"Μην με ακουμπάτε, έχω νταμπλ σκορ από ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ"...

Δεν ήταν ούτε η κακιά στιγμή ούτε μεμονωμένο περιστατικό. Η άσκηση βίας- σωματικής και ψυχολογικής- από τον τραμπούκο πρώην υπουργό σε υπάλληλο δεν περιορίζεται στον ίδιο. Την ίδια εβδομάδα που η κυβέρνησή του- δήλωσε, άλλωστε, πως εξακολουθεί να την στηρίζει- ξεκίνησε την εφαρμογή τής εξαήμερης εργασίας οι αναλογίες έρχονται πολύ εύκολα στο μυαλό και δεν είναι καθόλου συμπτωματικές. Είναι το σύμπτωμα μιας καθεστωτικής νοοτροπίας εξουσίας που βασανίζει την κοινωνική πλειοψηφία εδώ και πέντε χρόνια...

Ο Λ. Αυγενάκης κακώς περιορίστηκε στο "μην με ακουμπάτε, έχω ασυλία". Θα μπορούσε να προσθέσει "μην με ακουμπάτε, είχα 41% στις βουλευτικές εκλογές και σχεδόν νταμπλ σκορ από τον δεύτερο στις ευρωεκλογές". Με αυτά τα επιχειρήματα, άλλωστε, συνεχίζει να πορεύεται το καθεστώς, ανίκανο να αντιληφθεί ότι κι αν ακόμα ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ δεν αποκτήσουν δυναμική, με το ρυθμό που εκείνοι καταρρέουν θα τους προσπεράσουν σύντομα. Το κόμμα, εξάλλου, που χειροκροτεί σύσσωμο τον Κ. Αχ. Καραμανλή στη Βουλή δύσκολα μπορεί να πείσει για κοινωνική ενσυναίσθηση όταν διαγράφει ένα μέλος του μόνο και μόνο γιατί πιάστηκε σε βίντεο...

Δεν έχουν γεννηθεί ακόμα οι κοινωνίες που έχουν εξαλείψει το φαινόμενο της αλαζονείας που φέρνει η άσκηση της εξουσίας. Έχουν γεννηθεί, ωστόσο, κοινωνίες όπου τα θεσμικά και λαϊκά αντίβαρα θέτουν φραγμούς... 

Στην Ελλάδα ούτε κοινωνία πολιτών διαθέτουμε ούτε ΜΜΕ και δικαιοσύνη που να επιτελούν τη δουλειά τους όπως θα όφειλαν. Σε αυτό το πλαίσιο, πάλι καλά να λέμε που ο Αυγενάκης δεν άνοιξε το κεφάλι τού δύστυχου υπάλληλου...

  

 
 

Θα ήταν λιγότερο χυδαίοι αν δεν έδιναν 13 ευρώ παραπάνω το μήνα...

Σε υποχρεώνουν να εργάζεσαι απλήρωτες υπερωρίες και χωρίς συλλογική σύμβαση, έχουν κάνει τις απολύσεις ακόμα πιο εύκολες, θα πρέπει να καλύψεις με φόρους την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, το κόστος για τα είδη πρώτης ανάγκης και το ρεύμα έχει εκτοξευτεί, αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Εκεί που έπαιρνες 650 ευρώ κατώτατο μισθό, χάρη στη "φιλολαϊκή" κυβέρνηση θα εισπράττεις 663 ολόκληρα ευρώ. Δεν θα ξέρεις σε ποιες απολαύσεις θα πρωτοκατευθύνεις αυτά τα επιπλέον 13 ευρώ μηνιαίως...

Ξέρετε γιατί είναι χυδαία αυτή η "συμβολική" αύξηση του κατώτατου μισθού; Γιατί δεν την κάνουν ως ένα πρώτο βήμα για μια πιο σοβαρή αύξηση δήθεν όταν οι συνθήκες θα είναι καλύτερες, αλλά για να ξεπλύνουν ό,τι αντεργατικό έχουν ψηφίσει μέχρι τώρα κι αυτά που θα έρθουν. Ξέρουν ότι δεν πολιτεύονται με προτεραιότητα το λαϊκό συμφέρον, αλλά των λίγων και ισχυρών και βασίζονται στην επικοινωνία για να καμουφλάρουν την ακραίως ταξική πολιτική τους. Για να το θέσω με όρους επικαιρότητας Ολυμπιακών Αγώνων, οι εργαζόμενοι όπως και οι αθλητές μας είναι απλώς το ντεκόρ στο επικοινωνιακό τους σόου...

Όταν υπάρχουν "golden boys" που πληρώνονται ακόμα και με 300.000 ευρώ το χρόνο, όταν έχουν σπαταληθεί τόσα εκατομμύρια ευρώ σε απευθείας αναθέσεις, όταν δίνονται 20.000 ευρώ για τις ανάγκες φωτογράφισης Αυγενάκη στο Τόκιο είναι ντροπή να δίνεται αυτή η αύξηση κατώτατου μισθού. Η φιλανθρωπία δεν συνιστά κοινωνική πολιτική, πολλώ δε μάλλον όταν περιορίζεται στο επίπεδο του φιλοδωρήματος. Έτσι, όμως, αντιλαμβάνεται το κοινωνικό κράτος η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ως τα πεταμένα κόκαλα στο σκύλο την ώρα τού λουκούλλειου γεύματος για τους χορηγούς της...  

 

 

Σαν να ζητάς από φυματική σαρανταποδαρούσα να είναι Αριστερή στα λόγια και στις πράξεις...

Από τις μεγαλύτερες παγίδες που στήνουν στον εαυτό τους οι πολιτικοί αρχηγοί είναι οι σύμβουλοι που επιλέγουν. Μια κακή επιλογή μπορεί πολύ εύκολα να τους αποξενώσει όχι μόνο από την κοινωνία, αλλά κι από τον ίδιο τους τον εαυτό και να πιστέψουν ότι είναι άλλοι από αυτούς που πραγματικά είναι. Θύμα μιας τέτοιας αυτοϋπονόμευσης είναι κι ο Κ. Μητσοτάκης, ο οποίος έχει αρχίσει να πιστεύει το επικοινωνιακό παραμύθι που του έχουν πλάσει οι επικοινωνιολόγοι του για να παρουσιάζεται στην κοινή γνώμη διαφορετικός από αυτός που πραγματικά είναι...

Σε ένα ακόμα κρεσέντο αυτογελοιοποίησής του υποσχέθηκε να περιορίσει τις κοινωνικές ανισότητες τις οποίες ο ίδιος είχε χαρακτηρίσει μόλις δύο μήνες νωρίτερα φυσικό φαινόμενο. Σε λίγο θα μας πει πως μπορεί να διώχνει και τα σύννεφα μακριά και να αποτρέπει σεισμούς και καταποντισμούς...

Ενδεικτική, επίσης, της άγνοιας Μητσοτάκη για τους κινδύνους στους οποίους τον μπλέκει ο εαυτός του είναι και η εμμονή του να θωπεύει τους νοικοκυραίους με νόμο, τάξη κι ασφάλεια όταν ο ίδιος και η οικογένειά του είναι βουτηγμένοι μέχρι το κεφάλι στα σκατά. Ακόμα κι αν ο πρόεδρος της ΝΔ αποδείξει- αν και τα στατιστικά στοιχεία τον διαψεύδουν- ότι επί ΣΥΡΙΖΑ έχουν αυξηθεί, για παράδειγμα, οι κλοπές και οι ληστείες, και η ατομική του εμπλοκή στα σκάνδαλα Siemens και Κήρυκα Χανίων και η κομματική σε θαλασσοδάνεια από τράπεζες, ΚΕΕΛΠΝΟ, "Ερρίκος Ντυνάν", οι επαφές Αυγενάκη με μαφιόζους ή η νέα ταύτιση με τους καναλάρχες προκαλούν πολύ μεγαλύτερη- και δικαιολογημένη- κοινωνική δυσφορία...

Από την άλλη, ωστόσο, διαπιστώνω μια δυσκολία στην κυβέρνηση να ζητήσει ένα καθαρό "συγγνώμη" χωρίς "ναι μεν, αλλά". Τελευταία κρούσματα είναι η πρωτογονικής σύλληψης ταλαιπωρία τού επιβατικού κοινού για την ηλεκτρονική κάρτα και η παραδοχή τής υπερφορολόγησης των μικρομεσαίων γιατί δεν μπόρεσαν κι εκείνοι να πατάξουν δραστικώς τη φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή...

Δικαιολογίες υπάρχουν για όλα- πράγματι ευθύνεται και η πολιτική ορθότητα των προσωπικών δεδομένων και ήταν προτιμότερο να προστατευτούν τα πιο ευπαθή στρώματα από το να πληρώσουν κι αυτά το μάρμαρο του ελλείμματος πολιτικής βούλησης και ικανότητας να χτυπηθεί το μεγάλο κεφάλαιο. Μόνο που οι πολιτικοί με αξιώματα και μπέσα πρώτα σκύβουν το κεφάλι ενώπιον των "βασανιστηρίων" στο λαό και μετά υψώνουν δάχτυλο για να δείχνουν κάπου αλλού. Το να ψάχνεις, όμως, για αξιοπρέπεια και φιλότιμο σε ανθρώπους που ασκούν εξουσία είναι σαν να ζητάς από μια φυματική σαρανταποδαρούσα, που θα έλεγε κι ο Ευκλ. Τσακαλώτος, να είναι Αριστερή στα λόγια και στις πράξεις...