Αν η αισθητική ήταν φράγκα, θα την είχαν και οι μητσοτάκηδες...

Οι δήμοι, οι περιφέρειες, το κράτος πρέπει να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα, όχι μόνο γιατί η πλειονότητα των κατοίκων είναι χριστιανοί, αλλά και γιατί οι επιτυχημένοι στολισμοί κι εκδηλώσεις φέρνουν τουρισμό κι άρα χρήμα. Το τι θεωρείται, βεβαίως, επιτυχημένος εορτασμός εναπόκειται στην προσωπική αισθητική τού καθενός, η οποία όμως πρέπει και να αξιολογείται. Και φυσικά κάθε τοπικός άρχοντας οφείλει να αξιολογεί την οικονομική κατάσταση του δήμου ή της περιφέρειας που διοικεί κι αν αυτή δεν είναι ικανοποιητική για να δώσει στο πόπολο τόσο άρτο όσο και θεάματα, θα ήταν προτιμότερο να δώσει άρτο...

Η καλαισθησία, εξάλλου, δεν είναι ζήτημα μόνο χρημάτων, αλλά και γούστου, που δεν αγοράζεται αλλά προϋποθέτει και την ανάλογη παιδεία. Κι αν ακόμα, για παράδειγμα, δεν διαθέτεις τις λίρες για να στολίσεις την πόλη σου όπως το Λονδίνο μην την εξευτελίζεις καλώντας, όπως συνέβη στο Βόλο τού Αχ. Μπέου, ξεπεσμένες τραγουδιάρες σε γιορτές με αισθητική μπουζουκομάγαζου της δεκαετίας τού '90. Ή αν επιθυμείς να φαίνεσαι πρωτοπόρος, όπως ο Κ. Μπακογιάννης στην Αθήνα, ρώτα κι έναν τρίτο πέρα από τους κολλητούς σου μήπως και σε γλιτώσει από τη γελοιοποίηση...

Κανένα, πάντως, χριστουγεννιάτικο πυροτέχνημα ή φιλανθρωπία δεν μπορεί να κρύψει κάτω από το χαλί τους άστεγους, τους ναρκομανείς, τους πρόσφυγες, τους μετανάστες, τους υπόλοιπους αναξιοπαθούντες κι ανήκοντες σε ευπαθείς ομάδες που κυκλοφορούν σε μία πόλη. Κι ούτε η χριστουγεννιάτικη γενναιοδωρία τού καθενός από εμάς είναι δυνατό να ξεπλύνει την αναλγησία μας τις υπόλοιπες ημέρες τού χρόνου. Είτε δείχνουμε ανθρωπιά 365 ημέρες το χρόνο απέναντι σε όλους ανεξαιρέτως- δίχως διάκριση θρησκεύματος, φύλου, φυλής, σεξουαλικού προσανατολισμού- είτε δεν είμαστε τίποτα περισσότερο από υποκριτές που περιμένουμε να μας ανοίξουν τις πύλες τής βασιλείας των ουρανών χάρη σε φιλανθρωπικές αρπαχτές μας...

Η απλή λογική, έστω χωρίς απλή αναλογική, δείχνει ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο...

Στην Ισπανία η κυβέρνηση Σάντσεθ είναι υπηρεσιακή εδώ και πάνω από τρεις μήνες, αφού ο πρωθυπουργός δεν έχει καταφέρει ακόμα να σχηματίσει κυβέρνηση με κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Στη βόρεια Ευρώπη είναι, εξάλλου, συνηθισμένο φαινόμενο οι υπηρεσιακές κυβερνήσεις, ακόμα και μερικών χρόνων...

Στην Ελλάδα, ωστόσο, κάποιοι νομίζουν ακόμα πως θα τους πέσει ο ουρανός στο κεφάλι αν συνεργαστούν με τους πολιτικούς τους αντιπάλους για ένα ή περισσότερα ζητήματα για ένα ή περισσότερα χρόνια. Γι' αυτό και η νέα κυβέρνηση δίνει σήμερα υπερεξουσίες ακόμα και σε δημάρχους που έλαβαν μόλις το 15% ή και λιγότερο των ψήφων στις αυτοδιοικητικές εκλογές τής 26ης Μαΐου κι όλα αυτά στο όνομα της κυβερνησιμότητας...

Για όσους δεν το ξέρουν, ήταν πάνω από 40 οι δήμοι το προηγούμενο χρονικό διάστημα όπου οι δήμαρχοι είχαν απολέσει την πλειοψηφία τους χωρίς όμως να επηρεαστεί η εύρυθμη λειτουργία των δήμων. Επιπλέον, οι πολίτες αν ήθελαν να έχουν μικρούς αυτοκράτορες στους δήμους ή στις περιφέρειές τους, γνωρίζοντας την εφαρμογή τής απλής αναλογικής θα είχαν σπεύσει να προσφέρουν υψηλότερα ποσοστά στους υποψήφιους από αυτά που τους έδωσαν. Δεν το έπραξαν, όμως, στις περισσότερες των περιπτώσεων και γι' αυτό είναι πρωτίστως αντιδημοκρατική- αν όχι κι αντισυνταγματική- η βιασύνη τής κυβέρνησης να "ξηλώσει" τον "Κλεισθένη"...

Το να κατηγορείς την απλή αναλογική για αναποτελεσματικότητα πριν καν εφαρμοστεί οπουδήποτε αποτελεί πολιτικό πρωθύστερο κι αποκαλύπτει πώς αντιλαμβάνεσαι τη δημοκρατία. Άλλωστε ο υπερσυγκεντρωτισμός τού Κ. Μητσοτάκη αποκαλύπτεται και στο νόμο για το επιτελικό κράτος, με τον οποίο ο πρωθυπουργός παραδέχεται στην ουσία ότι δεν εμπιστεύεται κανέναν άλλον παρά μόνο τον εαυτό του και τους στενούς του συνεργάτες, τοποθετώντας ο ίδιος ακόμα και τον πρόεδρο της νέας Επιτροπής Διαφάνειας, που καλώς πάντως παίρνει υπό τις φτερούγες της όλες τις ελεγκτικές Αρχές, αφού ο μεγάλος αριθμός τους και οι αλληλοεπικαλυπτόμενες αρμοδιότητές τους τις καθιστούσαν αναποτελεσματικές. Η σπουδή, επίσης, να "φαγωθεί' η Βασιλική Θάνου, η οποία ερευνά και το καρτέλ στη διανομή τού Τύπου, αποδεικνύει και ποιος κυβερνά πραγματικά αυτήν τη χώρα, ακόμα κι αν κινείται περισσότερο στον Πειραιά κι όχι στο κέντρο τής Αθήνας...