Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καπιταλιστές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καπιταλιστές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 10 Ιουνίου 2021

Το 1982 τους φαίνεται παλιό, ο 19ος αιώνας σαν να ήταν χθες...

"Μα, δεν πρέπει να αλλάξει ένας νόμος τού 1982 για τα εργασιακά δικαιώματα; Έχουμε αισίως 2021". Ακούγεται λογικό το επιχείρημα των υποστηρικτών τού αντεργατικού νομοσχεδίου. Στην εποχή τής τηλεργασίας, για παράδειγμα, και της ευρείας χρήσης τού διαδικτύου είναι προφανές ότι απαιτούνται προσαρμογές. Αυτό, όμως, κάνει πρωτίστως η κυβέρνηση με το σχέδιο νόμου που θα ψηφιστεί την ερχόμενη εβδομάδα; Όχι, αντί να μας πάει στο μέλλον μάς γυρίζει στη δεκαετία τού '80, στην Θάτσερ και στον Ρέιγκαν, κι ακόμα πιο πίσω, στη δεκαετία τού '70, όταν δεν υπήρχαν συλλογικές συμβάσεις, και στο 19ο αιώνα όταν οι άνθρωποι εργάζονταν ήλιο με ήλιο κι αισθάνονταν ικανοποιημένοι αν είχαν μια στέγη κι ένα πιάτο φαγητό...

Το ότι κάποιοι νόμοι έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής σημαίνει κι ότι έχουν φανεί αποτελεσματικοί μέσα στο χρόνο για την κοινωνική πλειοψηφία. Δεν είναι τυχαία, άλλωστε, η ύπαρξη εργατικού δικαίου αφού ο νομοθέτης- κι ο συντακτικός- αναγνωρίζει ότι αν αφεθεί η αγορά ελεύθερη να αυτορυθμιστεί η θέση των εργαζόμενων θα υποβαθμιστεί και οι εργοδότες θα επωφεληθούν. Από τη στιγμή, εξάλλου, που οι ταξικές διαφοροποιήσεις εξακολουθούν να υφίστανται- με ευθύνη και του προλεταριάτου που δεν δίνει πάντοτε τις απαραίτητες μάχες για τη διάσωσή του ή αναλώνεται σε εμφύλιους, πρόθυμο να εξαπατηθεί για το ποιος είναι πράγματι ο ταξικός εχθρός- οι ρυθμίσεις τού νόμου τού 1982 που καταργεί σήμερα η κυβέρνηση δεν είναι απλώς επίκαιρες, είναι πιο απαραίτητες από ποτέ... 

Κάποιοι γεννιούνται ή γίνονται πιο δυνατοί από τους άλλους. Οι οικονομικές ανισότητες, ωστόσο, δεν είναι φυσικό φαινόμενο, όπως αρέσκεται να πιστεύει ο γόνος πρωθυπουργός μας. Είναι το μακρύ ανθρώπινο χέρι που τις δημιουργεί ή τις γιγαντώνει κι αυτό καλείται το οποιοδήποτε κράτος δικαίου να μαζεύει πριν η απληστία του καταστρέψει τα πάντα... 

Η επιχειρηματική ελίτ που κρατά ως μαριονέτα τον Κ. Μητσοτάκη είναι τόσο κοντόφθαλμη που δεν ενδιαφέρεται ούτε για το ότι εξαθλιωμένοι και κατάκοποι εργαζόμενοι δεν θα έχουν διάθεση ούτε για να καταναλώνουν τα προϊόντα της ούτε να πληρώνουν φόρους για να γεμίζει το κρατικό ταμείο το οποίο απομυζούν 300 οικογένειες. Δεν είναι καν καπιταλιστές, είναι πλιατσικολόγοι παλιάς κοπής, αρχοντόβλαχοι που θα πεθάνουν τόσο πλούσιοι όσο και τα σκουλήκια που θα τρώνε τη σάρκα τους στην αιωνιότητα...  


 

Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2019

Είναι Οκτώβριος κι έχουμε καλοκαίρι, αλλά η Γκρέτα είναι σιωνίστρια...

Προφανώς κι έχει αναπτυχθεί ήδη μία μεγάλη βιομηχανία που περιστρέφεται γύρω από την κλιματική κρίση. Οι ίδιοι καπιταλιστές που οδήγησαν τον πλανήτη εξαιτίας τής απληστίας τους στην ώρα μηδέν επιθυμούν να κερδοσκοπήσουν κι από την αναγκαιότητα που δημιούργησαν για τη διάσωσή του. Αλίμονο, όμως, αν πλησιάζουμε στα μέσα Οκτωβρίου κι έχουμε ακόμα καλοκαίρι, έχουμε θρηνήσει εκατοντάδες νεκρούς στο Μάτι και στη Μάνδρα, η Αμαζονία αποξηλωνεται, η στάθμη των ωκεανών και η θερμοκρασία ανεβαίνουν κι ακόμα ασχολούμαστε με το αν η Γκρέτα Τούνμπεργκ είναι όργανο των κεφαλαιοκρατών, των σιωνιστών ή οποιωνδήποτε άλλων έχουμε διαλέξει για αποδιοπομπαίους τράγους...

Ούτε με ενδιαφέρει ιδιαιτέρως αν η Γκρέτα διαθέτει την επιστημονική κατάρτιση για να γίνει ιέρεια του παγκόσμιου περιβαλλοντικού κινήματος. Αν από μόνη της είναι ικανή να ξεσηκώσει τη νεολαία και συνεπακόλουθα τους πάντες ώστε να ευαισθητοποιηθούν για το μέλλον τού πλανήτη μας δεν με απασχολεί ακόμα κι αν είναι η κόρη τού βελζεβούλ. Ακόμα κι αν ο αγγελιαφόρος είναι "πιασμένος", το μήνυμα είναι πέρα για πέρα αληθινό και το βιώνουμε όλοι, είτε έχουμε σπουδάσει πυρηνική φυσική είτε πεταλώνουμε άλογα...

Ομοίως δεν με προβληματίζει ιδιαιτέρως αν οι ικέτες που καταφθάνουν στα νησιά μας είναι πρόσφυγες ή μετανάστες. Είναι το ίδιο απελπισμένοι είτε ξεριζώθηκαν λόγω πολέμου είτε λόγω πείνας στην οποία μπορεί να έχει συμβάλει και η κλιματική κρίση...

Δεν ισχυρίζομαι πως δεν πρεπει να γίνονται συνοριακοί έλεγχοι ή ένα ξεσκαρτάρισμα του ποιος είναι ο καθένας. Υπενθυμίζω, όμως, ότι και τα εκατομμύρια των Ελλήνων που έφυγαν για την Ευρώπη, την Αμερική και την Αυστραλία μετανάστες ήταν, κατά βάση, κι όχι πρόσφυγες, που αναζητούσαν μια καλύτερη ζωή. Δεν είναι ντροπή τα παιδιά και τα εγγόνια τους να μην δίνουν αυτό το δικαίωμα σε άλλους κατατρεγμένους;...