Δώσε και σε μένα Κυριάκο μια Φεράρι κι όλα καλά...

Μπορεί η Λάουρα Κοβέσι και η Μαρία Καρυστιανού να αποδειχθούν οι μεγαλύτερες απάτες από συστάσεως ΕΕ κι ελληνικού κράτους αντιστοίχως. Δεν προκύπτει από κάπου κάτι τέτοιο, αλλά για χάρη των μητσοτακοφρουρών ας το αποδεχθούμε ως βάση συζήτησης. 

Υπάρχει, όμως, μεγαλύτερη απόδειξη και των ποινικών ευθυνών τού πρωθυπουργού και των υπουργών του για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα Τέμπη από τον τρόπο που τα διαχειρίστηκαν; Ελέγχουν όλους τους αρμούς τής εξουσίας αλλά δεν τόλμησαν να παραπέμψουν για κακουργήματα τους πιθανούς ενόχους. Τι χρεία έχουμε άλλων αποδείξεων;...

Πριν μια δεκαετία αυτοί που τα τελευταία έξι χρόνια έχουν βυθιστεί στο μέλι και δεν λένε να ξεκολλήσουν έβγαιναν στους δρόμους για να μείνουμε Ευρώπη. Είναι οι ίδιοι που σήμερα πολύ θα ήθελαν να μην υπάρχουν ευρωπαϊκή εισαγγελία ή ευρωπαϊκοί ιστότοποι όπως το Politico παρά μόνο η εισαγγελία τού Αρείου Πάγου κι ο ΣΚΑΙ για να μην κουνιέται φύλλο κι όποιο κουνηθεί να ξεπαστρεύεται σαν γραφικό. Ο ευρωπαϊσμός τους φτάνει ως την αφαίμαξη κοινοτικών κονδυλίων, ο φιλελευθερισμός τους ως το Πρώτο Θέμα κι ο μεταρρυθμιστικός τους οίστρος ως τη δίωξη οποιασδήποτε ενοχλητικής για το καθεστώς τους φωνής...

Το ότι η κυβερνητική αντεπίθεση εστιάζει στην παροχολογία τής ΔΕΘ αποδεικνύει και το σε πόσο χαμηλή υπόληψη έχουν την κοινωνική μας συνείδηση και το δημοκρατικό μας ήθος. Και πολύ καλά κάνουν αφού τα δισεκατομμύρια ευρώ με αφορμή την πανδημία ήταν ικανά το 2023 να σκεπάσουν τα Τέμπη και τις υποκλοπές. 

"Δώσε και σε μένα μπάρμπα μια Φεράρι και δεν πειράζει αν 57 ψυχές δεν βρουν ποτέ δικαίωση ή σε κάποιους άλλους δώσεις και μια Μαζεράτι και μια Λαμποργκίνι. Στα ελληνοπρεπή αρχίδια μου, ιδίως Κυριάκο αν σκοτώσεις ακόμα περισσότερους μαύρους στη θάλασσα για να νιώσω ασφαλής "...  

Η αναγέννηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα γίνει με αυτούς που χαντάκωσαν τον Αλέξη...

Η "αυλή" ενός αρχηγού αποδεικνύεται διαχρονικά η αχίλλειος πτέρνα του. Κι αυτό γιατί συνήθως αποτελείται από κόλακες με μοναδικό σημείο αναφοράς τους τον αρχηγό από τον οποίο αποκρύβουν τα δυσάρεστα νέα και τα σφάλματά του, αποκόπτοντάς τον στην ουσία από την πραγματικότητα. Θύμα και θύτης- αυτός, άλλωστε, την επέλεξε και τη στήριξε όταν κάποιοι του χτυπούσαν καμπάνες- ήταν κι ο Αλέξης Τσίπρας. Επέτρεψε σε μετριότητες να τον μετατρέψουν από έναν χαρισματικό ηγέτη με έμφυτη λαϊκότητα σε έναν ξύλινο πολιτικό στον οποίο δεν επέτρεπαν αυτοσχεδιασμούς όχι για να τον προστατεύουν αλλά για να αισθάνεται εκείνος πως του είναι χρήσιμοι...

Αυτή η "αυλή" έχει μετακομίσει- σχεδόν σύσσωμη- στην Έφη Αχτσιόγλου προκειμένου να μεταφέρει και σε εκείνη τη δήθεν τεχνογνωσία της. Ακόμα κι αν θεωρούσα την Έφη το ίδιο χαρισματική με τον Αλέξη- που δεν είναι- πώς να είχα εμπιστοσύνη σε ένα επιτελείο δευτεροτρίτης εθνικής το οποίο καλείται να αντιμετωπίσει ένα επικοινωνιακό αριστούργημα όπως είναι η εικόνα Μητσοτάκη, όπως έχει χορογραφηθεί από τους καλύτερους επικοινωνιολόγους; Δεν πιστεύω ότι έμαθαν από τα λάθη τους. Δεν πιστεύω καν ότι έχουν αντίληψη της μετριότητάς τους κι όχι άγχος προσωπικής πολιτικής επιβίωσης...

Είναι, όμως, από την άλλη ο Στέφανος Κασσελάκης έτοιμος για να ηγηθεί της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Όχι, αλλά σε αντίθεση με τους ανθυποψηφίους του έχει τις πιο πειστικές δικαιολογίες γι' αυτό, οι οποίες είναι και τα βασικότερα επιχειρήματα υπέρ τής υποψηφιότητάς του: είναι νέος, άπειρος, δεν προέρχεται από τον κομματικό σωλήνα, ξέρει από επιχειρείν και μπορεί να προσελκύσει στο ΣΥΡΙΖΑ τους ανθρώπους τού ιδιωτικού τομέα. Κυρίως, όμως, είναι ο υποψήφιος που φοβάται περισσότερο ο Κ. Μητσοτάκης. Κι αν δεν με πιστεύετε, διαβάστε ποια αποθεώνει και σε ποιον επιτίθεται το "Πρώτο Θέμα"... 

  

 
 

Διασκευάζοντας Μιράντα Ξαφά...

Ο μέρμηγκας δουλεύει σκληρά μέσα στη ζέστη όλο το καλοκαίρι, κτίζοντας το σπίτι του χωρίς θαλασσοδάνειο και μαζεύοντας προμήθειες για τον χειμώνα. Ο τζίτζικας τον θεωρεί βλάκα που δουλεύει τόσο σκληρά, ενώ ο ίδιος τα έχει βρει όλα έτοιμα- σπουδές, επαγγελματική και πολιτική καριέρα- από τον μπαμπά του.

Μόλις μπαίνει ο χειμώνας, ο τζίτζικας ζητά πρόωρες εκλογές κι απαιτεί να μάθει γιατί επιτρέπεται ακόμα στον μέρμηγκα να παίρνει κατώτατο μισθό 650 ευρώ και συμπληρωματικά επιδόματα και να εργάζεται πέντε ημέρες την εβδομάδα κι οκτάωρο όταν άλλοι σπαταλούν χίλια ευρώ την ημέρα μόνο για να φάνε σε ακριβό εστιατόριο, χωρίς να πληρώνουν φόρους, κι έχουν κάθε δικαίωμα να προσλαμβάνουν είλωτες στις επιχειρήσεις τους. Το “Πρώτο Θέμα” και η “Καθημερινή” δημοσιεύουν φωτογραφίες του σκασμένου από τη μάσα τζίτζικα να τρέμει στην ιδέα τής στοιχειώδους κοινωνικής δικαιοσύνης, ενώ ο μέρμηγκας απολαμβάνει αμέριμνος το ψωμί και την ελιά του. Εικόνες ακραίας κοινωνικής ανισότητας αναπαράγονται σε ειδική εκπομπή του ΣΚΑΙ, ο οποίος έχει διακόψει το πρόγραμμα σπίλωσης του ΣΥΡΙΖΑ για να κατακεραυνώσει τους πολλούς που θέλουν να αμείβονται ισότιμα για τον πλούτο που παράγουν με αυτούς οι οποίοι τον καρπώνονται. Η ΝΔ οργανώνει ανοικτή πολιτική συγκέντρωση στην Εκάλη με σύνθημα «Επιστροφή στο μεσαίωνα- Ο καθένας για την πάρτη του- Οικογενειοκρατία- Οι κοινωνικές ανισότητες είναι στην ανθρώπινη φύση» και κεντρικό ομιλητή τον πρόεδρό της Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο τζίτζικας στέλνει χαιρετισμό μέσω skype, ζητώντας να τερματιστεί η δίκαιη αναδιανομή του πλούτου και να κατασπαταληθούν προς όφελος των λίγων και οι εναπομείναντες πόροι του πλανήτη.

Η κατακραυγή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι έντονη. Πώς είναι δυνατόν μία ανεπτυγμένη χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επιτρέπει στον τζίτζικα να υποφέρει τόσο και να μην μπορεί να απολαμβάνει στο σπίτι τού Βολτέρου στο Παρίσι τον πλούτο που έχει συσσωρεύσει σε οφσόρ του ίδιου και της γυναίκας του; Τα μέλη της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ οργανώνουν διαδήλωση μπροστά στο σπίτι του μέρμηγκα, όπου τηλεοπτικά συνεργεία τους παρουσιάζουν να τραγουδούν «δεν θα δεις άσπρη ημέρα ποτέ, φτωχομπινέ» και να αναρτούν πανό με συνθήματα υπέρ της Ευρώπης της ολιγαρχίας και της πλουτοκρατίας: «Του μεγάλου κεφαλαίου δυνάστες, κλέφτες και ληστές, ΣΥΡΙΖΑ, κυβέρνηση και σοσιαλιστές», «Όχι στη φοροληστεία των εχόντων και κατεχόντων, την κρίση να πληρώσει η φτωχολετσαρία».

Μέλη νεοφιλελεύθερων λόμπι κι απογοητευμένοι ψηφοφόροι του Μάνφρεντ Βέμπερ, μαζί με την κίνηση αγανακτισμένων πολιτών Φιλοθέης «Συνέλευση Φοροαποφευγόντων Ιδιοκτητών Εξωχώριων Εταιρειών για την Κατάπνιξη της Ταξικής Πάλη» πετούν γαλάζιες μπογιές στο σπίτι του μέρμηγκα και φέιγ βολάν με συνθήματα αλληλεγγύης προς τον τζίτζικα. Η αστυνομία προσάγει για τα μάτια του κόσμου πέντε άτομα τα οποία στη συνέχεια αφήνονται ελεύθερα επειδή δεν προέκυψαν στοιχεία εις βάρος τους παρά μόνο ξέπλυμα μαύρου χρήματος, δωροδοκία κρατικών αξιωματούχων και κακουργηματική υπεξαίρεση περιουσίας ιδιωτικών ασφαλισμένων.

O Άδωνις Γεωργιάδης δίνει συνέντευξη στο ΣΚΑΙ, στην οποία δηλώνει ότι ο μέρμηγκας πλούτισε εις βάρος του τζίτζικα γιατί είχε το θράσος να επισκεφθεί τη βίλα του και να του ζητήσει αύξηση 20 ευρώ και εισηγείται διπλασιασμό του φόρου εισοδήματος όσων αμείβονται με λιγότερα από 10.000 ευρώ για να ενισχυθεί η «δίκαιη ανάπτυξη» με τη διανομή κοινωνικού μερίσματος σε όσους διαθέτουν κινητή κι ακίνητη περιουσία άνω των 100.000 ευρώ στο εξωτερικό. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη καταθέτει νομοσχέδιο για αναδρομική αύξηση του φόρου εισοδήματος των πιο χαμηλών στρωμάτων, που υπερψηφίζεται κι από το ΚΙΝΑΛ. Συγχρόνως διπλασιάζει τον συμπληρωματικό ΕΝΦΙΑ, εξαιρώντας τις πλούσιες περιοχές και τα νησιά όπου διαθέτουν βίλες τουλάχιστον πέντε κοσμικοί, στο πλαίσιο της εξαφάνισης των πολλών από τις ελίτ. Ο τζίτζικας δεν έχει τα χρήματα για να πληρώσει τους επιπλέον φόρους, αφού οι δαπάνες για τη συντήρηση τη πισίνας, του ελικοπτέρου και της ιδιωτικής του ζούγκλας τον έχουν απομυζήσει και το σπίτι του κατάσχεται από τους μπολσεβίκους προκειμένου να μετατραπεί σε ξενώνα φιλοξενίας δεκάδων χιλιάδων ανεπρόκοπων άστεγων και βρομιάρηδων μεταναστών .

Ταυτόχρονα η τράπεζα δίνει νέο θαλασσοδάνειο στον τζίτζικα για να μπορεί να συντηρεί άνετα και την ερωμένη του. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και η Ζωή Κωνσταντοπούλου εμφανίζονται έξω από το σπίτι του τζίτζικα να φωνάζουν σε ένδειξη συμπαράστασης «σώστε τα εξοχικά όσων έχουν πάρει θαλασσοδάνεια».

Ο τζίτζικας προσλαμβάνεται στην Πυροσβεστική Υπηρεσία με «κοινωνικά κριτήρια», αφού αυτός που βάζει φωτιές ξέρει και να τις σβήνει καλύτερα. Ο μέρμηγκας έχει φύγει στο εξωτερικό, αναζητώντας κράτος δικαίου και αξιοκρατικό περιβάλλον όπου πρωθυπουργοί μπορούν να γίνουν κι αυτοί που δεν έχουν πατέρα πρωθυπουργό. Η ιστορία τελειώνει καθώς βλέπουμε τον τζίτζικα να τρώει τα τελευταία απομεινάρια του φαγητού του μέρμηγκα, στο σπίτι που του παραχώρησε το κράτος που ποτέ δεν τον φορολόγησε. Το σπίτι έχει αρχίσει να καταρρέει λόγω έλλειψης συντήρησης, αφού οι μέρμηγκες που το συντηρούσαν είτε έχουν φύγει στο εξωτερικό είτε έχουν αποδημήσει εις Κύριον πριν της ώρας τους λόγω οικονομικής εξαθλίωσης. Μερικούς μήνες αργότερα, ο τζίτζικας βρίσκεται νεκρός στο κότερό του από ναρκωτικά με τα οποία τον έχει προμηθεύσει κουμπάρος πολιτικής “Αγίας Οικογένειας”.

Το συμπέρασμα, ομολογώ, είναι πιστή αντιγραφή τής Μ. Ξαφά: “Ψηφίστε υπεύθυνα”!

Κι αν είχε τηλεφωνήσει ο Ιβάν το Σαββατόβραδο;...

Στα καφενεία και στις συζητήσεις με τους φίλους μας μπορούμε να μιλάμε με βεβαιότητες για το ποιος είναι ναρκέμπορος και ποιος όχι. Όταν, όμως, διατυπώνουμε δημόσιο λόγο, πολλώ δε μάλλον όταν εκπροσωπούμε την ελληνική κυβέρνηση, τότε οφείλουμε να είμαστε πιο προσεκτικοί και, βεβαίως, να σεβόμαστε το τεκμήριο της αθωότητας...

Κι αυτό δεν συνιστά απλώς πολιτική ευπρέπεια, αλλά σεβασμό στην πράξη στο διαχωρισμό των εξουσιών. Αλίμονο αν η εκτελεστική εξουσία εκδίδει αποφάσεις με βάση δημοσιεύματα του φιλικού της Τύπου, αρκετά από τα οποία άλλωστε έχουν ως πηγή την ίδια...

Όλα αυτά δεν τα ισχυρίζομαι γιατί πιστεύω στην αθωότητα του Β. Μαρινάκη, δεν μπορώ ωστόσο να μην διακρίνω την υποκρισία πίσω από την κυβερνητική ρητορική. Καταγγέλλει, για παράδειγμα, κι ορθώς πράττει τη σιωπή τής ΝΔ και των φιλικών της μέσων για τις αποκαλύψεις γύρω από την εξωχώρια εταιρεία που χρηματοδοτεί την σύζυγο Μητσοτάκη και το "Πρώτο Θέμα"...

Την ίδια ώρα, όμως, δεν δίνει επαρκείς εξηγήσεις για την καταγγελία χρηματισμού συμβούλου τού Ευκλ. Τσακαλώτου. Διαμαρτύρεται, επίσης, για την προνομιακή σχέση ορισμένων επιχειρηματιών με την αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά αρνείται να παραδεχθεί και στον εαυτό της τη δική της προνομιακή σχέση με άλλους επιχειρηματίες. Ο Β. Μαρινάκης άραγε είναι ο μοναδικός λεφτάς που έχει τηλεφωνήσει στον Δ. Τζανακόπουλο σε ακατάλληλη ώρα, ζητώντας του εξηγήσεις ή βοήθεια;...

Πείτε μου εσείς, σε ποια άλλη χώρα τής Δύσης θα είχε εισβάλει στον αγωνιστικό χώρο ποδοσφαιρικός παράγοντας- στη σουίτα τού οποίου στην Τούμπα έχει φιλοξενηθεί κι ο υπουργός Οικονομικών- με το χέρι του να γαργαλά το πιστόλι του και δεν θα είχε συλληφθεί και δικαστεί με τη διαδικασία τού αυτοφώρου; Κι αν η κυβέρνηση στα λόγια πολεμά τη διαπλοκή, την ίδια ώρα φροντίζει να δημιουργεί τη δική της, έστω κι αν ακόμα η οργάνωσή της είναι ερασιτεχνική σε σύγκριση με εκείνους που είναι βετεράνοι τής προπαγάνδας...

Κι ανάμεσα σε όλα αυτά η δημοσιογραφία εξαφανίζεται κάτω από το βάρος αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων που δεν αναζητάνε την αλήθεια, αλλά την απόκρυψη ή τη διαστρέβλωσή της. "Καλή νύχτα σας κύριοι", που θα έγραφε κι ο Δημήτρης...

Ο αετός πεθαίνει στον αέρα και τα σκουλήκια στη Ζούγκλα...

Δεν μου αρέσουν οι άνθρωποι που τους συμπαθούν άπαντες, εκείνοι δηλαδή που δεν τολμούν να σπάσουν αβγά για να φτιάξουν ομελέτα, γι' αυτό και συμπεριφέρονται σε όλους με την ίδια υποτακτική δουλοπρέπεια. Όπως, επίσης, δεν έχει τόση σημασία τι λέει κάποιος για σένα, αλλά ποιος το λέει. Αν, για παράδειγμα, σε κατηγορούν για δωροδοκία επαγγελματίες εκβιαστές όπως ο Μ. Τριανταφυλλόπουλος κι ο Θ. Αναστασιάδης ή λαθρέμποροι όπως ο Γ. Αλαφούζος, μάλλον υπερήφανος πρέπει να αισθάνεσαι κι όχι υπόλογος. Πόσω μάλλον όταν το κάνουν με άτσαλο τρόπο, όπως για παράδειγμα με το ηχητικό ντοκουμέντο τής ΕΥΠ που παρουσίασε ο εδώ και καιρό εξαφανισμένος από το προσκήνιο "Ζούγκλας"...

Σε μια υποτίθεται συνομιλία με υπονοούμενα, "βιβλία" και "γιατρούς" ο μόνος που αναφέρεται με το όνομά του, και μια φορά στην όλη συζήτηση, είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Κι όταν, μάλιστα, ο Β. Μαρινάκης μνημονεύει το όνομα του σημερινού πρωθυπουργού ο Τ. Καραμήτσος ξεκαθαρίζει ότι δεν αναφέρεται σε εκείνον αλλά στο "γιατρό". Αφήστε που είναι δύσκολο αυτός που θα δώσει τα λεφτά να είναι ο Τ. Καραμήτσος κι όχι ο Β. Μαρινάκης, αφήστε που το "Πρώτο Θέμα" και τα υπόλοιπα έντυπα που χρηματοδοτεί ο εφοπλιστής δεν έπαψαν ποτέ να πολεμούν το ΣΥΡΙΖΑ, αφήστε που για να πάρεις υλικό από τις μυστικές υπηρεσίες πρέπει μάλλον να είσαι κι ο ίδιος κυπατζής. Όπως και στην περίπτωση Ψυχάρη, άλλωστε, αναρωτιέμαι τι νόημα έχει να δίνεις εκατομμύρια σε κάποιον που όλα αυτά τα χρόνια δεν έχει σταματήσει να σε πολεμά κι εσύ να τον λοιδορείς. Εκτός αν δεν έστησες ποτέ δωροδοκία, αλλά σκευωρία...

Χωρίς να είμαι, εξάλλου, ιδιαιτέρως εξοικειωμένος με την ορολογία τής λαχαναγοράς, μου κάνει εντύπωση πως στην ίδια συνομιλία υποτίθεται πως τα "βιβλία" σημαίνουν εκατομμύρια, όπως ακριβώς είχε υποδηλώσει λίγες εβδομάδες πριν ο Ανδρ. Βγενόπουλος για να κατηγορήσει την πρόεδρο του Αρείου Πάγου πως του ζήτησε χρήματα. Και οι συμπτώσεις αυξάνονται λίαν επικινδύνως για την αξιοπιστία τους από τη στιγμή που την ίδια αργκό παρουσιάζει ως αλήθεια στο περιορισμένο πλέον ακροατήριό του ο "δημοσιογράφος τής κρυφής κάμερας" Μ. Τριανταφυλλόπουλος, ο οποίος, επίσης όλως τυχαίως βεβαίως βεβαίως, είναι ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές, με το αζημίωτο φυσικά, του "Mr Mig", ο οποίος με τη σειρά του άλλοτε παρουσιάζεται ως ο εργοδότης χιλιάδων Ελλήνων κι άλλοτε ως ένα απλό γρανάζι τού fund που όταν όλα βγουν στον αφρό το σκάνδαλο Κοσκωτά θα μοιάζει με παιδική ιστορία μπροστά του...

Γίνεται πλέον όλο και πιο φανερή η απελπισία τού συστήματος διαπλοκής που καταρρέει και το οποίο γνωρίζει ότι αργά ή γρήγορα θα περάσει τις υπόλοιπες ημέρες του στη φυλακή. Με την αξιολόγηση να ολοκληρώνεται, το κλίμα στην πραγματική οικονομία να βελτιώνεται και τον αέρα τετραετίας που έχει πλέον ο Αλέξης Τσίπρας είναι λογικό να στοχεύουν στο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, στο κομμάτι δηλαδή που χωλαίνουν οι ίδιοι και τα παπαγαλάκια τους. "Αφού δεν μπορούμε πια να πείσουμε κανέναν ότι δεν είμαστε φαύλοι, τουλάχιστον ας συκοφαντήσουμε τους άλλους μήπως και κάποιους κοροϊδέψουμε ότι όλοι ίδιοι είναι". Με αυτήν τη λογική πορεύονται σκουλήκια που πλούτισαν βυσσοδομώντας, εκβιάζοντας και λασπολογώντας και τώρα βγαίνουν από τις τρύπες τους για να πουλήσουν ερευνητική δημοσιογραφία. Λαγός τη φτέρη έσειε, ωστόσο, κακό της κεφαλής του...

Πες μου Γιάννη πως τουλάχιστον τα λεφτά ήταν πολλά κι "άξιζε" τον κόπο η ξεφτίλα σου...

Ας υποθέσουμε αγαπητέ αναγνώστη πως λαμβάνεις σήμερα, 10 Νοεμβρίου 2015, σοβαρές πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες απειλείται η ζωή σου κι ότι χάρη στην ιδιότητά σου ως υπουργός Δημόσιας Τάξης έχεις τη δυνατότητα όχι μόνο να τις διερευνήσεις μέσω των μηχανισμών που έχεις στη διάθεσή σου, αλλά και να προχωρήσεις σε συλλήψεις ώστε εσύ και η οικογένειά σου να κοιμάστε ήσυχοι τα βράδια. Τί πράττεις; Ενεργείς αμέσως προκειμένου να αποφύγεις τον κίνδυνο ή περιμένεις να περάσει τουλάχιστον ένα εξάμηνο κι αυτό όχι για να προσκομίσεις τα στοιχεία που έχεις στη δικαιοσύνη αλλά για να κάνεις δηλώσεις σε-πιο διαπλεκόμενα πεθαίνεις- μέσα ενημέρωσης;...

Κι όταν, μάλιστα, φτάνει η ώρα να αποδείξεις τα λεγόμενά σου, με βάση τα οποία εμπλέκονται υπουργοί και βουλευτές, να καταλήγεις να μιλάς για απλά στελέχη τα οποία είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες ότι βλέπουν φιλικώς και συνομιλούν με τους αντάρτες πόλης και τα οποία επηρεάζουν τον Αλέξη Τσίπρα στη λήψη αποφάσεων όσο κι ένας βάτραχος έναν ελέφαντα. Το αποδεικνύουν, εξάλλου, ακόμα και οι οι συνομιλίες (;) που διέρρευσε ο ίδιος ο Γ. Πανούσης και στις οποίες η Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς εγκαλεί την κυβέρνηση για τις νομοθετικές πρωτοβουλίες που έλαβε και οι οποίες δεν εξυπηρετούσαν τα συμφέροντά της...

Η υπουργοποίηση Πανούση ήταν από την αρχή ένα μεγάλο λάθος. Η κυβέρνηση της Αριστεράς δεν είχε ανάγκη από έναν άνθρωπο ο οποίος ταιριάζει περισσότερο στο Ποτάμι, ως υπηρέτης διαπλεκόμενων συμφερόντων. Ο βίος και η πολιτεία του, άλλωστε, στο υπουργείο αποτελεί τον πιο αδιάψευστο μάρτυρα μιας πολιτικής φιλοσοφίας που στοχοποιεί ορισμένους κι αθωώνει με την πρακτική της κάποιους άλλους...

Δεν έχω καμία αντίρρηση να συλλαμβάνονται όσοι τοποθετούν βόμβες ή καταστρέφουν περιουσίες μικρομεσαίων γιατί μέσα στην αφέλεια ή στη διατεταγμένη υπηρεσία τους πιστεύουν ότι ο καπιταλισμός θα καταρρεύσει με αυτόν τον τρόπο. Τί έκανε, ωστόσο, ο Γ. Πανούσης για να αντιμετωπίσει αυτό το φαινόμενο; Και, κυρίως, δεν διαπίστωσα καμία θέρμη από τον πρώην υπουργό να καθαρίσει την αστυνομία από τα χρυσαυγίτικα σταγονίδια. Αντιθέτως, είδα μια ανοχή στη νεοναζιστική βία και μια πλήρη ταύτιση με συντηρητικές αντιλήψεις που εξάγουν όλο τους το μένος στην αντιμετώπιση των φτωχοδιαβόλων την ίδια ώρα που αντιμετωπίζουν με εξαιρετική επιείκεια τους εγκληματίες τού λευκού κολάρου...

Δεν χρειάζεται να έχεις διαβάσει πολλά αστυνομικά μυθιστορήματα για να καταλάβεις πως η ξαφνική αγωνία Πανούση για τη σωματική του ακεραιότητα, την οποία μάλιστα δημοσιοποίησε μέσω ρυπαροφυλλάδων όπως το "Πρώτο Θέμα" και καναλιών με την "αντικειμενικότητα" του ΣΚΑΙ, οφείλεται σε άλλους λόγους. Θέλω να πιστέψω την καλύτερη εκδοχή, σύμφωνα με την οποία ο πρώην υπουργός αισθάνεται αδειασμένος από τον πρωθυπουργό γιατί δεν τον υπουργοποίησε ξανά και γι' αυτό, σαν απατημένος σύζυγος, εκφράζει την πικρία του κομίζοντας γλαύκας ες Αθήνας...

Δεν θέλω, ωστόσο, να πιστέψω το δυσμενέστερο σενάριο με βάση το οποίο ο Γ. Πανούσης ήταν πάντοτε ένας συστημικός Δούρειος Ιππος με στόχο να κουρσευτεί το κάστρο τής Αριστεράς. Αν ισχύει το δεύτερο, τουλάχιστον εύχομαι τα λεφτά να ήταν πολλά Γιάννη και να μην την έχεις πατήσει όπως η πόντια πουτάνα, που έπαθε πολιτισμικό σοκ όταν πληροφορήθηκε πως οι άλλες τουλάχιστον πληρώνονται...

Αφήστε όλα τα παπαγαλάκια να κελαηδήσουν, όλους μας κρίνει ο χρόνος κι ο κόσμος...

Είναι ενδεικτική η άγνοια της Ευρώπης για το τί πραγματικά συμβαίνει στην Ελλάδα όταν αποδοκιμάζει τον Αλέξη Τσίπρα στο Ευρωκοινοβούλιο την ώρα που μιλούσε για το ρόλο των ΜΜΕ στη χώρα μας. Κι ο γράφων αν μάθαινε ότι ξεκινούσε εισαγγελική έρευνα στο Τζιμπουτί για τυχόν ποινικές ευθύνες δημοσιογράφων και μίντια κατά την προεκλογική περίοδο πιθανόν να εξοργιζόταν. Ελα, όμως, που γνωρίζω και γνωρίζουμε πολύ καλά τί συμβαίνει στην Ψωροκώσταινα για να κρυβόμαστε πίσω από τυπικότητες. Είναι θεμιτό κάθε μέσο ενημέρωσης να έχει τη δική του πολιτική γραμμή. Αλίμονο αν σεβαστό ήταν μόνο να επαναλαμβάνεις σαν παπαγαλάκι τη ρητορική τής εκάστοτε κυβέρνησης. Αν θέλετε, ως ένα σημείο και με μια διασταλτική ερμηνεία τής δεοντολογίας είναι λογικό και να δίνεις περισσότερο χρόνο σε όσους εκφράζουν τη δική σου οπτική των πραγμάτων.

Οταν, όμως, παραποιείς την πραγματικότητα με χίλιους δυο τρόπους προκειμένου να εξαπατήσεις τους πολίτες κι αυτό το κάνεις σκοπίμως τότε το τελευταίο που δικαιούσαι είναι να παριστάνεις τον αγωνιστή τής ελευθεροτυπίας. Πόσω μάλλον όταν αυτή η χώρα είναι πολύ μικρή για να μην ξέρουμε, τουλάχιστον όσοι βρισκόμαστε στο χώρο, πως η λύσσα με την οποία, για παράδειγμα, ο ΣΚΑΪ, το MEGA, ο ΑΝΤ1, ο Αlpha, το Star, το "Πρώτο Θέμα", τα "ΝΕΑ", το "Εθνος", το "ΒΗΜΑ" ή το iefimerida αγωνίστηκαν για το "ναι" δεν πήγαζε από μια έντιμη αγωνία για το μέλλον τού τόπου αλλά από μια απέλπιδα προσπάθεια του κατεστημένου να μην καταρρεύσει...

Είμαι ο τελευταίος που θα υπερασπιστώ την επέμβαση εισαγγελέων και πειθαρχικών συμβουλίων στον τρόπο άσκησης της δημοσιογραφίας. Η ελευθερία έκφρασης, όσο υποβολιμαία κι αν είναι, δεν μπαίνει σε διαπραγμάτευση γιατί τότε ανοίγουμε την κερκόπορτα για τη λογοκρισία να επιβληθεί επί δικαίους κι αδίκους. Ας μην λησμονούμε, άλλωστε, πως γράφτηκαν κι ακούστηκαν ακρότητες κι από τη μεριά τού ΟΧΙ, όπως η αναφορά Δελαστίκ σε γερμανοτσολιάδες για όλους ανεξαιρέτως τους ψηφοφόρους τού "ναι σε όλα". Αν θέλουμε, επομένως, να χτυπήσουμε τη μιντιακή διαπλοκή υπάρχουν μέθοδοι οι οποίοι θα την πλήξουν στη ρίζα της και οι οποίες έχουν καθυστερήσει να υλοποιηθούν κι από τη σημερινή κυβέρνηση...

Αντί να μελετούμε βίντεο για το πόση ώρα καλύφτηκαν οι εκδηλώσεις υπέρ τού ΟΧΙ και οι αντίστοιχες του "ναι σε όλα" ή να μετράμε πόσους καλεσμένους από κάθε πλευρά φιλοξενούσαν οι διάφοροι τηλεαστέρες στα πάνελ τους είναι προτιμότερο να προχωρήσει εδώ και τώρα ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες, καθώς και η νομοθέτηση περιορισμών στην ιδιοκτησία ΜΜΕ από όσους συναλλάσσονται επιχειρηματικώς με το Δημόσιο, στο πρότυπο του "βασικού μετόχου" Παυλόπουλου, αλλά περισσότερο επεξεργασμένου. Σε αυτό το πλαίσιο είναι μεγάλη η ευθύνη τού Νίκου Παππά, ο οποίος για μερικά λεπτά προσωπικής αυτοπροβολής παραπάνω στα μίντια της διαπλοκής έχει θυσιάσει, τουλάχιστον προς το παρόν, παρεμβάσεις-τομές οι οποίες αν είχαν πραγματοποιηθεί νωρίτερα θα είχαμε γλιτώσει το όργιο προπαγάνδας τής προηγούμενης εβδομάδας...

Θα με ρωτήσετε: "καλά, να μην επέμβει ο εισαγγελέας, αλλά οι δημοσιογραφικές ενώσεις δεν οφείλουν να προβούν σε αυτοκάθαρση για την προστασία εκείνων των δημοσιογράφων που ασκούν το επάγγελμά τους λογοδοτώντας κυρίως στη συνείδησή τους"; Δεν θα διαφωνούσα στην περίπτωση που όσοι τις διοικούν ήταν κάτι καλύτερο από κομματόσκυλα που έχουν χρόνια να δουλέψουν στη ζωή τους και τρέφονται παριστάνοντας τους εργατοπατέρες. Λυπάμαι, αλλά εκείνοι που έχουν δεκαετίες να κάνουν ρεπορτάζ ή που δεν έχουν κάνει ποτέ στη ζωή τους γιατί πάντοτε τρέφονταν από γραφεία τύπου υπουργών, βουλευτών, ΔΕΚΟ ή ιδιωτικών επιχειρήσεων δεν διαθέτουν το ηθικό ανάστημα να μιλούν για δεοντολογία σε όσους όντως την παραβιάζουν...

Δεν έχω καμιά διάθεση, για παράδειγμα, να υπερασπιστώ τον Στ. Μαλέλη, ο οποίος έχει διαχρονικές ευθύνες για το κατάντημα της ελληνικής τηλεοπτικής δημοσιογραφίας, αλλά έχει κι αυτός ένα δίκιο όταν επιτίθεται στους τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας τής ΕΣΗΕΑ, οι οποίοι δεν μπορούν να γράψουν τρεις προτάσεις στη σειρά χωρίς βαρβαρισμούς και σολοικισμούς αλλά κρατούν τη χατζάρα για να πετσοκόβουν όχι όσους είναι απαραιτήτως κακοί στη δουλειά τους αλλά εκείνους που δεν ανήκουν στο ίδιο κόμμα. Την πραγματική κάθαρση, άλλωστε, την πραγματώνουν ο χρόνος κι ο κόσμος, οι οποίοι αργά ή γρήγορα πετούν τους αλεξιπτωτιστές τού χώρου και διατηρούν όσους έχουν κάποια αξία και δεν τα παρατούν...

Υ.Γ.: Ο Βαγγέλας Μεϊμαράκης αποκάλεσε τον Αλέξη Τσίπρα, κατά την ομιλία του στην Κ.Ο. της Ν.Δ., τουλάχιστον δύο φορές "ο άλλος" κι "ο χαρούμενος". Νόμιζα πως ο καταποντισμός τής ακραίας ρητορικής τής δεξιάς από τον ελληνικό λαό δις μέσα στο 2015 θα της είχε βάλει λίγο μυαλό. Πού να το βρει, ωστόσο, όταν αρχηγοί της γίνονται οι πάλαι ποτέ τραμπούκοι των αμφιθεάτρων κι αιώνιοι κουτσαβάκηδες;... 

 



 

Θέμο, άσε τη Ρένα και πιάσε τα τρένα γιατί τα 5.000.000 παραμένουν αδικαιολόγητα...

Οταν έχεις αποφασίσει από τα πριν ποιό θα είναι το συμπέρασμά σου μπορείς να βρεις χίλιους τρόπους για να καταλήξεις σε αυτό. Στα διαπλεκόμενα μίντια, αυτά που χρωστούν της Μιχαλούς κι αν ήταν οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση δεν θα χρηματοδοτούνταν από τις τράπεζες ούτε με σφαίρες, έχουν επιδοθεί το τελευταίο χρονικό διάστημα στην πιο άγρια μορφή προπαγάνδας σε βάρος τού ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και για τα δικά τους στάνταρ που νομίζαμε πως είχαν κορυφωθεί με την ταύτιση της αξιωματικής αντιπολίτευσης με την επιστροφή στη δραχμή, με τον Βελζεβούλ και κάθε είδους Αρμαγεδδώνα. Το ότι, βεβαίως, η Αριστερά καλπάζει προς την αυτοδυναμία δεν είναι καθόλου τυχαίο πως συμπίπτει χρονικώς με την ανελέητη ισοπέδωσή της και τη σύνδεσή της άλλοτε με την πλουτοκρατία κι άλλοτε με την τρομοκρατία. Μόνο που είναι κωμικοτραγικό οι ίδιες πένες που χρυσοπληρώνονται από την ελίτ για να προασπίζουν τα συμφέροντά της να ρίχνουν κροκοδείλια δάκρυα για την εργατική τάξη, και τις καθαρίστριες ανάμεσά της. Ακόμα κι αν υποθέσουμε πως ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι πλέον παρά ενεργούμενο του κατεστημένου και πολέμιος των προλετάριων, με ποιό ηθικό πλεονέκτημα τον μέμφονται αυτοί που έχουν στρογγυλοκαθίσει εδώ και δεκαετίες στην θέση τού υμνητή-απολογητή τού συστήματος;...

Η Ρένα Δούρου κατηγορείται από το "Πρώτο Θέμα", τη γνωστή και μη εξαιρετέα ρυπαροφυλλάδα με τα πρωτοσέλιδα του Χρ. Ζαχόπουλου και του Παύλου Φύσσα, πως πρόδωσε τις καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών. Είχε υποσχεθεί η περιφερειάρχης Αττικής πως θα τις προσλάμβανε στην περιφέρεια; Οχι. Εχουν ζητήσει οι ίδιες οι καθαρίστριες να προσληφθούν στην περιφέρεια; Οχι. Δήλωσε την Τρίτη η Ρένα Δούρου πως θα επανεξετάσει τη σύμβαση του προκατόχου της κι αγαπημένου παιδιού των διαπλεκόμενων, του γνωστού κι από το σκάνδαλο της άρσης βαρών Γ. Σγουρού, με ιδιωτική εταιρεία καθαρισμού; Ναι. Κι όμως, ο ιδιοκτήτης τής επίμαχης κωλοφυλλάδας Θ. Αναστασιάδης, ο οποίος αν και δεν έχει καταφέρει ακόμα να δικαιολογήσει κάτι "εκατομμυριάκια" ευρώ εξακολουθεί να κυκλοφορεί ανενόχλητος ανάμεσα σε Ελλάδα κι Ελβετία, έχει την αλαζονεία να μιλά για υποκρισία τής περιφερειάρχη, η οποία έχει το "θράσος" να μην επιθυμεί τη δημιουργία πελατειακών σχέσεων στην περιοχή ευθύνης της. Αντί οι φαύλοι να σωπαίνουν, μήπως και λησμονήσουμε την παρουσία τους και γλιτώσουν τις καταδίκες που τους περιμένουν στην περίπτωση που η Δικαιοσύνη σταθεί επιτέλους στο ύψος τής αποστολής της, συνεχίζουν να κουνούν το δάχτυλο μέσα από τις κατακίτρινες σελίδες τους...

Οι 180 βουλευτές για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας δεν βρίσκονται, οι εκλογές πλησιάζουν και οι δημοσκοπήσεις, ακόμα και των διαπλεκόμενων, δίνουν μεγάλες διαφορές στο ΣΥΡΙΖΑ. Από τη στιγμή που στον έρωτα, στον πόλεμο και στην πολιτική όλα επιτρέπονται, είναι λογικό και το σύστημα να χρησιμοποιεί όλο το επικοινωνιακό του οπλοστάσιο για να αποφύγει το αναπόφευκτο. Κι εκεί που αμφιβάλλω για το κατά πόσο η επίσημη Αριστερά θα φανεί αντάξια των ιστορικών περιστάσεων έρχεται αυτό το μένος τής ελίτ, με το οποίο δυστυχώς συμπορεύεται και το ΚΚΕ, που μου γεννά αισιοδοξία για καλύτερες ημέρες. Θα παραμένω αισιόδοξος όσο βλέπω τη σαπισμένη μεταπολίτευση να αντιμετωπίζει το ΣΥΡΙΖΑ όχι με κριτική διάθεση, αλλά με εμπάθεια που κρύβει φόβο. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως στην Κουμουνδούρου είναι όλα καλά κι ωραία και για τις όποιες παρασπονδίες φταίνε οι άλλοι. Εχω δει το πρόγραμμα ανακούφισης των πρώτων εκατό ημερών, με το οποίο λίγο πολύ συμφωνώ. Ακόμα περιμένω, όμως, να διαβάσω το μακροπρόθεσμο πρόγραμμα ανάταξης της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας, το οποίο θα βασίζεται στις αρχές τής κοινωνικής δικαιοσύνης και της σύγκρουσης όχι μόνο με το κεφάλαιο, αλλά και με τις συντεχνίες. Γιατί μια Αριστερά που είναι αντάξια του ονόματός της δεν πρέπει να αντιπαλεύει μόνο τους κεφαλαιοκράτες, αλλά και τους φαύλους συνδικαλιστές από τα πανεπιστήμια μέχρι τις ΔΕΚΟ. Μόνο τότε θα μπορούμε να μιλάμε για μια νέα Ελλάδα...