας λέει το κυβερνητικό αφήγημα, ή γιατί δεν ολοκλήρωσαν μια σύμβαση κι όποιος υπουργός δεν το κάνει θα έπρεπε να διώκεται για κάθε αυτοκινητικό δυστύχημα στη χώρα. Εγκαλούνται, πέρα από το μπάζωμα ή τη μονταζιέρα, γιατί είχαν προειδοποιηθεί εγγράφως και με παραιτήσεις από τρία δικά τους στελέχη κι όχι μόνο από τον πρόεδρο των μηχανοδηγών. Με λίγα λόγια, γιατί ήξεραν ότι έρχεται το κακό, δεν έκαναν τίποτα και ζητούσαν να ντραπούν αυτοί που τους προειδοποιούσαν κι όχι οι ίδιοι...

Κι επειδή τα λογικοφανή επιχειρήματα για τα Τέμπη στερεύουν, η κυβέρνηση το έχει ρίξει στο τσάμικο συγκρίνοντας μήλα με ντομάτες. Το καθεστώς που αναβάθμισε, για παράδειγμα, τους επιχειρησιακούς υπεύθυνους για το Μάτι αναρωτιέται τώρα γιατί δεν διώχθηκαν. 

Ή συγκρίνουν τον θάνατο 57 ανθρώπων με την απόπειρα του ΣΥΡΙΖΑ να φτιάξει δικό του κανάλι το οποίο δεν έγινε με απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ την ίδια ώρα που για πρώτη φορά μετά από 25 χρόνια οι καναλάρχες πλήρωσαν για τις τηλεοπτικές άδειες και διασφαλίστηκαν εκατοντάδες θέσεις εργασίας. Και την ίδια ώρα που η Ρ. Δούρου αθωώθηκε για τη Μάνδρα κι ο Χρ. Σπίρτζης ζητά να ελεγχθεί ο Καραμανλής παριστάνει τον πρόθυμο για διερεύνηση κρυπτόμενος όμως πίσω από το νόμο περί ευθύνης υπουργών...

Οι ευθύνες Μητσοτάκη- Καραμανλή θα αποδοθούν κάποια στιγμή είτε από τη δικαιοσύνη είτε από το λαό είτε από την ιστορία. Τα τζάκια, ωστόσο, θα συνεχίσουν να καίνε και να βρομίζουν την πολιτική ατμόσφαιρα όσο τα τροφοδοτούμε με κούτσουρα, όσο δηλαδή τα ψηφίζουμε γιατί προτιμάμε τα ηχηρά επώνυμα από την αξιοκρατία, τη φεουδαρχία από τη δημοκρατία, την οικογενειοκρατία από τη δικαιοσύνη. Αν μη τι άλλο, το Μάιο και τον Ιούνιο του 2023 οι Σέρρες απέδειξαν ότι έχουμε πολλά άλματα να κάνουμε ακόμα μέχρι να ξεφύγουμε από τον κοτζαμπασισμό...

.

Ξεπλένουν φονιάδες, βρομίζουν τη δημοκρατία...

Κανένας υπουργός δεν μπήκε φυλακή χάρη σε μια εξεταστική ή προανακριτική επιτροπή τής Βουλής. Κι αν σε προγενέστερες τέτοιες επιτροπές το αντικείμενο αναζήτησης ήταν, ως επί το πλείστον, πού πήγε το χρήμα, στην εξεταστική για τα Τέμπη είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό: ποιος φταίει που χάθηκαν 57 άνθρωποι σε μία μη φυσική καταστροφή. Γι' αυτό και είναι ένα δεύτερο έγκλημα αυτό που επιχειρεί η κυβερνητική πλειοψηφία, να ξεπλύνει δηλαδή τον Κ. Αχ. Καραμανλή και τον Κ. Μητσοτάκη...

Βεβαίως η ΝΔ έχει βρει έναν όχι και τόσο απρόσμενο σύμμαχο για τη συγκάλυψη τους εγκλήματός της, το ΚΚΕ, καλυπτόμενη πίσω από την πρόταση των σταλινιστών για έρευνα από το 1997 και μετά, λες και πρόκειται για τη σύνταξη διδακτορικής διατριβής με θέμα τις διαχρονικές ευθύνες τού καπιταλισμού για τον ελληνικό σιδηρόδρομο. Καμία αντίρρηση, για να φτάσουμε στο σημείο εν έτει 2023 δύο τρένα να συγκρούονται σε διπλή γραμμή όλοι έχουν κάποιο μερίδιο πολιτικής ευθύνης. Αν, όμως, δεν αναζητάμε την άμεση ποινική ευθύνη αλλά τη συστημική, στην ουσία ξεπλένουμε τους υπεύθυνους υπουργούς Μεταφορών και πρωθυπουργό...

Το να καλύπτεις έναν συνάδελφό σου που έχει φάει λεφτά είναι κι αυτό ηθικώς κατακριτέο. Το να καλύπτεις, ωστόσο, έναν συνάδελφό σου που ευθύνεται για το χαμό 57 ζωών, πολλές από τις οποίες νέων, δεν μπορεί να δικαιολογείται από κανένα κομματικό πατριωτισμό. Πολλώ δε μάλλον όταν συνοδεύεται από την ηθική δολοφονία ανθρώπων που δεν βρίσκονται στη ζωή ή που θα μπορούσαν να καταθέσουν επιβαρυντικές λεπτομέρειες για τις ευθύνες εκείνων που κρύβονται. Με τίποτα, πάντως, δεν θα ήθελα να ήμουν ένας από τους χιλιάδες ψηφοφόρους Καραμανλή στις Σέρρες. Η ντροπή θα μου είχε παγώσει τα δάχτυλα και το στόμα...

 
 

Μακάρι για τη δημοκρατία μας οι δημοσκόποι να πέσουν μέσα...

Μπορεί οι δημοσκοπήσεις να δικαιωθούν την Κυριακή και η ΝΔ του Κ. Μητσοτάκη να αποδειχθεί η δημοφιλέστερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης, δημοφιλέστερη κι από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρ. Παπανδρέου στις αρχές τής δεκαετίας τού '80, και να κερδίσει τις εκλογές με πέντε και βάλε μονάδες διαφορά. Οι άνθρωποι ως μονάδες κι ως συλλογικοί φορείς διατηρούν, άλλωστε, το δικαίωμα της αυτοκαταστροφής... 

Θα μου επιτρέψετε, ωστόσο, να μην βλέπω στην κοινωνία αυτή την εικόνα θριάμβου Μητσοτάκη που καλλιεργούν τα θεσμικά και παραθεσμικά κέντρα εξουσίας. Σίγουρα δεν τη βλέπουν όσοι συμμετείχαν στη μαζική συγκέντρωση στις Σέρρες έξω από το γραφείο τού υπουργού των Τεμπών, Κώστα (βαθύ) Αχ. Καραμανλή...

Όταν ρωτούν στις δημοσκοπήσεις "τι ψηφίσατε στις προηγούμενες εκλογές" δεν ξεπερνά το 15% όσοι δηλώνουν ΣΥΡΙΖΑ. Πού είναι οι υπόλοιποι; Ντρέπονται για την επιλογή τους πριν τέσσερα χρόνια και την κρύβουν; Ενδεχομένως κάποιοι, αλλά μου μοιάζει λογικότερο η πλειονότητα των συριζαίων είτε να μην απαντά για διάφορους λόγους στην εποχή τού Predator είτε να κοροϊδεύει τους δημοσκόπους...

Ούτε η εμφάνιση Μητσοτάκη στην τηλεμαχία, τα καθρεφτάκια τύπου "youth pass" που μοιράζει την ύστατη στιγμή ή η προεκλογική καμπάνια φόβου μού δίνουν την εικόνα σιγουριάς για το εκλογικό αποτέλεσμα. Υπό μία έννοια θα ήθελα, τρόπον τινά, να διαψευστώ την Κυριακή και οι δημοσκόποι να πέσουν μέσα. Σε διαφορετική περίπτωση η δουλειά που θα χρειαστεί να κάνει η επόμενη προοδευτική κυβέρνηση για να αναστηλώσει τους δημοκρατικούς θεσμούς και το κράτος δικαίου θα παραπέμπει στο 1974 κι όχι στην τρίτη δεκαετία τού 21ου αιώνα...

 
 

Οι δυναστείες μπορεί και να μην τελειώνουν με έναν κρότο, αλλά με ένα λυγμό...

Να ξεκινήσω από το αυτονόητο: αν ο Κ. Αχ. Καραμανλής λεγόταν Μήτσος Παπαρδόπουλος δεν θα είχε εκλεγεί ποτέ βουλευτής, δεν θα είχε γίνει ποτέ υπουργός, γενικώς θα τον ήξεραν μόνο η μάνα του και πέντε έξι νοματαίοι. Βεβαίως το ίδιο ισχύει για πολλούς πορφυρογέννητους γόνους, προεξάρχοντος του πρωθυπουργού μας. Αυτό, όμως, που διαφοροποιεί τον Κ. Μητσοτάκη και τον Κ. Αχ. Καραμανλή είναι ότι έχουν αίμα στα χέρια τους. Κι έχουν μεγάλη προσωπική ευθύνη γι' αυτό το αίμα...

Κι εγώ αν ήμουν πολιτικό ασπόνδυλο με την εκλογική πελατεία Καραμανλή στις Σέρρες θα κατέβαινα ξανά υποψήφιος, μολονότι μπορεί να έχω και ποινικές, πέρα από τις ολοφάνερες πολιτικές ευθύνες. Με όνομα βαρύ σαν ιστορία, με χιλιάδες ρουσφέτια κι όντας φεουδάρχης θα μιλούσα εκ του ασφαλούς για λαϊκή νομιμοποίηση των εγκλημάτων. Γιατί αυτό ακριβώς θα κάνουν όσες σερραίες και σερραίοι τον ψηφίσουν...

Δεν είναι σύνηθες σε αυτήν τη χώρα ένας υπουργός να παραιτείται αμέσως όταν συμβαίνει μια τραγωδία. Όπως δεν είναι, επίσης, σύνηθες να σκοτώνονται δεκάδες άνθρωποι σε σύγκρουση τρένων ύστερα από τέσσερα χρόνια που είσαι αρμόδιος υπουργός και μία εβδομάδα από τότε που έλεγες πως θα έπρεπε να ντρέπονται όσοι μιλούν για ζητήματα ασφάλειας στο σιδηρόδρομο. Παραφράζοντας ελαφρώς τον Τ.Σ. Ελιοτ, οι δυναστείες μπορεί και να μην τελειώνουν με έναν κρότο, αλλά με ένα λυγμό...