Ο έλεγχος ενός καναλιού είναι παρακράτος, ο έλεγχος όλων είναι απλώς η δεξιά...

Η ΝΔ χαρακτηρίζει παρακράτος την αποτυχημένη προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να συνδράμει όταν βρισκόταν στα πράγματα στη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού που θα προπαγάνδιζε τις απόψεις του. Φυσικά κανένα κόμμα δεν επιτρέπεται εκεί όπου λειτουργεί η διάκριση των εξουσιών να παρεμβαίνει στο μιντιακό τοπίο προκειμένου να επηρεάζει έστω και την παραμικρή ψηφίδα του. Αναρωτιέμαι, όμως, αν μία αποτυχημένη προσπάθεια συνιστά παρακράτος, τότε τι είναι η σχεδόν ολοκληρωτική κυριαρχία τού συστήματος Μητσοτάκη στα ΜΜΕ;...

Πρέπει κάποιος να έχει έρθει από άλλον πλανήτη για να πιστέψει ότι η μαζική στήριξη των ΜΜΕ στην κυβέρνηση οφείλεται σε ιδεολογική ταύτιση ή κοινή παραδοχή για τα δήθεν σπουδαία επιτεύγματά της. Είναι το χρήμα που τους συνδέει, γι' αυτό και μοιάζει σαν να έχουν όλοι έναν κοινό αρχισυντάκτη που αποφασίζει τι θα υπερπροβληθεί και τι θα θαφτεί. Όταν, μάλιστα, χρησιμοποιούνται και μαφιόζικες πρακτικές παρακολούθησης ή όταν αφαιρούνται αρμοδιότητες της ΕΥΠ για να μετατραπεί σε ΚΥΠ στο "επιτελικό" κράτος Μητσοτάκη χωρίς διαφάνεια και προκειμένου να πολεμά αποκλειστικώς τον "εσωτερικό εχθρό", περιττεύει να ασχοληθώ περισσότερο με το ποιος είναι παρακράτος...

Γιατί κάποιος που προηγείται με νταμπλ σκορ στις δημοσκοπήσεις, που διαθέτει 158 βουλευτές και τη συντριπτική πλειονότητα των ΜΜΕ φοβάται τόσο πολύ την κριτική ώστε, ανάμεσα σε άλλα, να ποινικοποιεί τις συγκεντρώσεις, να ασκεί ασύστολη κι άμετρη βία κατά τη διάρκειά τους, να αναβαθμίζει σε σκάνδαλο των σκανδάλων τη συνάντηση ενός πολιτικού κι ενός δικηγόρου σε καφέ στην Κύπρο και να απειλεί με εξεταστική έναν πρώην πρωθυπουργό και με Ειδικό Δικαστήριο έναν πρώην υπουργό; Ο Κ. Μητσοτάκης φοβάται την πραγματικότητα, γι' αυτό και παίρνει τα μέτρα του, ιδίως τώρα που ο τουρισμός είναι ανύπαρκτος και τα κρούσματα κοροναΐού αυξάνονται. Αν ο Σεπτέμβριος μας βρει ταπί και σε καραντίνα, τότε θα χρειαστεί να δοθούν στα μίντια πολύ περισσότερα από 20 εκατ. ευρώ για να βαφτίζουν το ψάρι κρέας...

Στέλνουν τη Δημοκρατία να κάνει ένα Μεγάλο Περίπατο...

Κάνουν λάθος στην αντιπολίτευση αν πιστεύουν ότι η κυβέρνηση πορεύεται στην οικονομία με το βλέποντας και κάνοντας. Ο Κ. Μητσοτάκης έχει σχέδιο και για την απαξίωση των εργασιακών σχέσεων και για την ανοσία τής αγέλης στην αγορά και για τα προσκόμματα στις συγκεντρώσεις, ακόμα και για το Μεγάλο Περίπατο- Περίδρομο- Περίγελο. Όλα δένουν γλυκά ώστε οι εργαζόμενοι που φτωχοποιούνται να μην έχουν δικαιώματα και να διαμαρτύρονται, όταν δεν θα τους απαγορεύεται, κάτω από δρακόντειους όρους και προϋποθέσεις δίπλα από ποδηλάτες και πανάκριβες ζαρντινιέρες στην Πανεπιστημίου...

Ο Κ. Μητσοτάκης εξακολουθεί να μοχλεύει με χυδαίο κι αντιδημοκρατικό τρόπο ο ίδιος τα κατώτερα αντανακλαστικά τής μάζας. Εν προκειμένω, είναι αλήθεια ότι σήμερα συγκεντρώσεις μερικών δεκάδων ταλαιπωρούν χιλιάδες στο κέντρο τής Αθήνας. Η λύση, όμως, δεν είναι πονάει χέρι, κόβει χέρι, δεν είναι να απειλείς με ποινικές κυρώσεις διοργανωτές ή να ποινικοποιείς τη συμμετοχή σε συγκέντρωση που εσύ έχεις κρίνει παράνομη...

Ο εσωκομματικός ακροδεξιός εκβιασμός που αποδέχεται ο Κ. Μητσοτάκης για να βαυκαλίζεται πως ελέγχει μια Κοινοβουλευτική Ομάδα που δεν του είναι πιστή δεν είναι πρόβλημα μόνο για τον ίδιο, αλλά γεννά ζητήματα δημοκρατίας. Δεν είναι δυνατό, για παράδειγμα, να αναβιώνει ένας χουντικός νόμος προ 50 χρόνων για να ικανοποιείται η αυταρέσκεια του Αντ. Σαμαρά, του Αδ. Γεωργιάδη, του Μ. Βορίδη ή του Κ. Κυρανάκη. Στην άσκηση δημοκρατικών δικαιωμάτων τίθενται κανόνες, περιορισμοί και σπανίως απαγορεύσεις. Με αυτήν την κυβέρνηση, όμως, που θέτει εμπόδια και στους πρόσφυγες και μετανάστες να λάβουν μικροπιστώσεις, οι απαγορεύσεις είναι ο κανόνας, με ό,τι κι αν συνεπάγεται αυτό για την εύρυθμη λειτουργία των θεσμών και με το Μαξίμου να υποθάλπει όταν δεν δίνει το ίδιο εντολές στο παρακράτος...

 

Πώς να παίξεις πόκα στη λέσχη τού χαρτοκλέφτη;...

Σε καμία χώρα τού κόσμου η Δικαιοσύνη δεν είναι στεγανοποιημένη από την επιρροή των άλλων εξουσιών, συμπεριλαμβανομένης της επιχειρηματικής- μιντιακής. Οι δικαστές, άλλωστε, δεν είναι θεοί για να τα γνωρίζουν όλα και να μην θολώνει η κρίση τους μπροστά στην θέα τού χρήματος ή της επαγγελματικής τους ανέλιξης. Αυτό που συμβαίνει, όμως, στην Ελλάδα, όπου τα παραδικαστικά κυκλώματα είναι μια καθημερινότητα, όπως ο ήλιος και η θάλασσα, μας κατατάσσει στις αναπτυσσόμενες κι όχι στις αναπτυγμένες χώρες...

Σε ιδανικές συνθήκες θα ήταν απαράδεκτο η οποιαδήποτε εξουσία να παρεμβαίνει στα χωράφια τής άλλης. Ο καθένας θα έκανε όπως πρέπει τη δουλειά του και τα όποια λάθη θα ήταν απλώς ανθρώπινα. Τα δικαστικά λάθη, όμως, στη χώρα μας δεν είναι πάντοτε ανθρώπινα.

Γι' αυτό και δεν είναι προς ψόγο η οποιαδήποτε παραίνεση της εκτελεστικής, της νομοθετικής ή της τέταρτης εξουσίας στη Δικαιοσύνη να στέκεται στο ύψος της κι όχι να κουκουλώνει υποθέσεις. Κι αν, μάλιστα, υπάρχουν ενδείξεις κουκουλώματος τότε κρίνεται υποχρεωτική η παρέμβαση ώστε να μην διαλανθάνουν της προσοχής τού δικαίου οι φαύλοι κι αμαρτωλοί...

Ακόμα κι από τη ΝΔ παραδέχονται ότι οι όποιες παρασκηνιακές επαφές υπουργών τής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δεν είχαν σκοπό να αποσιωπηθούν δικές τους πράξεις ή παραλείψεις. Αυτό που ονομάζουν παρακράτος είναι η προσπάθεια που έγινε από την προηγούμενη κυβέρνηση να βρεθούν λαβράκια σε βάρος πολιτικών τους αντιπάλων που και οι ίδιοι αντιλαμβάνονται ότι δεν είναι αρσακειάδες...

Είναι αλήθεια ότι σε ορισμένες περιπτώσεις πρώην υπουργοί ξεπέρασαν τα όρια, είτε από υπερβάλλοντα ζήλο είτε από άγνοια των δυνατοτήτων τού βαθέος κράτους. Πάει πολύ, όμως, οι θεμελιωτές, υπηρέτες κι αφεντικά τού παρακράτους να κατηγορούν άλλους για τις δικές τους αμαρτίες...