Ο Αγαμέμνων Τσίπρας δεν δικαιούται να κλαίει για την Ιφιγένεια Φίλη...

Ύστερα από οκτώ χρόνια μνημονίων θα έπρεπε να ξέραμε καλύτερα ότι οι διαχρονικές παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας δεν είναι δυνατό πλέον να θεραπεύονται με ασπιρίνες, αλλά με χειρουργικές επεμβάσεις ακριβείας, ακόμα και με αυστηρά μέτρα. Το ποδόσφαιρο είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση βγαλμένη από την επικαιρότητα. Άλλη μία είναι ο περιλάλητος διαχωρισμός κράτους- εκκλησίας τον οποίο υποτίθεται πως μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα είχε ως προτεραιότητα στην ατζέντα της.

Έφτασε, όμως, στο σημείο ο Αλ. Τσίπρας να αποπέμψει στην ουσία τον Νίκο Φίλη από το υπουργείο Παιδείας γιατί ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος απαίτησε, σαν άλλη Σαλώμη, το κεφάλι του. Και τώρα διαμαρτύρεται η κυβέρνηση γιατί το ΣτΕ χαρακτήρισε αντισυνταγματικές τις αλλαγές στα βιβλία των θρησκευτικών στις οποίες είχε προχωρήσει ο Νίκος Φίλης. Μόνο ο γράφων διαπιστώνει την εκ του Μαξίμου ορμώμενη υποκρισία για το κλάμα που ρίχνει ο "Αγαμέμνονας" για την "Ιφιγένεια";...

Ενδεχομένως να υπάρχουν κάποιες ακρότητες στα νέα βιβλία των θρησκευτικών- το να μαθαίνουν, για παράδειγμα, τα παιδιά να προσεύχονται σε όλες τις θρησκείες δεν είναι άραγε κι αυτό γραφικότητα ή ακόμα και προσηλυτισμός;- ωστόσο κινούνται πάνω στη συνταγματική επιταγή τής ανεξιθρησκείας. Σέβονται, μάλιστα, και το ότι η ορθόδοξη χριστιανική πίστη είναι η επικρατούσα στη χώρα μας και συνεχίζεται να δίνεται προτεραιότητα στη διδασκαλία της...

Υποτίθεται, εξάλλου, πως και η επίσημη εκκλησία είχε συνηγορήσει- άλλο κυβερνητικό "αυτογκόλ" να ζητείται για τα πάντα η έγκριση της Ιεράς Συνόδου-, μόνο που οι παραθρησκευτικές οργανώσεις αποτελούν κράτος εν κράτει, όπως φαίνεται κι από την απόφαση του υπερσυντηρητικού ΣτΕ. Ο Ιερώνυμος ίσως και να έχει αναρωτηθεί ιδιαιτέρως "ποιος, επιτέλους, κυβερνά την εκκλησία της Ελλάδος" όταν παρατηρεί τη διαπλοκή παραθρησκευτικών οργανώσεων και δικαιοσύνης...

Το Σύνταγμα επιτάσσει, δεν προτρέπει απλώς, την ανεξιθρησκεία κι αυτό ανάμεσα σε άλλα σημαίνει ότι το μάθημα των θρησκευτικών δεν μπορεί να έχει ομολογιακό/ κατηχητικό χαρακτήρα. Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση οφείλει αυθωρεί και παραχρήμα να λάβει γενικότερες πολιτικές και νομοθετικές πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση του διαχωρισμού κράτους- εκκλησίας...

Έχουμε αργήσει δεκαετίες, για να μην γράψω αιώνες, για να συζητάμε ακόμα για το αν το τάιμινγκ είναι το σωστό. Όποτε κι αν γίνει οι τραγοπαπάδες θα ξεσηκωθούν, αυτό είναι βέβαιο. Όπως είναι, επίσης, βέβαιο ότι καμία μεταρρύθμιση δεν προχώρησε όταν προτάχθηκε το πολιτικό κόστος. Αλίμονο, ακόμα κι ο ολίγιστος Σημίτης συγκρούστηκε για το θέμα των ταυτοτήτων και δεν μπορεί να πάει ένα βήμα παραπέρα η Αριστερά που αυτοαποκαλείται ριζοσπαστική;...





  

Ρε μπαγάσες, θα κάνετε και τίποτα αριστερό;...

Σκεφτείτε να ταξίδευε στη Γαλλική Γουιάνα ο Αδ. Γεωργιάδης για να είναι παρών στην εκτόξευση ενός δορυφόρου που δεν είναι καν ελληνικός, αλλά αραβικών συμφερόντων. Φανταστείτε, μάλιστα, πριν κάνει αυτό το εξωτικό ταξίδι να είχε απαγορεύσει τη "Συννεφούλα", το "Ρε μπαγάσα" και την Ριάνα από το βιβλίο των θρησκευτικών. Σύσσωμος ο ΣΥΡΙΖΑ με τα μιντιακά του παπαγαλάκια θα ξεσηκωνόταν, υποστηρίζοντας, και με το δίκιο τους, πως πέρα από ανερμάτιστα βιβλία πουλά και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς και γυρίζει τη χώρα στο μεσαίωνα. Έλα, όμως, που όλα αυτά δεν τα έκανε ο συνήθης ύποπτος Άδωνις, αλλά υπουργοί τής δήθεν Αριστεράς, οι οποίοι για να κρατηθούν στην καρέκλα είναι πρόθυμοι να αδειάσουν όλο το δημόσιο ταμείο για να εκτοξεύσουν διαστημόπλοιο προς τέρψη του φιλοθεάμονος κοινού, αφού πρώτα θα έχουν απαγορεύσει και τα αντάρτικα τραγούδια για να μην τα ακούει ο Πειραιώς Σεραφείμ, που απέλυσε τον οδηγό του γιατί χώρισε, και συγχύζεται...

Από τις θεμελιώδεις αξίες τής Αριστεράς είναι η σύγκρουσή της με τις δυνάμεις τής συντήρησης, όπως ξεκάθαρα είναι η εκκλησία σε αυτήν τη χώρα. Κι αυτό δεν εξαρτάται ούτε από το αν έχει καύσωνα ή ψοφόκρυο, μνημόνια ή ψηφοθηρία. Με αυτό το σκεπτικό ποτέ δεν θα είναι η κατάλληλη περίοδος για να ανοίξει επιτέλους ο φάκελος του διαχωρισμού κράτους- εκκλησίας, αφού πάντοτε θα βρίσκεται μια δικαιολογία για να παραμένει κλειστός. Σήμερα είναι η επιστροφή στην οικονομική κανονικότητα, αύριο θα είναι η διατήρησή της και πάει λέγοντας. Ούτε η Αριστερά περιμένει να ωριμάσουν οι συνθήκες για να δράσει. Όταν δεν υπάρχει δρόμος οφείλει να τον ανοίγει αντί να στέκεται άπραγη κάτω από το δένδρο, να θρηνολογεί και να κατηγορεί τους άλλους που δεν τον έσκαψαν...

Ενδεχομένως να αναρωτηθείτε "μα, είναι τόσο σοβαρό θέμα η απάλειψη συγκεκριμένων τραγουδιών ώστε να τεθεί σε κίνδυνο η κοινωνική συνοχή"; Θα σας απαντήσω πως από τη στιγμή που είναι για τους σκοταδιστές αποτελεί υποχρέωση των προοδευτικών δυνάμεων να ορθώσουν ανάστημα και να εμποδίσουν τα μουχλιασμένα μυαλά να διαπαιδαγωγήσουν κι άλλες γενιές Ελλήνων. Αν οι μισαλλόδοξοι θέλουν μάχη περί όνου σκιάς οφείλουν όλοι της γης οι ανοιχτόμυαλοι να τη δώσουν και να μην φυγομαχούν. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα αφήσουμε πίσω μας την πιο βαθιά νύχτα. Σε διαφορετική περίπτωση και πέρα από όλα τα μεγάλα της λάθη η Αριστερά θα έχει αφήσει την ιστορική ευκαιρία που της δόθηκε ανεκμετάλλευτη και για τη ντε φάκτο καθιέρωση της ανεξιθρησκίας σε αυτόν τον τόπο...

Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι ο θεός έδωσε απαγορευτικό για το μπάνιο με άλατα, αλλά για να το λένε οι παπάδες...

Πώς θα σας φαινόταν αν κάποιος σας απαιτούσε να συμμετέχει στις οικογενειακές σας αποφάσεις, στο τι θα φάτε το μεσημέρι, πώς θα πληρώσετε τους λογαριασμούς ή πού θα πάνε τα παιδιά σας φροντιστήριο; Κι όμως, κάτι τέτοιο απαιτεί συνεχώς η εκκλησία από το κράτος, ξεπερνώντας κάθε όριο ευπρέπειας, αν όχι και της θεσμικής της αποστολής. Κι αν υποθέσουμε, για να είμαι υπερβολικώς ίσως επιεικής, πως μητροπολίτες τύπου Ανθιμου, Αμβρόσιου ή Σεραφείμ- με την ακροδεξιά, μισαλλόδοξη και μεσαιωνική τους ατζέντα- αποτελούν εξαιρέσεις, τι να πει κανείς για τον αρχιεπίσκοπο Τζερόνιμο, ο οποίος θυμίζει όλο και περισσότερο κακιά πεθερά που θέλει να παρεμβαίνει σε οτιδήποτε συμβαίνει σε ξένο σπιτικό;...

Να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα: η εκκλησία, όσο κωμικό κι αν διαβάζεται στον 21ο αιώνα, έχει κάθε δικαίωμα να πιστεύει ότι μεταφέρει το λόγο τού θεού όταν καθορίζει, για παράδειγμα, ότι το να φας κρέας τη σαρακοστή θα σε στείλει στην κόλαση, όπως κι αν δεν επισκέπτεσαι κάποιο ναό κάθε Κυριακή ή αν κάνεις σεξ πριν το γάμο ή με άτομο του ίδιου φύλου ή κάνεις μπάνιο με άλατα. Αφού ο σκοταδισμός είναι το αγαπημένο της πάθος ας το ζήσει στο απόλυτο...

Δεν έχει κανένα δικαίωμα, ωστόσο, να συναποφασίζει για ζητήματα που αφορούν το κράτος, όπως είναι η παιδεία, η δημόσια διοίκηση ή η φορολογία. Το αν, π.χ., οι μαθητές θα διδάσκονται θρησκευτικά, πόσες ώρες και με ποιο τρόπο είναι αρμοδιότητα του υπουργείου Παιδείας. Αν η εκκλησία δεν είναι ικανοποιημένη από το μέγεθος του προσηλυτισμού που γίνεται στα σχολεία ας φτιάξει δικά της κι όσοι πιστοί ας προσέλθουν μετά των τέκνων τους να λάβουν όση πλύση εγκεφάλου γουστάρουν...

Τις προάλλες ήμουν ωτακουστής μιας συζήτησης δύο νεαρών όπου έλεγαν ο ένας στον άλλο πως απέχουμε τουλάχιστον 20 χρόνια από το να γραφτούν σατιρικοί στίχοι πάνω σε απολυτίκιο, ύμνο ή άλλο θρησκευτικό άσμα τής χριστιανικής ορθόδοξης εκκλησίας. Δυστυχώς έχουν δίκιο να πιστεύουν ότι όποιος το αποτολμήσει θα τον περιμένουν χειρότερα δεινά από του "γέροντα Παστίτσιου". Αν θέλει, άλλωστε, κανείς να εντοπίσει πόσο συντηρητικός ή ψευτοπροοδευτικός είναι κάποιος δεν έχει παρά να παρατηρήσει πόσο αυτοσαρκάζεται ή πόσο επιτρέπει στους άλλους να τον σαρκάζουν...

Όποιος προσβάλλεται από τη σάτιρα μπορεί κάλλιστα να μην την ακούει, να κλείσει αφτιά, στόμα και χείλη και να αυτοακρωτηριάσει το πνεύμα του. Δεν του επιτρέπεται, ωστόσο, να απαγορεύει στους άλλους είτε να την κάνουν είτε να την απολαμβάνουν. Όλα αυτά, όμως, μοιάζουν με ψιλά γράμματα όταν ακόμα και μια αριστερή κυβέρνηση αποπέμπει υπουργούς της για να μπορούν να φυτρώνουν και να επιβιώνουν τσουκνίδες 2017 χρόνια μετά από τη γέννηση του ανθρώπου που τα έβαλε όσο κανείς άλλος με τους γραμματείς και τους φαρισαίους...

 

Αν στην οικονομία διατάζει το ΔΝΤ και στην κοινωνία Καμμένος-Ιερώνυμος να το κλείσουμε το μαγαζί...

Δεν ξέρω αν ο αρχιεπίσκοπος Τζερόνιμο έγινε ο ίδιος πιο συντηρητικός καθώς γερνά ή υποκύπτει στο σκοταδισμό πολλών μητροπολιτών όταν βγάζει ιλαροτραγικούς φετφάδες όπως αυτής της εβδομάδας. Όπως κι αν έχει, είναι κρίμα για έναν ιερωμένο που όταν αναδείχθηκε στον αρχιεπισκοπικό θρόνο θέλησε να τον απομακρύνει από τη μεσαιωνική περίοδο Χριστόδουλου να μιμείται πλέον τόσο πολύ τον προκάτοχό του...

Η εκκλησία, ωστόσο, κάνει τη δουλειά της γιατί τα λεφτά από την ανάμειξή της στα της κοσμικής πολιτείας είναι πολλά και δεν θέλει, επίσης, να χάσει τα πελατάκια της. Το ερώτημα είναι γιατί η κυβέρνηση της Αριστεράς θα έπρεπε να υποκύψει στην αξίωση του αρχιεπισκόπου να μην χρησιμοποιηθούν τα νέα βιβλία των θρησκευτικών, που απομακρύνουν τη διδασκαλία από την κατήχηση. Κι επιπλέον, γιατί αφέθηκε στην ουσία μόνος του ο Νίκος Φίλης να διαχωρίσει το κράτος από την εκκλησία, όπως συμβαίνει σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο;...

Κατανοώ ότι υπάρχει κι ένας άλλος κυβερνητικός εταίρος, ο οποίος στηρίζεται στις ψήφους των αφιονισμένων πιστών. Ο Αλέξης Τσίπρας, ωστόσο, έχει την υποχρέωση, ύστερα από τον οδυνηρό συμβιβασμό τού περασμένου καλοκαιριού, να εξαντλεί το ελεύθερο πεδίο που του δίνουν οι δανειστές για να νομοθετεί κατά βούληση για κοινωνικά ζητήματα όπως το μάθημα των θρησκευτικών, ο γάμος ομοφυλόφιλων και η υιοθεσία παιδιών από εκείνους ή για την αποτέφρωση νεκρών, τα οποία θα αποδεικνύουν το αριστερό του πρόσημο. Αν, όμως, στην οικονομία διατάζουν οι δανειστές και στην κοινωνία ο Π. Καμμένος ποιος ο λόγος ο ΣΥΡΙΖΑ να παραμένει στην κυβέρνηση και να προσφέρει άλλοθι στο νεοφιλελευθερισμό και στη θρησκοληψία αντιστοίχως;...

Δεν ήταν, όμως, μόνο ο πρωθυπουργός ο οποίος επέλεξε τη μετριοπάθεια, η οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση τουλάχιστον ευνοεί τη μισαλλοδοξία. Λίγοι ήταν εκείνοι που υπερασπίστηκαν δημοσίως τον Νίκο Φίλη και μέσα από το ΣΥΡΙΖΑ, για να μην αναφερθώ στην υπόλοιπη Αριστερά αλλά και σε εκείνους που υποτίθεται πως είναι φιλελεύθεροι μέχρι την ώρα που θα κυνηγήσουν ψηφαλάκια από τους τραγοπαπάδες. Δεν αλλάζουν, ωστόσο, έτσι οι κοινωνίες ούτε μπορεί να τίθεται σε δημοψήφισμα το ζήτημα της ανεξιθρησκίας, η οποία για να είναι ουσιαστική κι όχι απλώς τυπική οφείλει να κρατά ίσες αποστάσεις από κάθε θρήσκευμα...

Φυσικά κι αλλαγές στις οποίες εναντιώνεται η Εκκλησία Α.Ε. έχουν πολιτικό κόστος, το οποίο προς τιμή τους αψήφησαν ο Ανδρέας Παπανδρέου με τον πολιτικό γάμο κι ο Κ. Σημίτης με τις ταυτότητες, έστω κι αν το τελευταίο ήταν τρίχα που την έκανε τριχιά ο Χριστόδουλος για να μην συζητηθούν ποτέ τα σοβαρότερα ζητήματα. Τα βιβλία τής Ιστορίας, ωστόσο, μνημονεύουν εκείνους που περπάτησαν κόντρα στο ρεύμα κι όχι τα έπεα πτερόεντα πολιτικάντηδων που δεν βλέπουν μακρύτερα από εκεί που φτάνει το μάτι τους...  

 

Για το παράρτημα του Ιράν στην Ευρώπη δεν θα μπορούσαμε να βρούμε καλύτερο από τον Φίλη...

Δεν συμφωνώ ούτε με τον εαυτό μου πάντοτε σε όσα λέω και κάνω, γιατί να συμβαίνει αυτό με τον Νίκο Φίλη; Θεωρώ, για παράδειγμα, λανθασμένη την τοποθέτησή του για τη γενοκτονία των Ποντίων κι αν μη τι άλλο προσβλητική για τους συγγενείς των θυμάτων της. Όπως ήταν λάθος του να τσουβαλιάσει τη δοσιλογική στάση τής κορυφής τής εκκλησίας στην κατοχή και στη χούντα με όλους τους ιερωμένους, αρκετοί από τους οποίους τίμησαν με τις πράξεις τους τον Ιησού κατά τις ίδιες περιόδους. Από την άλλη, ωστόσο, ένας υπουργός Παιδείας κρίνεται από τον τρόπο που διαχειρίζεται την καθημερινότητα κι από τις αλλαγές που επιχειρεί σε ένα απαρχαιωμένο εκπαιδευτικό σύστημα...

Σε αυτό το πλαίσιο εκτιμώ πως ο Νίκος Φίλης έχει κάνει πολύ καλύτερη δουλειά από την πλειονότητα τουλάχιστον των προκατόχων του κι ας μην διαθέτει το σουλούπι το οποίο θα τον διευκόλυνε να αποφεύγει τη νηπιακή σάτιρα όσων εξισώνουν το πάχος με τη διαφθορά. Και τα σχολεία άνοιξαν για πρώτη φορά μετά από χρόνια χωρίς κενά κι αλλαγές που απαλλάσσουν από υπερβολικά βάρη τούς μαθητές υλοποίησε και στο μάτι των χριστιανών ορθόδοξων μουτζαχεντίν μπήκε. Δεν είναι πολλοί οι υπουργοί που δικαιούνται να ομιλούν με μεγαλύτερο καμάρι για το έργο τους. Για να μην ισχυριστώ πως δεν υπάρχει κανείς άλλος...

Πού να το πεις σε μια πολιτισμένη κοινωνία και να σε πιστέψουν ότι εν έτει 2016 θεωρείται μεταρρύθμιση η μετατροπή τού μαθήματος της θρησκευτικής κατήχησης σε θρησκειολογία; Κι όμως στο παράρτημα του Ιράν στην Ευρώπη ακόμα κι αυτό πιστώνεται ως τομή στον υπουργό που το προχωρά γιατί απλούστατα κανένας προκάτοχός του δεν είχε τα "κοχόνες" να το κάνει. Βεβαίως θα αναρωτηθούν οι "δικαιολογοθήρες" αν έχουμε επιλύσει όλα τα άλλα προβλήματα για να λύσουμε κι αυτό. Με αυτήν τη λογική, ωστόσο, δεν θα επιλυόταν κανένα πρόβλημα περιμένοντας να έρθει πρώτα η παγκόσμια ειρήνη κι όλοι οι άνθρωποι αγκαλιασμένοι κι επί ίσοις όροις να πορεύονται προς την αιώνια ζωή. Ο καθείς, άλλωστε, εφ' ω ετάχθη κι ας μην αρέσει αυτό σε εκείνους που έχουν αγιοποιήσει έναν αρχιεπίσκοπο που είχε το θράσος να δηλώσει πως δεν γνώριζε τι συνέβαινε στη χούντα γιατί μελετούσε...

Ο ρόλος, εξάλλου, των πολιτικών ηγεσιών δεν είναι απλώς να αφουγκράζονται το λαϊκό αίσθημα, αλλά να το πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα. Μια σειρά από πράγματα που σήμερα θεωρούμε αυτονόητα κάποτε ήταν κατακτήσεις γιατί και τότε πολλοί ταύτιζαν το συντηρητισμό με το σεβασμό στην παράδοση. Κάπως έτσι, για παράδειγμα, υπήρχαν σκλάβοι, οι γυναίκες θεωρούνταν χειρότερες κι από ζώα, η παιδική εργασία ήταν αυτονόητη κι ο πολιτικός γάμος ύστατη προσβολή στον καλό θεούλη...

Μέχρι που όλα αυτά ανατράπηκαν με αγώνες των θιγόμενων και χάρη σε πεφωτισμένες ηγεσίες που δεν πίστεψαν ότι τίποτα από τα παραπάνω ήταν συνοδευτικά των δέκα εντολών. Μπορεί, επομένως, ο Νίκος Φίλης να μην γίνει ποτέ στιλάκι όπως ο αρχηγός Κούλης, αλλά ένα δυο και περισσότερα μαθήματα στον πρόεδρο της ΝΔ για το τι σημαίνουν πραγματικές μεταρρυθμίσεις μπορεί να τα δώσει πολύ άνετα...

 

   

Ακόμα να σαπίσει το χέρι τού Φίλη, μήπως εσύ κούρασες τον θεό Ιερώνυμε;...

Η ανοχή στην ακραία μισαλλοδοξία είναι πολύ πιο επικίνδυνη από την ίδια την ακραία μισαλλοδοξία, πόσω μάλλον όταν δεν προέρχεται από περιθωριακά στοιχεία αλλά από ανθρώπους σε κορυφαίες θέσεις. Γι' αυτό κι ο Αρχιεπίσκοπος Τζερόνιμο, ο οποίος υποτίθεται πως είναι πολύ πιο διαλλακτικός από τον μακαρίτη Χριστόδουλο και λιγότερο παρεμβατικός, είναι πολύ πιο επικίνδυνος από τον τζιχαντιστή Μητροπολίτη Καλαβρύτων όταν στην ουσία παίρνει το μέρος του στην κόντρα του με τον υπουργό Παιδείας...

Ο ταλιμπάν Αμβρόσιος ζήτησε την Παρασκευή από τον θεό- τι αναγκάζεται να ακούει κι ο "Μεγάλος"- να σαπίσει το χέρι τού Νίκου Φίλη, ο οποίος προχωρά σε κάτι αυτονόητο για οποιαδήποτε κοινωνία δεν προσομοιάζει με του Ιράν, όπου γυναίκες φυλακίζονται ακόμα για "σέλφι" χωρίς μαντήλα: αντικαθιστά την κατήχηση των θρησκευτικών με μάθημα θρησκειολογίας. Πώς το σχολίασε ο Τζερόνιμο; "Ο κ. Φίλης έχει κουράσει κι έχει κουραστεί"! Δεν περιγράφω άλλο...

Δεν συμφωνώ πάντοτε με τον υπουργό Παιδείας. Οι δηλώσεις του, για παράδειγμα, για τη γενοκτονία των ποντίων ήταν τουλάχιστον ατυχείς. Ούτε ταυτίζομαι με πρωτοβουλίες όπως αυτή της Ένωσης Αθέων για γλέντια κρεατοφαγίας σε όλη τη χώρα τη Μεγάλη Παρασκευή. Κι αυτό όχι γιατί θεωρώ πως συνιστούν προσβολή για τους χριστιανούς ορθόδοξους- θα ήταν μόνο αν τους απαγορευόταν να νηστεύουν εκείνη την ημέρα- αλλά γιατί πρόκειται για εφηβική αντίδραση. Κι ο γράφων όταν ήταν μαθητής έψαχνε ανοιχτό σουβλατζίδικο τη Μεγάλη Παρασκευή για να φάει γύρο με πίτα επιδεικτικώς, μόνο που τότε ήταν ανήλικος. Αλίμονο, επομένως, αν υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των άθεων με επικοινωνιακά σόου που παραπέμπουν σε φτηνές απλοϊκότητες...

Καλές είναι, εξάλλου, οι δηλώσεις Φίλη πως "δεν συγκυβερνούμε με την εκκλησία", μόνο που πρέπει να αποδεικνύονται και στην πράξη. Κι αυτό γιατί ελάχιστα πράγματα έχουν γίνει για τον περιλάλητο διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας, ενώ ακόμα και τομές που πραγματοποιήθηκαν, όπως το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια, έχουν μείνει λειψές- και τώρα, για παράδειγμα, απαγορεύεται η υιοθεσία από γονείς τού ίδιου φύλου- στο όνομα της μη διατάραξης των ισορροπιών σε μια εποχή που, ομολογουμένως, η κυβέρνηση καλείται να περάσει πολύ πιο δύσκολα μέτρα. Μια πεφωτισμένη ηγεσία, ωστόσο, οφείλει να προχωρά ακόμα και κόντρα στην κοινωνική πλειοψηφία τής εποχής της, έχοντας ως ύψιστο κριτή της την Ιστορία...

Υπενθυμίζω πως όταν στις αρχές τής δεκαετίας τού '80 ο Ανδρ. Παπανδρέου άλλαζε τα βιβλία των θρησκευτικών, καθιέρωνε τον πολιτικό γάμο κι αναμόρφωνε το οικογενειακό δίκαιο με όρους ισότητας των φύλων οι αντίστοιχοι χριστιανορθόδοξοι τζιχαντιστές τού καιρού τού είχαν κηρύξει πόλεμο, ο οποίος δυστυχώς τον απέτρεψε ώστε να λύσει, μαζί με τον αείμνηστο Αντώνη Τρίτση, και το ζήτημα της εκκλησιαστικής περιουσίας. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις, ωστόσο, σήμερα θεωρούνται δεδομένες. Αλλά το έγραψα ήδη έτσι κι αλλιώς, η ιστορική δικαίωση είναι ο υπέρτατος κριτής κι αυτή που εξασφαλίζει την υστεροφημία σε όσους τολμούν να πηγαίνουν απέναντι στις νόρμες τής εποχής τους...  



 

Τζιχαντιστές εισέβαλαν στη γλυκιά μας πατρίδα και κατέλαβαν την εκκλησία της Ελλάδος...

Η κυβέρνηση των αναρχοάπλυτων δεσμεύτηκε ότι θα απαγορεύσει την ανεξιθρησκία στη χώρα και θα επιβάλει αθεϊστικό καθεστώς; Θα γκρεμίσει τις εκκλησίες, θα απαγορεύσει τη διδασκαλία των θρησκευτικών και θα στέλνει στη φυλακή ή θα εκτελεί δημοσίως για παραδειγματισμό όποιον θρησκεύεται; Από όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω, όχι. Απλώς η αρμόδια υπουργός Σία Αναγνωστοπούλου δήλωσε πως θα διευκολύνονται οι μαθητές που δεν επιθυμούν να υπομένουν τη χριστιανική προπαγάνδα στα σχολεία να δηλώνουν εξαίρεση από το μάθημα των θρησκευτικών. Σήμερα, για παράδειγμα, είναι υποχρεωμένοι να δηλώνουν το θρήσκευμά τους προκειμένου να τυγχάνουν απαλλαγής από την κατήχηση. Κοιτώ και ξανακοιτώ το ημερολόγιο, το βλέπω να δείχνει 2015 κι αναρωτιέμαι αν κάπου έχει γίνει λάθος γιατί στο Ελλαδιστάν πολλά ακόμα θυμίζουν μεσαίωνα. Από πού κι ως πού προσβάλλεται η θρησκευτική πίστη των ορθοδόξων αν ένας μαθητής δηλώσει πως δεν επιθυμεί να συμμετέχει σε ένα μάθημα που δεν θυμίζει σε τίποτα θρησκειολογία αλλά είναι κομμένο και ραμμένο για να διαιωνίζει μια τυφλή υποταγή στην εκκλησία της Ελλάδος; Από πού κι ως πού οφείλει να είναι υποχρεωμένος να δημοσιοποιεί τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, λες και πρέπει να είναι υπόλογος γι' αυτές;...

Ούτε, άλλωστε, η επιλεκτική θεώρηση του Συντάγματος από τους χριστιανούς ταλιμπάν βοηθά στο να κάνει βήματα προόδου αυτή η χώρα. Δεν θέλω να σας ταράξω αγαπητοί μου φονταμενταλιστές, αλλά το Σύνταγμα δεν τελειώνει στο άρθρο 3, στο οποίο αναφέρεται ότι επικρατούσα θρησκεία είναι αυτή της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού. Το θεωρώ έτσι κι αλλιώς ξεπερασμένο για σύγχρονο κράτος, αλλά υπάρχει και παρακάτω το άρθρο 13 όπου, μεταξύ άλλων, ορίζεται ότι η ελευθερία τής θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη. Φαίνεται, ωστόσο, πως αυτή η συνταγματική ρύθμιση είναι ψιλά γράμματα για όλους εκείνους που δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα αν απαγορευόταν οποιαδήποτε άλλη θρησκεία στη χώρα πέρα από την ορθόδοξη χριστιανική κι αν τα παιδιά μας συνέχιζαν να γίνονται θύματα πλύσης εγκεφάλου από το εκπαιδευτικό μας σύστημα.  Μόνο κομπλεξισμός, ωστόσο, αποκαλύπτεται κι έλλογος φόβος από εκείνους που εμμένουν στη διατήρηση αναχρονιστικών ρυθμίσεων γιατί τρέμουν και μόνο στην ιδέα πως αν οι νέες γενιές αφεθούν ελεύθερες και δίχως προπαγάνδα να επιλέγουν αν θέλουν να θρησκεύονται ή όχι, η απάντηση που θα λάβουν δεν θα είναι αυτή που τους αρέσει...

Φταίει, βεβαίως, και η κυβέρνηση της Αριστεράς που έχει καθυστερήσει τις ενέργειές της για το διαχωρισμό κράτους κι εκκλησίας, γι' αυτό κι αποθρασύνονται τώρα οι τραγοπαπάδες με μια ρύθμιση που προσπαθεί να επιβάλει δικαιοσύνη εκεί όπου επικρατεί ο φανατισμός. Από τη στιγμή που η θρησκεία παραμένει μια από τις πιο χρυσοφόρες μπίζνες παγκοσμίως- κι αυτό θα εξακολουθεί να συμβαίνει όσο δεν υπάρχει πληροφόρηση για το τί ακολουθεί του θανάτου μας, αφού αυτός ακριβώς είναι που κάνει τους περισσότερους να αναζητούν μεταφυσικές διεξόδους-είναι λογικό να διδάσκεται και στα σχολεία εν είδει επαγγελματικού προσανατολισμού. Κάποια στιγμή, ωστόσο, θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι ένα παιδί, ειδικά στο νηπιαγωγείο ή στο δημοτικό, δεν διαθέτει την πνευματική ωριμότητα να αποφασίσει αν επιθυμεί να γίνει χριστιανός, μουσουλμάνος, βουδιστής, σαμάνος ή άθεος όταν μεγαλώσει...

Γι' αυτό κι αποτελεί μέγιστη βλασφημία η επιβολή τής θρησκείας πάνω του μέσα από ένα μάθημα το οποίο αγιοποιεί τη χριστιανική ορθόδοξη διδασκαλία και δαιμονοποιεί τις υπόλοιπες. Λες κι ο Ιησούς ήταν ορθόδοξος, καθολικός, προτεστάντης ή ιεχωβάς. Καλώ, επομένως, τον αρχιεπίσκοπο Τζερόνιμο αν επιδιώκει να μαζέψει περισσότερα πρόβατα στο μαντρί του να μοιράσει κάποια από τα ιμάτιά του, όπως είχε διδάξει ο αρχηγός τής θρησκείας του, όχι εν είδει αφορολόγητης φιλανθρωπίας αλλά πραγματικής φιλευσπλαχνίας. Ενα από τα χρυσοποίκιλτα άμφιά του αν πουλήσει θα ζήσουν με αξιοπρέπεια χίλιες οικογένειες. Κι αν δεν το νιώθει να το κάνει ας το δει εμπορικά το πράγμα βρε αδερφέ: με το προσωπικό σου παράδειγμα κερδίζεις περισσότερους πελάτες από όσους θα καταφέρεις ποτέ με τη χυδαία προπαγάνδα...