Welcome to Greece, the land of the "arpachti"...

Η διεθνής συγκυρία- πολεμικές συρράξεις στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική, καθώς και το πραξικόπημα στην Τουρκία- βοήθησε πολύ στην αύξηση του αριθμού των τουριστών στην Ελλάδα. Δεν θα σταθώ στην ποιότητά τους, αφού αρκετοί από αυτούς την βγάζουν με τα λιγότερα δυνατά έξοδα, αν και θα έπρεπε να είναι στόχος και οι πιο εύποροι από τις χώρες τής Δύσης, της Βαλκανικής, τη Ρωσία ή την Κίνα και την Ιαπωνία. Θα σταθώ, όμως, στη νοοτροπία τής αρπαχτής που ζει και βασιλεύει και δεν επιτρέπει στον ελληνικό τουρισμό να αξιοποιήσει όλες τις δυνατότητές του...

Δεν είναι δυνατό εν έτει 2018 οι ξένοι, για παράδειγμα, να πληρώνουν διπλάσιες τιμές για τα ίδια προϊόντα ή υπηρεσίες από τους Έλληνες σαν να είναι όλοι τους κουτόφραγκοι που θα αποδεχθούν ό,τι κι αν τους σερβίρουμε ή οι τιμές να βρίσκονται στα ύψη γενικότερα με τη λογική πως σε ένα μήνα κάποιοι πρέπει να βγάλουν τα έξοδα όλης της χρονιάς. Αυτός ο τόπος έχει καλοκαιρία τους περισσότερους μήνες τού χρόνου. Όσοι, επομένως, θεωρούν τον εαυτό τους ανίκανο να απασχοληθεί σε άλλο τομέα ας διερευνήσουν τις επιλογές τους για την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου πριν επιδοθούν στην αισχροκέρδεια...

Αργά ή γρήγορα η κατάσταση στη γειτονιά μας θα εξομαλυνθεί κι εμείς θα έχουμε χάσει μια ακόμα ευκαιρία να μετατρέψουμε σε μόνιμο ένα συγκυριακό όφελος. Κι ο τουρισμός δεν αποτελεί μόνο τη βαριά βιομηχανία μας, αλλά και μια καθαρή εικόνα ενδεχομένως της νοοτροπίας με την οποία θέλουμε να αφήσουμε πίσω μας την εποχή των μνημονίων για να επιστρέψουμε στην Ελλάδα της φούσκας και του εύκολου κέρδους...

 

Τζιχαντιστές όταν φτάνουν στις ακτές μας, ήρωες όταν κερδίζουν Μουντιάλ...

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που δεν πανηγυρίζουν μια εθνική επιτυχία αν σε αυτή έχουν λάβει μέρος μετανάστες ή παιδιά μεταναστών. Δεν συμμερίζομαι τον κομπλεξισμό, τον απομονωτισμό κι εν τέλει τη μισαλλοδοξία τους, αλλά η στάση τους είναι πολύ πιο έντιμη σε σύγκριση με εκείνους που, για παράδειγμα, αποκαλούν αποβράσματα και βιαιοπραγούν σε βάρος των μη γηγενών, αλλά όταν έρχεται η ώρα η εθνική τους ομάδα να σηκώσει το παγκόσμιο κύπελλο χάρη σε αυτούς βγαίνουν στους δρόμους και πανηγυρίζουν για το μεγαλείο τής φυλής...

Η εθνική ομάδα τής Γαλλίας δεν ήταν η μοναδική που αξιοποίησε μετανάστες σε αυτό το Μουντιάλ. Το ποδόσφαιρο, άλλωστε, αποτελεί έναν από τους χαρακτηριστικότερους καθρέφτες των πολυπολιτισμικών κοινωνιών μας, οι οποίες συνιστούν θησαυρό όταν τις αποδεχόμαστε κι ενσωματώνουμε σε αυτές όσους για διάφορους λόγους βρεθούν στα μέρη μας. Οι δήθεν ξένοι, άλλωστε, Γάλλοι διεθνείς το πρώτο που έκαναν όταν κέρδισαν το κύπελλο ήταν να φιλήσουν το εθνόσημο, δείγμα τού ότι η αγάπη για την πατρίδα που δέχθηκε εκείνους και τους γονείς τους δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο των αυτοχθόνων λευκών...

Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως οι μεγάλες δυνάμεις τής Ευρώπης χρωστούν πολύ περισσότερα από μία συγγνώμη στους λαούς τής Αφρικής, της Μέσης Ανατολής, της νοτιοανατολικής Ασίας, αλλά και της Αμερικής τους οποίους εξολόθρευσαν ή αφαίμαξαν μέσα στους αιώνες και σήμερα τους αντιμετωπίζουν σαν παρίες οι οποίοι απειλούν τη συνοχή της. Τα κλειστά σύνορα αποτελούν ευρωπαϊκή ντροπή κι αν ο ανθρωπισμός δεν είναι ικανός παράγοντας για να αναγκάσει τους υπεύθυνους γι' αυτό το κατάντημα να τα ανοίξουν ας αναλογιστούν τουλάχιστον πόση παγκόσμια δόξα στερούν από τις χώρες τους όταν δεν εκμεταλλεύονται τα ταλέντα των απελπισμένων τής Γης...

Υ.Γ. Ο vromostomos επιστρέφει την Τρίτη, 24 Ιουλίου.