Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εβρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εβρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2015

Οσο Αλέξη δεν γκρεμίζεις το φράχτη τού Εβρου το αίμα των νεκρών τού Αιγαίου είναι και στα δικά σου χέρια...

Οι άνθρωποι είναι οι επιλογές τους και οι απαντήσεις που δίνουν στα διλήμματα που τους τίθενται καθορίζουν και την υστεροφημία τους. Ο φράχτης στον Εβρο είναι ολοφάνερο ότι έχει σταματήσει τις προσφυγικές ροές από τη στεριά. Υπό μία έννοια αυτό είναι θετικό γιατί είναι αλήθεια ότι η δοκιμαζόμενη από τα μνημόνια Ελλάδα δεν έχει τις δυνατότητες να φιλοξενήσει όλους της γης τους κολασμένους. Ελα, όμως, που ό,τι έχει ανακοπεί από τη στεριά έχει γιγαντώσει στη θάλασσα, ιδίως το τελευταίο χρονικό διάστημα που οι Σύριοι βομβαρδίζονται από τους πάντες στην πατρίδα τους. Και το νερό έχει αποδειχθεί θανατηφόρο, αφού οι πρόσφυγες δεν έρχονται πάνω σε σύγχρονα πλοία αλλά με βαρκούλες για δέκα άτομα πάνω στις οποίες στοιβάζονται πολύ περισσότεροι...

Τί κάνεις, επομένως, όταν από τη μία δεν μπορείς να προσφέρεις άσυλο στους πάντες κι από την άλλη ξεβράζεις πτώματα στις ακτές σου; Η απάντηση είναι εύκολη για όποιον διαθέτει στοιχειώδη ανθρωπιά: όπως δεν αφήνεις να πεθάνει στο κατώφλι τού σπιτιού σου κάποιος που σου χτυπά την πόρτα καταταλαιπωρημένος, κι ας μην έχεις ο ίδιος την άλλη ημέρα γάλα για να δώσεις στα δικά σου παιδιά, έτσι και κανένα κράτος δεν μπορεί να προκρίνει την θανάτωση γυναικόπαιδων από τη "διασάλευση της κοινωνικής ειρήνης" που ενδεχομένως να προκαλέσει η μαζική εισροή προσφύγων από τον Εβρο. Πόσω μάλλον όταν βαυκαλίζεσαι τον Αριστερό...

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει δίκιο όταν ισχυρίζεται πως το πρόβλημα είναι πανευρωπαϊκό-παγκόσμιο και πως δεν είναι δυνατό να το λύσει μόνη της η χώρα μας. Αν δεν σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι κι αν οι πλούσιες αραβικές κι ευρωπαϊκές χώρες δεν σταθούν επιτέλους στο ύψος των περιστάσεων αυτός ο πλανήτης θα μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε ένα απέραντο φρενοκομείο, αν υποθέσουμε πως είχε πάψει ποτέ να είναι τέτοιο. Είναι ντροπή, ωστόσο, μια αριστερή κυβέρνηση να μιλά για "τεχνικά προβλήματα" και για "εγκλωβισμό προσφύγων" στην Ελλάδα αν γκρεμιστεί ο φράχτης στον Εβρο...

Πράγματι, με δεδομένη την αναισθησία, στο όριο του ξεκάθαρου ρατσισμού, της υπόλοιπης Ευρώπης είναι πιθανό οι απελπισμένοι τής Μέσης Ανατολής να ξεμείνουν στην πατρίδα μας μολονότι η επιθυμία τους είναι να καταλήξουν αλλού. Η εναλλακτική, ωστόσο, είναι οι καθημερινές τραγωδίες στο Αιγαίο που κάποιοι πίστευαν ότι θα σταματούσαν όταν θα χαλούσε ο καιρός, λες κι εκείνοι που έρχονται κατά χιλιάδες το πράττουν για να κάνουν διακοπές ζώντας το μύθο τους στην Ελλάδα. Αδυνατούν ακόμα να κατανοήσουν ότι οι περισσότεροι τουλάχιστον που περνούν τα θαλάσσια σύνορά μας δεν είναι πράκτορες των τζιχαντιστών, αλλά άνθρωποι με δύο χέρια, δύο πόδια και δύο μάτια που είναι πρόθυμοι να υποστούν τα πάνδεινα γιατί δεν έχουν τίποτα να χάσουν...

Μαθαίνω πως ο πρωθυπουργός σχεδιάζει να πάει στην Τουρκία προκειμένου να συνεισφέρει ώστε η γείτονας να αναλάβει τη δική της μεγάλη ευθύνη για τις προσφυγικές ροές. Και πολύ καλά θα κάνει. Στο μεσοδιάστημα, ωστόσο, θα εξακολουθούν να πεθαίνουν βρέφη παιδιά, γυναίκες κι άνδρες σε απόσταση μερικών μόλις μέτρων από τις ελληνικές ακτές γιατί δεν τους δίνεται άλλη δίοδος πέρα από τη θαλάσσια για να προσεγγίσουν αυτό που θεωρούν "γη τής επαγγελίας". Για όλους αυτούς τους λόγους ο φράχτης πρέπει να γκρεμιστεί χθες. Κάθε άλλη καθυστέρηση με λογικοφανή επιχειρήματα αποτελεί προσβολή για τον ελληνικό πολιτισμό και την κουλτούρα τής Αριστεράς. Το αίμα των προσφύγων Αλέξη, για το οποίο έκανες λόγο για ντροπή μόλις την περασμένη Παρασκευή στη Βουλή, αν ήσουν πιο προσεκτικός θα έβλεπες πως βρίσκεται και στα δικά σου χέρια. Καθάρισέ το πριν στιγματίσει για πάντα τον ελληνικό λαό...

 


Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2015

Η ριζοσπαστική Αριστερά ντρέπεται σήμερα και για λογαριασμό σου Αλέξη μου...

Ο Αντ. Σαχλαμαράς δεν είναι ακροδεξιός μόνο στην προεκλογική τακτική, αλλά και στην ψυχή. Γι' αυτό και δεν εκπλήσσομαι από τη μισαλλόδοξη προπαγάνδα νόμου, τάξης κι ασφάλειας που έχει εξαπολύσει τις τελευταίες ημέρες. Είναι και λογικό όταν εσύ αποτελείς το μεγαλύτερο δημόσιο κίνδυνο για τη χώρα να τον ανακαλύπτεις στην ξανθή κουπ Ξηρού ή στους μετανάστες. Εχουμε έναν πρωθυπουργό ο οποίος δεν έχει επιχειρήματα για να στηρίξει τα δυόμισι χρόνια τής πρωθυπουργίας του κι ο οποίος καταφεύγει στη δοκιμασμένη συνταγή τής κινδυνολογίας, της τρομοϋστερίας και του ρατσισμού προκειμένου να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Ο λαός δεν φοβάται τον Χρ. Ξηρό, τον Ν. Μαζιώτη, τον Ν. Ρωμανό και τους υπόλοιπους αντάρτες πόλης. Δεν συμφωνεί με τις πρακτικές τους, ανάμεσά τους κι ο γράφων, αλλά το τελευταίο πράγμα που σκέφτεται πριν βγει από το σπίτι του με κατεύθυνση τον ΟΑΕΔ για το επίδομα ανεργίας, την εργασία-δουλεία του, για να πληρώσει λογαριασμούς ή για να τα βάλει με το γραφειοκρατικό τέρας τού Δημοσίου είναι μήπως τον περιμένει στη γωνία κάποιος "τρομοκράτης" για να τον μπουμπουνίσει. Εχει τόσους άλλους τρομοκράτες με κοστούμια φορτωμένους στην καμπούρα του που οι Ξηροί του φαίνονται παιδάκια με τα κουβαδάκια τους...

Ερήμην, εξάλλου, άλλου έργου ο, για λιγότερες από 20 ακόμα ημέρες, πρωθυπουργός μας περιοδεύει στο φράχτη-τερατούργημα του Εβρου, ο οποίος αποτελεί ντροπή για τον ανθρώπινο πολιτισμό, ισομεγέθη με την "πράσινη γραμμή" στην Κύπρο ή το τείχος που χωρίζει τους παλαιστίνιους από τους ισραηλινούς. Αυτός ο νεοφιλελεύθερος, ο οποίος δεν έχει πρόβλημα με τα κεφάλαια των μεγαλοεπιχειρηματιών ή των εφοπλιστών να ταξιδεύουν ελεύθερα σε φορολογικούς παραδείσους, είναι υπερήφανος για ένα σύγχρονο τείχος τού αίσχους, το οποίο εμποδίζει την πρόσβαση σε μια καλύτερη ζωή για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Ακόμα και στεγνά οικονομικώς να το δει κανείς η συνεισφορά των μεταναστών στην ελληνική οικονομία είναι τεράστια. Αν υπάρχουν, για παράδειγμα, ακόμα πρωτογενής παραγωγή κι ασφαλιστικοί φορείς σε αυτόν τον τόπο το οφείλουμε σε σημαντικό βαθμό στους "παράνομους" που ήρθαν κάποια στιγμή στη χώρα μας. Κι αν αυτή η πατρίδα αποφασίσει να μοιράσει τον πλούτο της ισομερώς, τότε υπάρχει άφθονος χώρος για όλα τα λουλούδια να ανθίσουν. Τότε μόνο οι τσουκνίδες τύπου Σαχλαμαρά, ο οποίος έβαλε τη Χρυσή Αυγή στη φυλακή αλλά έκανε την ιδεοληψία της νόμους τού κράτους, θα περισσεύουν...

Κι από την άλλη έχεις έναν υποψήφιο πρωθυπουργό τής Αριστεράς που αντί να συμβάλλει ώστε να βγει ο τόπος από τον σκοταδισμό πηγαίνει σε αγιασμούς υδάτων κι αφήνει περιστέρια να πετάξουν στο φονταμενταλιστικό ελληνικό ουρανό. Κατανοώ ότι ζούμε σε μια κοινωνία που αν πεις πως είσαι άθεος είναι σαν να έχεις ομολογήσει δημοσίως ότι είσαι παιδόφιλος, συζυγοκτόνος και καταχραστής δημόσιου χρήματος μαζί. Η Αριστερά, όμως, Αλέξη μου υποτίθεται πως έρχεται για να εκπολιτίσει αυτήν τη χώρα, όχι για να διαιωνίσει συντηρητικά αντανακλαστικά. Αν είναι να κυβερνήσει με βάση τη διαχειριστική λογική τού "δεν αγγίζουμε ιερές αγελάδες" δεν υπάρχει λόγος να αλλάξουμε τους σαμαροβενιζέλους, οι οποίοι είναι άλλωστε και πιο ορίτζιναλ θρησκόληπτοι και καλβινιστές. Δεν είναι ντροπή αλλά επιλογή το να μην πιστεύεις στον θεό, όπως βεβαίως δεν είναι ντροπή και να πιστεύεις. Δεν είναι ντροπή να θέτεις τη στάση πληρωμών στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, πόσω μάλλον όταν αυτό σου το όπλο κάνει όλο τον πλανήτη να τρέμει. Ντροπή είναι μόνο να μην είσαι υπερήφανος για την ιδεολογία σου, τις επιλογές ζωής που έχεις κάνει και τις πολιτικές σου, εν τέλει να ντρέπεσαι γι' αυτό που είσαι και να δίνεις υπερβολική σημασία στο τί θα πει ο κόσμος. Μπορεί κάποιοι, ακόμα και οι περισσότεροι Αλέξη μου, να πιστέψουν ότι έγινες χριστιανός επειδή σε είδαν δίπλα σε αυτό το απολίθωμα σκέψης που λέγεται μητροπολίτης Σεραφείμ. Η Αριστερά, ωστόσο, που θέλει να βαυκαλίζεται πως είναι ριζοσπαστική και την οποία υποτίθεται πως εκπροσωπείς, αισχύνεται σήμερα και για λογαριασμό σου...