Οι τραβεστί που σιχαίνομαι: Ρατσιστές που ντύνονται σοφιστές...

Ο ρατσισμός, ακριβώς επειδή αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως ρατσισμό, αναζητά καλές δικαιολογίες για να στέκεται στα πόδια του. Γι' αυτό και προτιμώ εκείνον που θα πει ξεκάθαρα ότι απεχθάνεται τους τραβεστί από αυτόν που ενώ αισθάνεται ακριβώς το ίδιο θα ντύσει τη μισαλλοδοξία του με λογικοφανή στολίδια. Θα σου πει, για παράδειγμα, πως αν δοθεί η δυνατότητα επιλογής φύλου, σύμφωνα με το νομοσχέδιο που βρίσκεται στη Βουλή, τότε μπορεί κάποιοι να το χρησιμοποιήσουν για να γλιτώσουν από φορολογικές ή ποινικές τους υποθέσεις...

Με το δικό τους σκεπτικό θα έπρεπε να απαγορεύσουμε και το γάμο, αφού κάποιοι κάνουν εικονικό για να αποκτούν άδεια παραμονής. Όπως καταλαβαίνετε, όσοι τέλος πάντων κάνετε προσπάθεια να καταλαβαίνετε ακόμα κι αυτό με το οποίο διαφωνείτε, τέτοιου είδους επιχειρήματα θα θεωρούνταν παιδικά ακόμα κι από τους σοφιστές...

Άκουσα, μάλιστα, το επιχείρημα από βουλευτές τής ΝΔ πως ορισμένοι θα κάνουν απανωτές αλλαγές φύλου, εξυπηρετώντας παράνομα συμφέροντά τους! Λες κι έχει γίνει αυτό πολλές φορές στις χώρες όπου εφαρμόζεται η επιλογή φύλου ή λες και δεν θα επιλαμβάνεται δικαστήριο, αλλά θα πηγαίνει καθένας στο αστυνομικό τμήμα και με μια υπεύθυνη δήλωση τις καθημερινές θα είναι άνδρας και τα σαββατοκύριακα γυναίκα. Καιρός, επομένως, να σοβαρευτούμε, να αντιληφθούμε ότι ζούμε στο 2017, ότι ανήκουμε στις αναπτυγμένες χώρες κι ότι η απαγόρευση του στοιχειώδους αυτοπροσδιορισμού δεν προσβάλλει κατά βάση το νομικό μας πολιτισμό, αλλά την ίδια την ανθρώπινη υπόστασή μας..

Οι επιτήδειοι θα βρίσκουν παραθυράκια σε κάθε νόμο και χρήσιμο είναι να "κλειστούν" όσο το δυνατό περισσότερα μέχρι να ψηφιστεί ο συγκεκριμένος νόμος. Αλίμονο, όμως, αν κλείνουμε και τα μάτια σε μια κοινωνική πραγματικότητα άμεσα συνδεόμενη με βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, προτάσσοντας τις εξαιρέσεις και λησμονώντας πόσο έχουν υποφέρει οι διεμφυλικοί συμπολίτες μας...

Φυσικά με τη δυνατότητα επιλογής φύλου δεν διπλοκλειδώνουμε πίσω μας την πόρτα των διακρίσεων, απλώς δεν την αφήνουμε κι ορθάνοιχτη σε όσους δεν ανέχονται τίποτα άλλο πέρα από τον κομπλεξισμό τους. Πολλώ δε μάλλον όταν κατ' εξοχήν συντηρητικοί θεσμοί όπως η εκκλησία επιμένουν να βλέπουν τον κόσμο όπως τον έβλεπαν το μεσαίωνα. Το παιχνίδι, ωστόσο, της πραγματικής ισότητας θα κριθεί από τις νεώτερες γενιές, οι οποίες από καθήκον απέναντι στη νιότη τους οφείλουν να είναι και πιο ανοιχτόμυαλες. Από αυτές ευελπιστώ περισσότερο να δώσουν τέλος στον κακοποιητικό λόγο, που συνήθως υποκρύπτει πολλά απωθημένα από εκείνους που τον χρησιμοποιούν συχνά...

Το νομοσχέδιο για τη δυνατότητα επιλογής φύλου συνιστά, συνεπώς, ένα πρώτο πολύ καλό βήμα, έστω κι αν για να ψηφιστεί υποχρεώθηκε ο Αλέξης Τσίπρας να υπερασπιστεί τον πολυτελή βίο τού κυβερνητικού του εταίρου. Μερικές φορές τέτοιου είδους συμβιβασμούς μπορείς να τους χαρακτηρίσεις κι έντιμους κι όχι μακιαβελικούς...

Στη ΝΔ έχουν μπερδέψει την αριστεία με την αλητεία...

Δεν θα μπορούσε να βρει χειρότερο τάιμινγκ ο άθλιος Κούλης για να διακηρύξει την πρόθεσή του για τη δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, ταυτοχρόνως δηλαδή με τη δημοσιοποίηση ότι 106 δαπίτες φοιτητές παρέδωσαν την ίδια ακριβώς εργασία, καθώς και να μιλήσει για την τυραννία τής πλειοψηφίας τώρα που δεν την έχει! Όσο περνά ο καιρός τόσο περισσότερο αποκαλύπτεται τι εννοεί ο αρχηγός τής ΝΔ με την "αριστεία": τις πελατειακές σχέσεις, τον κομματισμό, το νεποτισμό και την τυραννία τής μειοψηφίας...

Για τον ίδιο άριστος είναι το κάθε πορφυρογέννητο κωλόπαιδο που σπουδάζει και ζει ζωή χαρισάμενη με τα λεφτά τής μαμάς και του μπαμπά κι από την άνεση που παρέχει το μπόλικο χρήμα του κατηγορεί την πλέμπα, την οποία βεβαίως και δεν θεωρεί ίσα κι όμοια. Με λίγα λόγια, ο άθλιος Κούλης περιγράφει τον εαυτό του για να μιλήσει για τον ιδανικό πολίτη, λες κι όσοι δεν έχουν γεννηθεί στα παλάτια που χτίστηκαν με λαμογιές δεν έχουν δικαίωμα στη δημοκρατία των ελιτιστών...

Δεν είμαι εναντίον των ιδιωτικών πανεπιστημίων, μόνο που δεν θεωρώ πως το πρόβλημα της ανώτατης εκπαίδευσης είναι πως υπάρχουν μόνο δημόσια. Είναι και το ότι πολλοί από αυτούς που υποτίθεται πως την υπηρετούν, λειτουργούν απέναντί της σαν κακή μητριά. Οι νεοδημοκράτες, για παράδειγμα, τη λοιδορούν αλλά είναι οι ίδιοι οι οποίοι στηρίζουν την κομματική τους νεολαία η οποία προσφέρει σκονάκια στους φοιτητές και ταξιδάκια και βραδιές στα μπουζούκια στους καθηγητές, με το αζημίωτο φυσικά. Μοιάζουν με τον τύπο στο ανέκδοτο που σκότωσε τους γονείς του, ωστόσο ζητά την επιείκεια του δικαστηρίου γιατί είναι ορφανός...

Δεν είναι τυχαίο, επίσης, πως οι ίδιοι άνθρωποι οι οποίοι υπονομεύουν τη δημόσια παιδεία κάνουν το ίδιο και για τη δημοκρατία. Οι παθογένειες του πολιτεύματός μας είναι γνωστές, αφήστε που περισσότερο προσομοιάζει σε κοινοβουλευτική ολιγαρχία παρά σε πραγματική δημοκρατία όπου οι πολίτες συμμετέχουν στα κοινά με την ψήφο τους σχεδόν σε καθημερινή βάση. Εκείνοι, όμως, που θα προτιμούσαν ίσως μια αριστοκρατία στην θέση της, με τους ίδιους στα ανώτερα αξιώματα, δεν μπαίνουν στον κόπο να απολογηθούν για τα δικά τους κολοσσιαία σφάλματα που προκάλεσαν κοινωνική αποσταθεροποίηση στη χώρα...

Εκείνοι που χρεοκόπησαν την Ελλάδα κατηγορούν το λαό για τις επιλογές του αντί να κοιταχτούν στον καθρέφτη και να βγάλουν τον εαυτό τους φταίχτη. Δεν είναι, συνεπώς, ούτε η δημόσια παιδεία ούτε η δημοκρατία τα προβλήματα, αλλά οι εκ των έσω προδότες τους που παριστάνουν τους μεταρρυθμιστές του γλυκού νερού...

 

Το δικαστήριο αποφάσισε: "Και την όγδοη ημέρα ο θεός αντάλλαξε τη Βιστωνίδα με ακίνητα- φιλέτα"...

Το δικαστήριο αναγνώρισε ότι η λίμνη Βιστωνίδα ανήκε στο ελληνικό Δημόσιο κι όχι στο Βατοπέδι ώστε το τελευταίο να μπορεί να την ανταλλάξει με άλλα κρατικά φιλέτα με τη βοήθεια "παραπλανηθέντων" υπουργών, οι οποίοι δεν ήξεραν, δεν ρώταγαν και φυσικά δεν δικάστηκαν ποτέ, αφού ο πρωθυπουργός τους έσπευσε να κλείσει τη Βουλή και να παραγραφούν τα αδικήματά τους. Κι όμως, για το έγκλημα σε βάρος τής δημόσιας περιουσίας αποφάσισε πως δεν φταίει κανείς, πως όλος αυτός ο συντονισμός δεν προέκυψε από δόλο, αλλά έγινε από μόνος του, με τη βοήθεια ίσως του θεού που θέλησε με αυτόν τον τρόπο να συνδράμει το έργο τού γέροντα Εφραίμ, ο οποίος συνεχίζει να περιοδεύει ανά τη χώρα με τις θαυματουργές του εικόνες και, "φυσικά", με το αζημίωτο. Είδες αν έχεις το θεούλη με το μέρος σου και, εντάξει, μερικούς "παραπλανηθέντες" δικαστές πόσα μπορείς να πετύχεις;...

Όταν κάποιος ομολογεί την ενοχή του δεν είναι απαραίτητο να καταδικαστεί γι' αυτό, αφού αυτή η ομολογία μπορεί να προέκυψε από την άσκηση σωματικής ή ψυχολογικής βίας εναντίον του. Όταν είσαι, ωστόσο, πρωθυπουργός τής χώρας κι ομολογείς την ευθύνη σου, όπως συνέβη με τον τουρίστα τής Ραφήνας και το Βατοπέδι το 2008, αλλά περίπου δέκα χρόνια αργότερα σπας την πολιτική σου αφωνία για να παραστήσεις τον κατασυκοφαντημένο και τον δικαιωμένο τότε δύο τινά είναι δυνατό να ισχύουν: είτε δεν εννοούσες τη συγγνώμη σου το 2008, αλλά την εκστόμισες για να κρατηθείς στην εξουσία είτε είσαι τόσο ανόητος, άσχετος, αδιάφορος κι αφελής ώστε να λες δημοσίως όσα οι λογογράφοι σου, σου λένε να δηλώνεις δίχως να γνωρίζεις τίποτα για το θέμα, επιτρέποντας σε αυλοκόλακες και λοιπούς μανδαρίνους τής εξουσίας να κυβερνούν στην θέση σου...

Δεν θεωρώ τον τουρίστα τής Ραφήνας φαύλο. Αλίμονο, ωστόσο, αν η ικανότητα ενός ανθρώπου συνδεόταν αποκλειστικώς με την εντιμότητά του. Όταν, για παράδειγμα, είσαι πρωθυπουργός μιας χώρας κι εργάζεσαι με ωράριο Δημοσίου και ύστερα πηγαίνεις σπίτι σου για να παίξεις "Playstation" με τα παιδιά σου και το βράδυ να φας τις γαρδούμπες σου και να πιεις τα ουζάκια σου στις ταβέρνες τής περιοχής σου, τότε μπορείς να χαρακτηριστείς καλός πατέρας και ψυχή τής παρέας, αλλά ηγέτης με τίποτα...

Ο τουρίστας τής Ραφήνας έχει δίκιο όταν ισχυρίζεται πως του παραδόθηκε ένα κράτος- "μακέτο" από τον αρχιερέα τής διαπλοκής, μια σαπουνόφουσκα που προβαλλόταν ως οικονομικό θαύμα. Επί πεντέμισι χρόνια, ωστόσο, όχι μόνο δεν το επανίδρυσε, όπως είχε υποσχεθεί, αλλά κυβερνώντας με τον αυτόματο πιλότο κι επιτρέποντας την αντικατάσταση του "πράσινου" από το "γαλάζιο" κράτος το χρεοκόπησε, εγκαταλείποντας το καράβι σε έναν εξίσου ανίκανο, τον ρεζίλη των Παπανδρέου. Κι αυτό, βεβαίως, είναι ένα ακόμα έγκλημα της δυναστείας Καραμανλή σε βάρος τής χώρας το οποίο κανένα δικαστήριο δεν μπορεί να ξεπλύνει εκδίδοντας αθωωτική απόφαση...