Οι κοινοί θνητοί, ο Ντογιάκος, ο θεός και πάνω από όλους ο Μητσοτάκης...

Μόνο οι Βούλγαροι έχουν μικρότερη αγοραστική ικανότητα με βάση τους μισθούς τους από τους Έλληνες. Κι αυτοί έχουν ανοδική τάση, ενώ εμείς καθοδική. Συνεπώς, δεν χρειάζεται να αναφερθώ στις απλήρωτες υπερωρίες, στην κατάργηση ουσιαστικώς των ελέγχων στους χώρους εργασίας ή στο ότι είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης στην αισχροκέρδεια προκειμένου να στηλιτεύσω την τετραετία Μητσοτάκη (και) για τα εργασιακά. Όταν οι Ρουμάνοι ή οι Σλοβάκοι μπορούν να κάνουν περισσότερα με τα χρήματα που λαμβάνουν τι χρεία έχουμε άλλων αποδείξεων;...

Την ίδια ώρα, εξακολουθούμε να είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης στην ανεργία των νέων, οι οποίοι για κάποιο "περίεργο" λόγο δεν δέχονται να εργαστούν ως είλωτες την τουριστική σεζόν για να μπορούν κάποιοι να κονομάνε και, μάλιστα, αφορολόγητα. Τους το είχε υποσχεθεί, άλλωστε, ο Κ. Μητσοτάκης το 2019 πως θα γκρεμίσει οποιοδήποτε έλεγχο τους γινόταν. Αν μη τι άλλο, αποδείχθηκε κάθε λέξη τού νεοφιλελευθερισμού του, όπως πιστοποιεί κι ο viral εργοδότης με το λαμπραντόρ του, τον υπουργό Αναπτύξεως...

Ο Ισ. Ντογιάκος, ο οποίος δεν έχει αφήσει άλλο ακροδεξιό κόμμα πλην ΝΔ να κατεβεί στις εκλογές, υποστήριξε πως οι δικαστικοί, δηλαδή ο ίδιος, βρίσκονται ανάμεσα στον θεό και στους ανθρώπους. Ο Κ. Μητσοτάκης δεν νομίζω πως είναι τόσο "μετριοπαθής". Μάλλον τοποθετεί τον εαυτό του στο ρόλο τού θεού ή, έστω, του Ντ. Τραμπ, παρουσιάζοντας τα μεγαλύτερα ψέματα σαν τις μεγαλύτερες αλήθειες. Όπως ότι η ΝΔ είναι με την Πρωτομαγιά. Είναι τόσο πολύ μάλιστα που το εκστόμισε από την Κηφισιά, γνωστό προπύργιο της εργατικής τάξης. Αλήθεια, πρέπει να γράψω κι άλλα;...

 

Η οργή του λαού δεν θα βρει δικαίωση στον Ντογιάκο, αλλά στον Ηρόδοτο...

Ο Κ. Μητσοτάκης εξόργισε τους "θεούς" με τη στάση του στην πανδημία, στις φυσικές καταστροφές και στην αισχροκέρδεια. Διέπραξε επανειλημμένως ύβρι που του θόλωσε το νου, του έφερε δηλαδή την άτη, και πίστεψε ότι και με τις παρακολουθήσεις θα μπορούσε να το παίζει τρελίτσα. Οι "θεοί", όμως, εξοργίστηκαν όταν διέπραξε νέα ύβρι με τα Τέμπη, προκαλώντας τη νέμεση της λαϊκής οργής που ξεχειλίζει στους δρόμους και στις πλατείες.  Όσο για την τίση, έρχεται το βράδυ των εκλογών....

Τα γράφω με αυτόν τον τρόπο για να με καταλαβαίνει κι ο αρχαιολάτρης Άδωνις, ο οποίος δικαιώνει και σε προσωπικό επίπεδο το σχήμα τού Ηρόδοτου. Όπως κι αν έχει, τίποτα δεν είναι ίδιο στη χώρα μετά τα Τέμπη, όπως τίποτα δεν έμεινε ίδιο μετά το Δεκέμβριο του 2008. 

Και τότε και τώρα έχουμε μια κυβέρνηση της δεξιάς που υποτίμησε τη λαϊκή οργή, ιδίως των νέων. Όπως και τότε έτσι και τώρα, θα το πληρώσει στις κάλπες. Κι αυτό, όπως και τότε έτσι και τώρα, θα είναι δικαιοσύνη που κανένας Ντογιάκος δεν θα μπορέσει να αποτρέψει από το να απονεμηθεί...

Ο πρωθυπουργός τού "πνίξατε στη Μάνδρα, κάψατε στο Μάτι, εγώ μετρούσα στρέμματα, εσείς φέρετρα, ανταλλάξατε τις Πρέσπες με τις συντάξεις" δεν δικαιούται να παραπονιέται αν, πράγματι, σε ορισμένες περιπτώσεις η αντιπολίτευση γίνεται πιο λαϊκιστική από όσο επιτρέπουν οι στιγμές. Αξιοποίησε τις πιο δόλιες μεθόδους για να πάρει την εξουσία χωρίς καμία ψευδαίσθηση για τα ψέματα που εν γνώσει του είπε για τα πάντα. Το κρίμα, το πολύ μεγάλο κρίμα είναι πως για να συνειδητοποιήσει η πλειοψηφία τού λαού ποιος αγύρτης τον κυβερνούσε τέσσερα χρόνια έπρεπε πρώτα να χαθούν δεκάδες άνθρωποι σε ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα...  

 

Ο Κοκός πέθανε, μείναμε με τον Κόλλια...

Όταν ήμουν νεότερος και πιο αφελής είχα σοκαριστεί όταν θεολόγος μού είχε πει πως υπήρχαν αρκετοί συνάδελφοί του που δεν πίστευαν στο θεό κι ότι ακολούθησαν αυτό το επάγγελμα γιατί είχε χαμηλούς βαθμούς εισαγωγής στη σχολή. Στη συνέχεια, βεβαίως, έγινα πιο κυνικός κι αυτό πλέον μου φαίνεται λογικό. Εξακολουθώ, όμως, να μην θεωρώ λογικό να θέλει κάποιος επιρρεπής στο να υποκύπτει στις πιέσεις τής όποιας εξουσίας να γίνει δικαστικός και να καταλάβει, μάλιστα, και ύψιστα αξιώματα...

Για κάποιο λόγο οι δικαστικές απολαβές είναι υψηλές και, μάλιστα, γίνονται ακόμα πιο υψηλές από τους ίδιους τους δικαστές, αφού έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι. Κι αυτός είναι για να μην υποκύπτουν στους κάθε είδους πειρασμούς. Κι ο μεγαλύτερος από όλους δεν είναι ούτε τα χρήματα ούτε η δόξα, αλλά να υποκύπτεις στο φόβο...

Για τον δικαστικό δεν είναι δικαιολογία ούτε ο φόβος τού θανάτου, όπως δεν είναι για τον αστυνομικό, μολονότι ο τελευταίος αμείβεται λιγότερο. Κι αν ο Χρήστος Σαρτζετάκης κι ο Παύλος Δελλαπόρτας μπόρεσαν να ερευνήσουν τη δολοφονία Λαμπράκη σε ένα κλίμα κρατικού παρακράτους κι από τον τότε εισαγγελέα τού Αρείου Πάγου, Κόλλια, το ίδιο μπορούν να κάνουν σήμερα κι ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ, Χρήστος Ράμμος, και κάποιοι γενναίοι συνεργάτες του υπό τις απειλές τού σύγχρονου Κόλλια, Ισ. Ντογιάκου... 

Ο έκπτωτος βασιλιάς θάβεται τη Δευτέρα, αλλά παραλλήλως έχει αναβιώσει, εξαιτίας τής κυβέρνησης Μητσοτάκη, η εποχή στην οποία βασίλεψε. Κι αυτή, όμως, θα γίνει έκπτωτη με τον ίδιο τρόπο που έγινε κι ο Κοκός, με την ψήφο τού λαού...

  
 

ΜΑ-ΦΙ-Α

Υπάρχει μια πολύ βασική προϋπόθεση για να βρεις την αλήθεια ή, τέλος πάντων, για να την πλησιάσεις κι αυτή δεν είναι άλλη από το να την αναζητάς. Οταν, αντιθέτως, ψάχνεις δικαιολογίες για να σταματήσεις το κυνήγι της εκτίθεσαι, πόσω μάλλον όταν η δουλειά σου είναι να διερευνάς σε βάθος. Στην Ελλάδα ακόμα κι αν καταγραφεί με κάμερα ο πρωθυπουργός τής χώρας να λαμβάνει μετρητά στο χέρι από μεγαλοεπιχειρηματίες η δικαιοσύνη και τα μέσα ενημέρωσης θα υποστηρίζουν πως η βιντεοσκόπηση έγινε παράνομα κι έτσι δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Κι αυτό μολονότι, για παράδειγμα, αυτός ο τρόπος χρησιμοποιήθηκε για να πιαστούν για δωροδοκία διοικητής νοσοκομείου κι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι και παρόλο που η νομολογία τού Αρειου Πάγου επιτρέπει να συνυπολογίζονται από τα δικαστήρια στοιχεία παρανόμως κτηθέντα όταν αυτό δεν έχει γίνει στο λουτρό σπιτιού και η υπόθεση ανάγεται στην προστασία τού δημόσιου συμφέροντος. Στην επίμαχη περίπτωση Χαϊκάλη έχουμε ομολογία Αποστολόπουλου πως επιχείρησε να τον δωροδοκήσει (ο ίδιος ισχυρίζεται πως το έκανε για να παγιδεύσει τον βουλευτή), αλλά ο "παναθηναϊκάκιας" εισαγγελέας Εφετών Ισ. Ντογιάκος, τον οποίο ο πρωθυπουργός καλούσε να γαμήσει τους χρυσαυγίτες (αλήθεια, έρευνα για τις υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων του πρωθυπουργού τής χώρας θα διεξαχθεί;), δεν έκρινε σκόπιμο ούτε καν να αρθεί το απόρρητο των ηλεκτρονικών επικοινωνιών των εμπλεκόμενων στη δυσώδη ιστορία. Την αρχειοθέτησε στο πιτς φιτίλι σαν να είχε καταγγελθεί πως κάποιος διπλοπαρκάρισε στο Παγκράτι κι όχι πως έχει στηθεί ένα ολόκληρο μαφιόζικο κύκλωμα εξαγοράς ψήφων για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας...

Θλίβομαι που αναγκάζομαι να το γράψω αλλά αυτήν τη στιγμή η χώρα κυβερνάται από μια παρέα ακροδεξιών, νεοφιλελεύθερων μαφιόζων οι οποίοι είναι πλήρως εξαρτημένοι κι άρα υποταγμένοι στα κελεύσματα του εγχώριου και διεθνούς κεφαλαίου. Οι άνθρωποι που κόπτονται, για παράδειγμα, τόσο πολύ για την ολοκλήρωση της συνταγματικής αναθεώρησης είναι οι ίδιοι που επικυρώνουν την πράξη νομοθετικού περιεχομένου (μια ακόμα) για τη δίμηνη επέκταση του μνημονίου σε άσχετο νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας. Οι τύποι που έλεγαν στον πατέρα τού Νίκου Ρωμανού πως υπάρχει διάκριση εξουσιών και δεν μπορούν να παρέμβουν στη δικαιοσύνη είναι οι ίδιοι που έχουν καταντήσει ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς τα πουτανάκια τους. Τα καθάρματα που ομνύουν στην πολιτική σταθερότητα είναι τα ίδια που τρομοκρατούν τους πολίτες για χρεοκοπία, "Grexit" και λοιπά κουραφέξαλα. Τα λαμόγια που χρησιμοποιούν για προβοκάτσιες τους νεοναζί και τα όργανα της τάξης κατηγορούν την αξιωματική αντιπολίτευση για αναρχία. Οι απατεώνες που παριστάνουν τους σοβαρούς αριστερούς τής ευθύνης που "έχουν πάρει τη μισή Αθήνα" μυρίζουν σαν ξελιγωμένα ντόμπερμαν παλτό γυναικών βουλευτών για να αποδεικνύουν ότι πίσω από τη σοβαροφάνειά τους κρύβονται η συστημική εντολή που έχουν λάβει να αποτελέσουν μαξιλαράκι ασφαλείας για εκείνους που πίνουν το αίμα τού λαού κι ένας σεξισμός ο οποίος μαρτυρά κόμπλεξ κατωτερότητας. Οι "υπεύθυνοι" βουλευτές που σπεύδουν να ψηφίσουν Στ. Δήμα επειδή ο Αντ. Σαχλαμαράς τους έταξε υπουργεία εξευτελίζουν ακόμα κι αυτήν την κοινοβουλευτική ολιγαρχία. Και τα διαπλεκόμενα μίντια που σπέρνουν τον πανικό σε κάθε ευκαιρία αλλά σιωπούν στην αποκάλυψη "Γουότεργκεϊτ" ετοιμάζονται για μια προεκλογική περίοδο κατά την οποία δεν θα κρίνουν τα πεπραγμένα τής απερχόμενης κυβέρνησης (ακόμα κι αυτά δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα), αλλά σχεδόν αποκλειστικώς το τί θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Συγγνώμη, αλλά εσείς αν όλα αυτά τα αποκαλείτε δημοκρατία μάλλον διαβάζουμε διαφορετικά λεξικά...

Με τί κουράγιο κοιτούν τον εαυτό τους στον καθρέφτη δικαστικοί και δημοσιογράφοι που "ξεπλένουν" το ένα σκάνδαλο μετά από το άλλο; Τί σκατά λειτουργοί είναι αυτοί που δεν μπαίνουν καν στον κόπο να εξετάσουν σε βάθος υποθέσεις που αν αποδειχθεί η βασιμότητά τους τινάζουν ολόκληρο το σύστημα στον αέρα; Οι ίδιοι πολιτικοί και γραφιάδες που ασχολούνται στο δημόσιο λόγο τους αποκλειστικώς με το να κατηγορούν το πόπολο πως μαζί τα φάγαμε έχουν συγχωρέσει αμαρτίες των ίδιων και συναδέλφων τους αξίας δισεκατομμυρίων ευρώ. Ειρωνεύονται την αξιωματική αντιπολίτευση γιατί δεν έχει κατορθώσει να δημιουργήσει ένα σαρωτικό ρεύμα νίκης κι εν μέρει έχουν δίκιο στις επικρίσεις τους για λαϊκισμό, συντεχνιασμό και ήξεις αφήξεις στη στρατηγική της. Ούτε για τον γράφοντα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ το αριστερό κόμμα των ονείρων του. Με βάση, όμως, την προσωπική μου εμπειρία κι αυτή παλαιότερων εμού η αρνητική προπαγάνδα σε βάρος του δεν έχει προηγούμενο όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο. Ούτε το ΠΑΣΟΚ του 1981 δεν είχε δεχθεί τόση λάσπη από εκείνους που τρέμουν πως θα χάσουν τα κλεμμένα κεκτημένα τους...

Πάρτε το χαμπάρι λοιπόν πως μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα είναι καταστροφική για τον τόπο μόνο αν δεν συγκρουστεί με τη σαπίλα. Οι νοικοκυραίοι δεν χρειάζεται να ανησυχούν πως θα μας πετάξουν από το ευρώ κα την Ευρωπαϊκή Ενωση, αν και δεν είμαι καθόλου σίγουρός ότι αυτό δεν θα είναι για το καλό μας. Αν η Ανγκ. Μέρκελ, η οποία δεν φημίζεται για τα ρίσκα που αναλαμβάνει, πάρει μια τέτοια απόφαση έχει υπογράψει τη δική της πολιτική ληξιαρχική πράξη θανάτου κι αυτή της χώρας της αφού το ντόμινο που θα ακολουθήσει θα σαρώσει τα πάντα στο πέρασμά του. Με βάση, επομένως, τα περιθώρια που παρέχει το σημερινό Σύνταγμα δεν υπάρχει δημοκρατικότερη διέξοδος από τις εκλογές εδώ και τώρα, οι οποίες θα έρθουν ως λαϊκή λύτρωση από εκείνους που εκμεταλλεύονται τη θεσμική τους εξουσία για να λειτουργούν με την "ηθική" νονών τής νύχτας...